• Sunday 3 March 2024 No Show

    On Sunday 3 march there will be no Xymphonia broadcast. We make place for a live report of the match between our local football team Heracles against Almere City. Go Heracles!

  • Sunday 25 Februari 2024 Show No. 1598

    NIEUW / LIVE-TIP
    Hackett, Steve – Taking You Down
    – Enter The Ring
    – Get Me Out
    Van “The Circus And The Nightwhale” (InsideOut / Sony Music, 2024)

    In het jaar dat Steve Hackett het 50-jarige jubileum van het Genesis-conceptwerkstuk “The Lamb Lies Down On Broadway” op de podia gaat vieren, brengt de gitarist zelf een conceptalbum uit. “The Circus And The Nightwhale” volgt het karakter Travla, wiens jeugd veel op die van Hackett zelf lijkt, maar als het album vordert, krijgt het verhaal allerlei letterlijk fantastische wendingen, waarbij Travla uiteindelijk zelfs in een walvis terecht komt. Uiteraard moeten we de diverse gebeurtenissen interpreteren als metaforen, waarbij in het voorwoord al verwezen wordt naar de verhalen van Homerus. We kunnen ons niet aan de indruk onttrekken dat er ook de nodige parallellen zijn met het verhaal van voornoemde Genesis-dubbelaar. Muzikaal zet Hackett de lijn van de rij sterke albums voort die 15 jaar geleden begon met “Out Of The Tunnel's Mouth”. De muziek werd weer samen geproduceerd met toetsenist-orkestrator Roger King. Net als op de eerdere albums is het ook het enige lid van Hacketts live-band die op alle nummers is te horen. Craig Blundell (6 tracks) en Jonas Reingold (4 stuks) hebben het meest te doen gekregen. “Taking You Down” is het enige nummer waarin de stem van Nad Sylvan te horen is. Zijn zang is gedubbeld met die van Hackett zelf, wat een fraai effect heeft. Dit is een van de meest furieuze nummers op het album, met een behoorlijk heftige tenorsaxofoonsolo van Rob Townsend, voordat Hackett zelf flink van leer trekt op zijn gitaar. In het intro van “Enter The Ring” horen we de stem van Hacketts schoonzus Amanda Lehmann, voordat zijn broer John invalt op fluit. Diens spelstijl doet hier erg denken aan die van Thijs van Leer op “House Of The King”. Het nummer gaat na een circus-achtige passage naadloos over in “Get Me Out” waarin Steve zijn eigen leadzang afwisselt met diens uit duizenden herkenbare gitaarloopjes, terwijl de uiteindelijke solo juist, zeker in de eerste maten wat Jeff Beck-achtige trekjes heeft. Hackett is op 5,6 én 7 juli te aanschouwen in Poppodium Boerderij in Zoetermeer en op 19 juli op het Night of the Prog Festival op de Loreley. Mét highlights uit “The Lamb” en vast ook wel enkele songs van “The Circus And The Nightwhale”.
    Websites:
    https://www.hackettsongs.com/
    https://www.facebook.com/stevehackettofficial .

    NIEUW
    Twenty Committee, The - Recodified
    Van "The Cycle Undone" (eigen beheer, 2023)

    The Twenty Committee bestaat al ruim 10 jaar en debuteerde in 2013 met “A Lifeblood Psalm”. Na een heel lange pauze kwam de Amerikaanse band pas half december 2023 met een opvolger in de vorm van "The Cycle Undone". Niemand minder dan Renaissance-zangeres Annie Haslam levert op een episch nummer een aanzienlijk vocale bijdrage. De zanger, toetsenist en songschrijver van The Twenty Committe, Geoffrey Langley, maakt alweer een aantal jaren deel uit van Renaissance en wellicht heeft hij het daarmee zo druk gehad dat we daarom zolang moesten wachten op nieuw werk van zijn eigen band. Het feit dat hij bij Renaissance speelt heeft misschien ook nog wel invloed gehad op de muziek van The Twenty Committee, want we horen hier en daar wel wat klassieke invloeden, een beetje op de manier zoals we ook bij de groep Advent horen. Maar we horen met name gewoon prachtige symfonische rock met her en der een hintje naar de sound van Steven Wilson of The Flower Kings. Prachtig ook hoe er gewerkt wordt met door de hele band ingezongen vocale harmonieën. "The Cycle Undone" is daarnaast ook nog eens een gelaagd dystopisch sciencefiction-conceptalbum, dat pas zijn geheimen prijs geeft na meerdere luisterbeurten. Het album is gelukkig ook in Europa fysiek verkrijgbaar via de bekende mailorderkanalen.
    Websites:
    https://thetwentycommittee.bandcamp.com/album/the-cycle-undone
    https://www.facebook.com/TheTwentyCommittee/ .

