• Sunday 23 February 2020 Show No. 1389

    NIEUW / LIVE-TIP / PROMO / OPENER
    Realisea, Brian de Graeve's – Strong Enough
    Eerste single van het nog te verschijnen “Mantelpeace” (Freya Records, 20 april 2020)

    Realisea is het eerste solo-project van Silhouette-zanger en -mede-oprichter Brian de Graeve. Afgelopen weekend was er een eerste semi-akoestisch optreden voor Progfrog 't Blok in Nieuwerkerk a/d IJssel. Dat viel samen met de release van de (digitale) single “Strong Enough”, die een voorbode is op het op 20 april te verschijnen album “Mantelpeace”.

    In zijn band vinden we o.a. zijn vrouw Marjolein (zang en fluit) en zijn zoon Geoffrey (basgitaar). Rob van Nieuwenhuijzen (drums) en Christophe Rapenne (keyboards) completeren de basisbezetting. Op "Mantelpeace" zijn echter de nodige gasten te horen, waarvan Also Eden-gitarist Simon Rogers en Mystery-zanger Jean Pageau al bekend gemaakt zijn. Ook Silhouette-collega Bart Laan (tevens bekend van Skylake) is te horen. Hij is ook verantwoordelijk voor de productie van de drumopnames. De mastering is gedaan door Han Uil (net als Barts vader Erik Laan lid van TumbleTown).

    De single laat vooral muzikaal het nodige vuurwerk horen, zeker door het fraaie gitaarwerk (van voornoemde Bart Laan). Vocaal is het fijn dat De Graeve er niet alleen voor staat, maar hier in duet gaat met zijn vrouw.

    De release party van “Mantelpeace” zal plaatsvinden op 17 mei in Willem Twee te Den Bosch.

    Websites:
    https://realisea.com/
    https://realisea.bandcamp.com/ .

    NIEUW
    Mayra Orchestra - Hymn To The Sea
    - The Lake
    Van "Oracle Live" (eigen beheer, 2020)

    Op 7 februari jl. vond in Cultuurpodium Boerderij in Zoetermeer de live-presentatie plaats van de DVD/2CD-set "Oracle Live", waarvoor de opnamen 3 jaar eerder in dezelfde zaal waren gemaakt. Mayra Orchstra hield daar toen het presentatie-concert van het tweede album "Oracle". Zangeres/pianiste/componiste Maartje Dekker was toen in staat om haar volledige artistieke visie op het podium neer te zetten. Muziek, licht, beeld, geluid, een 13-persoons band en acrobatische en theatrale acts vormden samen één geheel, één totaalbeleving. Met de "Oracle Live"-DVD kunnen we nu ook thuis genieten van deze show, hoewel geen enkele registratie helemaal de magie van een Mayra Orchestra-live-show zal weten te vangen. Die magie zit wat ons betreft overigens al in de muziek, die in de live-uitvoeringen nog een stuk rijker klinkt. Mooi is ook dat er soms behoorlijk afgeweken wordt van de originele studio-versies. Zo is “Change”, één van de best tracks van het debuutalbum “World Of Wonder”, hier in een heel pure akoestische versie te horen. In andere songs, bijvoorbeeld in “Hymn to The Sea”, zijn hier en daar de nodige gitaarsoli toegevoegd. De filmische pop maakt niet alleen indruk als het gehele orkest van zich doet gelden, Maartje Dekker weet ook magie te creëeren als ze bijna helemaal in haar eentje voor het voetlicht treedt, zoals blijkt uit het eerste deel van “The Lake”. "Oracle Live" is een mooi document van één van Nederlands meer unieke bands.

    Mayra Orchestra treedt helaas niet erg vaak op, maar is dit jaar nog weer live te zien in het ParkVilla Theater in Alphen aan den Rijn, op uitnodiging van Stiching Serious Music - en wel op 9 oktober. De voorverkoop hiervoor is reeds gestart.
    Website: http://www.mayraorchestra.com/ .

