• Sunday 9 Juni 2024 Show No. 1612

    NIEUW
    Barock Project – Lonely Girl
    – Voyager's Homecoming
    Van “Time Voyager” (eigen beheer, 2024)

    Nadat toetsenist/componnist/zanger Luca Zabbini in 2021 middenin corona-tijd met een solo-album op de proppen kwam, waarna hij druk was met P.F.M. (als opvolger van de naar Big Big Train vertrokken Alberto Bravin), is het nu, vijf jaar na naar “Seven Seas”, tijd voor het zevende Barock Project-album. Een blik op de credits leert dat het lijkt dat Eric Ombelli meer dan voorheen wat in de melk heeft te brokkelen gehad naast duidelijke bandleider Zabbini. Dit op-een-na langst dienende bandlid is daarnaast ook co-producer en kon zo zelf de vastlegging van zijn drumpartijen overzien. Nu is de productie al prachtig warm, maar de sound van de drums valt extra op en kan wedijveren met die op Simon Phillips' albums. En niet alleen de productie is goed voor elkaar, ook compositorisch zit het wel snor. We hadden het gezien Zabbini's andere werkzaamheden misschien niet verwacht, maar met “Time Voyager” lijkt Barock Project zichzelf te overtreffen. Bij ieder nummer denk je dat het album niet beter kan worden, maar met het afsluitende “Voyager's Homecoming” heeft de Italiaanse groep nog even een übersymfonisch huzarenstukje in huis. Daarbij is er ook voldoende afwisseling: zo heeft het mede door Ombelli geschreven “Propaganda” een Toto-achtig refrein, terwijl de saxsolo van gastspeler Manuel Caliumi eerder herinnert aan Branford Marsalis' bijdragen aan Sting-platen. Wij kiezen vanavond voor het al genoemde “Voyager's Homecoming” en eerst het ritmisch speelse “Lonely Girl” vol flitsende orgel-hooks en drum-rolls.
    Websites:
    https://www.barockproject.net/
    https://www.facebook.com/barockproject .

    (OP)NIEUW
    Rubber Tea - Silence Answer Me
    - Ground Control
    Van “From A Fading World” (Tonzonen Records, 2023)

    Rubber Tea bracht in december vorig jaar, drie jaar na het verschijnen van het debuut “Infusion”, een tweede album uit. Dit “From A Fading World” vertelt het verhaal van hoofdpersoon Emily die allerlei demonen moet bevechten om te overleven. Op “Infusion” zocht de Bremense band al de grenzen op van de verschillende proggenres op en bewoog zich feilloos tussen psychedelica, Canterbury en (neo)prog. Het saxofoonspel van zangeres Vanessa Gross zorgde meer dan eens voor raakvlakken met jazzrock, maar het was toetsenist Lennart Hinz die de band met zijn uitgebreide keyboardarsenaal weer terugtrok in de prog. Dit nieuwe album is experimenteler van karakter, waarbij de ‘veilige’ proghaven vaker verlaten wordt. En daar waar op het debuut nog twee gitaristen aanwezig waren, is nu alleen Jonas Roustai nog overgebleven. Net als op de voorganger zijn de composities van de hand van toetsenist Hinz en bassist David Erzmann. “From A Fading World” is een indrukwekkend werkstuk geworden dat een natuurlijke flow heeft. Daarnaast wordt er ook gebruik gemaakt van diverse gastmuzikanten die de nummers inkleuren met behulp van cello, viool en verschillende blaasinstrumenten. Je hoort invloeden van King Crimson, maar we moeten ook zeker denken aan bands als Landberk en Paatos, met een toegevoegd Canterbury-tintje. Zo blijkt “From A Fading World” een avontuurlijk album, dat zich stiekem kan meten met de beste releases van 2023. Eind december draaiden we al eens twee stukken, dit keer aandacht voor de symfonische finale in de vorm van “Silence Answer Me” en “Ground Control”.
    Websites:
    https://rubbertea.de/
    https://rubbertea.bandcamp.com/album/infusion
    https://www.facebook.com/rubbertea .

