• Sunday 13 Augustus 2017 Show No. 1262

  • EIGHTIES
    Thinkman - Never A Tear
    Afkomstig van "Life Is A Full Time Occupation" (Ariola, 1988 / Voiceprint, 2001)

    "The Formula", het debuut van Rupert Hine's 'media-manipulation'-project Thinkman was in 1986 een onverwacht succes. Hine omringde zich door enkele artiesten, die er puur voor de show bijzaten. De echte instrumenten werden door Hine en zijn trouwe muzikale vrienden, zoals gitarist Jemaes West-Oram bespeeld. De platenmaatschappij eiste na dit succes een tweede album, wat voor Hine behoorlijk onverwacht was. Hij zette deels het thema van de eerste plaat voort en vulde dat aan met meer dansgeoriënteerde songs die hij voor een onafgemaakt project getiteld "The Placebo Effect" had geschreven. "Life Is A Full Time Occupation" uit 1988 is daardoor een soort progressief funky synthpopalbum geworden, die behoorlijk verslavend werkte. Blijkbaar sloeg ook deze CD aan, want twee jaar later volgde nog "Hard Had Zone", een waardige afsluiter van dit Thinkman-project. Hierna vervolgde Hine zijn succesvolle productiewerk voor onder andere Rush en The Waterboys, maakte hij nog enkele soloplaten en het coverproject Spin 1ne 2wo.
    Website: https://rupert-hine.squarespace.com/ .

    NIEUW
    Brand X - Intro
    - Nightmare Patrol
    Afkomstig van "But Wait... There's More! / Live 2017" (eigen beheer, 2017)

    Vorig jaar werd aangekondigd dat de progressieve jazzrockformatie Brand X met drie leden uit de beginperiode weer het podium op zouden gaan. John Goodsall, Percy Jones en Kenwood Dennard werden daarbij vergezeld door toetsenman Chris Clark en percussionist/producer Scott Weinberger. Het concert van 6 januari jl. is nu op een dubbel-CD verschenen. De songtitels zijn afkomstig van de eerste vijf albums van de band, inclusief twee tracks van de live-plaat "Livestock", waarop nummers staan die niet op de studioplaten voorkwamen. De uitzonderingen zijn de twee nieuwe, atmosferische set-openers, waarmee de twee schijven beginnen. De geluidskwaliteit is prima, waardoor veel van de bootlegachtige uitgaven met opnames uit eind jaren 70 die de laatste jaren als officiële albums werden uitgebracht min of meer overbodig worden. Over het algemeen worden de composities beheerst, minder hilarisch gebracht dan in het verleden, wat de toegankelijkheid ten goede is gekomen. Nu maar afwachten of de heren ook met nieuw materiaal komen. Ze zijn in ieder geval wel weer op diverse podia in de V.S. te zien, waarbij ook materiaal van latere albums wordt gespeeld.
    Website: https://nl-nl.facebook.com/OfficialBrandX/ .

    NIEUW / JAZZ GOES PROG
    Pohjola, Verneri - First Morning
    Van "Pekka" (Edition Records, 2017)

    De Finse trompettist Verneri Pohjola draagt de achternaam van een muzikale legende uit zijn land. Bassist/toetsenist/componist Pekka Pohjola (1952-2008) is bij avant-proggers bekend van de Zappaëske band Wig Wam, bij progrockers om zijn samenwerking met Mike en Sally Oldfield op "The Mathematician's Air Display") uit 1977. DJ Shadow-vorsers weten dat voor "Midnight In A Perfect World" (op "Endtroducing", 1996) "Madness Subsides" van "B The Magpie" (1974) is gebruikt. Zoon Verneri is een uiterst getalenteerd jazztrompettist wiens vaak lyrisch-intense spelstijl raakt aan die van Eric Vloeimans. 13 jaar na zijn doorbraak geeft hij toe aan vele verzoeken om eens wat met pa's muziek te 'doen'. Hij covert niet; hij herinterpreteert Pekka's werk en geeft zijn bandleden veel ruimte. Dat hij met Tuomo Prättälä ook een Fender Rhodes-speler in de groep heeft komt goed uit voor "Madness Subsides", dat daardoor zijn dromerigheid behoudt, tot Teemu Viinikainen de sfeer met een priemende gitaarlick volledig omgooit. Viinikainen heeft ook een niet misselijke rol in "First Morning", met spel dat soms raakt aan dat van de Nederlandse virtuoos Reinier Baas. Het origineel stamt ook van "B The Magpie" dat in 2010 een heruitgave kreeg op het label Esoteric Recordings. Verneri's versie is bijna twee keer zo lang. Overigens is ook zojuist het ongetitelde dubbelalbum van The Group uit 1978 op CD verschenen. Deze band rond Pohjola senior zou zich even later hernoemen naar The Pekka Pohjola Group. Binnenkort hoort u er bij ons muziek van.
    Website: http://verneripohjola.com/ .