    NIEUW
    Different Light – On The Borderline
    Van “Binary Suns (Part 1 - Operant Condition)” (Progressive Gears Records, 2020)

    Hoewel “Binary Suns (Part 1 - Operant Condition)” alweer het 4de studio album is van Different Light, is dit het eerste album dat bij ons onder de aandacht komt. Deze uit Praag afkomstige band werd in 1994 opgericht door Trevor Tabone die toen nog op Malta woonde. Er volgt een EP en een album maar daar bleef het bij. Na zijn verhuizing naar Tsjechië kwam er in 2008 een doorstart met een totaal nieuwe bezetting. In deze hoedanigheid maakte Different Light al twee albums met neo-prog, geschoeid op de leest van bands als IQ, Pendragon maar ook Pink Floyd. Onlangs tekende de band bij het Ierse label Progressive Gears, waar nu het nieuwe album “Binary Suns (Part 1 - Operant Condition)” op is verschenen. Het blijkt een ambitieus werkstuk. Hoewel duidelijk beïnvloed door neoprogbands lukt het Different Light het album een eigen karakter te geven. Ja, er zijn raakvlakken te horen met een band als Mystery en met neoprog uit de jaren 90, maar Different Light schuwt ook AOR-neigingen niet. We gaan luisteren naar de afsluiter van het album “On The Borderline”.
    Website: https://www.differentlight.cz/en/ .

    NIEUW (op CD althans)
    Morgendust – Nameless
    Van de EP "Storm Will Come" (eigen beheer, 2019)

    We hebben u vorig jaar al twee keer een nummer laten horen van de EP “Storm Will Come” van Morgendust. 'By public demand' is er nu na ettelijke maanden ook eindelijk een CD-editie. De zes tracks zoals die op streaming platforms waren te vinden, zijn daarop aangevuld met één extra song en twee remixen. Morgendust is, zoals eerder uitgelegd, de band rond de drie voormalige PTS-leden Marco de Haan, Ron van Kruistum en Dario Pozderski. PTS was een van de sterkere Nederlandse symfobands van de jaren negentig, van de generatie Egdon Heath en Wings Of Steel. Vorig jaar was er een eenmalig reünie-optreden van PTS in geboorteplaats Diever. Toen hadden wij helemaal niet in de gaten dat de heren, aangevuld met toetsenist Iwan Blokzijl en drummer Job Noordmans, een nieuwe band waren begonnen. Bij dit Morgendust hoor je niet meer de neoprog-trekken van weleer terug, we zouden er eerder de term 'progressieve pop' voor uit de kast trekken. De bandleden, allen zo tegen de vijftig, geven aan in de jaren tachtig veelvuldig geluisterd te hebben naar Duran Duran, Talk Talk en Peter Gabriel en nu geïnspireerd te zijn door bijvoorbeeld Elbow, Editors en Radiohead. Zonder dat er een één-op-één-referentie is terug te horen, hoor je dat zeker af aan de muziek. Belangrijker nog is dat de kwaliteit gewoon erg hoog is: de gelaagde productie zit vol smaakvolle details, intrigerende accenten, knappe ritmiek en gloedvolle sounds.
    Website: https://morgendust.com .

    GEMIST / IN HET NIEUWS
    Samurai Of Prog, The – Ghost Written
    Van “On We Sail” (Seacrest Oy, 2017)

    We hebben de afgelopen jaren regelmatig aandacht besteed aan de albums van The Samurai Of Prog. Dat deden we al toen de groep zich nog in de eerste plaats opwierp als voorvechters van obscuur gebleven progbriljantjes, als het even kan met medewerking van de schrijver van het origineel. Later gingen Marco Bernard, Steve Unruh en Kimmo Pörsti over op nieuw geschreven composities – soms zelf geschreven, soms dóór, vaak in samenwerking met een gast. Dat dit tot (ook) zeer aansprekende resultaten leidt, blijkt wel uit de tiende plek die “Toki No Kaze” vorige maand nog veroverde in de eindlijst over 2019. Het eerste album vol eigen composities, “On We Sail”, hebben we in 2017 echter over het hoofd gezien. En dat terwijl het album achteraf minstens zulke fraaie muziek blijkt te bevatten en gestoken is in ook zo'n mooie three-fold mini-klaphoes. Op alle vlakken het bezitten waard dus. Zeer binnenkort besteden we ongetwijfeld aandacht aan het gloednieuwe werkstuk “Gulliver”, dus nu halen we nog even snel die omissie in. We kiezen daarbij voor “Ghost Written”, dat in feite een verkapte Unitopia-reünie is: Sean Timms schreef het (met hulp van Steve Unruh), Mark Treuack zingt het. Opvallend is de medewerking van Jacob Holm Lupo (White Willow) op gitaar.
    Website: https://www.seacrestoy.com/the-samurai-of-prog .

