• Sunday 21 April 2019 Show No. 1346

  • OVER HET HOOFD GEZIEN
    Methexis feat. Joe Payne - Chapter I (Exterior): Who Can It Be?
    Van "Suiciety" (eigen beheer, 2015)

    Methexis werd in 2011 opgezet door Nikitas Kissonas. Ten tijde van het debuut uit dat jaar was Methexis nog een uitlaatklep voor de muziek die de Griek niet kwijt kon in de bands waarin hij speelde, waaronder het ook bij Xymphonia gewaardeerde Verbal Delerium. Die eersteling, "Fall Of Bliss", speelde hij nog in zijn eentje in. Vervolgens componeerde hij een conceptalbum, waarin hij kritiek geeft op de moderne samenleving en wat dat met de individuele mens daarin doet. Voor dit "Suiciety" zocht en vond hij samenwerking met diverse strijkers en blazers, alsmede toetsenist Linus Kåse (Änglagård, Brighteye Brison) en Joe Payne, die ook meehielp met de teksten. De deelname van die toenmalige zanger van The Enid is gezien het albumthema markant, daar we nu weten dat hij juist op dat moment met flinke mentale problemen worstelde. Niet lang daarna verliet hij de groep,om zich vervolgens langzaam maar zeker als That Joe Payne terug te knokken in de muzikale wereld. In die hoedanigheid trad Payne op tijdens het Marillion Weekend, alwaar hij ook een song van "Suiciety" vertolkte. Zo werden wij gewezen op dit album dat in 2015 aan onze aandacht was ontsnapt. Gelukkig verkocht Payne het dat weekend zelf ook, zodat we de schade konden inhalen. Kissonas stelde na "Suiciety" met drie landgenoten een bandversie van Methexis samen, waarmee hij vorig jaar het album "Topos" uitbracht.
    Websites:
    http://methexisproject.com/
    https://methexis.bandcamp.com/album/suiciety.

    NIEUW
    Bang, Jan - Erik Honoré - Eivind Aarset - Samuel Rohrer - Resilient Star
    Afkomstig van "Dark Star Safari" (Arjuna Music - Electronic Series, 2019)

    "Dark Star Safari" zou een mooi eerbetoon aan de laatste albums van Scott Walker kunnen zijn. Of de verwezenlijking van de ooit geopperde samenwerking van diezelfde Walker met David Sylvian. Of de tweede CD van Exit North. De plaat is echter een product van musici die mede verantwoordelijk zijn voor de invloedrijke Noorse nu-jazz-scene: Jan Bang, Erik Honoré, Eivind Aarset, in dit geval aangevuld met de Zwitserse drummer Samuel Rohrer. Opvallend is dat in tegenstelling tot het meeste werk wat deze heren uitbrengen "Dark Star Safari" dus een vocaal werkstuk is, waarbij Bang de meeste zang voor zijn rekening neemt. De vergelijking met Sylvian ligt overigens voor de hand als we de samenwerking van deze heren op "Uncommon Deities" of Bangs en Honoré's remix van "The Only Daughter" van Sylvian in herinnering brengen. Kortom: deze bijzonder atmosferische, soms behoorlijk abstracte plaat bevat verstilde doch melodieuze zang over een prachtig ambient landschap. Volgens de Facebook-pagina komt de CD pas 10 mei uit, maar degenen die 'm via bijvoorbeeld Bandcamp bestellen hebben "Dark Star Safari" eerder in huis.
    Websites:
    http://www.arjunamusic.com/shop/dark-star-safari/
    https://www.facebook.com/DarkStarSafariOfficial/.

    NIEUW
    Inventions - Mind Of God
    - Beholder's Eye
    Van "Logica" (Freia Music, 2019)

