• Sunday 24 Juni 2018 Show No. 1305

  • NIEUW (verlaat)
    TNNE (The No Name Experience) - Wonderland
    - Le Fils Du Temps
    Van "Wonderland" (Progressive Promotion Records, 2017)

    Progressive Promotion Records heeft de laatste jaren al de nodige interessante Duitse prog over het voetlicht gebracht. Denk maar aan Toxic Smile, Seven Steps To The Green Door en Traumhaus. Herfst vorig jaar verscheen bij het label het album "Wonderland" van TNNE. TNNE? Het zei ons niets. Een afkorting zeker? Ja: van The No Name Experience. Hé, dat doet denken aan het Luxemburgse No Name, waar we vaag herinneringen aan hebben. Een duik in het Xymphonia-verleden leert dat we daar in de eerste jaren van ons programma regelmatig muziek van gedraaid hebben én dat we de groep in 1998 op een memorabele editie van Progfarm (ja, die waar ook Big Big Train, vér voor de doorbraak tot topband in progland te aanschouwen was) aan het werk zagen. In 2010 ging No Name, met 5 albums onder de arm, ter ziele; twee jaar later pakten twee ex-leden de draad weer op, omringd met vers bloed, onder de naam TNNE. "Wonderland" is het tweede album sinds die doorstart. De sfeer van het keyboardspel Alex Rukavina en de typische zacht-hesige stem van Patrick Kiefer stonden centraal in de sound van No Name en dat is bij TNNE niet anders. Ze wenden dit aan in muziek die duidelijk te plaatsen is in de neoprogtraditie, maar weten daar met afwisselende composities met goed gebruik van dynamiek, verrassende accenten en plaats voor fijne, maar nooit te lange solo's toch een eigen draai aan te geven. Bovendien trekken de beeldende teksten, met de orkaan Katrina en de gevolgen ervan als rode draad, de aandacht. Opvallend is de bonustrack in de Franse moedertaal: "Le Fils Du Temps". Door de toevoeging van een musette-accordeon en een klezmer-klarinet wordt hiermee een origineel staaltje echt continentale prog gecreëerd.
    Website: http://www.noname.lu/ .

    NIEUW / LIVE-TIP
    RanestRane - L'Insieme Delle Cose
    RanestRane - Do You Read Me Hal
    Van "A Space Odyssey (Final Part Starchild)" (Ma.Ra.Cash Records, 2018)

    De Italiaanse band RanestRane kan niet beticht worden van stil zitten. Al gelijk een maand na de release van het tweede deel uit hun” A Space Odyssey” trilogie in december 2015, begonnen de leden al met de opnames voor het slotdeel: “Starchild”. In de tussentijd zag toetsenist Riccardo Romano ook nog kans om zijn solo-album “B612” op te nemen. Nu ruim 2,5 jaar na de release van deel 2 is er dan eindelijk de finale en word het 2001-verhaal op indrukwekkende wijze afgerond. Zoals bekend volgt RanestRane's “A Space Odyssey” de verhaallijn van Stanley Kubricks film en deel 2 eindigde met het moment dat de grote boordcomputer H.A.L. kuren begon te vertonen en uiteindelijk één van de astronauten vermoordt. Filmkenners weten dan dat vanaf dat moment in de film niet veel meer gezegd wordt, maar de film uiteindelijk uitmondt in een ware visuele trip waarin de overblijvende astronaut de H.A.L. computer uitschakelt en uiteindelijk door een soort sterrenpoort een transformatie ondergaat. RanestRane kiest er eigenlijk gedurende de hele trilogie voor om de teksten niet zo zeer het verhaal te laten vertellen, maar een meer beschouwend commentaar te leveren. Een beetje voorkennis van het verhaal is dan wel prettig, maar goed daar hebben we Wikipedia voor (zie: https://nl.wikipedia.org/) Muzikaal wordt de lijn verder voortgezet en dat houdt in dat net als deel 2 ook “Starchild” als één geheel wegluistert en er af en toe een thema uit eerdere delen terugkomt. RanestRane lever meeslepende melodieuze symfo af, doorspekt met schitterende gitaar- en toetsensolo's en de meeslepende zang van drummer Daniele Pomo. We draaien de eerste twee delen van het album waarvan je bij eerste beluistering het idee krijgt dat de band misschien iets te snel zijn kruit verschiet. Naar mate het album vordert blijken we te kunnen stellen dat het nog maar het eerste van vele hoogtepunten op het album is. RanestRane is een van de optredende bands op het mini-festival rond de Steve Rothery Band in De Pul in Uden, op 5 en 6 oktober. Toetsenist Riccardo Romano kunt u aanstaande zaterdag al aan het werk zien in het Wilminktheater in Enschede, alwaar hij met Jennifer Rothery het voorprogramma van Marillion zal verzorgen.
    Website: https://www.ranestrane.net/ .

