• Sunday 17 September 2017 Show No. 1267

  • 30 JAAR GELEDEN / CANADA 1
    Rush – Turn The Page
    Van “Hold Your Fire” (Mercury, 1987)

    “Hold Your Fire” is het twaalfde studioalbum van de Canadese band Rush in 13 jaar tijd. Net als de voorganger werd het album geproduceerd door Peter Collins. En hoewel Rush nog steeds aan populariteit won, bleek dit wel het eerste album in jaren dat niet de top 10 in de VS behaalde. Muzikaal gezien wel verbazend, aangezien juist dit album het meest 'pop'-georiënteerde van de band is, met een overvloed aan gebruik van synths. Het album bleekt echter een doorbijtertje te zijn en behaalde toch de goud status en behoort nog immer tot een van de fanfavorieten. Rush bleef ook live nummers van het album spelen en het livealbum “A Show Of Hands” dat in 1988 na de tour verscheen verkocht zeer goed. Het album verscheen in 1987 op 8 september, dus we zijn een weekje te laat met het vieren van het 30-jarig jubilem. Dat halen we nu in met “Turn The Page”.
    Website: https://www.rush.com/ .

    NIEUW
    Kaprekar's Constant - Blue Bird (first part)
    Van "Fate Outsmarts Desire" (Uranium Club, 2017)

    Het uit het zuid-westen van Engeland afkomstige Kaprekar's Constant is het geesteskind van Nick Jefferson en Al Nicholson, twee 'oudere jongeren' die al sinds de jaren zeventig samen van progressieve rock genieten en ook al jaren samen muziek maken. Het nu verschenen album "Fate Outsmars Desire" is een tot realiteit verworden droom waar lang aan gewerkt is en waar het duo op alle vlakken zeer professionele hulp voor heeft weten in te schakelen. Dat begint bij studio-eigenaar/producer/engineer Mike Westergaard, die een onmisbare schakel bleek, met al zijn muziektechnische knowhow, om een muzikaal idee om te zetten in een concreet en compleet afgemixt eindproduct. Voor de drumpartijen wisten ze ex-Level 42-lid Phil Gould te strikken. Voor de inkleuring van veel van de muziek met saxofoon en fluiten werd een absolute held van de heren bereid gevonden: ex-Van Der Graaf Generator-man David Jackson. Maar wat voor muziek maakt dit collectief dan, wilt u nu natuurlijk weten. Progwereld legt een link naar het huidige Big Big Train, wat op een aantal punten zeker klopt: ook deze groep maakt lange verhalende stukken over geschiedkundige onderwerpen en ook hier is in de melodievoering een folky invloed te bespeuren. Qua doorwrochtheid van de composities wordt het zeer hoge Big Big Train-niveau dan weer niet bereikt, maar dat is geen schande natuurlijk. Voor een verbindende rol tussen de verschillende verhalende onderdelen werd een gerenommeerd stemacteur in de vorm van Paul Gunn aangezocht. Het vinden van geschikte vocalisten had meer voeten in de aarde. Uiteindelijk werd dicht bij huis een oplossing gevonden: Nicks zoon Bill, die met zijn folkpunkband Crowns o.a. op Glastenbury heeft gespeeld, bleek bereid uit zijn vocale comfortzone te treden - en Davids dochter Dorie biedt zoetgevooisd tegenwicht. Ook om het geheel er ook tiptop en classy uit te laten zíen is niet op moeite bespaard. Bills broer Sean leverde een bijzonder schilderij en op het gebied van design en state-of-the-art website-ontwerp is topwerk geleverd. Het is maar al te begrijpelijk dat Jefferson en Nicholson apetrots zijn op wat ze hebben klaargespeeld. De hoofdwerken van dit album zijn alle drie van ouderwetse plaatkantlengte - we hebben besloten u vanavond de eerste helft van een van die epics te laten horen.
    Website: http://www.kaprekarsconstant.com/ .

    NIEUW
    Wilsen - Told You
    Afkomstig van "I Go Missing In My Sleep" (Dalliance, 2017)

    Wilsen is een formatie gevormd rondom zangeres Tamsin Wilson, die in 2013 debuteerde met het album "Sirens". De tweede plaat "I Go Missing In My Sleep" verscheen eerder dit jaar en zal bij menigeen vooral zijn opgevallen door de curieuze hoes met het overgesneden gezicht. Dit uit New York afkomstige trio maakt echter geen afschrikwekkende muziek. Met een beetje goede wil zou je de band een moderne variant op Cocteau Twins kunnen noemen. Intieme zang van Wilson en effectvolle gitaargeluid domineren namelijk de nummers. In enkele songs worden ook gastmusici ingezet en zeker bij het vanavond te beluisteren "Told You" zorgen de drumarrangementen en synthesizers voor een mooie volle sound.
    Websites: https://www.facebook.com/thisiswilsen
    en https://www.thisiswilsen.com/ .