    NIEUW
    Legacy Pilots – Cosmic Sea (I) – (IV)
    Van “Thru The Lens” (eigen beheer, 2024)

    “Thru The Lens” is alweer de vijfde plaat van Legacy Pilots sinds Frank Us in 2018 onder deze naam symfonische rock begon te maken. Het lukt 'm daarbij steeds een beroep te doen op een internationale groep topmusici en -zangers en die ontbreken ook deze keer niet. Oude getrouwen als Styx-drummer Todd Sucherman en mede-Duitser Finally George (gitaar, achtergrondzang) zijn dan ook weer van de partij. Twee beroemde gitaarspelende Steves, zowel Rothery als Morse, werden gestrikt voor een solo. Er is weer een verdeling tussen compacte songs (waarvan er twee mede-geschreven zijn door John “Lonely Robot” Mitchell, die ze ook zingt) en meerdelige epics. Die lange stukken vormen door de spannende opbouw en afwisseling de hoogtepunten van “Thru The Lens”. “Cosmic Sea” heeft met zijn verwachtingen creërende intro een statigheid in de beste Emerson, Lake & Palmer-traditie en wordt fraai gezongen door Jake Livgren (ook al zo'n Legacy Pilots-regular), waarbij de drumpartijen verzorgd worden door Marco Minnemann. De diverse kleurrijke en gelaagde toetsen- en gitaarpartijen zijn van Frank Us zelf, met een solo van 'special guest Carsten Stüven, die we verder niet kennen maar die ook op voorganger “Helix” te gast was. Gaat u even goed zitten voor meer dan 12 minuten fraaie, pure en vooral ook tijdloze symfonische rock.
    Websites:
    https://www.legacypilots.com/
    https://www.facebook.com/FrankUsFlightCaptain .

    30 JAAR
    Collage – Moonshine
    Van het album “Moonshine” (SI Music, 1994)

    Voor velen zal de Poolse band Collage bekend zijn. Begin jaren negentig deed Polen op symfogebied ineens van zich horen. Bands als Quidam, Lizard en Abraxas deden het erg goed in Nederland. In diezelfde tijd kwam de neoprogband Collage met “Moonshine”op de proppen. Collage liet met dit album de concurrentie ver achter zich op zowel artistiek als commercieel vlak, want “Moonshine” werd het best verkochte album uit de catalogus van het Nederlandse SI Music. Maarten Goossensen, recensent van Progwereld, omschreef zijn gevoel over het album alsvolgt: “Als ik het album in een paar woorden moest omschrijven dat komen woorden als sfeer, warmte, melodie en passie direct bij me naar boven. Sfeer: mede door de vol aanvoelende productie ademt de hele CD een bepaalde mysterieuze sfeer uit. Tijdens het luisteren van het album neemt de muziek je mee op avontuur en laat je na het horen van de laatste tonen versuft achter. Warmte: dat komt zeer zeker door de productie, deze is om door een ringetje te halen. Muzikaal gezien zorgen de toetsen en, in mindere mate, de drums voor het warme karakter. Het hele album is doorspekt met het toetsenspel van Krzysztof Palczewski. Soms lijkt het wel of hij een compleet orkest uit zijn toetsenarsenaal heeft getoverd. Melodie: de melodieën op dit album zijn geweldig. Meestal zijn ze vrij simpel en dat is ook meteen de kracht er achter. De themaatjes en melodieën blijven lekker hangen en maken dit album tot een belevenis. Passie: het is niet alleen een passioneel album, maar is ook met veel passie gemaakt. “Moonshine” is in drie maanden tijd opgenomen in Nederland in de Markant Studio van Mark Derksen.” Wij delen zijn mening dat “Moonshine” een echte klassieker is. Nog steeds horen we nieuwe dingen bij een nieuwe draaibeurt. Een trip van 75 minuten door symfo-land; alles voelt aan als één geheel.
    Websites:
    https://collageband.pl/
    https://www.facebook.com/CollageProg.

