• Sunday 22 November 2020 Show No. 1428

  • NIEUW
    Rome Pro(G)ject, The feat. Steve Hackett – All Roads Lead To Rome
    Rome Pro(G)ject, The feat. David Cross – 476 A.C. (Song For John Wetton)
    Van “IV – Beaten Paths Different Ways” (eigen beheer, 2020)

    Toen de Italiaanse toetsenist Vincenzo Ricca in 2012 met enkele prominente gasten het album “The Rome Pro(G)ject” uitbracht, hadden we het idee dat het een eenmalig project zou zijn – iets wat je bij zo'n titel verwacht. Al gauw bleek het de bedoeling dat er een trilogie zou verschijnen met het oude Rome als thematisch uitgangspunt. Nu, 8 jaar verder, lijkt er zelfs een vierde deel verschenen. Nader beschouwd blijkt het een postscriptum met geherarrangeerde stukken en een aantal niet eerder uitgebrachte composities. Muzikaal klinkt dit “Beaten Paths Different Ways” dan ook meteen vertrouwd, mede omdat ook Steve en John Hackett, David Cross, David Jackson en Billy Sherwood weer volop te horen is. Bleven op eerdere albums vocalen beperkt tot soms een vertelstem, nu is een aantal stukken voorzien van gezongen vocalen – van Ricca zelf, maar ook van Bernardo Lanzetti (ex-PFM). Voormalig King Crimson-violist David Cross is wat ons betreft in topvorm in de intenser klinkende bewerkte versie van het gedragen “476 A.C.”, dat is opgedragen aan wijlen John Wetton. Het album gaat voortvarend van start met kerkorgel in het niet eerder uitgebrachte “All Roads Lead To Rome”, waarin verder vooral ruimte is gemaakt voor een duet dan wel duel tussen Steve Hacketts gitaar en Ricca's Moog.
    Websites:
    https://www.facebook.com/TheRomeProGject/
    http://www.vincenzoricca.it/.

    NIEUW
    Cathedral, Tom Doncourt And Mattias Olsson's - Chamber
    - #1
    Van "Tom Doncourt And Mattias Olsson's Cathedral" (Roth Händle Recordings, 2020)

    Op 16-jarige leeftijd ontdekte de Zweedse drummer Mattias Olsson "Stained Glass Stories" uit 1978 van de Amerikaanse band Cathedral. Dat album zou uiteindelijk van grote invloed worden op zijn eigen muzikale carrière en op de muziek van Änglagård, de band waar hij deel van uit maakte. Jaren later zou Olsson in contact komen met Cathedral-toetsenist Tom Doncourt. Deze nodigde hem vervolgens uit om mee te werken aan zijn solo-albums die begonnen te verschijnen vanaf 2014. Uiteindelijk ontstond er het idee om een echte samenwerking aan te gaan en gezamenlijk een album te maken. Opnamesessies begonnen in de studio van Doncourt in New York maar al snel werd het duidelijk dat er een race tegen de klok gaande was: Doncourt bleek ernstig ziek. Zoals Olsson zo treffende vertelt stokte hun muzikale conversatie in maart 2019 toen Tom Doncourt overleed, maar had Olsson de opdracht om het album in de geest van hun muzikale vriendschap af te maken. Dat album verschijnt officieel begin december onder de naam “Tom Doncourt And Mattias Olsson's Cathedral”. Gezien de omstandigheden is het niet vreemd dat het album uiteindelijk maar 36 minuten lang is maar het zijn wel 36 fascinerende minuten geworden. Kern van het album zijn twee lange rijkgeschakeerde werkstukken die bol staan van inventiviteit, gevuld met de kenmerkende klanken uit de toetsenarsenalen van het duo, ondersteund door explosief drumspel. Het album kent feitelijk twee spanningsbogen, waarbij de kortere tracks toewerken naar de twee lange stukken, waarna een soort epiloog volgt. Olsson heeft al met al bijna twee jaar aan gewerkt aan wat een passend muzikaal monument is geworden voor zowel Tom Doncourt als voor de vriendschap tussen deze Amerikaan en zijn Zweedse muzikale partner.
    Website: https://roth-handle.bandcamp.com/album/tom-doncourt-mattias-olssons-cathedral .