    NIEUW
    Unreal City – Il Nido delle Succubi
    Van “Frammenti Notturni” (AMS Records, 2017)

    De Italiaanse bodem biedt de laatste jaren een rijke aanwas aan progressieve bands. Dit zal zeker te maken hebben met een aantal enthousiaste labels die de een naar de andere Italoprogschijf uitbrengen. Unreal City is er zo een - zelfs al toe aan het derde album. Net als meer landgenoten tapt de band uit het klassieke vaatje van jarenzeventig-prog met de Italiaanse saus. Unreal City werd in 2008 in Parma geformeerd door toetsenist/vocalist Emanuele Tarasconi en gitarist Francesca Zanetta. In 2013 tekende Fabio Zuffanti voor de productie van het debuutalbum. Het nu verschenen “Frammenti Notturni” bevat alles wat een progliefhebber kan bekoren. Heerlijk toetsenspel waarbij het volledige arsenaal aan Hammond, Mellotron en synthesizers te voorschijn wordt getoverd. Maar laten we ook de rest van de bandleden niet vergeten. Er valt bijvoorbeeld te genieten het nodige inventieve gitaarspel. We gaan luisteren naar “Il Nido delle Succubi“, waarin we invloeden van bands als King Crimson en PFM, maar ook uit de Canterbury-hoek terughoren.
    Website: http://www.unrealcity.it/ .

    NIEUW
    Monarch Trail - Sand (second part)
    Van "Sand" (Perpetual Tree Music, 2017)

    De Canadese toetsenwizard en zanger Ken Baird maakte enkele albums onder eigen naam, waarvan wij er eentje in het verleden ten tonele voerden in ons programma. Drie jaar geleden kwam er een tweede kennismaking met hem, middels "Skye" van zijn band Monarch Trail. Op dat album stond de Moog centraal en hoorden we een symfogeluid dat ons deed denken aan Rocket Scientists t.t.v. "Brutal Architecture". De brede en warme toetsendeken die op ons neerdaalt bij het beluisteren van de opvolger "Sand" refereert aan een iets latere generatie synthesizers, zoals nadrukkelijk gebruikt op Genesis' "Wind And Wuthering". Op enkele momenten liggen de referenties aan dit album er zelfs wel erg dik bovenop. Neemt niet weg dat liefhebbers van pure en volle symfonische rock weer helemaal zullen zwelgen bij vooral het liefst 24 minuten lange titelstuk. Wij laten daar vanavond de tweede helft van horen, met tevens een welluidende zangpartij die overigens heel erg Moody Bluesig aandoet. Maar het zijn vooral de golven toetsen, die soms met extra lagen en nog wat baspedalen eronder tot orkaankracht worden opgestuwd (denk aan de buur'n!), die het 'm doen. In de slotpassage voegen zich daar nog Mellotron-strings en een gitaarpartij bij.
    Website: http://www.monarchtrail.com/.

    BIJZONDER MUZIKALE WEEK 35 JAAR GELEDEN
    Bush, Kate - The Dreaming
    Van het album "The Dreaming" (EMI, 1982)
    Gabriel, Peter - The Rhythm Of The Heat
    Van het album "Peter Gabriel" a.k.a. “4” a.k.a. “Security” (Charisma, 1982)

    Alsof het afgesproken werk was, verschenen 35 jaar geleden binnen één week twee invloedrijke albums: Peter Gabriels vierde album, een week later gevolgd door Kate Bush' “The Dreaming”, óók voor haar album nummer vier. En zo zijn er meer parallellen tussen deze twee werkstukken. Zowel Gabriel als Bush hadden volledige creatieve vrijheid en beide hebben de beschikking over de geavanceerde Fairlight- synthesizer/sampler en laten horen waartoe deze in staat is. Beide artiesten hebben ook hun oor te luisteren gelegd bij muziek uit andere werelddelen en zich daardoor laten beïnvloeden. Kate Bush trok zich het lot van de Aboriginals in Australië aan die van hun land werden verdreven door de oprukkende mijnbouw en verklankte dat in het titelstuk “The Dreaming”. De ritmische puls die het stuk van Kate Bush voortstuwt horen we ook terug in de Afrikaanse ritmes, die de basis vormen voor het openingsstuk van Gabriels album, “The Rhythm Of The Heat”.
    Websites: http://www.katebush.com/
     en http://petergabriel.com/ .