    ALBUM VAN DE MAAND FEBRUARI
    Magnum – Madman Or Messiah
    Van “The Serpent Rings” (SPV / Steamhammer, 2020)

    Het werd wel eens tijd om de band Magnum in de spotlight te zetten en dat kun je natuurlijk het beste doen door een nieuw album van de band , het volwassen 21ste, album van de maand te maken.

    “The Serpent Rings” is het 21ste studioalbum van de Engelse band Magnum en alweer het tiende album voor SPV. De kern van Magnum, opgericht in 1972, wordt gevormd door Tony Clarkin en Bob Catley. Clarkin schrijft alle nummers en zorgt voor de productie en de mix en is tevens de gitarist van de band. Dat is niet veranderd sinds het debuut, ''Kingdom Of Madness” uit 1978. Ook zanger Bob Catley is er ook vanaf de oprichting bij. De sound van Magnum is ook op het halverwege januari verschenen album ''The Serpent Rings'' nog altijd uit duizenden herkenbaar: het tapijt van keyboards en gitaar waarover Catley zijn karakteristieke zangpartijen uitstrooit. Catley klinkt iets heser dan vroeger, maar is nog altijd prima bij stem. Clarkin staat daarbij in zijn songs zoals altijd garant voor veel gevoel voor melodie en schrijft veelal meezingbare refreinen. Inmiddels is na 20 jaar trouwe dienst bassist Al Barrow vertrokken en vervangen door Pink Cream-bassist Dennis Ward. Geen onbekende voor de band, hij speelde ook de baspartijen op het in 2008 verschenen soloalbum “Immortal” van Bob Catley.

    Het gaat er op “The Serpent Rings” iets harder toe dan op de voorgaande albums. De orkestraties zijn daarbij overigens niet van de lucht en Rick Benton op toetsen laat zich hierbij zeker ook niet onbetuigd. Zonder veel te soleren is zijn geluid toch ook een dragende factor voor het bandgeluid..Tekstueel is er aandacht voor hebzucht, het vernietigen van onze planeet en zelfverklaarde redders van de mensheid. De Tolkien-achtige hoes, prima passend bij het filmische karakter van veel van de nummers, is opnieuw gecreëerd door Rodney Matthews. Zoals gewoonlijk zijn er verwijzingen te ontwaren naar eerdere Magnum-albumhoezen, waaronder die van “On A Storyteller's Night”. Het begrip 'progressieve en symfonische rockmuziek' krijgt in ons radioprogramma Xymphonia een brede invulling – en daar hoort aandacht voor een band als Magnum zeker bij. Toegegeven: houden van een pompend rockgeluid en van de karakteristieke zangstem van Bob Catley is wel een pre. Vandaag draaien we het nummer “Madman Or Messiah”.

    Magnum is op 5 april te aanschouwen in De Pul in Uden.
    Website: http://www.magnumonline.co.uk .

    OBSCUUR
    Paparazzi - Montage
    Afkomstig van "Cold In A Warm Climate" (MCA, 1983)

    De geschiedenis van de progressieve synthesizerrockband Paparazzi is er een vol verwachting en mislukking (zie de link hieronder). De groep plus gastmusici waaronder Alan Murphy had de nieuwe Duran Duran moeten worden. Er werden singles opgenomen, videoclips gedraaid, dure producers aangetrokken enzovoort. Maar door de eigenzinnigheid werd de beloofde plaat "Cold In A Warm Climate" in 1983 door MCA op de plank gelegd. Blijkbaar is er ergens een lek geweest, aangezien de opnames 30 jaar later op internet opduiken, hoewel er nog steeds geen officiële release is. Om een indruk te krijgen van de muziek van Paparazzi, waarin aparte drumpatronen, onderkoelde zang, duistere toetsenpartijen en dominante bassen de meeste aandacht opeisen, hebben we het nummer "Montage" voor vanavond geselecteerd.
    Websites:
    https://web.archive.org/web/20131102093443
    http://paparazzi-band.com/index.html .