    We kennen multi-talent Christiaan Bruin natuurlijk van zijn albums onder de naam Chris, als drummer van Sky Architect en als lid van Mayra Orchestra. Bijzonder zijn daarnaast zijn muzikale feuilletons The Black Codex en Inventions, waarbij hij op regelmatige tijdstippen aan zijn crowdfunders een nieuwe compositie, vergezeld van uitleg, toezond. Van Inventions zijn intussen twee 'seizoenen' geweest die ook tot een CD-release hebben geleid. Deze lieten Bruin van een kant horen die we nog niet van hem kenden: enerzijds doet een sterke invloed van minimalistische componisten zich gelden, anderzijds waren de projecten veel elektronischer vormgegeven dan we van Bruin gewend waren. Het derde Inventions-deel wijkt in veel zaken af van de eerdere delen: De muziekstukken zijn om te beginnen dit keer niet in feuilletondelen via internetpublieksfondsenwerving tot stand gekomen. Verder is het elektronische karakter teruggedrongen ten faveure van een akoestische sound die veel meer aansluit bij zijn meest recente Chris-album "Days Of Summer Gone". Het minimalistische gehalte - denk hierbij vooral aan de invloed van Steve Reich - horen we nog wel terug. Daarnaast noemt Bruin zelf de invloed van vroege King Crimson en Mike Oldfield, waarbij vooral die laatste niet is te missen bij beluistering. Qua aanpak, maar vooral ook door de medewerking van gastmuzikanten buiten zijn gebruikelijke kring, is het een van Bruins meest ambitieuze werkstukken tot nu toe. Zo horen we saxofonist/fluitist Theo Travis (bekend van Steven Wilson, Robert Fripp, Soft Machine en David Gilmour en komende zomer invalkracht bij King Crimson) en het strijkkwartet DOT Quartet. Een element wat bij eerste beluistering interessant is, maar bij herhaalde luisterbeurten wat in de weg gaat zitten, zijn de voorgelezen passages wetenschappelijke verhandelingen, waarvoor Andy Rowe (The Room) in de hand is genomen. Doel is om hiermee de diepe verbanden tussen wiskunde, logica, taal, perceptie, kunst en natuurkunde bloot te leggen.
    Website: http://www.inventions-music.com/.

    NIEUW
    Héroux, Michel - Now
    - Kurt
    Afkomstig van "Now" (eigen beheer, 2019)

    Na een drietal soloplaten die binnen de hedendaagse jazz vallen keert de Canadese gitarist Michel Héroux met "Now" min of meer terug naar zijn roots. De biografie van deze geschoolde muzikant leert namelijk dat zijn eerste professionele band Bacchus door Rush, King Crimson, Genesis en Yes beïnvloede progressieve metalrock speelde. Op "Now" kiest hij echter niet voor complexe lange composities of shredding overkill. Zijn gemiddeld zo’n vier minuten durende, zorgvuldig opgebouwde instrumentale progressieve gitaarrockers hebben een met Dave Kilminster en zijn landgenoot Nick Johnston vergelijkbare multigitarengelaagdheid en melodieuze pracht. Daarbij schuwt hij het niet om compacte virtuoze jazzrockpassages af te wisselen met al dan niet akoestische ingetogenheid. Sowieso is afwisseling het credo van “Now”, waarop onder meer ambient getinte, aan Jon Durant herinnerende cloudguitarfragmenten, symfonische gitaarsynthesizerakkoorden, folkloristisch fingerpicking en intrigerende stemsamples de songs verrijken. Opvallend hierbij is de interpretatie van Björks wonderschone "Unravel". We hebben echter voor het titelnummer en het stemmige "Kurt" gekozen.
    Website: http://www.michelheroux.net.

    HERUITGAVE / LIVE-TIP
    Chandelier – Call For Life
    Van “Pure” (Sysiphus Records, 1990 / Chicadisc, 2018)

    Het Night Of The Prog festival heeft de definitieve line-up rond en mag dit jaar met recht bijzonder worden genoemd. Naast redelijk wat nieuwe namen zijn de hoofdacts oudgedienden. Wie had ooit verwacht dat Steve Hillage een NOTP editie zou afsluiten. Hetzelfde geldt voor Nick Mason met zijn band Saucerful Of Secrets. Vaak lukt het de organisatie om een band uit het verleden af te stoffen, zo ook nu. Chandelier, dat in de jaren 90 een aantal fijne albums uitbracht, is op de vrijdag een verrassende aanwezigheid op het programma. De Duitse band verzorgde bij onze oosterburen vaak het voorprogramma bij concerten van Britse collega’s als Jadis of IQ, maar timmerde zelf ook goed aan de weg. De band werd in 1986 geformeerd en bracht al snel het cassette-album “Fragments” uit. In 1990 volgde het eerste volwaardige album “Pure” en twee jaar later het succesvolle “Facing Gravity”. Een derde album, “Timecode”, verscheen in 1997, waarna de heren het in 1998 voor gezien hielden. Afgelopen jaar zijn de eerste twee albums opnieuw uitgebracht, mét bonus-CD's, door het label Chicadisc en deze maand zal “Timecode” volgen. De albums zijn door voormalig Grobschnitt-drummer Eroc geremasterd. Om deze heruitgaven te vieren komt de band eenmalig bij elkaar voor een reünieconcert, tijdens welke de beste nummers van de drie albums ten gehore gebracht zullen gaan worden. We gaan luisteren naar een nummer van het debuut.
    Website: https://www.chandelier.blog/ .

