Sunday 28 July 2013 Show No. 1052
![](images/covers/citilite.jpg)
OPENER - HET JAAR VAN DE WEDEROPSTANDIG DER C-BANDS?
Citilite - City Spinning
Van "Delicatessen" (State Of Mind, 1998)
Camel, Clepsydra, Collage - de reünie-aankondigingen buitelen over
elkaar heen. Er is steeds één overeenkomst: de beginletter C. De
associatie van die beginletter met het concept 'wederopstanding' is
bepaald niet nieuw, maar het blíjft opvallend.;-) we hebben vervolgens
maar eens in onze CD-kast gekeken, van welke band wat ons betreft de
volgende reunie-aankondiging mag komen. Ons ook bleef hangen bij
Citilite komen. Niet prog in de traditionele zin van het woord, maar
heerlijke westcoastrock uit Nederland. Denk aan Steely Dan met een
scheutje Beach Boys. Na één plaat ("Delicatessen" uit 1998) niets meer
van vernomen. Er stonden ooit live-opnamen op Youtube, maar die zijn
weg. Daniel Guilliamse en Vincent Carmiggelt waren de motor van de
band, Alfred Lagarde de grote promotor. Maar 'big Al' overleed nog vóór
dit album uitkwam. Hij had er vast voor gezorgd dat de plaat steviger
'in de markt' was gezet. De leuke hoes is trouwens ontworpen door Johan
Visser, o.a. AKI-docent en grote man achter Idiot Music. En
onderbuurman van uw presentator, maar dat terzijde.
Meer info:
http://music.xs4all.nl/intro/intro98/d085198.htm.
NIEUW
Gizmo - The Promise
- Starlight
Van "Gizmo" (Canterbury Records, 2013)
De part-time formatie Gizmo produceerde onlangs zijn vierde volledige
album sinds het debuut “Just Like Master Bates We Did It On Our Own”
uit 1979. Van de bezetting van die plaat is alleen gitarist/zanger Dave
Radford nog over, terwijl de oorspronkelijke toetsenman Brian Gould
(ex-Seventh Wave) verantwoordelijk is voor het hoesontwerp. Gizmo is
altijd een vreemd verschijning in progland geweest, vooral omdat de
musici zich, ondanks of misschien wel door de vanaf album nummer drie
gekozen labelnaam Canterbury Records, niet tot één stijl beperkten. Ook
op de nieuwe schijf volgen rudimentaire neo-prog, punky rock, statige
symfonische rock en art-rock elkaar op. De CD heeft zelfs een fraaie
cover van Van Der Graaf Generators “House With No Door” als bonustrack.
De titelloze plaat had overigens achteraf gezien ook “Blood Sweat &
Tears” gedoopt kunnen worden. Tijdens het productieproces belandden
zowel Radford als leadgitarist/zanger Martin Reed in het ziekenhuis.
Laatstgenoemde bezweek zelfs op 12 juli aan zijn ziekte.
Website:
http://www.gizmo.uk.com/.
NIEUW
Maschine - Invincible
Van "Rubidium" (InsideOut, 2013)
Maschine is de band rond de talentvolle gitarist Luke Machin. Deze
genoot zijn opleiding aan het Bristol Institute of Music en heeft les
gehad van o.a. Guthrie Govan en Scott McGill. Hij speelt echter al
gitaar vanaf zijn derde(!) en groeide op in een gezin van progressieve
rockliefhebbers. Zijn ouders waren fan van It Bites en Luke's eerste
gitaarheld was dan ook Francis Dunnery. Toen hij door Andy Tillison
voor The Tangent werd gevraagd was Pain Of Salvation inmiddels zijn
voornaamste fascinatie. Zijn eigen groep heette zelfs naar een deel van
een albumtitel van die band: Concrete Lake. Tillison stimuleerde hem
meer een eigen weg op te gaan, om te beginnen door een andere bandnaam
te kiezen. Dat werd dus Maschine, waar naast zijn eigen achternaam ook
die van bassist Daniel Mashal in verwerkt zit. Die luistert overigens
voornamelijk naar soul en funk. Dat is naast de brede interesse van
Machin, zelf schrijver van alle Maschine-composities én die van de
andere óók zeer onderlegde muzikanten, een van de oorzaken van de brede
invloedssferen op dit album. In de opener van "Rubidium" is dat nog
vooral de metalkant van Pain Of Salvation. Mede door de naar onze smaak
niet erg fraaie zang van Machin zullen vele luisteraars hierdoor op het
verkeerde been worden gezet, want "Rubidium" is beslist een interessant
en uitdagend werkstuk! Neem "Invincible", dat akoestisch en folk-achtig
begint, maar in het middenstuk tot pure jazzrock evolueert, met zelfs
een verwijzing naar de Allan Holdsworth-klassieker "Fred". Op de twee
bonustracks, naar wij vermoeden nog uit de Concrete Lake-tijd, is Andy
Tillison overigens te gast.
Websites:
http://www.maschineuk.com/
en
https://www.facebook.com/maschineuk/info
.
NIEUW
Johnson, Martha - Remembrance Day
Van "Solo.One" (Muffin Music, 2013)
Hoewel Martha Johnson, bekend van Martha And The Muffins (M+M) in het
verleden al eens een album maakte voor kinderen, is “Solo.One” haar
rockdebuut. De via crowd funding tot stand gekomen CD, die mede werd
ingespeeld door echtgenoot Mark Gane en Ron Sexsmith, bevat een
intrigerende rootsrock-sound. Het deels progressieve, deels funky New
Wave-geluid van M+M is derhalve grotendeels ingeruild voor een
eigenwijs en speels soort Americana. Meest opvallende track is
ongetwijfeld het slotnummer “Remembrance Day”, vooral door de subtiele
David Torn-achtige gitaarpatronen. Niet helemaal vreemd, aangezien M+M
destijds mede door Robert Fripp aan een platencontract kwam. Overigens
is van die band onlangs het tweede album, “Trance And Dance” uit 1980,
op CD uitgebracht door Cherry Red.
Website:
http://www.marthajohnsonmusic.com.
NIEUW / SINGER-SONGWRITER / PROGRESSIEVE FOLK
Snow, Angel - Windows Open
- You Won't Cry
Van "Angel Snow" (eigen beheer, 2012)
Een tijdje terug draaiden we muziek van een album van Viktor Krauss, de
broer van Alison en lid van diens begeleidingsband Union Station. Het
zullen namen zijn die velen associëren met country en bluegrass, maar
dat is echt te kort door de bocht, zo bleek toen. Viktor Krauss heeft
ook een grote hand gehad in het tweede album van de
Nashville-singer-songwriter Angel Snow en alweer blijkt dat Nasvhille
méér te bieden heeft dan menigeen denkt. Neem alleen al het rijtje
favoriete songschrijvers dat ze op haar site noemt: Thom Yorke, Peter
Gabriel, Brian Eno, Bob Dylan, Trent Reznor en Elliot Smith... Niet dat
we van al deze namen meteen invloeden kunnen traceren, maar haar
liedjes weten meteen te fascineren. Wat voor persoon beschrijft ze? In
wat voor situatie bevindt die zich? Ze is psychologe, wellicht dat die
achtergrond heeft geholpen om dit alles zo 'real life' te doen
aanvoelen. Daarbij heeft ze een prachtige stem, die haar naam helemaal
eer aan doet: hemels als een engel; puur en ongerept als pas gevallen
sneeuw. Krauss heeft dit muzikaal transparant, maar toch heel rijk
omkleed - stilistisch even ongrijpbaar als zijn eigen CD, met gebruik
van o.a. akoestische gitaren, zoemende contrabas, bedwelmende strijkers
en lome lapsteel. "Windows Open" is het meest aangrijpende stuk. Het
bezwerende, door repeterend gitaarmotief ondersteunde "You Won't Cry"
had evengoed een nummer van Junip kunnen zijn.