    LIVE-TIP
    Hollies, The – Satellite Three
    Van “Five Three One - Double Seven O Four” (Polydor, 1979) en de compilatie “Orchestral Heaven” (EMI, 2000)

    The Hollies worden binnen de prog-goegemeente misschien niet door iedereen even serieus genomen. Toch heeft de groep – soms zelfgeschreven, vaak ook aangeleverde – pareltjes op het gebied van symfonische pop afgeleverd, die de liefhebber van bijvoorbeeld Alan Parsons Project zou moeten aanspreken. Over Parsons gesproken: hij was als engineer en soms ook producer betrokken bij een handvol Hollies-albums, midden jaren zeventig. Veel Hollies-repertoire is aangekleed met subtiele orkest-arrangementen, waardoor ook Parsons' vaste arrangeur Andrew Powell in albumcredits opduikt. Dit is de controleren op de fijne verzamelaar “Orchestral Heaven”, waarop EMI 20 jaar geleden 18 van de mooiste orkestrale Hollies-songs te verenigde. Daarop valt ons de naam Tony Hymas op. Die kenden we van Jeff Beck, Jack Bruce en Ph.D, maar met zijn werk als arrangeur waren we tot nu toe niet bekend. Hij blijkt voor The Hollies precies één LP dat werk te hebben gedaan: voor “Five Three One - Double Seven O Four” (type dit op een rekenmachientje en hou het scherm op z'n kop en je ziet de bandnaam) uit 1979. Dat album in in 2006 in één oplage via het heruitgavelabel Magic Records op CD verschenen en verder nooit. “Orchestral Heaven” bevat maar liefst 6 van de 10 songs en is tweedehands gemakkelijk verkrijgbaar. Op die manier kunnen we kennis nemen van Hymas verrijkende bijdrage aan bijvoorbeeld “Satellite Three". The Hollies waren niet lang geleden nog in Hengelo te aanschouwen, over drie maanden doet de Britse groep Uden en Utrecht aan, op respectievelijk 21 en 25 mei in de Markant en TivoliVredenburg.
    Website: http://www.hollies.co.uk/ .

    ARCHIEF / HERUITGAVE
    Azymuth - Duro De Roer
    - Tarde
    Afkomstig van respectievelijk "Demos (1973-75) Volumes 1&2" (Farout Recordings, 2019) en "Águia Não Come Mosca" (Atlantic, 1977 / Mr Bongo, 2019)

    Het enige weken geleden gedraaide The Keyboard Circle had goed beschouwd een evenknie in het Braziliaanse Azymuth: jazzy trio's met een hoofdrol voor elektrische piano's en synthesizers. Uiteraard was er bij Azymuth altijd een flinke Latin-invloed, versterkt door de de inbreng van allerlei percussie-instrumenten en zang. Dat is goed te constateren op de platen die sinds enkele jaren worden heruitgegeven. Zo hadden we in het verleden al eens aandacht voor het in 2012 opnieuw uitgebrachte "Light As A Feather" uit 1979 en voor het titelloze debuut uit 1974, toen de band nog als Azimüth door het leven ging, dat in 2015 weer op de markt verscheen. Dit keer draaien we achtereenvolgens muziek van "Demos (1973-75) Volumes 1&2" met voorheen onuitgebrachte demo's die tussen 1973 en 1975 op band werden vastgelegd en van een heruitgave van "Águia Não Come Mosca", oorspronkelijk uit 1977. Beide releases stammen uit 2019. Overigens schijnt Azymuth nog steeds te bestaan, al is de belangrijkste muzikant en componist, José Roberto Bertrami in 2012 overleden en opgevolgd door Kiko Continentino.
    Website: https://www.faroutrecordings.com/collections/azymuth.

    NIEUW (VERLAAT)
    Worm Ouroboros, The - Clouds To Owing Mills
    Van "Endless Way From You" (Lizard Records, 2019)

    Ieder jaar komen er ontelbaar veel albums uit en het is dus ook niet verwonderlijk dat ook bij Xymphonia er met enige regelmaat sterke albums door de mazen van ons net glippen. "Endless Way From You" van The Worm Ouroboros is daar een voorbeeld. Dit tweede album van de Wit-Russische band verscheen vorig jaar op het Italiaanse Lizard Records en laat sterk op de jarenzeventig-Canterbury sound geïnspireerde muziek horen. Daarnaast is er door deze Oost-Europeanen ook duidelijk geluisterd naar Camel. The Worm Ouroboros (niet te verwarren met de gelijknamige Californische stonerrockband) voegt aan die sound hier en daar ook een wat steviger randje toe, waardoor het resultaat nergens echt een pastiche wordt. Als eerste kennismaking draaien we vanavond “Clouds To Owing Mills”.
    Website: https://thewormouroboros.bandcamp.com/album/endless-way-from-you .