    HERNIEUWDE AANDACHT
    Inventions - Into The Light
    - Spaceship Earth
    Van het album "Meta" (FREIA Music, 2017)

    De naam Christiaan Bruin behoeft zo langzamerhand geen introductie meer voor vaste luisteraars. Bekend als drummer van Sky Architect, toetsenist van Nine Stones Close, producer van Golden Caves en Mayra Orchestra en van zijn solo-albums en het monsterproject The Black Codex. En nu is er dan het album Meta onder de naam Inventions. Net als The Black Codex is de muziek op Meta eerst uitgebracht in serievorm, van augustus 2016 t/m januari 2017. Iedere twee weken ontvingen abonnees een nieuwe track die werd vergezeld van een video waarin Bruin liet zien wat zijn inspiratie was en hoe de muziek in elkaar stak. Net als The Black Codex een interessant concept dat ook nog eens sterke muziek op heeft geleverd. Muzikaal herkennen we zo langzamerhand de typische Christiaan Bruin-trekjes: zijn wat lijzige, naar dat van Max Werner (Kayak) neigende stemgeluid en het vele gebruik van klokkenspel en vibrafoon. Maar daar houdt de connectie met voorgaande projecten wel op, want muzikaal tapt Inventions uit een heel ander vaatje. Het is allemaal wat eenvoudiger, toegankelijker en nog melodieuzer geworden. Ook schemert op dit eerste album een fikse dosis minimal music (denk Steve Reich en Philip Glass) door in de muziek die gedomineerd word door verschuivende melodie-patronen. Er zijn zelfs momenten dat de muziek ons doet denken aan Coldplay ten tijde van “Viva La Vida” (1998). Ondertussen is er trouwens een nieuw seizoen van Inventions van start gegaan. Check de Inventions-site voor details! Dit debuut van Inventions laat weer een andere kant van het talent van Christiaan Bruin zien. In juni hoorde u al twee stukken van dit meeslepende album, vandaag nog twee.
    Websites:
    http://www.inventions-music.com/
    http://www.fmls.biz/product/christiaan-bruins-inventions-meta/ .

    (OP)NIEUW
    Cosmograf – Tethered And Bound
    Van "The Hay-Man Dreams" (eigen beheer, 2017)

    De man achter Cosmograf, Robin Armstrong, laat op zijn website weten dat hij zelf nog wel het meest verbaasd is over het feit dat het hem slechts een jaar na "The Unreasonable Silence" al gelukt is een opvolger klaar te hebben. Niet alleen omdat er zoveel werk aan het album op hemzelf neerkomt, maar ook door een tumor in zijn arm, die met succes verwijderd is. "The Hay-Man-Dreams" is wederom een concept. Dit keer rond een verhaal over een boerenknecht die jong sterft en een jong gezin achterlaat. Zijn vrouw richt daarop een vogelverschrikker op, als een soort van gedenkteken. Hoewel Armstrong dus veel zelf inspeelde (meer dan op de rechtstreekse voorgangers) vroeg hij voor één gitaarsolo Matt Stevens. De drumpartijen zijn nu eens níet van de hand van Nick D'Virgilio, maar van de ons tot nu toe onbekende Kyle Fenton. Er is wel opnieuw een Big Big Train-connectie, omdat violiste Rachel Hall op de lange slottrack meespeelt. Rachael Hawnt zet in drie songs het vrouwelijke karakter neer. De spoken word-interludes zijn van een echte pro op dat gebied: voormalig BBC-voiceover David Allan.
    Website: http://www.cosmograf.com/ .