    NIEUW
    Stick Men - Hide The Trees (live)
    - Prog Noir (live)
    Van "Owari" (MoonJune Records/Iapetus, 2020)

    De geplande tour naar het Verre Oosten begin dit jaar van Stick Men leek toch zo'n uniek idee, met concerten van het trio met gastspeler Gary Husband in Hong Kong, China èn Japan. Eind 2019 haakte Hong Kong door de demonstraties in het verdeelde land al af en voorts sloot China begin januari de grenzen in verband met een opgedoken virus. Eind februari stond het viertal amper op Japanse grond of alle concerten aldaar werden eveneens afgelast, op de show in de Blue Note te Nagoya van de 28ste van die maand na. Van dat optreden verscheen begin oktober "Owari", wat "Het Einde" betekent. Het King Crimson-ritmetandem Tony Levin en Pat Mastelotto, touchguitar-specialist Markus Reuter en toetsenman Husband brachten die avond een intense mix van albums van Stick Men aangevuld met enkele King Crimson-composities waaronder de klassieker "Lark's Tongues In Aspic, Part II". Het keyboardspel bleek een extra dimensie te geven aan de toch al bol van atmosferische geluiden staande muziek. Na het afbreken van de tour zorgde labelbaas Leonardo Pavkovic dan ook voor studiotijd om Husband samen met Reuter het bij Xymphonia al meermaals aan bod gekomen "Music Of Our Times" op te nemen. Van "Owari", waar het publiek overigens alleen tijdens de bonustrack "The End Of The Tour" hoorbaar aanwezig is, hebben we "Hide The Trees" van het debuut "Deep" uit 2013 en het titelnummer van "Prog Noir" uit 2016 geselecteerd.
    Websites:
    https://stickmen-moonjune.bandcamp.com/album/owari
    https://nl-nl.facebook.com/stickmenofficial .

    10 JAAR / LIVE-TIP
    Sky Architect – The Grey Legend (Live)
    Van “Excavations Of The Mind” (Galileo, 2010 / Freia Music, 2020)

    In 2010 bracht het label Galileo het eerste album van de jonge Nederlandse band Sky Architect uit en om het 10-jarig jubileum van dit “Excavations Of The Mind” te vieren is er dit voorjaar een heruitgave verschenen via Freia Music, met 3 bonustracks. Ook zou er in oktober in Boerderij Cultuurpodium te Zoetermeer een jubileumconcert plaatsvinden, maar dat gaat om de bekende corona-redenen niet door en is verplaatst naar 20 februari 2021. Sky Architect werd in 2006 op gericht door gitarist Wabe Wieringa, toetsenist Rik van Honk en drummer Chistiaan Bruin, allen studerend aan de Rotterdamse Popacademie. Al snel voegen gitarist/zanger Tom Luchies en bassist Guus van Mierlo zich toe aan de bezetting en transformeert de aanvankelijk instrumentale groep naar de huidige vorm. Het doel is technisch hoogstaande prog te maken, maar dan met hart en ziel. In dit doel is de band zeker geslaagd, zoals te horen valt op de vier albums die Sky Architect sindsdien heeft gemaakt. Natuurlijk zijn er de nodige invloeden uit de proghistorie hoorbaar, maar Sky Architects geluid is alles behalve retro. We blikken terug naar 2010 met het nummer “The Grey Legend” en hopen natuurlijk spoedig op nieuw werk. Overigens bevat de jubileum-editie van “Excavations Of The Mind” een recente live-versie van dit meer dan tien minuten durende stuk.
    Websites:
    http://www.skyarchitect.com/
    https://www.facebook.com/skyarchitect.