    NIEUW
    Foreigner - Starrider (live)
    Van Live At The Rainbow ´78 (Eagle Vision / Universal Music, 2019)

    We gaan terug in de tijd. Toen Foreigner aan de wieg stond van groot succes. Toen de Amerikaans-Britse band nog uit 6 personen bestond en er 6 verschillende toetseninstrumenten op het podium stonden. Toen voormalig King Crimson-lid Ian McDonald nog gitaar, saxofoon en keyboards ter hand nam en de rocksongs in live-versies met hun lange solo's eerder tot de progrock behoorden. “I Wanna Know What Love Is”, “Waiting for A Girl” en “Jukebox Hero” moesten nog worden geschreven. De registratie waar we het hier over hebben, “Live At The Rainbow '78”, bevat een live-vertolking van Foreigners debuutalbum, aangevuld met “Hot Blooded” en “Double Vision” van de nog te verschijnen tweede LP. Het is mooi om de heren in jonge gedaante te zien en horen spelen. Een energierijke Lou Gramm die als zanger hier al een goede indruk geeft – én als drummer, als hij tijdens “Headknocker” achter een tweede drumstel plaatsneemt. “Feels Like The First Time” en “‘Cold As Ice” waren megahits, die intussen zijn uitgegroeid tot klassiekers. Foreigner bestaat nog steeds, al is Mick Jones het enige origine lid. Lou Gramm bouwde een solocarrière op, maar werd geplaagd door een hersentumor. Het was een emotioneel moment toen hij twee jaar geleden bij een jubileumshow als speciale gast op het podium verscheen. Kelly Henson van Hurricane is inmiddels alweer 13 jaar de vaste leadzanger. (met quotes van Roelof Noorda, Mpodia)
    Wij hebben voor vanavond gekozen voor “Starrider”, het meest symfonische nummer uit het hele Foreigner-repertoire, hier uitgerekt tot een mooie lange versie van ruim 12 minuten, opgenomen dus in het Londense Rainbow Theatre.
    Website: https://www.foreigneronline.com/.

    Barclay James Harvest - Mæstoso (A Hymn In The Roof Of The World)
    Afkomstig van "Everyone Is Everybody Else" (Polydor, 1974 / Esoteric, 2016)

    "Mæstoso (A Hymn In The Roof Of The World)" zou oorspronkelijk op "Everyone Is Everybody Else" uit 1974 terechtkomen. De producer van dit vijfde album van Barclay James Harvest, Rodger Bain, vond echter op het laatste moment dat het nummer muzikaal niet tussen de overige songs van die plaat paste, waardoor het de eerste BJH-LP werd zonder compositie van Woolly Wolstenholme. Laatstgenoemde nam een nieuwe langere versie van het stuk op voor zijn soloplaat "Mæstoso" uit 1980, terwijl het origineel pas in 1996 op de verzamelaar "Endless Dream" terecht zou komen. In 2016 verscheen een uitgebreide versie van "Everyone Is Everybody Else", inclusief een geremasterde versie van de originele stereo mix, een nieuwe stereo mix en een 5.1 surround mix, plus enkele bonustracks, waaronder dit "Mæstoso".
    Website: https://www.bjharvest.co.uk/.