    LIVE-TIP / ACTUEEL
    Silhouette – Beyond The Seventh Wave
    Van “Beyond The Seventh Wave” (Freia, 2014)

    Op zaterdag 23 september verschijnt "The World is Flat And Other Alternative Facts", het vijfde album van de Nederlandse band Silhouette. Een aantal klassiek geschoolde muzikanten is te gast: fluitiste Chantal van den Dungen, hoboïste Petruschka Schaafsma, violiste Sophie Zaaijer, hoornist Ger Otten en sopraan Joke Laan Morsch. Het voorlaatste album van Silhouette, “Beyond The Seventh Wave”, stamt uit 2014 en is een conceptalbum met als centraal thema vrijheid. Tijdens het schrijven en opnemen van dit album werden bandleden van het eerste uur, drummer/zanger Jos Uffing basgitarist Gerrit-Jan (GJ) Bloemink vervangen door respectievelijk Rob van Nieuwenhuizen (tevens drummer van de progmetal band Incidense) en Jurjen Bergsma. Daarnaast is gitarist Daniel van der Weijde de band komen versterken, waardoor Brian de Graeve zich meer op de leadzang kon gaan concentreren. Silhouette speelt een dag voor de officiële release, op 22 september dus, met The Gift in het Parkvilla Theater in Alphen aan den Rijn in het kader van het achtste Serious Music Event. Een week later, op vrijdag 29 september, speelt de band met Alarion en Overhaul in dB's in Utrecht.
    Websites:
    http://www.silhouetteband.nl/ (slechts deels geactualiseerd)
    https://www.facebook.com/silhouette.official.nl/ .

    EIGHTIES
    Lodgic - Rise & Fall
    Van "Nomadic Sands" (A&M, 1985 / Universal Yesterrock, 2011)

    Vorige week draaiden we muziek van het nieuwe, derde album van World Trade, "Unify". Bij de voorbereiding van die uitzending kwamen we erachter dat World Trade min of meer een, euhm, logische opvolger was van de band Lodgic en dat het enige album van die groep, "Nomadic Sands" uit 1985, zowaar gemakkelijk verkrijgbaar is. In Lodgic vinden we ook al zanger-bassist Billy Sherwood (20 jaar oud destijds) en toetsenist Guy Allison Steiner. Eigenlijk was de jonge Billy de laatste toevoeging aan de band die door Steiner opgericht was met o.a. Billy's oudere broer Mike (zang, keyboards) en gitarist Jimmy Haun. Die naam Haun komen we later ook regelmatig tegen. Hij bleek later de meeste gitaarpartijen op Yes' "Union" te hebben ingespeeld en met hem zou Sherwood nog decennia blijven samenwerken in allerlei bands en projecten, o.a. in YOSO (2010). Dat laatste is een grappige bijkomstigheid, want YOSO was een samenwerking van ex-Yes en -Toto-leden en bood muzikaal ook die mix. Een dergelijke mix vinden we ook bij Lodgic. Niet zo gek, want "Nomadic Sands" werd geproduceerd door Toto-toetsenisten David Paich en Steve Porcaro. Het is echt een product van zijn tijd: in een decennium dat symfo ouderwets was, werden op een frisse manier symfo-elementen (de manier van een sfeer neerzetten, de wijze van het uitwerken van een compositie) gegoten in een pakkende AOR-jas. Ook zijn er veel overeenkomsten met Kevin Gilberts band Giraffe, maar die platen verschenen in 1987 en 1989 en zijn dus wellicht juist beïnvloed door Lodgic. Stilistisch ligt de muziek van World Trade weliswaar in het verlengde, maar is wel wat steviger.
    Meer info: https://en.wikipedia.org/wiki/Lodgic .