Website:
http://angelsnow.net/.
HERNIEUWDE
AANDACHT
Wintergatan - Paradis
Van "Wintergatan" (Sommerfågel Records, 2013)
Twee maanden geleden besteedden we kort aandacht aan het debuut van het
Zweedse gezelschap Wintergatan. De bijna dansbare progressieve rock met
folkinvloeden wordt voortgebracht door allerlei aparte instrumenten,
zoals klokkenspel, vibrafoon, typemachine, Theremin en hakkebord,
aangevuld met het standaard rockinstrumentarium De instrumentale Cd
eindigt met een heus monument, waarin de progressieve rock het beste
tot uiting komt. Enige vergelijking met Kit Watkins' vroege soloplaten
is zeker op zijn plaats. Op de website van de band is sinds kort een
compleet concert te bewonderen, dat de groep gaf op het Roskilde
Festival.
Website:
http://www.wintergatan.net/.
AKTUEEL
Big Big Train – Judas Unrepentant
Van het album “English Electric Part One” (Giant Electric Pea, 2012)
De Britse formatie Big Big Train komt met een special edition die de
laatste twee albums bevat,
maar waarbij vier extra nummers zijn toegevoegd. De bonusnummers worden
ook als losse EP leverbaar, voor de mensen die de beide delen “English
Electric” al hebben gekocht. Toch kan het ook voor hen interessant zijn
de aanschaf van “English Electric Full Power” te overwegen. Die gaat
namelijk vergezeld van een meer dan 90 pagina's dik boekwerk, vol
Britse geschiedkundige feiten die ten grondslag lagen aan de songs. Die
verhalen zijn vervolmaakte versies van de blogs die het afgelopen jaar
op de site van Big Big Train te lezen zijn geweest. “English Electric
Full Power” zal in het laatste kwartaal van dit jaar het levenslicht
gaan zien. Het volgende compleet nieuwe Big Big Train-album zal in 2015
moeten verschijnen. Maar eerst staat er nog iets anders opwindends te
gebeuren: Big Big Train gaat live optreden! Dat zal in 2014 op een
beperkt aantal podia moeten plaatsvinden. Hopelijk ook in Nederland en
bijvoorbeeld op Night of the Prog 2014!
Website:
http://www.bigbigtrain.com/.
LIVE-TIP
Brun, Ane – Sleeping By The Fyris River
Van “Live At Stockholm Concert Hall” (Determine, 2009)
De Noorse zangeres Ane Brun viert dit jaar haar 10-jarige jubileum als
solo-artiest en om dat te vieren is er een compilatie-dubbel-CD
uitgebracht (“Songs 2003-2013”), die natuurlijk wordt ondersteund met
een tournee. In Nederland is ze te bewonderen op 12 oktober in
Paradiso, Amsterdam en op 18 oktober in het Paard van Troje in Den
Haag. Het nummer dat we gaan draaien komt van de opnamen die Ane maakte
in de Concert Hall in haar woonplaats Stockholm, met een uitgebreide
line up waaronder een violiste, celliste en koor. De vaak
melancholische muziek van Ane Brun komt goed tot zijn recht in deze
setting. En luister vooral naar het mooie gitaarspel van Staffan
Johannson op dit nummer. Brun tourde overigens de afgelopen jaren met
Peter Gabriel, op “Songs 2003-2013” vinden we de twee in duet in “Don't
Give Up”.
Website:
http://www.anebrun.com.
HERUITGAVE
Hillage, Steve – Unzipping The Zype
Van “Live In England 1979” (Gonzo Multimedia, 2013)
Een onwaarschijnlijke gitaar- én dance-held is Steve Hillage. Hij begon
zijn carrière bij Egg en Gong, maar in 1975 ging Hillage eigensweegs,
met eega Miquette Giraudy. Zo’n kleine 4 jaar maakte Hillage de Euopese
podia onveilig met zijn space-rock en scoorde zelfs een aantal kleine
hits. In 1979 vond de laatste Steve Hillage Band-tour plaats, met weer
een nieuwe bandbezetting. Van deze tour is nu een CD/DVD-set
verkrijgbaar, met een opname van het toenmalige BBC-TV-programma Rock
goes to College. Al eerder was alleen de DVD verkrijgbaar via
Voiceprint. De albums “Open” en “Live Herald” waren toen actueel en
daarvoor is dan ook veel aandacht. Zo wordt van “Live Herald” o.a. het
uptempo en bijna punky “1988 Aktivatior”gespeeld, naast ouder werk als
“Salmon Song” en “Hurdy Gurdy Man”. Na deze tour is de koek echter zo
goed als op en legt Hillage zich meer toe op productiewerk. Door
toedoen van The Orb gaan Hillage en Giraudy in de jaren 90 weer muziek
maken onder de noemer System 7 en vinden zo aansluiting bij de
dance-dcene. Sinds die tijd is hij weer zeer actief en doet af en toe
ook nog een retro-setje. Er is zelfs sprake van dat er in 2014 een
nieuwe plaat van de Steve Hillage Band gaat verschijnen.
Websites:
http://en.wikipedia.org/wiki/Steve_Hillage
en
http://www.gonzomultimedia.co.uk/product_details/15541
.
IN HET
NIEUWS
Grobschnitt – Anywhere
Van “Grobschnitt 2010 Live” (eigen beheer, 2011)
En toen was de koek echt op! Heel stiekem werd afgelopen maand de
Grobschnitt-site aangepast met een kort berichtje en is de link naar
concerten verwijderd. Ook een berichtje verstopt op het
Grobschnitt-forum zou vertellen dat de band heeft besloten geen vervolg
te geven aan de reünie. Mede doordat voor een aantal leden de
privé-omstandigheden zijn veranderd. Laten we hopen dat men zich in de
toekomst weer bedenkt. Afgelopen jaar speelde de band nog vier
fantastische shows met orkest in het theater in Hagen en er zou dit
jaar een vervolg op komen. Echt jammer aangezien deze shows niet zijn
vastgelegd. Wel is de show-opener “The Symphony” nu op EP uitgebracht.
Zie het als een 12 minuten durend afscheid: een cadeau dat zeker smaakt
naar meer! We gaan nu echter luisteren naar één van de mooiste
Grobschnitt-nummers: “Anywhere” van de klassieker “Rockpommel's Land”
in een in 2010 opgenomen live-uitvoering.
Website:
http://www.grobschnitt-band.de/.
SEVENTIES
Genesis – Get 'em Out By Friday
Van het “Genesis Live” (Charisma, 1973)
Opnamen van de "Foxtrot"-tournee uit begin 1973: de eerste waarvoor
Gabriel zich per nummer in een andere buitenissige uitdossing stak.