    LIVE-TIP
    Hackett, Steve - Spectral Mornings (live)
    Afkomstig van "Live Recordings 70, 80's" (Camino Records / Victor, 2001)

    In mei speelt Steve Hackett drie keer in Cultuurpodium Boerderij te Zoetermeer. Dit keer staan zijn shows in het teken van zowel zijn nieuwe plaat "At The Edge Of Light" als "Selling England By The Pound" van zijn voormalige band Genesis en het dit jaar 40 jaar oude "Spectral Mornings". Mooie gelegenheid om terug te gaan in de tijd om te horen hoe de gitarist laatstgenoemde plaat 40 jaar geleden live uitvoerde door middel van een opname uit oktober 1979 van het titelnummer.
    Website: http://www.hackettsongs.com/.

    VOORPROEFJE / LIVE-TIP
    Karcius – Goodbye (Live)
    Van het nog te verschijnen “The Fold Live”

    Canada is de laatste jaren toch stiekem een broedplaats van een aantal zeer talentvolle en succesvolle bands. Mystery is natuurlijk momenteel de vaandeldrager, met in het kielzog de zusterband Huis. Ook al een aantal jaar aan de weg timmerend is Karcius. De uit Quebec afkomstige band ontstaat in 2001 en richtte zich in eerste instantie voornamelijk op jazzrock- en fusiongetinte instrumentale prog. Maar met het vierde album “The First Day” uit 2012 werd gebroken met het oude geluid. Dit komt mede doordat Sylvain Auclair als nieuwe bassist en vooral ook als zanger Karcius kwam versterken. De band neemt de tijd voor een opvolger, maar als in 2018 dan eindelijk “The Fold” verschijnt, blijkt het een verrassend sterk album, dat de lijn van de voorganger voortzet. De jazzrock en fusion is verdrongen naar de achtergrond, maar is nog wel terug te horen in het spel van de muzikanten. Wat we met “The Fold” voorgeschoteld kregen, neigt meer naar progmetal maar dan wel met de nadruk op de prog. Denk aan een album als “The Raven That Refused To Sing” van Steven Wilson, met wat hints naar Muse. Afgelopen jaar heeft Karcius het album integraal op het Crescendo Festival gespeeld en deze zomer zal hiervan een live-document verschijnen. Op de blu-ray-versie zal ook de studio-versie van het album te vinden zijn, in een 5.1 mix. De Canadezen zullen op 20 juli te zien zijn op het Night Of The Prog festival op de Loreley. Eens te meer een reden om te gaan.
    Website: http://www.karcius.com/
    Deze 'teaser': https://www.youtube.com/watch?v=DCHSX4n_W7k.

    LIVE-TIP
    McLaughlin, John and The 4th Dimension - The Fine Line
    Van "To The One" (Mediastarz / Abstract Logix, 2010)

    Van 26 april tot 5 mei vindt in Gronau weer het jaarlijkse JazzFest plaats. En vrijwel ieder jaar zijn er wel optredens die buiten de grenzen van de standaard jazz reiken en wellicht ook interessant voor onze luisteraars zijn. Zo is dit jaar Level 42 op 4 mei te aanschouwen in de Bürgerhalle, vlakbij het station van Gronau. Eerder al, op 28 april, is in diezelfde zaal de beroemde gitarist John McLaughlin aan het werk te zien met zijn huidige band The 4th Dimension. Toetsenist en soms tweede drummer in die band is opmerkelijk genoeg voormalig Level 42-drummer Gary Husband. McLaughlin zelf speelde 50 jaar geleden met Miles Davis en richtte daarna zijn Mahavishnu Orchestra op. Na onder meer diverse akoestische projecten richt hij zich met 4th Dimension weer eens op lekker flitsende jazzrock; natuurlijk vol spectaculaire solo's, doch zonder de lijn van de compositie uit het oog te verliezen. Het is overigens een double bill-avond met het elektrische kwartet van de sinti-gitarist Biréli Lagrène. Wij gaan vanavond terug naar het eerste album met The 4th Dimension: "To The One" uit 2010.
    Website: https://www.johnmclaughlin.com/
    Website JazzFest Gronau: https://www.jazzfest.de/contero/festivalguide/top-acts.html.