    25 JAAR
    Cliffhanger – Colossus
    Van “Cold Steel” (SI Music, 1995)

    Cliffhanger was altijd een vrij unieke band voor Nederlandse begrippen. Daar waar veel bands de aansluiting bij de neoprog zochten, koos Cliffhanger ervoor de invloeden bij bands als King Crimson, Van Der Graaf Generator en het oude Genesis te zoeken. Vanaf de oprichting had de band al een eigen herkenbaar geluid, dat steeds avontuurlijker werd naar mate de jaren vorderden. In de klassieke bezetting, die zo’n 5 jaar bestond, bracht Cliffhanger 3 studio-albums uit, waarvan de eerste alweer 25 jaar oud is. Dit “Cold Steel” werd op het SI-Music label uitgebracht en bevat naast de 'epic' en live-favoriet “Bad Dreams” ook de dromeriger stukken “4 Vessels” en “Colossus”. Freia Music bracht hier in 2013 een heruitgave van uit, met een extra schijf waarop het materiaal van de in 1994 verschenen live-cassette is te vinden. In 2000 was er warempel sprake van een reünie en kwam er een vierde album met meer compactere nummers. Niet lang daarna besluit de band opnieuw uit elkaar te gaan. We gaan u 25 jaar terug in de tijd met “Colossus”.
    Website: http://www.cliffhanger.aud-io-port.nl/ .

    NIEUW
    Reuter, Markus - Bogeyman
    Afkomstig van "Truce" (Moonjune Records, 2020)

    “Truce" van Markus Reuter is het honderdste album dat het immer avontuurlijk schurende MoonJune Records uitbrengt. Ter gelegenheid van dit heugelijke feit is de plaat in diverse edities beschikbaar, waaronder een Blu-ray met een surroundmix. De Duitse 'touch guitar'-specialist Reuter en drummer Asaf Sirkis zijn graag geziene gasten op het label. Het duo sloot zich 16 mei 2019 op in een Spaanse studio, samen met de Italiaan Fabio Trentini, een gigant op de Wal fretloze bas en bekend van onder andere Le Orme, Marco Minnemann, Milan Polak en zijn eigen poprockband MoonBound. De sessie resulteerde in zeven dreigende, stuwende en robuuste geluidscollages, die bij elkaar ruim een uur duren. Door middel van de zogenaamde live loopingtechniek weerklinkt bijna constant een symfonisch zwevend raamwerk met Frippertronics-achtige kenmerken, waarover Reuter zijn bij Robert Fripp opgedane kennis over het uitlokken van de vreemdste sounds uit elektrische gitaren onbegrensd etaleert. De soms atonaal voortrazende en dan weer melodieus deinende klankgolven worden enigszins in toom gehouden door inventief jazzrockend drumspel. Toch zijn het vooral de intens glijdende baspatronen die de meeste aandacht opeisen. De dwingende, geregeld hardfunkende lijnen vertonen daarbij niet zelden overeenkomsten met Mick Karns invloedrijke spel op “Polytown” van het vergelijkbare trio David Torn/Mick Karn/Terry Bozzio. "Bogeyman" is hier een goed voorbeeld van.
    Websites:
    https://www.facebook.com/kopfmensch/
    https://markus-reuter-moonjune.bandcamp.com/album/truce .

    (OP)NIEUW
    Professor Tiptop - Turing Machines
    Afkomstig van "Hybrid Hymns" (Apollon: Prog Records, 2019)

    Terwijl het Noorse Professor Tiptop druk bezig is met de opnames voor album nummer zes en de band zich opmaakt voor het Canadese progfestival Terra Incognita in mei, keren we nog even terug naar een nummer van "Hybrid Hymns" van vorig jaar. De ietwat dromerige, sterk op analoge synthesizers en melodieus gitaarwerk leunende progressieve rock van de groep rond veteraan Sam Fossbakk bezingt in "Turing Machines" de hedendaagse invloed van Alan Turing, bekend als de kraker van de Enigma-code.
    Website: https://www.facebook.com/Professor-Tip-Top-282706708456217/ .