Eigenlijk had hier een film van moeten verschijnen, maar dat ging niet
door. Wie wil weten hoe zo'n show eruit zag, is aangewezen op
bootlegvideo's
(waarvan er twee staan op de SACD/DVD-editie van "Foxtrot") óf op
tributeshows van bijv. het Canadese The Musical Box. In ieder geval is
hier te hóren hóe goed deze verfijnde musici in staat bleken de
complexe muziekstukken naar het podium te vertalen. Het lied heeft de
vorm van een futuristisch spel, aanvankelijk ingesteld in het heden,
maar het eindigt in 2012. Peter Gabriel zingt de rollen van John
Pebble, de harteloze ondernemer, Mark "The Winkler" Hall, zijn
handlanger, en diverse huurders. De personages werden humoristische
getypeerd. In 2012 zijn ondernemers bezig met het uitkopen van hele
straten om mensen te verplaatsen in kleinere flats, met het
uiteindelijke doel meer mensen in te passen op dezelfde plek.
Website:
http://www.genesis-music.com/.
ALBUM VAN DE MAAND
Versteegh, Daniel – I'm On Your Side
Van “Metanoia” (Shepherd Song / Rough Trade, 2013)
Maandag is de finale van De Beste Singer Songwriter van Nederland. Of
er weer zo’n talent als Daniel uitkomt is nog maar de vraag, hoewel er
wel een aantal zeer sterke kandidaten bij zijn. Ons geld staat op
Michael als winnaar. Nu maar hopen dat men niet moet zwichten voor de
commercie. Natuurlijk is dit een mooie aanleiding om weer een nummer
van ons Album van de Maand te draaien. Daniel Versteegh was vorig jaar
namelijk finalist. Daniel speelt overigens op dit moment op het
festival De Parade in Utrecht. Laten we hopen dat hij, met band, ook
een keer dichterbij te bewonderen is.
Website:
http://www.danielversteegh.nl
.
AKTUEEL – HET
JAAR VAN DE WEDEROPSTANDIG DER C-BANDS
Collage –Wings In The Night
Van “Moonshine” (SI Music, 1994)
De Poolse formatie Collage is heropgericht! De leden maakten afgelopen
week bekend dat ze op het moment druk aan het oefenen zijn om later in
dit jaar diverse optredens te gaan verzorgen. Collage is vooral bekend
vanwege het magnifieke album "Moonshine" uit 1994. Tijdens de twee uur
durende show zullen naast oude live-favorieten ook diverse nummers die
nog nooit live zijn vertolkt onderdeel zijn van de setlist. Het blijft
niet alleen bij optredens, want Collage maakt ook bekend dat er snel
begonnen gaat worden met het werken aan een nieuw album.
Website:
https://www.facebook.com/CollageProg?fref=ts.
Sunday 21 July 2013 Show No. 1051
![](images/covers/Novalis%20Augenblicke.jpg)
HERUITGAVE / OPENER
Novalis - Sphinx
Van "Augenblicke" (Ahorn-Records, 1980 / MIG, 2012)
Deze
opvolger van het succesvolle "Flossenengel" was een echt
overgangsalbum, gemaakt in een tijd die voor veel in de jaren '70
gewortelde groepen een overgangstijd was. De Duitse van oorsprong
symfonische rockband maakte "Augenblicke" namelijk in een jaar dat
symfonische rock door pers en publiek als 'altmodisch' beschouwd werd.
De tijdloosheid die het genre, zoals we inmiddels weten, in zich blijkt
te hebben werd toen door velen nog niet erkend. Novalis zoekt het
derhalve in kortere, compactere, songmatiger ideeën, maar dan wel
afgewisseld met ongeveer evenveel instrumentale stukken, waarin de
symfonische rockroots toch zeker goed in te horen valt. Vriendelijk van
karakter en door het gebruikte instrumentarium ook aangenaam warm. Het
karakter komt overeen met de albums van Mike Oldfield uit dezelfde
periode, die eenzelfde afwisseling tussen songs en instrumentals
hanteerde. Net als z'n voorganger is "Augenblicke" in 2012 door MIG
(Made In Germany) heruitgebracht op CD, incl. achtergrondinfo in het
boekje. De door ons gedraaide instrumental "Sphinx" verwijst niet
zozeer naar Oldfield, maar naar Happy The Man: het keyboard-gebruik,
het gehaaid gebruik van een 7/8-ste maatsoort, ja zelfs de gong in de
climax...
Website met meer informatie:
http://www.mig-music.de/.
NIEUW / WERELD
VOL MUZIEK
Anima Mundi - Suite The Lamplighter - Part 3 - Light The Lantern Of
Your Heart
- Suite The Lamplighter - Part 4 - The Human House
Van "The Lamplighter" (eigen beheer, 2013)
Sinds het derde album
“The Way” (2010) is de Cubaanse progressieve rockband Anima Mundi niet
meer weg te denken uit de internationale prog scene. Vooral Nederlandse
fans hebben de band in hun hart gesloten. Hier werd dan ook niet alleen
een eerste live-DVD opgenomen, ook de nieuwe CD “The Lamplighter” is
voor een groot deel in Nederland opgenomen. In een laat stadium van die
opnamen verliet plotseling zanger Carlos Sosa de groep, die
onmiddellijk vervangen werd door een oude vriend van Anima Mundi:
Emmanuel Pirko Farrath. Diens stem is wat minder gevoelvol en een stuk
lager, maar niet onprettig. De hoofdmoot van “The Lamplighter” wordt
gevormd door twee lange suites, die bestaan uit 4 in elkaar
overvloeiende nummers, met een afgewogen afwisseling van vocale en
instrumentale passages. De muzikale invloeden zijn dezelfde als op “The
Way”: overduidelijke invloeden van de jarenzeventigmuziek van Yes en
Genesis, maar ook af en toe een knikje naar Pink Floyd. De as waar de
groep om draait is onmiskenbaar gitarist Roberto Díaz met zijn warme,
lyrische spel en toetseniste Virginia Peraza met haar vaak orkestraal
klinkende keyboards. Liefhebbers van “The Way” zullen “The
Lamplighter”, ondanks de beduidend andere zang, zeker ook gaan
waarderen!
Website:
http://www.animamundimusic.com/site/.
NIEUW
Amplifier – Close
Van de EP “Sunriders”, onderdeel van de limited book edition van “Echo
Street” (Kscope, 2013)
Of
je nu Amplifier wel of niet leuk vindt, feit is dat de band momenteel
één van de meest creatieve bands is. Dat blijkt niet alleen uit de
muziek, maar ook uit de podiumpresentatie, inclusief uniforme kledij.
De band bracht tot nu toe vier hele albums uit, naast 4 EP’s, 3
singles, 3 DVD’s en 4 speciale promotie-albums. Een deel daarvan zelfs
gratis als download. Verrassend, sympathiek en misschien wel gewoon
slim is ook het feit dat Amplifier bij optredens zijn CD's en EP's voor
bodemprijzen verkoopt. Resultaat is aldus een hoge verkoop en dus
meteen prima promotie.
Amplifiers muziek wordt gekenmerkt door zanger en gitarist Balamirs
effectpedalen, sfeervolle composities en filosofische teksten, die
voornamelijk te maken hebben met astronomie, kosmos en de menselijke
natuur. Aanstaande woensdag doet de band een exclusief optreden in
Londen, ter viering van het 5-jarige bestaan van het label Kscope.