    NIEUW (verlaat)
    35 Tapes - Whistling For The Wind
    Van “Fabric Of Time” (Apollon Records: PROG, 2023)

    Het regende nieuwe releases uit Noorwegen het afgelopen jaar. Zo verscheen in oktober “Fabric Of Time”, het derde album van 35 Tapes, dat in 2020 debuteerde met “Lost And Found”. Net als op de voorgangers horen we een gedragen geluid dat dicht tegen het symfonische werk van Genesis aanschuurt. Daarnaast zijn er hints te horen naar de sound van Talk Talk en David Sylvian, van eind jaren tachtig, begin jaren negentig. De leden geven zelf al aan dat muzikaal vuurwerk op “Fabric Of Time” niet het belangrijkste is, het spel dient steeds in dienst van de song te staan. Het heerlijke gitaarspel van Morten Lund doet daarbij denken aan een mix van dat van Andy Latimer en Steve Howe. Meng daarbij het zoemende basspel van Jarle Wangen en smaakvolle toetsenspel van Jo Wang en er ontstaat een bandgeluid, dat ons oms doet denken aan dat van 'ons eigen' Leap Day.
    Websites:
    https://35tapes.bandcamp.com/album/fabric-of-time
    https://www.facebook.com/35tapes .

    IN HET NIEUWS
    Trifecta - Venn Diagram
    - The Enigma Of Mr. Fripp
    Van "Fragments" (Kscope, 2021)

    In 2021 besloten drie topmuzikanten die elkaar kennen van hun rol als begeleiders van Steven Wilson als trio muziek te schrijven en uit te brengen. Trifecta was de bandnaam die drummer Craig Blundell, toetsenist Adam Holzman en bassist/Stick-bespeler Nick Beggs daarvoor kozen. Op de CD "Fragments" hebben de nummers geregeld een funky drive die bij Wilsons groep niet naar voren kwam, waarbij de ploppende basnoten van Beggs en de ultrastrakke slagen van Blundell (ook bekend van o.a. Frost* en de band van Steve Hackett) het meanderende toetsenspel van Holzman ondersteunen. Het fusion-getinte karakter van veel van de 'fragments' is bij die laatste in goede handen, daar hij in zijn jonge professionele muziekjaren bij niemand minder dan Miles Davis speelde en met The Fents en zijn eigen bands frisse jazzrock maakte. Hoewel menigeen zal hebben gedacht dat dit met het oog van de drukke agenda van de musici een eenmalig project zou zijn, komt Trifecta in april met een opvolger. De informatie over "The New Normal" doet vermoeden dat het wederom een album wordt met korte groovy tracks, terwijl er gastrollen zijn voor Rush- en Envy Of None-gitarist Alex Lifeson en blazer/toetsenist Theo Travis. Om de sound van het trio in herinnering te brengen draaien we daarom nog twee tracks van het debuut: "Venn Diagram" en het inderdaad King Crimson-achtige "The Enigma Of Mr. Fripp". Websites:
    https://kscopemusic.bandcamp.com/album/the-new-normal
    Trailer van het nieuwe album
    https://kscopemusic.com/artists/trifecta/
    https://nickbeggs.co.uk/
    https://www.facebook.com/trifectahq .

