• Sunday 29 March 2020 Show No. 1394

    IN MEMORIAM: BILL PLUMMER
    Oblivion Sun – Fanfare
    Van “Oblivion Sun” (Crafty Hands / Prophase Music, 2007)

    Afgelopen week vernamen we dat Bill Plummer is overleden. Hij was op het eerste album van Oblivion Sun naast Frank Wyatt de andere toetsenist. Frank Wyatt vormde Oblivion Sun samen met zijn oude Happy The Man-maat Stanley Whitaker. Oblivion Sun maakte muziek die sterk in het verlengde lag van de delicate progressieve rock van Happy The Man, van hetzelfde hoogstaande niveau. Plummer was als engineer eerder al betrokken bij het Happy The Man-reünie-album “The Muse Awakens” en het Pedal Giants Animals-album dat Wyatt en Whitaker vlak voor de oprichting van Oblivion Sun maakten. Plummer is overleden aan de gevolgen van leverkanker. We weten niet hoe oud hij is geworden.
    Website: https://frankwyattmusic.com/about-oblivion-sun .

    NIEUW
    Rustin Man - Jackie's Room
    – Man With A Remedy
    Van “Clockdust” (Domino, 2020)

    Een jaar geleden was daar zo maar ineens het eerste solo-album van voormalig Talk Talk-bassist Paul Webb, onder zijn alter ego Rustin Man. Die naam had hij al wel een keer eerder gebruikt, voor een duoplaat met Portishead-zangers Beth Gibbons uit 2002. Dat we nog eens wat van hem zouden horen, hadden weinigen verwacht. Dat er een jaar later al een vervolg zou liggen waarschijnlijk nog minder mensen. Met praktisch hetzelfde team als waarmee hij “Drift Code” maakte, produceert Webb wederom een negental eigenzinnig ingekleurde liedjes. Dat betekent dat Talk Talk-drummer Lee Harris opnieuw van de partij is, tevens als productie-hulp. Ook percussionist Snowboy staat bij, onder andere met vele effectrijke akoestische hulpmiddelen, maar het is opnieuw Webb zelf die meer dan een dozijn instrumenten bespeelt én de zeer herkenbare zang verzorgt. We zeiden het vorig jaar al: Robert Wyatt is de meest voor de hand liggende referentie, ook door de dictie van Webb. In de fantasievolle arrangementen moet je soms een moment aan Tom Waits denken, zoals we 'm kennen van “Swordfishtrombones” en later. Met twangende gitaren en oude orgelsounds wordt ook regelmatig een filmisch nostalgisch sfeertje opgeroepen. In het wiegende “Jackie's Room” lukt dat goed. Soms wordt er laag na laag toegevoegd, ook in de harmoniezangarrangementen (waarin Webbs eigen stem ook meerdere keren gedubbeld wordt). Rustin Man speelt op 12 november in het Zonnehuis in Amsterdam, Tuindorp Oostzaan.
    Website: https://www.rustinman.com/ .

    NIEUW
    Soften The Glare - The Adventures Of ed F
    Afkomstig van "Glint" (eigen beheer, 2020)

    Drie jaar na "Making Faces" verscheen onlangs "Glint", de nieuwe CD van Soften The Glare, het trio bestaande uit Bon Lozaga, Ryan Martinie en Mitch Hull. Van dit drietal is Lozaga ongetwijfeld het bekendst. Hij volgde eind jaren zeventig Allan Holdsworth op als gitarist van Gong, was bandlid van Pierre Moerlen's Gong, richtte in de jaren negentig Gongzilla op en bracht enkele soloplaten uit. Aanvankelijk lag zijn gitaarstijl in het verlengde van Holdsworth, maar in de loop der jaren is zijn spel zowel rauwer als meer funky geworden. Dat is ook goed te horen op "Glint", die op sommige momenten een moderne King Crimson met funkinvloeden doet vermoeden. Toch Heeft Soften The Glare een hele eigen stijl, die mede vormgegeven wordt door blazers, sounddesign en in enkele tracks een violist. Van "Glint" hebben we het langste nummer gepland, “The Adventures Of ed F".
    Websites:
    https://softentheglare.bandcamp.com/
    https://softentheglare.bandcamp.com/track/the-adventures-of-ed-f .