    NIEUW / LIVE-TIP / IN HET NIEUWS
    Marillion – The Space (live)
    Isildurs Bane feat. Steve Hogarth - Incandescent (live)
    Van “All One Tonight - Live At The Royal Albert Hall” (Racket Records, 2018) resp. “Colours Not Found In Nature” (Ataraxia, 2016)

    MMarillion bevindt zich misschien wel in de meest productieve periode in de bandhistorie. En dat is mede het gevolg van het succes van “F.E.A.R.” De huidige tournee leunt daar nog steeds op, hoewel het album alweer meer dan een jaar oud is. Komende week wordt Enschede aangedaan, waar ook ooit een legendarische “Brave”-show werd opgevoerd. Afgelopen jaar was het allereerste Marillion-optreden in de Royal Albert Hall. Deze show is onlangs op Blu-Ray en CD verschenen. Het eerste deel van het optreden bestond uit een live-uitvoering van het recentste studio-album. Na de pauze werd de bezetting versterkt met een strijkkwartet, fluitist en hoornist, voor een set Marillion- klassiekers, maar dan net iets anders. “All One Tonight - Live At The Royal Albert Hall” is een mooi document geworden van een uniek concert dat door bandleden als kroon op de lange carrière word gezien. Ondanks dit drukke schema is ook al weer stiekem begonnen met de basis voor een volgend studio album en zijn diverse bandleden ook nog eens met 'buitenechtelijke' werkzaamheden bezig. Zo is zanger Steve Hogarth op 15 juli te zien met Isildur's Bane en Richard Barbieri op het festival Night Of The Prog, alwaar het album “Colours Not Found In Nature” zal worden opgevoerd. Een dag eerder is bandmaatje Pete Trewavas gastbassist in de nieuwe supergroep rond Roine Stolt: The Sea Within. Gitarist Steve Rothery pakt het nog grootser aan: hij organiseert een mini-festival in Uden: op 5 en 6 oktober met zijn Steve Rothery Band en eigen formaties van zijn begeleiders: The Dave Foster Band, RanestRane, Riccardo Romano Land (met een complete uitvoering van het conceptwerkstuk “B614”) en het debuut van de band SYLF met Jennifer Rothery. Beide avonden wordt er integraal een klassiek Marillion-album ten gehore gebracht. Daarnaast is er momenteel een internetgoededoelwervingscampagne gaande, met het ophalen van 5000 pond voor het Britse kankerfonds tot doel. Is dat bereikt dan zal The Steve Rothery Band eenmalig het legendarische Marillion-nummer “Grendel” spelen. Meer hierover is te lezen via onderstaande link. Maar voor nu natuurlijk een nummer van de Royal Albert Hall show, het mooie “The Space” en aansluitend een voorproefje op het Night Of The Prog festival middels een unieke live-versie van “Incandescent” dat Isildurs Bane op IB Expo 2016 al met Hogarth speelde.
    Websites:
    http://www.marillion.com/
    https://nl-nl.facebook.com/ibexpo/
    “The Space” op YouTube: https://www.youtube.com/
    “Incandescent” op YouTube: https://www.youtube.com/
    “Grendel”-inzamelingsactie: https://www.justgiving.com/ .

    ACTUEEL
    Happy The Man - Shadowlites
    Afkomstig van "The Muse Awakens" (Inside Out, 2004)

    TTerwijl Frank Wyatt de een na de andere medische behandeling ondergaat, is hij tevens bezig om zijn lang verwachte The Zeitgeist Project af te ronden. Daarnaast heeft hij onlangs enkele albums uit zijn lange loopbaan opnieuw uitgebracht, dit keer in eigen beheer. Het gaat hierbij om zijn project met Stanley Whitaker, Pedal Giant Animals, de twee platen met Oblivion Sun en het laatste Happy The Man-album, "The Muse Awakens". Van dat comebackalbum uit 2004, dat helaas wegens logistieke redenen geen vervolg kreeg, draaien we het fraaie "Shadowlites".
    Website: https://frankwyattmusic.com/ .