    IN MEMORIAM: VITALIJ KUPRIJ
    Artension – March To Ruin
    – Silent Temple
    Van het album “Sacred Pathways” (Frontiers Records, 2001)

    De op 6 april 1974 in Oekraïne geboren Vitalij Kuprij is afgelopen dinsdag 20 februari overleden. Als muzikant kreeg hij erkenning voor zijn virtuositeit op de piano en zijn veelzijdigheid in verschillende genres, voornamelijk binnen de progressieve rock en metal. In 2009 trad hij toe tot het vooral in de VS zeer succesvolle rockcircus Trans-Siberian Orchestra, waarin hij met een korte onderbreking tot afgelopen december mee tourde. In zijn vroegere carrière kwam Kuprij in aanraking met andere prominente bands en muzikale projecten. Zo werkte Kuprij ook samen met Ring Of Fire, met Mark Boals als frontman en met het Vivaldi Metal Project. Begin jaren negentig was hij een van de oprichters van de neoklassieke metalband Artension, waar hij zijn toetsenvaardigheden verdiepte en complexiteit toevoegde aan het geluid van de groep, waarmee hij zijn vermogen demonstreerde om klassieke invloeden te combineren met de energie van metal. Van de in de V.S. opgerichte band verschenen in de periode 1993-2005 zeven albums. Hierna stopte de band om in 2016 weer verder te gaan. Wij gaan terug naar 2001 toen het vijfde Artension-album “Sacred Pathways” verscheen. Hiervan hebben we ter nagedachtenis aan Kuprij twee instrumentale nummers uitgezocht: als eerste “'March To Ruin” waarbij de virtuositeit ervan afspat om tenslotte te eindigen met het ingetogen, korte “Silent Temple”. (nieuwsbron: Loudwire)
    Websites:
    https://www.facebook.com/artensionband
    Bericht op Loudwire: .

    Kiama - Slime
    Van "Sign Of IV" (Tigermoth Productions, 2016)

    "Sign Of IV" is het debuut en tot nu toe enige album van de in 2016 opgerichte supergroep Kiama. In deze progressieve rockgroep zijn namelijk verenigd: toetsenist Robert Reed (Magenta, Kompendium, Cyan), drummer Andy Edwards (Frost*, speelde ook met IQ en Robert Plant), gitarist Luke Machin (Maschine, The Tangent) en bassist Dylan Thompson (Shadow Of The Sun, The Reasoning). Op "Sign Of IV" wordt een frisse moderne sound verenigd met elementen uit klassieke prog. Zo bevat het album een aantal compacte melodieuze songs die wel wat refereren aan de licht-symfonische poprock van Nik Kershaw, in andere nummers is er ruimte voor een rustige en trapsgewijze opbouw, met de daarbij behorende dromerige passages en uitgestrekte solo's. Het album werd opgenomen in de Real World Studios van Peter Gabriel. Wij kiezen voor vanavond voor het nummer “Slime”, waarin elementen uit jarenzeventigmuziek gecombineerd worden met elementen uit de muziek van Steven Wilson, uit de periode dat hij datzelfde tijdperk eerde.
    Websites:
    http://tmr-web.co.uk/kiama/Blank.html
    https://www.facebook.com/kiamaband .

    ALBUM VAN DE MAAND
    Ancient Veil – La Saggezza Della Natura
    – La Nuova Aurora
    Van “Puer Aeternus” (Ma.Ra.Cash Records, 2023)

    Ten tijde van de opkomst van de CD was het label Musea één van de pioniers op het gebied van introduceren van nieuwe progbands. Een van deze bands was het Italiaanse Eris Pluvia, waarvan Musea het zeer fijne “Ring Of Earthly Light” uitbracht. Helaas bleef het bij één album maar wel ging een aantal leden verder onder de naam The Ancient Veil. De Keltische en jazzy invloeden die al bij Eris Pluvia opdoken waren ook nog wel te horen op het titelloze debuut van The Ancient Veil, maar het laidback karakter zorgde er ook voor dat het resultaat gevaarlijk dicht in de buurt kwam van liftmuziek. Lange tijd leek het bij dat ene album uit 1995 te blijven, maar in 2017 werd de band nieuw leven ingeblazen, waarbij het voorvoegsel 'The' kwam te vervallen. Het datzelfde jaar verschenen tweede album bleek een stap in de goede richting en doet denken aan de meer melancholische momenten van Camels “Dust And Dreams”. Het duurde echter tot afgelopen jaar tot er een opvolger kwam, getiteld “Puer Aeternus”. Op dit conceptalbum trekt de band de registers flink open met een scala aan gastmuzikanten op zowel blaas- als strijkinstrumenten. Ook is er veel vocale ondersteuning, middels zowel een koor als vertellers. De teksten zijn in het Italiaans, wat het concept wat lastig te volgen maakt, maar de muziek is sprekend genoeg. De Camel-invloeden zijn nog steeds overduidelijk aanwezig, waarbij je moet denken aan een mengvorm van “The Snow Goose” en “Harbour Of Tears”, maar dan vaak aangelengd met trekjes van Le Orme. Ster van de band is Fabio Serri met zijn heerlijke Hammond- en Moog-spel maar Ancient Viel is duidelijk het geesteskind van gitarist Alessandro Serri, die voornamelijk akoestische en klassieke gitaren bespeelt. Hoewel de nadruk wel op de meer uitgesponnen en rustige passages ligt, is er toch ook zeker genoeg vuurwerk zoals bijvoorbeeld het heerlijke samenspel van blazers en toetsen in “L'Ascesa Di Hermes Nel Dio Visibile” of het Hammondorgel/saxofoonduel in “Il Secondo Tradimento” en de fijne gitaarsolo in “La Comprensione Del Tempo”. Dit alles maakt “Puer Aetermus” zeker een bijzonder album. We sluiten af met de laatste twee stukken van het album “La Saggezza Della Natura” en “La Nuova Aurora”.
    Websites:
    BAND WEBSITE
    BANDCAMP
    FACEBOOK .