    NIEUW
    Bernard, Marco & Kimmo Pörsti (The Samurai Of Prog) – Gulliver's Fourth Travel Van “Gulliver” (Seacrest Oy, 2020)

    “Gulliver” hebben we een paar weken geleden al aangekondigd, toen we muziek draaiden van The Samurai Of Prog, als het nieuwe album van dat genootschap. We hebben dit conceptalbum nu fysiek in handen en wat we vertelden is nét niet helemaal waar. The Samurai Of Prog staat weliswaar in nauwelijks leesbare letters onder de titel, de uit opnieuw uit drie panelen bestaande klaphoes is wederom van de hand van Ed Unitsky – in feite is het album toegeschreven aan alleen de bassist en de drummer van het trio: de in Finland wonende Italiaan Marco Bernard en de Fin Kimmo Pörsti. Steve Unruh is als zanger en violist maar bij één nummer betrokken. Ook valt op dat er wederom vele medewerkenden zijn, waaronder velen die aan eerdere Samurai-projecten meewerkten. Klinkende namen lijken in eerste instantie te ontbreken, maar research leert dat menig gastmuzikant zijn sporen in met name de Italoprog heeft verdiend. Zo treffen we leden van van Il Troni Dei Ricordi als La Coscienza Di Zeno op de creditlijst aan. “Gulliver” klinkt muzikaal, maar ook productioneel dan ook als een klok. Het album toonzet de verhalen van Jonathan Swift uit het gelijknamige boek uit 1726, met gebruik van veel 'vintage' klinkende synths en vet Hammondorgel. Ook is er menig melodieuze gitaarsolo te horen. Ofwel: dit is (opnieuw) pure symfonische rock, voortkomend uit de seventiestraditie, zonder dat het ergens echt gedateerd of gejat gaat klinken. “Gulliver's Fourth Travel” is geschreven door La Coscienza Di Zeno- en Hostsonaten-toetsenist Luca Scherani en gezongen door Il Trono Dei Ricordi-zanger Galifi en Steve Unruh (beiden in hun moedertaal). Unruh speelt ook viool.
    Website: https://www.seacrestoy.com/product-page/bernard-and-p%C3%B6rsti-gulliver .

    (OP) NIEUW
    Drowning Steps – Where Is My Life
    Van “The Echo Of A Distant Past” (eigen beheer, 2020)

    In 2016 richtte de uit Brazilië afkomstige Caio Claro het project Drowning Steps op om progressieve rock te gaan maken, die voornamelijk beïnvloed bleek door Pink Floyd, Sigur Rós en Steven Wilson. Na een eerste EP en album werd Drowning Steps in 2018 een duo door de toetreding van Tiago Pierucci. Zoals gezegd zijn de heren duidelijk beïnvloed door Steven Wilson, maar ook de klassieke prog heeft sporen nagelaten. Afgelopen februari verscheen het tweede volwaardige album “The Echo Of A Distant Past” via Bandcamp. Een verrassend fijn album met hoogstaande en goed geproduceerde prog. Een van de hoogtepunten is “Where Is My Life”. Hier grijpen de heren duidelijk terug op de “Stupid Dream”-periode van Porcupine Tree, maar halverwege komt een omslag in het nummer met een heerlijke uitbouw, waarmee succesvol een “Entangled”-gevoel wordt neergezet. Door Claro's's fijne stem en diens manier van zingen, heeft het album een dromerige sfeer.
    Websites:
    https://drowningsteps.bandcamp.com/album/the-echo-of-a-distant-past
    https://www.facebook.com/drowningsteps/ .