    (OP)NIEUW
    Believe – III
    Van het album “Seven Widows” (Music & More Records, 2017)

    Believe is een Poolse band rondom ex-Collage-gitarist Mirek Gil. De band is opgericht in 2004 en naast gitarist Gil is bassist Przemek Zawadzki het enige overgebleven oorspronkelijke lid. Zanger Lucasz Ociepa is de laatste toevoeging. “Seven Widows” is het zesde album van Believe. Het album bestaat uit zeven tracks, genummerd met Romeinse cijfers van I tot VII, die allen boven de 8 minuten klokken. “7 Widows” is het eerste conceptalbum van de band: elk nummer handelt over het afscheid van een weduwe en een speciaal iemand, tezamen een set van 7 trieste songs met als thema's verlies en pijn. We kunnen er niet omheen: het album klinkt als Collage en Satellite, met als ingrediënten weelderige en gelaagde melodieën, stijlvol viool- en gitaarspel, met daarbij emotionele zang. Overigens, over Collage gesproken: die groep is op dit moment druk bezig met de opnamen van een nieuw album, zo is op de Facebook-pagina van de groep te lezen.
    WWebsites:
    https://www.facebook.com/believeband/
    https://www.youtube.com/watch?v=77CSBkbgkjQ (video) .

    LIVE-TIP / IN HET NIEUWS
    King Crimson – Cat Food
    Van “In The Wake Of Poseidon” (Island, 1070)

    Over drie weken, op 13 en 14 juli, zal King Crimson twee concerten geven in het Concertgebouw in Amsterdam. Het kan zomaar zijn dat dit de laatste vastelandsshows van de legendarische groep zullen blijken te zijn. Robert Fripp heeft namelijk de plannen voor een tournee in het kader van het 50-jarige jubileum in 2019 in de ijskast gezet. Dit door de onzekerheid die de Brexit met zich mee brengt. Fripp weet nog iet wat de financiële en praktische gevolgen zullen zijn door de internationale bezetting van zowel band als crew. Meer hierover is te lezen op de Discipline Global Mobile-website. We gaan nu luisteren naar een nummer van het tweede album van de band: “In The Wake Of Poseidon”. Dit “Cat Food” is meteen ook de enige top 40-'hit' in Nederland, al bleef het in de onderste regionen hangen. Alweer 48 jaar oud nu.
    WWebsites:
    https://www.dgmlive.com/
    https://www.loudersound.com/news .

    ALBUM VAN DE MAAND
    Subsignal - As Birds On Pinions Free
    Van het album “La Muerta” (Gentle Art Of Music / Soulfood, 2018)

    Xymphonia's Album van de Maand juni is Duits met een Nederlands trekje. We kozen namelijk voor "La Muerta", het vijfde studio-album van Subsignal. Deze groep ontstond 11 jaar geleden uit de asresten van de 'intelligente' progmetalgroep Sieges Even. De spil wordt gevormd door gitarist Markus Steffen en de Rotterdamse zanger Arno Menses. Progmetal en vooral ook veel Rush-invloeden waren op de eerste albums alom present, maar op het vijfde album, “La Muerta” is van progmetal nog maar weinig terug te vinden, AOR-trekjes zijn er des te meer. Op “La Muerta” krijgen we, naast twee korte instrumentaaltjes, negen heerlijke pakkende songs voorgeschoteld. De nummers hebben stuk voor stuk fraaie melodieën die zich meteen in je hoofd nestelen. Toch is de insteek nog steeds behoorlijk progressief en dit album kon wel eens een doorbraak naar een wat groter publiek betekenen. Menses bepaalt met zijn kraakheldere zang voor een belangrijk deel het geluid in Subsignal, wat mede het gevolg is van de door hemzelf meerstemmig ingekleurde koortjes. Drummer Dirk Brand en bassist Ralf Schwager leggen een zeer solide basis, waarover Steffen en de nieuwe toetsenist Markus Maichel naar hartenlust hun gang kunnen gaan. De fraaie songs komen extra tot hun recht door de geweldige productie. Deze is in handen van Yogi Lang en Kalle Wallner (RPWL) die hier uitstekend werk hebben geleverd. De plaat klinkt lekker vol en super helder. Daarnaast spelen beide heren hier en daar ook mee. “La Muerta” is een zeer toegankelijk album geworden dat met elke luisterbeurt beter wordt. Onder invloed van het RPWL-duo weerklinkt een zeer toegankelijke, melodieuze neoprog-beïnvloede sound. Het maakt van "La Muerta" een verslavend album! 2018 heeft al een aantal fraaie albums gebracht. “La Muerta” hoort daar absoluut bij. (met quotes van Progwerelds Ralph Uffing)

    Subsignal is op 18 oktober te aanschouwen in Zentrum Altenburg in Oberhausen. Bovendien is de groep een van de aantredende bands tijdens het het festival Progpower Europe in Baarlo, op 7 oktober.
    Website: https://www.subsignalband.com/..