Website:
http://www.amplifierband.com/.
NIEUW / NU ECHT UIT
Custodian, The - Necessary Wasted Time
Van "Necessary Wasted Time" (The Laser's Edge, 2013)
Al
enkele maanden geleden konden we u het nummer "Other People's Lives"
van The Custodian laten horen. We meldden toen al dat The Custodian een
uitstapje is van Richard Thomson, tevens zanger van de progmetalband
Xerath. Ook andere leden van die band zijn betrokken bij The Custodian,
dat juist helemaal niets met progmetal van uitstaan heeft. Er is dan
ook gehusseld met de instrumenten: Thomson is duidelijk degene die de
kar trekt: hij bespeelt ook gitaren en toetsen en programmeerde het een
en ander. Ook de drums verzorgde hij, want Xerath-drummer Michael
Pitman is nu de bassist. Xerath-gitarist Owain Williams krijgt
gezelschap van niet-Xerath-lid Nariman Poushin. Met z'n tweeën bespelen
ze akoestische gitaren, waarmee zo ongeveer alle slaggitaarpartijen
worden gedaan. Dit fijnzinnige, ietwat folky snarenspel geeft The
Custodian een behoorlijk eigen geluid, dat nog het meest refereert aan
later werk van Anathema. De fraaie soli van Williams, met veel
legatospel, raken dan weer juist aan jazzrock. Het album "Necessary
Wasted Time" bevat grote instrumentale delen: ook de stukken mét zang
kennen haast soundtrack-achtige passages, zoals ook de postlude van het
titelnummer. Hét minpunt van de plaat wordt gevormd door de veel te
knallende, getriggerde of geprogrammeerde drums, die afbreuk doet aan
de verder zo subtiel vormgegeven muziek.
Website:
https://www.facebook.com/WeAreTheCustodians/info
en
https://www.lasercd.com/node/9901.
NIEUW /
PROGRESSIEVE POP
Kok, Chris & Civil Union - Snowfall
- Solution
Van "Loose Ends" (eigen beheer, 2013 (NB: er staat 2012 op de hoes,
maar de presentatie was heus pas vorige maand)
Chris
Kok is een Amsterdamse singer-songwriter/producer, die al hoge ogen
gooide bij enkele competities (klinkt toch raar, alsof muziek een sport
is). Ook zingt hij bij de alt.pop-allstarformatie Wooden Saints. Toch
liet een solodebuut nog redelijk lang op zich wachten. Wat wil je ook:
de voormalige conservatoriumstudent was naar verluidt met zijn muziek
op zoek naar 'de epiek van Pink Floyd, gekoppeld aan de passie van Jeff
Buckley. De intelligentie van Radiohead en Paul Simon, de rauwheid van
Neil Young. Muziek die luisterbaar is als The Beatles, met
arrangementen à la George Martin.' Of hij dat allemaal voor elkaar
gekregen heeft mag iedereen zelf bepalen, feit is dat er met "Loose
Ends" en ontzettend knappe en ook gevarieerde plaat ligt. De Radiohead
van "OK Computer" is een voor-de-hand liggende referentie, mede door
Koks stemgeluid. De euforische koortjes hier en daar refereren dan weer
sterk aan Elbow, de climax van "Acedia" heeft Floydeske proporties. Wij
laten twee uitersten horen: de tederheid van het met strijkers
aangeklede kleinood "Snowfall" tot de uitgelatenheid waarin het
daaropvolgende "Solution" eindigt, met inderdaad een schurende
gitaarsolo waar Neil Young vanop zou kijken.
Website:
http://www.chriskok.net/.
JAZZROCK /
HERUITGAVE
Passport - Infinity Machine
Van
"Infinity Machine" (Atlantic, 1976), tevens deel uitmakend van
"Passport: Original Album Series" (Atlantic / Warner Music Germany,
2011)
Bandleider/saxofonist/toetsenist/componist Klaus Doldinger, inmiddels
77 jaar oud, is de enige constante factor in de in 1971 opgerichte en
nog steeds actieve Duitse jazzrock/fusion-groep. In de originele
bezetting vonden we nog min of meer een streekgenoot ook, namelijk de
Gronause drummer Udo Lindenberg, die later bekend zou worden als
rockzanger. Die eerste bezetting viel al snel uit elkaar, waarna in
1973 met Frank Roberts (toetsen), Wolfgang Schmid (basgitaar, gitaar)
en Curt Cress (drums) een stabielere bezetting gestalte kreeg. Hoewel:
Roberts werd al binnen een jaar opgevolgd door Kristian Schulze
(1945-2011, geen familie van Klaus). De band maakte in die jaren
jazzrock die gedomineerd werd door Doldingers saxen, waarbij Schulze's
toetsen regelmatig voor een symfonisch tintje zorgen. Weather Report is
een voor de hand liggende referentie. Als Schulze z'n toetsen weelderig
breed laat uitwaaieren onder een melodieuze frase van Doldinger, lijkt
de muziek warempel wel op (de jazzy kant van) het Nederlandse Solution.
In 2011 verscheen een doosje met daarin 5 envelopjes, die 5 van de
eerste 6 studio-albums bevatten, uit 1971-76. "Second Passport" uit
1972 is gek genoeg overgeslagen. Wij gaan luisteren naar het opwindende
titelnummer van het recentste album uit de set.
Website:
http://www.passportjazz.com/.
EINDNUMMER 1E
UUR
Crippled Black Phoenix – Of A Lifetime
Van het derde album “I Vigilante” (Invada, 2010)
...overgaand in...
Journey – Of A Lifetime
Van het debuutalbum “Journey” (Columbia, 1975)
Afgelopen
week speelde de Britse band Crippled Black Phoenix op het Night of the
![](images/covers/crippled-black-phoenix-i-vigilante.jpg)
Progs-festival een cover van het Journey-nummer “Of A Lifetime”. Het
was alsof de band geroken had dat een van de aanwezigen in het publiek,
onze eigen Aldwin juist diezelfde week het album met het origineel op
CD had gekocht. Het staat op het eerste, titelloze Journey-album. Dat
werd uitgebracht in 1975 op Columbia Records . In tegenstelling tot
veel later werk is dit een progressief rock album dat zich vooral richt
op de instrumentale talenten van de bandleden. Zwakke schakel op dit
album en tevens de twee volgende was de zang van organist Gregg Rolie.
Zijn stem was te zwak om de muziek van Journey te dragen. De komst van
een échte zanger, Steve Perry, in 1977 was dan ook zeer welkom. Bij
Crippled Black Phoenix is er geen vocaal probleem, want pianiste Daisy
'DC' Chapman heeft een zeer fraaie stem. Wij laten het origineel in de
coverversie overlopen.
Websites:
http://www.journeymusic.com/
en
http://www.crippledblackphoenix.co.uk/.