    NIEUW
    Within Temptation - The Purge

    Het muzikantenechtpaar Sharon den Adel en Robert Westerholt schrijft net als twintig jaar geleden nog alles samen voor de band uit Waddinxveen, ook al gaat Westerholt niet meer mee op tournee. Twintig jaar geleden kwam de doorbraak en kroop de band vanuit de liefhebberswereld van de symfonische metal, een subgenre waarin Within Temptation een van de pioniers was, naar de bovenwereld. De gedragen koren, Keltische sferen, ijselijke violen en de schallende stem van Den Adel vonden weerklank bij een breed publiek toen de single “Ice Queen” onverwacht een hit werd. Dat jubileum was reden voor een goed gothicmetalfeestje. Eerst in april met twee grote shows in de Ziggo Dome, samen met generatiegenoten Evanescence, en anders wel dit najaar rond de echte verjaardag van het album waar die single op te vinden is: “Mother Earth”. Maar al snel ging overal een streep door. Eerst werd de tour doorgeschoven naar september, en nu staat september 2021 in de agenda. Within Temptation heeft het geluk dat nog vorig jaar het album “Resist” uitkwam, waarmee de band ook op tour is geweest. Dat leverde veel positieve energie op om weer te gaan schrijven in deze periode. Afgelopen mei verscheen het nummer “Entertain You” uit, en afgelopen vrijdag 20 november verscheen de nieuwe single “The Purge”, een bombastisch nummer met meeslepend refrein. De productie is modern en schurkt aan tegen dance, maar de grootse, catchy hooks waar de band om bekend staat zijn onmiskenbaar. In een interview met de NRC legt Sharon den Adel uit dat “The Purge” in coronatijd geschreven en opgenomen is. “Het gaat over zelfreflectie, in de zin dat de keuzes die je maakt altijd gevolgen hebben. Daar zit wel een maatschappelijke lading achter. Ten eerste is er tijdens deze corona-crisis meer tijd dan ooit voor zelfreflectie, dat heeft effect. Tegelijk lijkt er nu meer dan ooit veel aan de gang in de wereld en merk ik dat roerige tijden me inspireren en mijn teksten er vanzelf meer over gaan. Ik heb meer behoefte om kleur te bekennen.” (bron: Peter van der Ploeg, NRC, 18 november 2020)
    Websites:
    https://www.within-temptation.com/
    Dit nummer: https://youtu.be/y2HSprjvygY .

    ALBUM VAN DE MAAND
    Days Between Stations - The Common Thread
    "Giants" (eigen beheer / Station One, 2020)

    "Giants" is de derde CD die het duo Oscar Fuentes Bills en Sepand Samzadeh als Days Between Stations uitbrengt. Naar eigen zeggen is de muziek wat directer, rockier dan op de twee voorgangers, maar vrees niet, de typische epische sound is zeker niet verdwenen. Billy Sherwoods invloed is nog een stuk groter dan op voorganger "In Extremis" uit 2013, waarbij zeker de zangmelodieën overeenkomsten vertonen met zijn solowerk of zijn bijdragen aan bands als World Trade, Yes of Circa:. Colin Moulding van XTC is ook weer van de partij en wel in een van de weinige korte nummers, het poprockige "Goes By Gravity", terwijl dit keer ook Durga McBroom haar opwachting mag maken in de ballade "Witness The End Of The World". Toch zijn het vooral de langere composities die de aandacht trekken, zoals het gevoelige titelnummer (over Oscars vader), het ruim 16 minuten durende openingsnummer "Spark" (in het boekje "Spark Of Life" getiteld) en "Another Day". Voor de liefhebbers van de hoezen van vroege LP's van Genesis en Van Der Graaf Generator is "Giants" ook weer interessant, aangezien Paul Whitehead wederom nagenoeg al het artwork heeft verzorgd in zijn ietwat grove, futuristische stijl. Vanavond aandacht voor "The Common Thread". Hierover schreef Yes-fan Paul Rijkens in iO Pages 166: "Als Yes ooit nog een nieuw album uitbrengt, dan zou afsluiter "The Common Thread" er niet op misstaan."
    Websites:
    https://www.daysbetweenstations.com/
    https://www.facebook.com/DaysBetweenStations .

    NIEUW
    Atkinson, Marc - A Part Of Me
    Van "Black & White" (eigen beheer, 2020)

    2020 zou voor Marc Atkinson altijd al in het teken staan van het uitbrengen van een nieuw solo-album vol zelfgeschreven songs, zoals hij er al meerdere op zijn naam heeft staan. En toen gooide corona roet in het eten en kon hij zijn werk, bijna wekelijks optreden in kleine zalen en pubs, niet meer doen. Hij hield zijn hoofd vervolgens boven water met de donaties die hij ontving van de kijkers naar zijn Facebook live-optredens. Voordeel was wel dat hij ineens veel meer tijd had om aan zijn solo-album te werken en uiteindelijk nam hij voor dit album "Black & White" 26 songs op. Het werd een dubbel-album met op schijf 1 songs van eigen hand en op de tweede schijf een dwarsdoorsnede van de covers zoals hij die de laatste paar jaar speelde tijdens zijn optredens. Songs van o.a. Elbow, Queen, Pink Floyd, Maroon 5, Marillion, Transatlantic en Peter Gabriel. Daar waar hij in het verleden vaak een beroep deed op muzikale vrienden, is "Black & White" een echt solo-album geworden. De focus ligt op zijn mooie stem, de akoestische gitaar en hier en daar wat extra subtiele laagjes achtergrondvocalen en wat spaarzame bas. Niets vernieuwends op muzikaal vlak en absoluut geen symfo of prog, maar gewoon een aangenaam album van een aimabele muzikant.
    Websites:
    http://marcatkinson.co.uk/
    https://marcatkinson3.bandcamp.com/album/black-white .