    ALBUM VAN DE MAAND
    MesaVerde – Pyramid Fucksnake
    Van “All Is Well” (Apollon Records, 2024)
    MesaVerde – What Jimmy Said
    Van “KY” (Apollon Records, 2022)

    MesaVerde is een Noors kwartet dat uit ervaren muzikanten bestaat. Naar eigen zeggen kent het viertal alle aspecten van het muzikant-zijn, van stadionconcerten tot zweterige clubs. Die ervaring is opgedaan in uiteenlopende (begeleidings)groepen, stilistisch variërend van pop tot jazz. Zo speelde een van de leden met Bugge Wesseltoft. Die ervaring is goed af te horen aan de 9 songs op “All Is Well”. De manier waarop men een best wel ongewone akkoordenprogressie simpel en luchtig weet te laten klinken, hoe er wordt omgegaan met melodieën, harmonieën en de plaatsing van bondige solo's: het is allemaal even gehaaid en maakt dat “All Is Well” langzaam onder de huid kruipt en een blijvende indruk achterlaat. Zelf beluisterden we het album al een aantal malen na de Progwereld-recensie in februari, maar pas nadat we “All Is Well” tussentijds even hadden laten rusten voelde een hernieuwde kennismaking als thuiskomen.

    Intussen hebben we ontdekt dat “All Is Well” al het tweede MesaVerde-werkstuk is en hebben we ook het minstens zo geslaagde debuut “KY” uit 2022 in huis. We gebruiken de maand juni om niet alleen “All Is Well” verder te presenteren, maar óók “KY” alsnog de verdiende aandacht te geven. Van “All Is Well” kiezen we vanavond het eigenaardig getitelde “Pyramid Fucksnake”, gevolgd door het met een heerlijk soepel gitaarmotief geïntroduceerde en gevoelige samenzang voorziene “What Jimmy Said” van “KY”.
    Websites:
    Facebook
    Bandcamp .

    HERUITGAVE / LIVE-TIP
    Air - Maggot Brain (live)
    Van "Moon Safari" (Source/Virgin, 1998 / Parlophone, 2024)

    Het debuut van het Franse duo Air heeft inmiddels de mijlpaal van een "25 Anniversary Edition" bereikt. De eerste promo's verschenen overigens al in 1997, terwijl het uitkomen van deze jubileumeditie eigenlijk een jaar te laat komt. Ten opzicht van de luxe 2CD/DVD-editie die ter gelegenheid van de 15 jarige verjaardag werd uitgebracht, zijn de muzikale verrichtingen van Nicolas Godin en Jean-Benoît Dunckel nu ook op een Blu-ray met een Dolby Atmos-mix te bewonderen. Op de bonus-CD zijn verder enkele andere songs geselecteerd, terwijl op de Blu-ray de concertfilm "Eating, Sleeping, Waiting And Playing" in de herhaling gaat. Van deze intrigerende elektronische rockband met een voorliefde voor analoge synthesizers, die ook als Air French Band door het leven gaat, hebben we een in Paradiso opgenomen live-uitvoering uitgekozen van het instrumentale "Maggot Brain", dat verder alleen op de tegelijkertijd uitgebrachte downloaduitgave "Moon Safari Rarities (25th Annifersary Edition)" te vinden is. Het is een bewerking van de Funkadelic-klassieker uit 1971. Air is overigens later dit jaar te bewonderen op het Lowlands Festival (18 augustus), terwijl de groep een maand eerder (18 en 19 juli ) op het Gent Jazz Festival optreedt. Voor reguliere optredens elders in Europa verwijzen we graag naar de website van de band.
    Websites:
    https://www.airfrenchband.com/
    https://www.facebook.com/intairnet/ .