LIVE-TIP
/ OPENER
Moon Safari – New York City Summergirl
Van “Lover’s End” (eigen beheer, 2011)
Al
eerder maakten wij bekend dat er nieuw album van de Zweedse formatie
Moon Safari aan zit te komen. De band geeft mondjesmaat nieuwe
informatie vrij. In elk geval verschijnt in Europa het album op 2
september 2013. Het album is gemixt door Jonas Reingold (The Flower
Kings, Karmakanic, The Tangent). Moon Safari speelt op 3 september en 4
september in Nederland om de nieuwe release te promoten. Als eerste is
De Boerderij in Zoetermeer aan de beurt en vervolgens treedt de band
een dag later op in de Lakei te Helmond. De muziek bevat beslist
elementen van andere bands, vooral Spock's Beard en Yes, maar wat Moon
Safari uniek maakt, is de geweldige samenzang van alle leden - soms
zelfs a capella - waarmee men neigt naar bands als The Beach Boys en
Crosby, Stills & Nash.
Website:
http://www.moonsafari.se/
.
LIVE-TIP / AKTUEEL
Camel – La Princesse Perdue
Van “The Snow Goose” (Decca, 1975)
Nog
een paar maand wachten en dan is het zover: Camel zal dan eindelijk
weer live te bewonderen zijn. Het concert zal in het teken staan van
Camels bekendste album “The Snow Goose” en tevens een eerbetoon zijn
aan wijlen Peter Bardens, de voormalige toetsenist van de groep. We
kunnen dus veel oud materiaal verwachten. Tevens zien we de terugkeer
van een tweetal oudgedienden: de toetsenisten Guy LeBlanc en Jan
Schelhaas. In Nederland doet Camel Groningen en Amsterdam aan:
respectievelijk de Oosterpoort op 25 oktober en de Melkweg op 26
oktober. Let wel op: de kaarten gaan hard en de shows zijn bijna
uitverkocht. Er gaan geruchten dat de band volgend jaar op Night of the
Prog Festival zal staan!
Website:
http://www.camelproductions.com/
.
IN HET NIEUWS
Hogarth (Steve) H Band – Nothing To Declare
Van “Live Body Live Spirit” (Poison Apple, 2002)
Helaas
gaan de concerten van Steve Hogarth en Richard Barbieri in september
niet door. De tegenvallende voorverkoop van kaarten tot nu toe vormde
een te groot risico op hoge kosten. Wel jammer, want afgaande op een
live-opname die we nu gaan draaien van de befaamde H Band-shows, ook al
met Richard Barbieri, uit het begin van deze eeuw, had het wel weer
eens vuurwerk kunnen opleveren.
Websites:
http://www.kscopemusic.com/hogarthbarbieri/nottheweaponbutthehand/
,
en
http://www.stevehogarth.com/.
ALBUM VAN DE MAAND
Versteegh, Daniel - Julie Please Come Home
Van "Metanoia" (eigen beheer, 2013)
Deze
maand is de progressieve singer-songwriterplaat "Metanoia" van de
Nederlander Daniel Versteegh Album Van De Maand. Dit omdat wij denken
dat er vele symfo-liefhebbers zijn die de aansprekende, fraai
gearrangeerde en onweerstaanbaar mooi en gevoelig gezongen liedjes op
dit album zullen waarderen. Toen we het over Chris Kok hadden, meldden
we al het rare van een competitie-element in muziek. Zo 'verloor'
Versteegh vorig jaar in het TV-programma De Beste Singer-songwriter Van
Nederland van Douwe Bob Posthuma, wiens muziek ons dan weer helemaal
niets doet. We zeiden ook al eerder dat Versteegh ons soms deed denken
aan de Britse folkzanger Jim Moray. Dat is nog het meest het geval in
het met warm cellospel en subtiele akoestische gitaartokkels aangeklede
"Julie Please Come Home".
Website:
http://www.danielversteegh.nl/
.
PROGRESSIEVE FOLK
Browne, Duncan – Last Time Around
Van “Duncan Browne” (RAK, 1973 / EMI, 2002)
Duncan
Browne is geen onbekende in Nederland door de onwaarschijnlijke hit
“The Wild Places” in 1978. Duncan was echter al een kleine 10 jaar
bezig als muzikant en is begonnen als folkie. Zijn eerste plaat werd
uitgebracht door Andrew Loog Oldham’s Immediate label maar dat zette
geen zoden aan de dijk. Pas in 1973 kwam zijn tweede plaat uit, waarop
zich een bescheiden Brits hitje bevond. Ook hier bewandelde Duncan het
folkpad: er zijn in de muziek soms raakvlakken te horen met die van
Nick Drake en John Martyn. Het gebruik van o.a. Mellotron en “moderne”
synths geeft de plaat soms een proggy karakter – iets wat zeker
hoorbaar is in de song “Last Time Around”.
Meer info:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Duncan_Browne.
SEVENTIES
Mr. Brown – Recall The Future 9.25
Van “Mellan Tre Ögon” (Voice Music, 1977 /Transubstance, 2006)
Hoewel
Zweden de nodige progbands voortbracht in de jaren zeventig, zijn er
weinig die buiten het land bekendheid genoten. Pas toen er een revival
plaats vond in de jaren '90, met bands als Änglagård, The Flower Kings
en Anekdoten, werden hun voorgangers ook bekend bij een breder publiek.
Een van de bands uit de jaren zeventig is Mr. Brown. In eigen land wist
men begin jaren '70 een goede live-reputatie op te bouwen. Op
albumgebied bleef het echter bij één zelfgefinancierde plaat: “Mellan
Tre Ögon”. Net als bij tijdgenoten werd er naar de voorbeelden uit
Groot Brittannië gekeken en horen we invloeden van bands als Camel,
Barclay James Harvest, maar ook Jethro Tull terug. Na het uitbrengen
van het album viel de band uit elkaar.
Meer info:
http://www.progarchives.com/artist.asp?id=1891.
IN HET NIEUWS
Clepsydra – Sweet Smelling Wood
Van “Fears” (SPV, 1997)
De
Zwitserse band Clepsydra laat weer van zich horen: in 2014 is Clepsydra
van plan een reünie-tour te starten. Tevens zijn er ideeën voor een
nieuw album. Hopelijk wordt Nederland ook aangedaan. Het eerste
optreden van Clepsydra in Nederland was overigens georganiseerd door de
stichting Symphel en vond plaats in de Hellendoornse Lantaarn. Dit was
indertijd ter promotie van het album “Fears”.
Website:
http://www.clepsydra.ch/.
AFSLUITER TWEEDE
UUR
Uriah Heep – July Morning
Van “Look At Yourself “ (Bronze Records, 1971)
Na
het missen van een muzikaal eerbetoon aan de maanden mei (had
bijvoorbeeld gekund met Blue Öyster Cults “Last Days Of May”) en juni
(met bijv. Spock’s Beards “June”) laten we juli muzikaal niet links
liggen. Op het derde album van Uriah Heep vinden we namelijk “July
Morning”. Het werd geschreven door toetsenist Ken Hensley en de
originele zanger, David Byron . Ongeveer de laatste vier minuten van
het stuk laten een orgelsolo horen: een mooi voorbeeld van Hensley's
toetsenbordtalenten. Maar niet alleen Hensley is als toetsenist te
horen: niemand minder dan Manfred Mann is speciale gast. Volgens de
liner notes van de CD is zijn optreden in “July Morning” zelfs de
eerste keer dat hij te horen is op zijn Moog synthesizer, waarmee hij
later zo'n furore maakte. Het lied is ook uitgebracht als single van
Uriah Heeps eerste live-album " Uriah Heep Live".
Website:
http://www.uriah-heep.com.