    ALBUM VAN DE MAAND
    Scorpions - Animal Magnetism
    Van het album "Animal Magnetism" (Harvest/EMI, 1980)
    White Willow - Animal Magnetism
    Van het album "Future Hopes" (The Laser's Edge, 2017)

    White Willow is ruim 22 jaar actief en heeft in die tijd 7 albums afgeleverd. Bepalend voor het geluid van de Noorse band is bandleider/hoofd-componist Jacob Holm-Lupo en zijn eigen muzikale invloeden, die nogal divers genoemd kunnen worden. Folk, progrock, AOR, heavy metal, filmmuziek, elektronische muziek en altijd ook Blue Öyster Cult: het zijn allemaal bestanddelen van de grote White Willow-smeltkroes. Het is dan ook bij ieder album weer een verrassing welke van die ingrediënten komen bovendrijven. Voor album nummer 7 lijkt het adagium 'back to the future' van toepassing. Daar waar voorganger “Terminal Twilight” een echte retro-symfonische sfeer had en Holm-Lupo's ode was aan Genesis-toetsenist Tony Banks, klinkt “Future Hopes” weer een stuk moderner, maar dan modern zoals we in de jaren 80 dachten dat modern zou zijn. Retro-futuristisch kunnen we dat nu noemen. Veel vette analoge synths met een hoofdrol voor de befaamde Yamaha CS80 synthesizer. Al bijna 2 jaar voor het verschijnen van “Future Hopes” bracht White Willow een coverversie uit van het Scorpions-nummer “Animal Magnetism”. Daar waar het origineel een stevige trage hardrocksong is, is de White Willow-versie bijna een soort Krautrock-variant geworden, met ook nog een uiterst virtuoze klarinetsolo van klezmer-muzikant David Krakauer. Gelukkig heeft de band besloten om deze uitvoering op het nieuwe album te zetten. We beginnen eerst met een stukje van het origineel van Scorpions, om vervolgens de White Willow-versie in zijn geheel te laten horen.
    Website: http://www.whitewillow.info/ .

    HERUITGAVE / LIVE-TIP
    Toto - Girl Goodbye
    - Takin' It Back
    Afkomstig van "Toto" (CBS, 1977 / Columbia, 2014)

    Een paar weken geleden besteedden we aandacht aan een High Definition CD-heruitgave van "Hydra", het tweede album van Toto. In diezelfde serie, uitgebracht door de Culture Factory van Sony/Columbia, kregen we ook een exemplaar te pakken van het debuut uit 1978. De band, met voormalig sessiemuzikanten Steve en Jeff Porcaro, Steve Lukather, David Paich en David Hungate, kreeg met een mix van AOR, soul, progressieve rock en West Coast-pop, direct succes. Nummers als "Hold The Line" en "Georgy Porgy" werden grote hits. Wij draaien eerst het meest progressieve stuk, "Girl Goodbye", gevolgd door het Steely Dan-achtige "Takin' It Back". Overigens zal Toto volgend jaar weer in Nederland optreden (17 maart, Ziggo Dome), terwijl men aan een nieuw album werkt en een deel van de catalogus opnieuw wil uitbrengen.
    Websites:
    http://totoofficial.com/home/
    http://culturefactoryusa.com/ .

    Kingcrow - Adrift
    Van het album “Eidos” (Sensory, 2015)

    Kingcrow werd opgericht in Rome, in 1996, oorspronkelijk onder de naam Earth Shaker. Geïnspireerd door Edgar Allan Poe's gedicht " The Raven", werd de naam al snel veranderd in Kingcrow. De eerste promo-CD "Eyes Of Memories" werd gepubliceerd in 1997. De band wordt geroemd om de muzikale gelaagdheid, euforie en neerslachtigheid en een prima mix van metal, rock en zelfs akoestische klanken, gecombineerd met goede zanglijnen, koortjes en toetsenwerk.“Eidos” is het zesde studio-album van Kingcrow, dat getipt werd in iO Pages 130: "Wat Kingcrow op "Eidos" laat horen is groots! Denk aan Opeth, Porcupine tree, Riverside met soms een snufje Dream Theater, maar dan met een geheel eigen geluid. Het album gaat over keuzes, consequenties en omgaan met spijt en teleurstelling, gegoten in een smakelijk geheel. Vooral zanger Marchesi is flink op dreef. Wat een stem heeft die man! Hij gebruikt de frasering van James LaBrie, maar hij legt er de warmte in die bij de Dream Theater-zanger vaak ontbreekt. Ook Geoff Tate (ex-Queensrÿche) is een referentie. Bovendien zingt Marchesi zeer verstaanbaar. Ook instrumentaal zit "Eidos" goed in elkaar: smaakvol toetsenwerk, gitaarpartijen die de nummers verheffen en die niet verzanden in een notenbrij. De bassist legt bij dit alles een massief fundament met zijn spel dat soms aan Colin Edwin (Porcupine Tree) doet denken. Oprichter-drummer Cafolla kan tekeer gaan als Mike Portnoy, maar speelt smaakvol en laat ruimte waar dat moet." (Arne van Os van den Abeelen)
    Website: http://www.kingcrow.it/ .