    NIEUW
    Fletcher, Nick – The Journey To Varanasi (scene 5)
    Van het album “Quadrivium” (Rough Draft Audio, 2023)

    We noemden eerder in deze uitzending al John Hackett, die regelmatig op platen van zijn broer te horen is, inclusief diens nieuwste. De fluitist heeft ook een eigen John Hackett Band, waarin Nick Fletcher de gitarist van dienst is. En die houdt er op zijn beurt ook weer een solocarrière op na. In akoestische klassieke stijl, maar vooral op elektrische gitaar, waarbij zijn instrumentale muziek vaak in het jazzrockgenre te plaatsen is. Dat geldt zeker voor het vorig jaar verschenen “Quadrivium”, waarvoor hij een bijzonder sterk bezette ritmesectie de studio in kreeg: de van o.a. Bill Bruford's Earthworks bekende bassist Tim Harries en de laatste jaren veel geroemde, o.a. van Jeff Beck bekende drumster Anika Nilles. De meeste toetsenpartijen zijn van vaste compaan Caroline Bonnett, maar ook de ons overbekende Dave Bainbridge (Iona, Lifesigns) leverde bijdragen. Beiden geven de stukken wat symfonische glans. “Quadrivum” wordt gepresenteerd als suite, waarbij stukken van tussen de 4 en 7 minuten (de 'scenes') gekoppeld zijn met rustieke korte interludes. Hier en daar zijn wat oriëntaalse trekjes in de muziek verwerkt, nog het meest in het uitgekozen “The Journey To Varanasi (scene 5)” Het album loopt beslist niet over van vernieuwing, maar is wel bijzonder smaakvol. Het zal, zo denken we, liefhebbers van het werk van bijv. Ray Russell of Richard Hallebeek Project vast en zeker aanspreken.
    Websites:
    https://www.nickfletcherguitarmusic.com/
    https://www.facebook.com/profile.php?id=100065000142867 .

    ITALOPROG
    Celeste - Viola, Arancio E Topazio
    Van "Il Principe Del Regno Perduto" (Mellow Records, 2021)