    IN HET NIEUWS
    Journey – Winds Of March
    Van “Infinity” (Colombia, 1978)

    Het vierde album van Journey, getiteld “Infinity”, is het eerste met Steve Perry als zanger. Zoals welgedocumenteerd is dit album een van de keerpunten in de geschiedenis van de band. De samenwerking met producer Roy Thomas-Baker zorgt voor een meer gelaagd geluid, dat het goed doet op de populaire Amerikaanse FM-zenders. Voordat Perry de band kwam versterken, heeft Journey het eerst met de relatief onbekende Robert Fleischman geprobeerd en er zijn zelfs wat nummers met hem geschreven. Door gedoe rond het management van enerzijds de band en anderzijds Fleischman is hij gedwongen Journey te verlaten. Hij blijft echter wel bevriend met de bandleden. Een van de nummers waar hij een hand in had is “Winds Of March”. Het is één van de meer epische stukken op het album, met natuurlijk een heerlijke gitaarsolo van Neal Schon. Helaas stond dit nummer niet op de setlist tijdens de “Journey Through Time” tour die Schon met de originele Journey-organist Gregg Rolie heeft gedaan. Wie weet komt dat nog als die tournee een vervolg krijgt. In oktober is Journey vrijwel de gehele maand 's avonds te aanschouwen in Caesars Palace in Las Vegas.
    Websites:
    http://www.journeymusic.com/
    https://schonmusic.com/.

    IN HET NIEUWS
    Brother Ape – New Shangri-La
    Van “Shangri-La” (Progress Records, 2006)

    Het is alweer een tijdje stil rond Brother Ape. Toch is deze Zweedse band druk bezig. De drie heren zijn bijvoorbeeld bezig met het herbewerken van oud materiaal voor een toekomstige release. Daarnaast hebben drummer Max Berman en gitarist Stefan Damicolas zich toegelegd op het uitwerken van een episch stuk waar ze al in 1985 aan waren begonnen en heeft Berman zich ook geworpen op een soloproject. We gaan nu een terug in de tijd, naar het tweede album dat de Brother Ape uitbracht: “Shangri-La” uit 2006.
    Website: http://www.brotherape.com/.

    Neuschwanstein – Old Father's Song
    Van het album “Alice In Wonderland” (Rock Symphony / Musea Records, 2008)

    In 1971 richtten toetsenist Thomas Neuroth en fluitist/toetsenist Klaus Mayer Neuschwanstein op. Hun muzikale voorbeelden waren Rick Wakeman (diens soloalbums), King Crimson en het Peter Gabriel-tijdperk van Genesis. Met name de albums “The Six Wives Of Henry VIII” en “Journey To Tthe Centre Of The Earth” van Wakeman (epische stukken) maken diepe indruk op ze. Na diverse personeelswisselingen kreeg de band in 1974 een vastere vorm, met naast Neuroth en Mayer gitarist Udo Redlich, drummer Volker Klein en basgitarist Uli Lampert. Neuroth en Mayer leveren een suite aan, die ze baseren op “Alice's Adventures In Wonderland” van Lewis Carroll. Het 40 minuten durend werk (net voldoende voor een elpee) werd voor het eerst uitgevoerd tijdens een muziekconcours in Saarbrücken. De live-uitvoeringen werden uiteraard vergezeld door diverse verkleedpartijen, zoals dat ook het geval was bij Peter Gabriel in diens Genesis-periode. Na toch nog weer wat personeelswisselingen werd in april 1976 in Saarbrücken de basis gelegd voor een studio-opname van “Alice In Wonderland”. Het album werd echter niet uitgebracht. Vlak na de opname vinden opnieuw personeelswisselingen plaats die uiteindelijk zouden leiden tot “Battlement”. Dit plaatdebuut werd een onverwacht succes. Midden in de tijd van New Wave en punkmuziek bleef het als een van de weinige albums van muziekgroepen binnen de progressieve rock overeind. Al snel kwam de vraag naar ander materiaal. Keer op keer werd “Alice In Wonderland” aangekondigd en keer op keer kwam het er niet van. In november 2009 was het dan zo ver, via het Braziliaans Rock Symphony en het Franse Musea. In 2016 verscheen er vervolgens een heus nieuw album van Neuschwanstein, getiteld "Fine Art". Toetsenman Thomas Neuroth heeft nog geprobeerd met fluitist Klaus Mayer een herstart te maken, maar door logistieke problemen heeft hij besloten Neuschwanstein als compleet nieuwe band voort te zetten. "Fine Art" laat horen dat dit ook een volledig nieuwe sound voor de band betekent. De Genesis-associatie is ingeruild voor een aan de klassieke muziek schatplichtig geluid.
  •