    ACTUEEL
    Lunatic Soul - The Final Truth
    Van het album “Lunatic Soul” (K-Scope, 2008)

    Lunatic Soul is de naam waaronder de Pool Mariusz Duda meditatieve, ambientachtige muziek maakt. Duda is tevens bassist, zanger en creatief brein van Riverside. Als Lunatic Soul heeft Duda reeds enkele albums uitgebracht, zoals "Impressions" uit 2011 en "Walking On A Flashlight Beam" uit 2014. Op 6 oktober 2017 verschijnt via het Kscope label, "Fractured". Dit album is tot stand gekomen na een zeer tragische gebeurtenis in zijn leven in 2016: de plostelinge dood van zijn grote vriend Piotr Grudziński, de gitarist van Riverside. Duda geeft aan dat "Fractured" het meest originele, emotionele en persoonlijke album is uit de Lunatic Soul-discografie. Er zouden invloeden te horen zijn die uiteenlopen van Massive Attack en Depeche Mode tot Peter Gabriel en David Sylvian. Voor het zover is duiken wij in de Lunatic Soul-discografie en komen uit in 2008, toen het eerste, titelloze Lunatic Soul-album verscheen. Het merendeel van het album is gevuld met “gedoseerd opbouwende songs, waarin de spanning sluimert en het metal-temperament soms subtiel even de kop opduikt om je wakker te houden.” (aldus Mark Dyson in Lust For Life indertijd)
    Website: http://lunaticsoul.com/ .

    20 JAAR
    Crucible - Lords And Leeches
    Van "Tall Tales" (eigen beheer, 1997)

    Crucible was een van die opmerkelijk sterke bands die in de VS in het midden van de jaren negentig opdoken. Steeds met een zeer duidelijke invloed van de grote bands uit de seventies, maar met een frisse sound en bijzonder clevere composities. Denk maar aan Spock's Beard, Discipline, Iluvatar, 'just to name a few'. Van Crucible hebben we na twee albums echter weinig tot niets meer gehoord. Zonde, gezien de capaciteiten van de groep. Bij Xymphonia hebben we vooral het tweede en laatste album "Curtains" (2001) regelmatig de revue laten passeren; het debuut "Tall Tales" uit 1997 maar één keer: in de loop van 1998 draaiden we het als nieuwe release en daarna nooit weer. Tot nu! Want niet alleen is het hoognodig dit nu 20 jaar oude werk weer eens over het voetlicht te brengen, het is op alle vlakken - compositorisch, speltechnisch en productioneel - wat ons betreft een nog betere plaat dan "Curtains". En dat wil wat zeggen. Iluvatar is een voor de hand liggende vergelijking die te trekken valt, maar de heren van Crucible waren net een tandje virtuozer en staan wat meer 'boven het muzikale materiaal', waardoor het resultaat wat losser, speelser klinkt. De productie helpt ook mee: waar veel bands budgettair gedwongen concessies deed op het gebied van bijvoorbeeld drum-opnametechniek, valt hier de warme sound van Tony C appellina's set op. Een man die trouwens vast wel eens partijen van Neil Peart heeft bestudeerd, zo blijkt meteen al uit de ritmisch adembenemende opener "Over The Falls". Vandaag kiezen we voor het verhalend opgezette "Lords And Leeches".
    Meer info: http://www.progarchives.com/artist.asp?id=72 .
  •