    IN MEMORIAM BILL RIEFLIN
    King Crimson – Starless (live)
    Van “Meltdown - Live in Mexico” (Panegyric / Discipline Global Mobile, 2018)

    Afgelopen dinsdag 24 maart overleed multi-instrumentalist Bill Rieflin aan de gevolgen van kanker, waaraan hij al langere tijd leed. Onder de progliefhebbers was hij voornamelijk bekend als toetsenist en percussionist bij King Crimson, waar hij sinds september 2013 deel van uitmaakte. Rieflin begon als muzikant in Seattle in 1975 en in zijn glansrijke carrière werkte hij voornamelijk met bands uit de industrial-scene, waaronder Ministry, KMFDM en Swans. Naast drummer fungeerde hij voor deze bands ook als toetsenist, zanger en soms bij live-concerten ook bassist. Daarnaast stond hij aan de wieg van de band Pigface. Maar hij was ook live-drummer bij R.E.M. vanaf 1997 tot die groep er in 2012 mee ophield en speelt zelfs op een album van Robbie Williams. In 1999 nam hij zijn eerste solo album “Birth Of A Giant” op. Hier speelde ook Robert Fripp op mee. Deze samenwerking smaakte naar meer en in 2005 werd Slow Music geformeerd, waarbinnen Rieflin en Fripp samenwerken met Peter Buck van R.E.M. Dit collectief ging zelfs op tour. In 2007 is er een volgende samenwerking met Fripp: The Humans, waar ook Fripps vrouw Toyah Willcoxbij betrokken is. Toen er in 2013 onverwacht een nieuwe line-up van King Crimson werd gepresenteerd, bleek Rieflin een van de drie(!) drummers, naast Pat Mastelotto en Gavin Harrison. Na een korte sabbatical in 2016 keerde hij in 2017 terug als vaste toetsenist, een rol die hij tot 2019 bleef vervullen. Bill Rieflin was een inventief muzikant, die door medemuzikanten gewaardeerd werd om zijn eigen kijk en interessante opvattingen én de humor die hij met zich mee bracht. Wij eren hem met de King Crimson-klassieker “Starless”, opgenomen in Mexico in 2017 met Bill Rieflin op Mellotron.
    Website: https://www.dgmlive.com/king-crimson .

    LIVE-TIP
    Bad English – Straight To Your Heart
    Van het album “Backlash” (Epic, 1991)

    John Waite heeft een paar absolute klassiekers op zijn conto staan. Nederland maakte in 1977 massaal kennis met zijn fantastische stemgeluid toen hij met de band The Babys een hit scoorde met “Isn’t It Time”. Het is powerpop in optima forma. Daarna volgen nog meer hitparade-successen, met “A Piece Of The Action” en “Everytime I Think Of You”. In 1980 start Waite een solocarrière en ook die is zeer succesvol. Eind jaren tachtig vormt hij met ex-leden van The Babys en Journey de 'supergroep' Bad English, waarmee hij twee albums maakt. John Waite viert zijn 40-jarige solocarrière met een uitgebreide tour waarbij hij, begeleid door een voltallige band, al zijn hits komt spelen, naast persoonlijke favorieten uit zijn uitgebreide catalogus. Dat betekent dat er ook een groot aantal nummers van Bad English op de setlist zullen staan. Die tournee doet op 2 oktober aanstaande de Hengelose Metropool aan. Van het tweede en laatste Bad English-album kiezeen wij “Straight To Your Heart”.
    Website: http://www.johnwaiteworldwide.com/ .

    ALBUM VAN DE MAAND
    Spiral Orchestra - Voidseeker
    Van "Atlas Ark" (eigen beheer, 2019)

    Zoals vorige week beloofd brengen we u in deze uitzending de grote finale met betrekking tot ons Album Van De Maand: “Atlas Ark” van Spiral Orchestra. De afgelopen weken hebben we de diverse kleuren in de muziek van deze Zwitserse groep door middel van individuele tracks laten horen. Klassieke invloeden, jazzrock, stevige progrock en pure symfonische rock kwamen voorbij. In de ruim 20 minuten durende slottrack van het album passeert dit allemaal nog eens de revue, in de vorm van een duizelingwekkend mooie epic genaamd “Voidseeker”.
    Websites:
    http://www.spiral-orchestra.com/
    https://spiralorchestra.bandcamp.com/album/atlas-ark
    https://www.facebook.com/spiralorchestra/ .