Sunday 14 July 2013 Show No. 1050
Vandaag is de voltallige Xymphonia-redactie met reces, en is een deel
van de redactie te vinden op het Night Of The Progs Festival. Daarom
vandaag een speciale show van epische proporties.
We gaan namelijk een aantal bijzondere nummers draaien...
UUR 1 – SOMETHING OLD:
![](images/covers/floydlondon.jpg)
OPENER
Pink Floyd – Embryo
Live in London, 1970
Een van de old school Floyd fans favorieten is “(The) Embryo”, een
nummer dat de band alleen maar live speelde in 1970 en 1971. Er is wel
een uitermate verkorte versie op een Harvest label-compilatie
verschenen (“Picnic – A Breath Of Fresh Air”) en later op de Pink
Floyd-compilatie “Works”, maar the full monty heeft nooit officieel het
daglicht mogen aanschouwen. Gelukkig hebben we wel een aantal zeer
fijne alternatieven in de vorm van radio-opnamen. En de in Londen op 16
september 1970 gemaakte wordt wel beschouwd als een van de beste,
hoewel er ook zogenaamde stiekeme opnames zijn van shows tijdens welke
het nummer tot wel 25 minuten werd opgerekt.
Websites:
http://www.pinkfloyd.com
en
http://en.wikipedia.org/wiki/Embryo_(Pink_Floyd_song).
Obscure
Epic
England – Imperial Hotel
Van “Imperial Hotel” (CD-EP, alleen in Japan uitgebracht in oplage van
100 stuks)
De Britse band Engand wordt gezien als een van de meest
ondergewaardeerde bands van zijn tijd. De groep bracht helaas maar één
album uit, de klassieker “Garden Shed”. England was echter al een tijd
bij elkaar voor dit in 1977 uitgebrachte werkstuk. Een nummer dat de
band al in 1973 componeerde, maar nooit aan een groot publiek voorlegde
is “Imperial Hotel”. Een episch stuk dat verhaalt over een spookhotel.
De band waw in die tijd een trio, dus verwacht niet het volle geluid
van het latere album. Wel is duidelijk te horen dat de karakteristieke
sound van England er al was. Tijdens de reünieshows werd er een
ingekorte versie gespeeld. Overigens werkt men al een tijd aan een
nieuw album. We zijn benieuwd!
Website:
http://www.gardenshedmusic.com/.
Nieuw maar ook
Oud
Oblivion Sun - The High Places
Van "The High Places" (Prophase Music, 2013)
Begin dit jaar verscheen "The High Places", het tweede album van
Oblivion Sun. De kern van ex-Happy The Man-leden Stan Whitaker en Frank
Wyatt is gebleven, maar de overige musici zijn nieuw. Grootste verschil
is het ontbreken van tweede toetsenman Bill Plummer. Wellicht klinkt
het nieuwe album daardoor meer gitaargeoriënteerd dan de eersteling.
Wyatt speelt daarbij meer op piano dan op allerlei synthesizers, wat
ook bijdraagt aan de nieuwe sound. "The High Places" bevat slechts vijf
songs, waarvan het titelnummer echter ruim 22 minuten in beslag neemt
en wel de nodige typische Happy The Man-kenmerken bevat. Het is dan ook
een bewerking van het stuk “Merlin Of The High Places”, een oud Happy
The Man-stuk, dat op de archiefplaat "Death's Crown" prijkt.
Website:
http://www.oblivionsun.com/.
UUR 2: SOMETHING NEW
NIEUW/JAPANSE
RELEASE
Moon Safari – Lover's End Pt. I: Alternate Cut
– Lover's End Pt. II
–
Lover's End Pt. III: Skellefteå Serenade
Van “The Lover's End Trilogy” (Avalon, 2013)
“The Lover's End Trilogy” is een bijzondere Japanse release, die alle
delen van de trilogie verzamelt op een schijf. Maar… natuurlijk de
Japanners hebben weer wat speciaals afgedwongen, want deel één is een
onuitgebrachte, andere versie dan die op het album “Lover's End”. Leuk
voor de verzamelaar. Moon Safari werkt momenteel hard aan een nieuwe
plaat genaamd ”Himlabacken Vol. 1” en gaat in het najaar op tournee. Op
3 september is de band te zien in De Boerderij in Zoetermeer.
Website:
http://www.moonsafari.se/.
Nieuw Monument
Days Between Stations - In Extremis
Van "In Extremis" (eigen beheer, 2013)
Het duo Oscar Fuentes Bills en Sepand Samzadeh had vorige maand de pech
dat "In Extremis", zijn tweede album als Days Between Stations, het bij
de uitverkiezing van Album van de Maand nipt verloor van Sound Of
Contact. Dat weerhoudt ons er uiteraard niet van om wederom aandacht
aan deze fraaie CD te geven. Dit keer vond het tweetal in talrijke
beroemde musici medestanders voor hun originele progressieve rock. Zo
leveren Tony Levin, Billy Sherwood, Rick Wakeman en de onlangs
overleden Peter Banks belangrijke bijdragen, zonder dat ze te zeer hun
eigen stempel op de muziek drukken. Het album eindigt met het epische,
zesdelige titelnummer, waarin Sherwood als leadzanger en drummer is te
horen.
Website:
http://daysbetweenstations.com/.
Bijzondere
opname Internet Only Release
Peter Gabriel - San Jacinto (Instrumental)
Van “Peter Gabriel - Half Blood” (Bowers & Wilkins internet only
release, 2011)
De liefhebbers weten het: op het gebied van interactieve media is Peter
Gabriel een van de voorlopers. Ben je lid van zijn fanclube dan kan je
allerlei digitale extraatjes krijgen of kopen. Een van de dingen die
hij uitbreng op het Bowers & Wilkins-label zijn high
bit-rate-albums. Meestal zijn dit live-releases of bijzondere items. Zo
ook deze release met een vijftal nummers in zowel gezongen als
instrumentale vorm. We kiezen voor de instrumentale orkestversie van
“San Jacinto”.
Website:
http://petergabriel.com/.
Sunday 07 July 2013 Show No. 1049
![](images/covers/ph_album-10-salvo.jpg)
OPENER
Procol Harum - Something Magic
Van “Something Magic” (Chrysalis, 1977; laatste geremasterde
heruitgave: Salvo, 2009)
“Something Magic” is de laatste plaat die Procol Harum maakte voor een
jarenlange stilte tot aan 1991. Het album is opgenomen in Miami en
heeft naast een kant met korte stukken een plaatkant bestrijkende epic:
“The Worm & The Tree”. Volgens tekstschrijver Keith Reid gaat het
stuk over de verwoede pogingen van de pers om de bandleden uit elkaar
te drijven. Wij kozen vanavond voor het titelnummer. Het Britse
heruitgave-label Salvo heeft alle albums van Procol Harum trouwens
enkele jaren geleden op fraaie wijze heruitgebracht in mini-LP-hoesjes
met informatieve boekwerkjes.
Website:
http://procolharum.com/.