    IN HET NIEUWS
    Cressida - Munich
    Van "Asylum" (Vertigo, 1971 / Repertoire Records, 2014)

    Op 14 juni begint in Duitsland het Europees Kampioenschap voetbal voor mannen. Daarbij is München een van de speelsteden. Het nummer "Munich", dat op het tweede album van het Schotse progressieve rockgezelschap Cressida prijkt, heeft echter geen sportieve achtergrond. Volgens het CD-boekje is het stuk geïnspireerd op twee historische jaren: "1938: Appeasement was the cry" en "1970: Mine to do or die". Interessant uitzoekwerk voor historici. Wij duiken echter kort in de geschiedenis van de band: Cressida wordt vaak in één adem genoemd met tijdgenoten als Spring, Fantasy en Beggars Opera. Waar deze bands vaak de moeilijke route kozen, pakte Cressida het meer songgericht en wat lichtvoetiger aan. In het korte bestaan van deze Schotse band (1969-1970) leverde het twee albums af (“Cressida” uit 1970 en “Asylum” uit 1971). De muziek is het beste te omschrijven als een mix van Procol Harum, Moody Blues en Rare Bird. De aangename zang is een pluspunt. Natuurlijk, zoals bij zoveel bands, kwam het ook bij Cressida tot een reünie. In 2011 gaf men drie concerten in Groot Brittanië, in 2013 volgde nog een laatste concert in het kader van de progcruise The Mello Boat. Na deze geschiedenisles nu ruim baan voor het ruim negen minuten durende "Munich".
    Websites:
    https://cressida-group.co.uk/
    https://www.facebook.com/CressidaGroup/ .

    MONUMENT
    Porcupine Tree – Anesthetize
    Van het album “Fear Of A Blank Planet” (Roadrunner Records, 2007)

    “Denk je aan epische nummers van meer dan tien minuten, dan denk je al snel aan progrock. En inderdaad, bands als Yes, ELP, Rush en Porcupine Tree bewezen zich meesters in het componeren van complexe, avontuurlijke tracks. Zelfs in het van ellenlange tracks uitpuilende oeuvre van Steven Wilsons Porcupine Tree is “Anesthetize”, afkomstig van het achtste studioalbum “Fear Of A Blank Planet” uit 2007, een van de uitschieters. Zoals het een waar progmonster betaamt, bestaat het werkstuk uit drie delen: “Anesthetize”, “The Pills I’m Taking” en “Surfer”. Het knappe is dat Wilson en co. emotie en technische muzikaliteit perfect aan elkaar weten te koppelen – wellicht de reden dat de bijna achttien minuten voorbij vliegen alsof het er maar eh… een stuk of acht zijn.” (bron: Lust For Life) NB: Eén van de gitaarsolo's in dit nummer werd overigens ingespeeld door niemand minder dan Alex Lifeson van het al aangehaalde Rush.
    Websites:
    https://porcupinetree.com/
    https://www.facebook.com/PorcupineTreeOfficial .

    IN MEMORIAM: ED MANN
    Mann, Ed - Walking In Balance
    Van "Perfect World" (CMP Records, 1990)

    Op 1 juni jl. overleed Ed Mann. De in 1954 geboren percussionist werd vooral bekend door zijn werk vanaf 1977 op marimba's en vibrafoons in enkele formaties rondom Frank Zappa. Na het overlijden van Zappa speelde hij in diverse bands die de naam van de legendarische componist/gitarist in ere hielden, zoals The Band From Utopia. Daarnaast bracht hij op het befaamde CMP Records drie soloplaten uit, waarop hij begeleid werd door voormalige Zappa-collega's als Chad Wackerman, Bruce en Walt Fowler en Tommy Mars. Ter nagedachtenis van Ed Mann draaien we "Walking In Balance" van zijn tweede soloplaat "Perfect World", waarin de spetterende gitaarsolo gespeeld wordt door Mike Hoffman (overigens niet te verwarren met diens eveneens gitaarspelende, in 2021 overleden naamgenoot), terwijl de kenmerkende vocalen afkomstig zijn van Vida Vierra.
    Websites:
    https://www.edmannmusic.com/ .