    Celeste ontstond uit na het uiteenvallen van Il Sistema, met overigens tevens het ontstaan van Museo Rosenbach tot gevolg. De Italiaanse band debuteerde in 1976 met een titelloos album, dat echter al snel bekend kwam te staan als “Il Principe Di Giorno”. Muzikaal volgde Celeste op dat album een duidelijk andere koers dan vele collega-progbands uit die tijd: de sound is namelijk ingetogen, met een mengeling van klassieke en folk-invloeden, met veel gebruik van blaas- en toetseninstrumenten. Zoals bij veel Italoprogbands uit die tijd bleef het destijds bij maar één officieel album, hoewel er jaren later nog restmateriaal verscheen, dat meer een soort fusiongerichte sound had. Drummer/toetsenist/zanger Ciro Perrino zou in latere jaren nog erg actief blijven in de muziek en begin jaren negentig mede-oprichter zijn van het Italiaanse proglabel Mellow Records. Enkele jaren geleden besloot Perrino dat het toch eens tijd werd voor een echte opvolger voor dat toch wel legendarische Celeste-debuut, met als resultaat het in 2019 verschenen “Il Risveglio Del Principe”. Dat is hem blijkbaar zo goed bevallen dat er in 2021 onverwacht al weer een nieuw Celeste-album het licht zag: “Il Principe Del Regno Perduto”. Van de originele bezetting is op deze beide albums, buiten Perrino zelf, niemand meer te vinden. Hij tekent zelf voor alle composities, maar wordt wel bijgestaan door gerenommeerde muzikanten, waarvan we er enkele in het verleden tegenkwamen bij bijvoorbeeld Finisterre, Hostsonaten, Eris Pluvia en Ancient Veil. De muzikale insteek is nog steeds dezelfde als op het debuut: pastorale symfo met veel ruimte voor saxofoon en fluit, maar dit keer ook wel meer gebruik van regulier rock-instrumentarium zoals bas en drums. Perrino kleedt de muziek verder in met prachtig toetsenspel. "Il Principe Del Regno Perduto" noemden we in 2021 een absolute aanrader voor de liefhebbers van klassieke Italiaanse symfo en verplichte kost voor diegenen die het debuut van Celeste in hun kast hebben staan en dat standpunt hebben we niet veranderd.
    Websites:
    https://ciroperrino.bandcamp.com/album/il-principe-del-regno-perduto
    https://www.ciroperrino.nl .

    MINI-SYNTHESIZER-SPECIAL
    Downes, Geoff - Video Star
    Van "The Best Of The 01/W" (Korg, 1992)
    Buggles, The - Video Killed The Radio Star
    Van "The Age Of Plastic" (Island Records, 1980/2000)
    Stewart, Dave - The Lethargy Shuffle
    Van "The Best Of The 01/W" (Korg, 1992)
    National Health - Lethargy Shuffle Part 2
    Van "Missing Pieces" (Voiceprint, 1997)

    Ter promotie van hun nieuwste snufjes nodigden synthesizerproducenten geregeld vooraanstaande toetsenmannen en knoppendraaiers uit om hun producten te showen. En wat is er dan mooier om die showcases te verzamelen op een CD. Zoals de titel al doet vermoeden bevat "The Best Of The 01/W" nummers die in 1992 de 01/W-synthesizer van Korg in de belangstelling moest brengen. En niet de minste musici leverden een exclusieve track aan. Zowel mensen uit de progressieve muziek, zoals Keith Emerson, Edgar Froese, Eddie Jobson en Rick Wakeman als vertegenwoordigers uit de jazzrock/fusion, zoals Joe Zawinul, Yellowjackets, Greg Phillinganes en Chuck Leavell komen aan bod. De geluiden die de synthesizer produceerde klinken anno 2024 ietwat gedateerd; met name op ritmeprogrammeringsgebied zijn er tegenwoordig veel natuurlijk klinkende synths beschikbaar. Toch is de CD beslist de moeite waard, met name door het exclusieve karakter van de muziek. We hebben gekozen voor het nummer "Video Star" van Geoff Downes, dat inderdaad een soort bewerking of mogelijk zelfs een voorstudie is van de hit "Video Killed The Radio Star" waarmee Downes met The Buggles eind 1979 de hitparade bereikte. Xymphonia-eigen koppelen we deze tracks uiteraard aan elkaar. We sluiten dit blokje af met "The Lethargy Shuffle" van Dave Stewart. Dit is een compositie die hij voor National Health schreef, hoewel het idee zelfs stamt uit de tijd van Hatfield & The North. De in tweeën gedeelde versie van National Health is te vinden op de rarities-verzamelaar "Missing Pieces", waarvan we deel 2 laten aansluiten op het nummer van Stewart. Dave Stewart en zijn partner Barbara Gaskin hebben trouwens weer een concert in Engeland aangekondigd. Zie voor details zijn website.


    Websites:
    Informatie over de Korg 01/W)
    https://geoffdownes.com/
    https://www.facebook.com/Geoffrey.Downes.Official/
    https://www.davebarb.com/
    https://www.facebook.com/profile.php?id=100063500859643 .