    NIEUW (archief-release)
    Focus – Focus I (live at the BBC '73)
    – Focus II (live at the Rainbow)
    Van “50 Years: Anthology 1970-1976” (Red Bullet, 2020)

    Bij sommige mensen zal de vorige week verschenen boxset “50 Years: Anthology 1970-1976” van Focus vragen hebben opgeroepen. Verscheen immers nauwelijks tweeënhalf jaar geleden niet ook al een kloeke 13CD-set onder de titel “Hocus Pocus Box”? Dat is zeker waar, alleen was voor die box weinig moeite gedaan: geen remasteringen, geen bonustracks. Het handige voor de mensen die Focus na het opstappen van Jan Akkerman in 1976 uit het oog waren verloren, dat al het post-Akkerman-materiaal tot en met “Focus X” (2012) ook in die box te vinden is. Officieel Jan Akkerman-biograaf Wouter Bessels was er erg ontevreden over en wist met Red Bullet-platenbaas Willem van Kooten (a.k.a. Joost den Draaijer) voor elkaar te krijgen dat hij een set kon samen stellen die voor wat betreft de Akkerman-jaren superieur uitpakt. Dit alles in het kader van het 50-jarig jubileum van het debuut “Focus Plays Focus” (nog in 1970 heruitgebracht als “In And Out Of Focus”). Alle zeven albums uit die jaren zijn voorzien van bonustracks én er zijn twee extra live-albums plus twee DVD's toegevoegd. Te horen zijn nu bijvoorbeeld een heel vroege én extreem lange versie van koningsstuk “Eruption” dat een plaatkant van “Moving Waves” (1971) besloeg. Ook horen we de prille band als begeleiders van Neerlands Hoop In Bange Dagen en Ramses Shaffy. Op de eerste DVD vinden we complete registraties van TV-optredens in Engeland en Ierland, waaronder voor het eerst en gerenoveerd “Focus At The Rainbow” uit 1973, met méér en deels andere opnamen dan op de gelijknamige LP waren te vinden destijds. Op de tweede DVD vinden we allerlei kortere TV-optredens, het complete reünie-concert voor Goud Van Oud uit 1990 (het laatste concert van de gloriebezetting Jan Akkerman / Thijs van Leer / Bert Ruijter / Pierre van der Linden) plus voor het eerst op DVD de aan “Moving Waves” gewijde aflevering uit de Classic Album-serie uit 1997. Bessels heeft het geheel, net als de bijna tegelijk verschenen nieuwe Tangerine Dream-box, natuurlijk voorzien van uitgebreide liner-notes. Geen Akkerman-fan, maar ook geen Focus-fan kan daarom om deze box heen. Ook in veel bonustracks klinkt diens gitaar zó vlijmscherp dat je haast bang bent dat je speakerconussen het begeven. We gaan vanavond terug naar dat grote succesjaar 1973, toen Focus in Groot-Brittannië echt top of the bill was, “Sylvia” een grote hit en Jan Akkerman door Music Maker werd uitgeroepen tot beste gitarist ter wereld. U hoort “Focus I” uit een opname voor BBC Radio en “Focus II” van de beroemde “Focus At The Rainbow”-LP.
    Websites:
    https://focustheband.co.uk/
    https://www.janakkerman.com/
    https://www.redbullet.nl/nl/focus-50-years-anthology-1970-1976/ .

    (OP)NIEUW
    Fragile – Heaven's Core
    Van “Golden Fragments” (eigen beheer, 2020)