    40 JAAR
    Turning Point - Beginning Again
    Afkomstig van "Silent Promise" (Gulp, 1978 / Vocalion, 2009 – dubbel-CD samen met "Creatures Of The Night" (Gulp, 1977))

    Als we het over progressieve jazzrock in het Engeland van de jaren zeventig hebben, wordt al gauw aan de Canterbury Scene gedacht. Maar er waren ook bands die net buiten die scene vielen, zoals Nucleus, Keith Tippett (vanavond in de uitzending te horen met King Crimson) en Isotope. Turning Point, een formatie rondom de in 2009 overleden bassist Jeff Clyne (ex-Gilgamesh, Isotope) behoorde daar ook zeker toe. De band maakte een wat ingetogener variant op de muziek van Weather Report, wat zich onder meer uitte in het ontbreken van een gitarist, waardoor de hoofdrollen gespeeld werden door de toetsenist Brian Miller (ex-Isotope) en saxofonist Dave Tidball. Speciale aandacht ging uit naar de woordloze zang van Pepi Lemer. Turning Point maakte op het Gulp-label twee LP's, "Creatures Of The Night" en het 40 jaar geleden verschenen "Silent Promise". De twee albums werden in 2009 als dubbelaar heruitgegeven door Vocalion. Er bestaan ook nog bootlegs van een concert uit 1981 van Turning Point samen met Allan Holdsworths I.O.U., waarbij I.O.U. enkele nummers met Turning Point meespeelde. Van die tweede plaat draaien we "Beginning Again"
    WWebsites:
    http://www.calyx-canterbury.fr/mus/clyne_jeff.html
    http://www.fingerprintsweb.net/ah/press/tp80.html .

    WERELD VOL MUZIEK
    Angie - Dear Children
    Afkomstig van "Grand Cross 1999" (Cross, 1999)

    SSugizo is in Japan een hele beroemdheid, zowel met zijn band Luna Sea als met zijn solocarrière en productiewerkzaamheden. Daarbij wist hij zich ook in de kijker te spelen van leden van de band Japan, Mick Karn, Steve Jansen en Richard Barbieri. Om zijn eigen muziek uit te brengen richtte hij in 1997 zijn eigen label op, Cross, waarop hij echter ook andere musici een kans gaf. De verzamel-CD "Grand Cross 1999" geeft een mooi overzicht van de muzikanten waarmee de gitarist/violist samenwerkte. Zo vinden we Ippu-Do frontman Masami Tsuchiya met genoemde Mick Karn, DJ d-kiku en het Japan-trio JBK, terwijl Sugizo zelf uiteraard ook veelvuldig te beluisteren is. Wij kozen voor een nummer van zangeres Angie, die in de ballade "Dear Children" begeleid wordt door Sugizo en d-kiko.
    Website: http://sugizo.com/ .

    NIEUW
    Lydian Collective - Cartoon Hero
    Van "Adventure" (Lydian Label, 2018)

    DDe twee dames en twee heren die deel uitmaken van Lydian Collective zijn niet alleen los van deze band al redelijk gepokt en gemazeld, maar hun video's op YouTube zijn al door 1,3 miljoen mensen bekeken. De band maakt zeer aangenaam in het oor klinkende muziek, die ergens tussen fusion en instrumentale pop lijkt te liggen. Hun debuut als collectief, “Adventure” is in maart van dit jaar verschenen op het Lydian Label, waarop al diverse uitingen – solo en andere samenwerkingen – van leden uit deze muzikantenkring verschenen. Van dit album zullen we in de nabije toekomst zeker nog meer laten horen.
    Website: https://www.lydiancollective.com/
    Youtube: https://www.youtube.com/lydianlabelonline
    Bandcamp: https://lydiancollective.bandcamp.com/album/adventure .