    NIEUW
    Minster, Anastasia - Father
    Afkomstig van "Father" (eigen beheer, 2020)

    Begin april zal het album "Father" van de in Canada woonachtige Anastasia Minster verschijnen. De zangeres werd in Moskou geboren, verhuisde in 2014 naar Toronto en debuteerde in 2017 met het donkere kamerpop-album "Hour Of The Wolf". Op de nieuwe plaat, waarvan de teksten beïnvloed zijn door Carl Jung, Herman Hesse en Andrej Tarkovski, wordt ze op drie nummers begeleid door de ons welbekende Steve Jansen. Zo is hij in het verstilde titelnummer dat we voor vanavond hebben geselecteerd te bewonderen op synthesizers, synthetische strijkers en effecten. Een andere gastmuzikant is cellist Raphael Weinroth-Browne.
    Websites:
    http://www.anastasiaminster.ca/
    https://anastasiaminster.bandcamp.com/track/father-feat-steve-jansen-2 .

    CROSS-OVER
    Hørlyck, Helene – Where Are You Now
    Van het album “A Nordic Room” (Prudence / Rough Trade, 2009)

    De Deense cross-overzangeres Helene Hørlyck heeft een stem als geen ander. Ze heeft een sopraanstem die wordt beschreven als engelachtig maar krachtig. Of het nu solo is of als onderdeel van een duet, ze levert een muzikale ervaring met moderne hooks én melodie. Haar stem beweegt moeiteloos tussen hedendaagse en klassieke klanken en is een combinatie van pop en etherische sopraan.
    Website: https://www.helenehorlyck.com/ .

    THUISVLIJT / 40-JAAR
    Genesis - Heathaze (with added Mellotron)
    Origineel afkomstig van "Duke" (Charisma, 1980)

    De Engelsman Andy Kinch was in de jaren zeventig toetsenman in de christelijk getinte folkrockformatie 11:59. De band bracht in 1974 de LP "This Our Sacrifice Of Praise" op het label Dovetail uit, waarop Kinch vooral opviel door weelderige Mellotron-partijen. De liefde voor dit instrument is hij daarna trouw gebleven. Dit blijkt uit een YouTubefilmpje dat een paar jaar geleden online gezet werd, waarin te horen is hoe hij het Genesisnummer "Heathaze" van "Duke" voorzien heeft van een Mellotron-arrangement. Zeker de moeite waard, al blijft het origineel natuurlijk ook prachtig.
    Website Genesis: https://www.genesis-music.com/
    Meer info over 11:59: https://www.discogs.com/artist/407692-1159
    Dit nummer: https://www.youtube.com/watch?time_continue=1&v=_aW8bINWsUk&feature=emb_logo .

    IN HET NIEUWS
    Credo – Cardinal Sin
    Van het album “Against Reason” (Festival Music, 2011)

    De Engelse neoprogband Credo heeft in het bijna 30-jarig bestaan 3 albums uitgebracht. Als we de website van Credo bezoeken komen we tot de prettige ontdekking dat er binnen afzienbare tijd een nieuw album uitkomt. De reden waarom het uitbrengen van het nieuwe album wat meer tijd in beslag neemt is volgens de band: “We hebben een tijdje pauze genomen voor wat betreft optredens, om ons te concentreren op het schrijven en opnemen van een nieuw Credo-album. 'De muziek is (helaas) geen fulltime baan voor een van ons en we hebben nu de extra moeilijkheid dat de bandleden in verschillende delen van de wereld leven. We zijn erg gemotiveerd om het in 2020 af te maken.” Wij gaan terug in de tijd met muziek van het derde album “Against Reason” dat in 2011 uitkwam, negen jaar geleden dus. Het ruim 12 minuten durende nummer “Cardinal Sin” is een mooie weergave van de neoprogstijl die Credo neerzet.