    De naam van de band verraad natuurlijk al veel. Fragile is ooit begonnen als Yes-tributeband. Een aantal redactieleden heeft deze Britten zelfs een keer in actie mogen aanschouwen in Londen, in de Jaren 90. Toen waren we al van mening dat de muzikanten veel te goed waren om alleen als tributeband te dienen. Nu heeft Fragile daar gehoor aan gegeven met “Golden Fragments”: een eerste album met eigen composities die de bandnaamgever zeker eer aan doen. Natuurlijk zijn er door de jaren heen wel wat bezettingswisselingen geweest. Momenteel bestaat Fragile uit gitarist Oliver Day (gitaar), Max Hunt (toetsen, gitaar, bas en zang), Russ Wilson (drums) en zangeres Claire Hamill. Jazeker, dezelfde Claire Hamill die in het verleden met zowel Yes-leden als Wishbone Ash werkte en die later een reeks New Age-getinte albums afleverde. Ook doet op een aantal nummers Clive Bayley mee als gastzanger. Hij was ooit lid van de pre-Yes band Mable Greer Toy Shop. Nu naar de muziek: natuurlijk spatten de Yes-referenties je om de oren, zelfs de hoes is geïnspireerd op het werk van Roger Dean. Je zou bijna zeggen dat het album de missende schakel is tussen “Relayer” en “Going For The One”. Toch weet Fragile er wel een eigen draai aan te geven. Dit komt ook zeker door de inbreng van Hamill. We hebben al eerder aandacht besteed aan dit album, maar we laten u graat nog een nummer horen: “Heaven’s Core” waar ook Clive Bayley op meezingt.
    Websites:
    https://fragileyestribute.bandcamp.com/album/golden-fragments-2
    https://bayleyhunt.bandcamp.com/album/whispers .

    IN HET NIEUWS
    Alquin – Stranger (a. Stranger; b. You Might As Well Fall)
    Van het album “Nobody Can Wait Forever” (Polydor, 1975)

    Drievoudig Alquin-gerelateerd nieuws deze week! In de loop van deze maand zal er een documentaire over Alquin verschijnen van de hand van Martin Reitsma en John Meijer. Ook verschijnt er in de tweede helft van 2021 van Martin Reitsman een boek over de band in de serie “Rockklassiekers” bij uitgeverij Verbum. In deze serie verschenen al eerder boeken over onder andere Focus en Kayak. Alquin, opgericht in 1971, is natuurlijk in onze uitzending al vaak aan bod geweest. De Delftse band maakte fraai opgebouwde nummers, waarin een aansprekende mix van klassiek, prog, jazz en funk geboden werd. In eerste instantie klonk de groep typisch Europees progressief; met de komst van zanger Michel van Dijk in 1974 wordt het geluid Amerikaanser, met invloeden uit westcoast rock. De lenige en aansprekende zang van Michel, met zijn perfecte Engelse uitspraak, voegt een extra dimensie toe aan de band. Eind jaren '70 hielden de heren het voor gezien, maar de groep maakte in 2003 een succesvolle comeback. Eerst met oud materiaal, maar uiteindelijk verschenen er ook twee albums met nieuw materiaal met een wat bluesier geluid dan we gewend waren. Toen Alquin in 2013 stopte met optreden, pakten zanger Michel van Dijk en gitarist Ferdinand Bakker door met Lone Project, ook wel gewoon kortweg Lone. Progrock zul je op de Lone-platen niet aantreffen; de bluesy aspecten die op de laatste Alquin-plaat al waren te horen zijn verder uitgebouwd, tot een stevig rootsy geluid. Op 15 december komt een vierde Lone-album uit. Volgens Platomania is dit “Let It Rain On Me” de beste Lone-plaat tot nu toe. De muziek is fraai opgebouwd rond de gitaarsound van Bakker en de wat gruiziger geworden maar nog altijd geweldige zang van Van Dijk. (Bronnen: Bron Progwereld (Math Lemmen) en Platomania.nl) Wij gaan 45 jaar terug in de tijd met het tweedelige “Stranger” van het derde Alquin-album “Nobody Can Wait Forever”, het eerste met Michel van Dijk.
    Websites:
    https://alquin.org/
    http://www.loneproject.nl/.

    NIEUW
    Ritual - The Mice
    Van de EP “Glimpses From The Story Of Mr. Bogd” (Tempus Fugit, 27 november 2020)

    13 jaar na het alom geprezen “The Hemulic Voluntary Band” brengt de Zweedse progfolkrockgroep Ritual een nieuwe EP uit, getiteld “Glimpses From The Story Of Mr. Bogd”. Ritual verwierf begin deze eeuw een trouwe fanschare, met name door de geïnspireerde optredens onder leiding van de charismatische voorman Patrick Lundström. Lündstrom kwam destijds tevens in de picture door zijn sterke zang in het heropgerichte Kaipa rond toetsenist Hans Lundin. Sinds 13 november is de EP beschikbaar via streamingplatforms. Op 27 november zal “Glimpses From The Story Of Mr. Bogd” op CD verschijnen in een gelimitieerde edtie van 1000 digipacks. Wij laten nu alvast de langste track van de EP horen: slotnummer “The Mice”.
    Websites:
    https://www.ritual.se/
    https://youtu.be/9rFDOZ7TsC8 .