    OPENER / ACTUEEL
    Bigelf - The Evils Of Rock And Roll
    Afkomstig van "Mellodrama - The Mellotron Music" (Bazillion Points, 2010)

    In 2009 verscheen de fraaie documentaire "Mellodrama - The Mellotron Movie" van Dianna Dilworth. Hierin werd de geschiedenis van dit spraakmakende instrument verteld, inclusief interviews en stukken muziek van bespelers uit de beginjaren èn de recente muziekgeschiedenis. Denk hierbij aan musici als Rod Argent, Tony Banks, Patrick Moraz, Mike Pinder, Mattias Olsson, Mikael Åkerfeld, Mitchel Froom en Michael Penn. Onlangs ontdekten we dat de makers in 2010 ook een bijbehorende soundtrack hebben uitgebracht onder de titel "Mellodrama - The Mellotron Music". De vijftien stukken die hierop te vinden zijn variëren van oude demonstraties, gepresenteerd door Harry Chamberlin, tot moderne songs uitgevoerd door onder andere Michael Penn, Mattias Olsson en Patrick Warren. Toen we de documentairemaker bedankten voor dit fraais, onthulde ze dat er binnenkort ook een boek zal verschijnen over "de witte kast". We houden jullie op de hoogte. Ondertussen draaien we een van de stevigere stukken van de CD, het door Bigelf uitgevoerde "The Evils Of Rock And Roll", een soort symfonische Black Sabbath, dat oorspronkelijk verscheen op "Cheat The Gallows" uit 2008, het derde album van deze progressieve hardrockers uit LA.
    Websites:
    http://blog.bazillionpoints.com/2010/12/12/mellodrama-the-mellotron-music-soundtrack-cd/
    http://bigelf.com/

    Opmerking van Dilworth over de pagina op Amazon (https://www.amazon.com/Mellodrama-Mellotron-Story-Chamberlins-Post-Punk/dp/1935950088) :
    "Yes, they put it up too early....maybe next year...stay tuned...".

    LIVE-TIP
    Golden Caves - Maze
    Van het album "Collision" (FREIA Music, 2017)

    Op 23 september treden Sky Architect en Golden Caves op in de Boerderij, Zoetermeer. Op 3 juni jl. stonden deze twee Nederlandse bands samen met The Aurora Project nog in de Metropool in Hengelo en maakten daar allen zeer veel indruk. Zangeres Romy Ouwerkerk van Golden Caves liet horen dat ze over een indrukwekkende stem beschikt, die zonder enige moeite de songs van het debuutalbum "Collision" ook live weet te brengen.
    Concertinfo (let op: het concert is helaas niet in de grote zaal maar in het podiumcafé): http://cultuurpodiumboerderij.nl/programma/sky-architect-golden-caves/
    Website: http://goldencaves.com/.

    ALBUM VAN DE MAAND
    Damanek - Oil Over Arabia
    Van "On Track" (GEP, 2017)

    Damanek is de nieuwe band rond Guy Manning, die we kennen van zijn eerdere band Manning en als onderdeel van The Tangent en United Progressive Fraternity. Die laatste internationale samenwerking is ook de voedingsbodem gebleken voor Damanek, met Britse, Duitse en Australische muzikanten in de gelederen. Met “On Track” hebben ze een modern, fris klinkend album afgeleverd dat sommige luisteraars misschien te weinig symfonisch zullen vinden, maar progressieve elementen zitten er voldoende in, alleen al in de fraaie soli, maar ook in de even toegankelijke als stiekem toch vernuftig in elkaar stekende composities. We horen raakvlakken met de muziek van Peter Gabriel, 10cc en ook Steely Dan en dat levert een album op dat al na een paar luisterbeurten onder je huid kruipt en je niet meer los laat. In “Oil Over Arabia” is een grote rol weggelegd voor saxofonist Marek Arnold die met zijn sopraansax spel precies die sfeer neerzet die de titel doet verwachten.
    Websites:
    http://www.damanek.com
    https://www.facebook.com/DamanekBand/.