NIEUW
Osada Vida - Those Days
- Until You're Gone
Van "Particles" (Metal Mind Productions, 2013)
Nee, Osada Vida is niet wéér een heropgestane Italoproglegende, het is
een eigentijdse Poolse progrockband, die al sinds de eeuwwisseling
meedraait. Ondanks vijf eerdere albums en een live-DVD wist Osada Vida
tot nu toe aan Xymphonia's aandacht te ontsnappen. Veel gehoord bezwaar
van critici tegen de vroegere albums was de beperkte zangstem van
bassist Lukasz Lisiak. De band heeft blijkbaar geluisterd, want nu is
Marek Majewski aangetrokken, met een niet heel karaktervolle, maar wel
prettige en warme stem. Daarnaast is de groep door de loop der tijd
minder heavy geworden, al bevat "Particles" toch nog één song waarin
gegrunt wordt. De licht-jazzy schwung die Osada Vida naar verluidt
aldoor al in zich had komt bij tijd en wijle nu beter tot z'n recht.
Bijvoorbeeld in de relaxte cover van Metallica's "Master Of Puppets".
In "Those Days" is het vooral genieten van de lange slotgitaarsolo van
Bartek Bereska. "Until You're Gone" heeft wel iets van Queensrÿche ten
tijde van "Empire". Opnieuw steelt vooral Bereska de show met
bijzondere effectjes en geluidjes. In iO Pages 115 werd het album met
een tip-kwalificatie beloond.
Website:
http://www.osadavida.art.pl/.
NIEUW
Leafblade – Portrait
Van “The Kiss Of Spirit And Flesh” (Kscope, 2013)
Kscope lijkt zo langzamerhand een van de huisleveranciers van dit
programma te worden. “The Kiss Of Spirit And Flesh” is het tweede album
van deze band rond Sean Jude, Kevin Murphy en Daniel Cavanagh plus
Daniel Cardoso van Anathema. Waar het eerste album nog zwaar op
Keltische folk leunde is de muziek ditmaal aangevuld met rijk
georkestreerde symfonische passages en mooi opbouwende crescendo’s. Op
die momenten komt de band ook het meest in de buurt van Daniel
Cavanaghs band Anathema. Het folk-aspect komt echter nog steeds
behoorlijk aan bod. Afsluiter “Portrait” geeft ook een mooi beeld van
deze combinatie.
Website:
https://www.facebook.com/leafblade/app_2405167945
.
NIEUW/JAZZROCK
Avengers, The - Exactly
- Rauleando
Van "On A Mission" (Gudari Records, 2013)
Adam Holzman is de meest in het oog springende naam van het
jazzrockkwartet The Avengers. Deze hotshot-op-toetsen is letterlijk
geboren in de muziekbiz, want z'n vader is Elektra-oprichter Jac
Holzman (de man die o.a. The Doors onder contract had). Adam speelde
met vele jazz-grootheden, waaronder 5 jaar in de band van Miles Davis.
In progkringen werd hij de laatste jaren bekend als de toetsenist van
Steven Wilsons band. Maar ook de drie andere leden zijn veteranen in de
wereld van fusion en jazzrock, al is hun CV op de fraaie bandwebsite
een stuk korter. Eigenlijk is The Avengers in de eerste plaats de band
van gitarist Beledo. Hij komt oorspronkelijk uit Uruguay en was daar in
de vroege jaren '80 al actief in de plaatselijke jazzrockscene. Al
jaren is New York echter zijn standplaats. Op "On A Mission" laat het
viertal energieke, maar traditionele jazzrock horen waarin de
afwisselende soli van Beledo en Holzman duidelijk de hoofdrol
vervullen. Bassist Lincoln Goines en drummer Kim Plainfield duiken niet
in solo-rol op, al is Plainfields vlijmscherpe snaredrumgeluid welzeker
prominent. Holzman soleert veelal rustig opbouwend met een Moog-achtig
synthgeluid; Beledo lijkt af en toe over z'n eigen noten te struikelen.
Enige cover is de ballad "Portia" van een andere Miles Davis-alumnus:
Marcus Miller.
Website:
http://theavengersband.com/.
VAN EIGEN
BODEM
TumbleTown – Loyal Tears
Van het album “Done With The Coldness” (Freia Music, 2013)
Vorige week draaide we al twee nummers van het album “Done With The
Coldness”. Maar een Nederlandse release verdient natuurlijk meer
aandacht. Zeker als 'ie zo goed is als deze. “Done With The Coldness”
is een echt groeialbum. TumbleTown is een project van zanger en
gitarist Han Uil (Seven Day Hunt, Antares en solowerk) en gitarist Aldo
Adema (Egdon Heath, Seven Day Hunt): een mooie combi van twee
vakkundige gitaarspelers en producers, die al eerder samenwerkten op
het album “File This Dream” uit 2008 van Seven Day Hunt. Op de CD “Done
With The Coldness” wordt het duo aangevuld met gastmuzikanten: bassist
Marcel Copini (ex-Egdon Heath) en zangeres Carola Magemans, beiden
leden van Seven Day Hunt, en toetsenist Erik Laan van Silhouette. De
muziek die TumbleTown maakt is een mix tussen progressieve en
toegankelijker rock. Opvallend zijn de mooie gitaarpartijen van Adema
en de indringende zang van Han Uil. Op enkele nummers doen die vocalen
erg denken aan die van de laatste zanger van Egdon Heath, Maurits
Kalsbeek. Dat geldt zeker in de rustiger nummers van de plaat, zoals
“Loyal Tears”. Daarnaast is ook Saga een invloed die in TumbleTowns
muziek doorklinkt.
Website:
http://www.tumbletown.nl/.
LIVE-TIP
Wilson, Jonathan - Woe Is Me
Van "Gentle Spirit" (Bella Union, 2011)
Een tournee die we tot nu toe glad over het hoofd hadden gezien was de
Europese reeks optredens van Jonathan Wilson. En dat terwijl we zo
content waren met zijn alweer bijna twee jaar oude album "Gentle
Spirit". Hij heeft straks waarschijnlijk het zwoele weer mee bij zijn
lome en gloedvolle muziek: mix de Pink Floyd van vroege
seventiesnummers als "Fearless" met Amerikaanse Westcoast-psychedelica
en de Neil Young van bijv. “Cowgirl In The Sand”. De data zijn: 12 juli
in Bitterzoet, Amsterdam; 14 juli op het Valkhof Festival, lokatie ARC,
Nijmegen en
15 juli in Luxor te Keulen, Duitsland.
Website:
http://songsofjonathanwilson.com/.
IN HET
NIEUWS / LIVE-TIP
Enid, The - Who Created Me
Van "Invicta" (Operation Seraphim, 2012)
The Enid wil graag een film maken die "Invicta" begeleidt en het album
zo breder in de markt te zetten. Om te beginnen is er geld nodig om een
clip te maken bij de song "Witch Hunt" van dat album, dat op nummer
twee eindigde in de Xymphonia-lijst 'Beste albums van 2012'. Voor de
financiering zijn The Enid en filmmaker Anthony Meadley een
Indiegogo-campagne begonnen. Je kunt op verschillende manieren
bijdragen aan de financiering, waar ook diverse te leveren diensten van
de band tegenover staan. Van een gratis download van de clip tot
muzieklessen en meer. Volg de link
http://www.indiegogo.com/projects/invicta-the-film voor alle info en
draag bij als je de band een warm hart toedraagt en vindt dat veel meer
mensen dit topalbum dienen te horen! Verder komt de band komend najaar
weer naar het vaste land! The Enid is namelijk geboekt voor de Prog '66
Meeting, 11, 12 en 13 Oktober 2013 in The Spirit of '66 in het
Belgische Verviers. Andere bands die zijn vastgelegd zijn IoEarth,
Galahad, Elora, Il Tempio Delle Clessidre en Le Orme. Er is ook minder
leuk nieuws: The Enid-voorman Robert John Godfrey, die eind deze maand
66 wordt, heeft bekendgemaakt dat hij sinds een jaar weet dat hij aan
het syndroom van Alzheimer lijdt, al vallen de symptomen tot nu toe
mee. Wat hem betreft gaat de band uiteindelijk zonder hem door, hij
denkt dat hij over een paar jaar vervangen dient te worden. Wij draaien
een fraai nummer van "Invicta" dat gek genoeg nog niet aan bod is
gekomen
Website:
http://www.theenid.co.uk/.