    HERUITGAVE
    Twelfth Night - Leader
    Coburg - This City
    Nolan, Clive - World Without End
    Van "Fact And Fiction: The Definitive Edition" (eigen beheer, 1982 / F2 Music, 2018)

    De legendarische jarentachtigprogband Twelfth Night is alweer een behoorlijke tijd bezig met het heruitgeven van het eigen materiaal in 'Definitive Editions': goed gedocumenteerde dubbel-CD's vol extra materiaal uit dezelfde periode als het titelalbum van het deel. Voor de meest geroemde plaat uit het bandoeuvre wilde men het anders aanpakken, wat mede tot gevolg had dat de release van wat nu een drie-schijfs editie is geworden nogal op zich liet wachten. Alle songs van het album komen op deze versie in minstens drie gedaantes voorbij. Op de eerste CD staat het oorspronkelijke album uit 1982 in recent geremasterde vorm, aangevuld met twee outtakes en de single "East Of Eden" / "Eleanor Rigby" uit hetzelfde jaar. Op CD2 staan live-versies van alle songs, opgenomen in de periode 1983 - 2012, door steeds weer andere gedaantes van de groep, met diverse vocalisten. Hier is ook plaats gevonden voor een handvol demo's, die een fraai beeld geven van de ontwikkelingsstadia van het album. Vooral de titelsong onderging vele veranderingen. Het eerste idee met die naam werd goeddeels verworpen, al keerden enkele tekstregels terug in de uiteindelijke versie, die zijn leven begon onder de naam "Leader", maar die tussendoor ook de naam "Live And Let Live" (!) droeg. Door het gebruik van een simpele drumcomputer bij deze demo's krijgt de muziek nog meer een eighties-electrowave-trekje - iets wat je sowieso hier en daar bij de groep wel terughoorde. Zoals in "World Without End". Clive Nolan geeft deze korte instrumental echter een hele andere, pompeuzere lading, die meer naar Hollywood-filmmuziek neigt. CD3 bevat coverversies van de songs, deels eerder uitgebracht (o.a. op de Geoff Mann-tribute "Mannerisms"), deels nieuw. In die nieuwe versies hebben twee leden van de meest recente Twelfth Night-incarnatie, toetsenist Dean Baker en multi-instrumentalist/zanger Mark Spencer een prominente hand. Zo begeleiden ze Tim Bowness in zijn versie van "This City". Deze filmische song wordt naar onze smaak nog aansprekender bewerkt door de band Coburg, waarin we twee genoemde heren weer vinden, nu vergezeld van zangeres Anastasia Coburg. Ze heeft kleine wijzigingen aangebracht in de zangmelodie, met een origineel eindresultaat tot gevolg.
    WWebsites:
    http://twelfthnight.info/
    http://coburgband.com .

    LIVE-TIP / VAN EIGEN BODEM
    Silhouette – Six Feet Underground
    Van "The World Is Flat (And Other Alternative Facts)" (Progress Records, 2017)

    DDe Nederlandse band Silhouette heeft, in de 10 jaar sinds het debuut "Amaze" een indrukwekkende ontwikkeling doorgemaakt. De band rond zanger/gitarist Brian de Graeve en toetsenist Erik Laan zette al flinke stappen tussen het alle kenmerken van een eigenbeheer-debuut hebbende "Amaze" en tweede album "Moods". Sindsdien verlaat de groep beetje bij beetje het typische neoprog-idioom en komt men los te staan van al te nadrukkelijke invloeden. Mede daaraan bijgedragen heeft een aantal personeelswisselingen. Zo is de virtuoze gitarist Daniël van der Weijde sinds 2013 lid, niet lang nadat hij gespot was bij het Swap The Band-onderdeel van het Marillion Weekend dat jaar. Tijdens de opnamen van het vierde album "Beyond The Seventh Wave" werd Jurjen Bergsma de nieuwe bassist. Daarop was ook al een voorname rol voor gastmuzikanten met een klassieke achtergrond, die hun fraai kleurende bijdragen ook op de live-DVD/CD-set "Staging The Seventh Wave" lieten horen. Op "The World Is Flat" zijn er weer welluidende klassieke partijen, die niet alleen kleuren, maar hun inbreng is volledig geïntegreerd in de ingenieuze opbouw van de composities. De vorig jaar geplande optredens moesten wegens persoonlijke omstandigheden worden afgezegd. Daarom in de herkansing: zondag 1 juli, 't Blok, Rotterdam en vrijdag 9 november,, Parktheater, Alphen Aan Den Rijn. Beide concerten zijn samen met Mangrove.
    Website: https://www.facebook.com/silhouette.official.nl/ .
  •