    HARDROCKERS GO PROG
    Kingdom Come – Twilight Cruiser
    Van “Twilight Cruiser” (Viceroy Music, 1995)

    Kingdom Come was een melodieuze hardrockband, geleid door de in Hamburg geboren zanger Lenny Wolf. Het eerste album, getiteld “Kingdom Come”, was meteen een enorm succes en werd gekenmerkt door de classic hardrock sound van de band, die sterk deed denken aan Led Zeppelin . “Twilight Cruiser” is het vijfde studioalbum en het titelnummer is een goed voorbeeld van hoe een een band die toch zijn oorsprong heeft in de hardrock een progressief nummer kan voortbrengen: een prima combi van toetsen en gitaarsoli en de bijna huilende stem van Wolf.
    Website: http://www.lennywolf.com/ .

    IN HET NIEUWS
    Stacey, Paul - Hip What
    - F.O.A.D.
    Van "Six Strings Sampler" (Six Strings And A Plank Of Wood/Castle Communications, 1990)

    De naam Paul Stacey valt de laatste tijd geregeld nu hij als co-producer/technicus meewerkte aan "To The Bone", het nieuwe album van Steven Wilson. Daarvoor zat hij, vaak samen met zijn broer Jeremy, ook al in spraakmakende bands als Oasis en The Black Crowes. Deze veelzijdige artiest heeft echter tevens naam gemaakt als begeleider van meer jazzy muzikanten, zoals Claire Martin en Gary Husband en singer-songwriter Tom McRea. Begin jaren negentig was er sprake van dat hij een soloplaat als jazzrockgitarist zou gaan uitbrengen. Helaas kunnen we geen bewijs vinden voor het bestaan van die plaat. Wel hebben we twee nummers gevonden die er ongetwijfeld een plek op hadden veroverd. Deze in elkaar overlopende stukken, waarop Stacey deels begeleid wordt door zijn broer en basgigant Laurence Cottle, zijn te vinden op de verzamelaar "Six Strings Sampler", waarvan we onlangs ook al een compositie van Steve Topping draaide, iemand waarmee Stacey overigens ook samenwerkte.
    Website: http://www.allmusic.com/artist/paul-stacey-mn0000031956 .

    LIVE-TIP
    Mostly Autumn – Sight Of Day
    Van "Sight Of Day” (eigen beheer, 2017)

    Mostly Autumn biedt op het album weer stevige melodieuze rockers in overvloed, met natuurlijk veel doorleefd gitaarwerk van Brian Josh. De songs worden daarbij regelmatig opgestuwd door brede orgel-akkoorden of op andere momenten juist subtieler van accenten voorzien met lichtere keyboardsounds. Olivia Sparnenn-Josh neemt de meeste zangpartijen voor haar rekening en met haar zijdezacht klinkende stem zorgt ze voor een sfeervol contrast. Zij is niet de enige vocalist, want ook Josh zingt met zijn ruigere rockstem - hier en daar zingt het paar ook samen. Hoogtepunt is de ruim 14 minuten durende opener, het titelnummer, “Sight Of Day”: Mostly Autumn op z’n best. U kunt de groep op 2 december aan het werk zien in De Boerderij te Zoetermeer.
    Website: http://www.mostly-autumn.com/2/ .

    IN HET NIEUWS / CANADA 2
    Max Webster – Astonish Me
    Van “Mutiny Up My Sleeve” (Anthem, 1978)

    Het uit Canada afkomstige Max Webster is nooit echt bekend geworden buiten eigen land. De band werd in 1973 opgericht door gitarist Kim Mitchell en toetsenist Terry Watkinson en in 1976 verscheen het eerste album. Na wat ledenwisselingen werd in 1978 een stabiele line-up gevonden en met het derde album “Mutiny Up My Sleeve” werd langzaam ook buiten eigen grenzen wat bekendheid opgebouwd. Producer was niemand minder dan Terry Brown, beter bekend door zijn werk voor bevriende band Rush. Max Webster was dan in eigen land ook zo goed als het vaste voorprogramma van Rush. Er volgde zelfs een tournee door Europa, maar toen het label geen verdere financiële ondersteuning wilde geven was het momentum voor Max Webster voorbij en door het uitblijven van succes besloot men na een concert met Rush in 1981 de handdoek in de ring te gooien. Kim Mitchell doet nog een gooi naar succes met een solocarrière, waarin hij redelijk slaagt, maar in Canada is hij nu voornamelijk bekend als host voor Classic Rock-radiostation Q107 in Toronto. Binnenkort verschijnt er een box met daarin alle Max Webster-albums verzameld, plus nog wat extra's. Een mooi overzicht van de carrière van deze eigenzinnige Canadese band.
    Website: https://www.facebook.com/MaxWebsterBand/ .
  •