LIVE-TIP
Maybeshewill – Opening / Take This To Heart
Van “I Was Here For A Moment, Then I Was Gone” (Function Records, 2011)
Maybeshewill is een Engelse postrockband, gevormd in 2005 in Leicester.
De groep combineert elektronische muziek en samples met meer
traditionele rockelementen als elektrische gitaar, basgitaar en drums.
De muziek is grotendeels instrumentaal, hoewel er wel veel
gebruikgemaakt wordt van samples waarin gesproken tekst te horen is.
Maybeshewill heeft al 3 albums op zijn naam staan, en ook al de nodige
bandwisselingen doorgemaakt. Voor liefhebbers van Godspeed You Black
Emepror of Explosion in the Sky is het gebodenet geen onbekend terrein.
Maybeshewill zal komend weekeinde te bewonderen zijn op het Night Of
The Progs Festival op de Loreley. En kijken we naar de line-up van dit
jaar, dan is dit zeker een van de meest gevarieerde tot nu toe.
Website:
http://www.maybeshewill.net/.
LIVE-TIP
Sanguine Hum - In Code
Van "The Weigh Of The World" (Esoteric Antenna, 2013)
Komend weekend is het zover: het Night Of The Prog Festival op de
Freilichtbuhne, bovenop de Loreley in Sankt Goarshausen aan de Rijn.
Eerste band, zaterdagmiddag, is het Britse Sanguine Hum, dat eerder dit
jaar een bijzonder aangenaam tweede album uitbracht. De groep mengt wat
jazzy en Zappiaanse ondertonen door zijn muziek, zoals goed te horen is
in de instrumental "In Code". Eerste referentie die bij het horen van
dit nummer te binnen schiet is echter Happy The Man, door die typische
carrousel-arpeggio's.
Website:
http://www.esotericrecordings.com/sanguinehum.html
en
http://troopersforsound.com/.
LIVE-TIP
Änglagård – Längtans Klocka
Van “Viljans Öga” (eigen beheer, 2012))
Het Zweedse Änglagård is een band waarbij je altijd wel iets nieuws kan
verwachten, hoewel dat een beetje vreemd klinkt bij een band die een
kleine 15 jaar doet over een album en vervolgens ook nog eens bijna de
gehele bezetting wisselt. Voor het komende optreden op het Night Of The
Progs Festvival in Sankt Goarshausen is weer eens een andere drummer
aangetrokken en wel niemand minder dan ex-The Flower Kings-drummer
Jaime Salazar. Niet dat Brighteye Brison-drummer Erik Hammarström nu
alweer uit de gratie is, maar hij staat op het punt om weer vader te
worden. Als de band net zo op dreef is als op het Prog Resiste Festival
in april, dan zijn we in for a treat.
Website:
http://www.anglagard.net/.
NIEUW
City And Colour - Two Coins
- The Golden State
Van "The Hurry And The Harm" (Cooking Vinyl, 2013)
Dallas Green was 12 jaar lang de zanger van de vorig jaar opgeheven
Canadese post-hardcoreband Alexisonfire. Al sinds 2005 maakt hij
solo-albums van een heel ander karakter onder de naam City And Colour,
waarmee hij in zijn thuisland grote successen behaalde. De vorige drie
albums haalden alledrie de platina-status. Nummertje vier, "The Hurry
And The Harm" zit binnen een maand al aan goud. Ook in de VS en
Australië doet hij het uitstekend. In Europa is Green nog niet zo ver.
We kennen die eerste drie niet, maar critici zeggen dat deze vierde
duidelijk de sterkste en meest coherente is. City And Colour maakt
melodieuze singer/songwriter-pop met een weldadig lome feel en
gloedvolle sound. Als we blind hadden moeten gokken hadden we gegokt op
een nieuwe signing van Bella Union. Shearwater is bijvoorbeeld een
voor-de-handliggende referentie. Greens sterkste 'wapen' is zijn
prachtige, loepzuivere hoge zang, nét tegen het falsetbreekpunt. Je zou
kunnen aanvoeren dat hij die stem wel wat vaak in dezelfde
melancholiweemoedstand zet, maar dan klinkt 'ie wel bloedmooi. "Two
Coins" heeft voor de afwisseling een lekker rafelige gitaarsoli, "The
Golden State" heeft een fijn soort tongue-in-cheek-humor ('Why is
everyone still singing about California, haven't we heard enough about
the Golden State?').
Website:
http://www.cityandcolour.com/
.
ALBUM VAN
DE MAAND
Versteegh, Daniel – Carry Our Troubles To Sea
Van “Metanoia” (eigen beheer, 2013)
Misschien een verrassende keuze voor sommigen, maar de vaste luisteraar
weet dat wij van Xymphonia ook de betere singer-songwriter een plek
gunnen in ons programma. Als er dan ook nog eens een Nederlands product
verschijnt dat van hoogstaand kaliber is, verdient dit de titel 'Album
Van De Maand'. Enkelen zullen Daniel kennen van het TV-programma 'De
Beste Singer-Songwriter Van Nederland' van vorig seizoen, dat hij onzes
inziens eigenlijk verdiende te winnen. Zijn revanche is “Metanoia”: een
retrospectief album met bloed mooie liedjes. Metanoia staat voor
wedergeboorte en dat is wat de plaat voor Daniel is. En de context van
die wedergeboorte is dromerig, ruimtelijk en melancholisch - je houd na
iedere luisterbeurt een goed gevoel aan over. Versteegh timmert
overigens al langere tijd aan de weg. Zo won hij de Grote Prijs van
Nederland in de categorie singer-songwriter, werd hij uitgeroepen tot
3FM Serious Talent en werkte hij mee aan het album van Lorrainville.
Producer Wouter Budé zorgt voor een dergelijke kleurrijke - soms
elektronisch, soms akoestisch - maar altijd smaakvolle aankleding dat
we met recht van progressieve singer/songwriter-pop kunnen spreken.
Daarbij doet zijn prachtige stem ons denken aan Jim Moray.
Website:
http://www.danielversteegh.nl/.
SLOTNUMMER
Paatos – Stream
Van “Kallocain” (InsideOut, 2004)
Paatos: het is alweer een tijd geleden dat we wat van deze Zweedse band
hebben gedraaid. Daarom maar weer eens een oudje! Het lekker
melancholische “Stream”. Hoe het er met de band momenteel voorstaat is
niet helemaal duidelijk, gezien de afgelaste tour van afgelopen jaar.
Het meest recente album, “V”, bevatte voornamelijk heropnames en de
vier nieuwe songs werden overwegend lauw ontvangen.
Website:
http://www.paatos.com.