• Sunday 10 December 2017 Show No. 1279

  • NIEUW
    Hangover Paradise - What Lies Beneath
    - Don't Wake Me Up
    Van "Out Of Sight" (eigen beheer, 2017)

    Vier naar na "Mirrors" komt de Drentse band rond de tweelingbroers Henk en Peter Zwerus met de opvolger "Out Of Sight". Naast dit door de wol geverfde veteranenduo, dat al sinds de vroege jaren tachtig op allerlei manieren in de professionele en semi-professionele muziekwereld actief is geweest, is alleen de niet minder ervaren bassist Cynthio Ooms overgebleven van de "Mirrors"- bezetting. De band is sindsdien al twee keer van gitarist en drummer gewisseld en heeft in de hiervoor met een Pink Floyd-coverband actieve Henk Brugge een nieuwe zanger gevonden. Voor de muzikale kwaliteit maakt dit alles niet uit: opnieuw is met producer Dick Kemper (de ex-Vandenberg-bassist) een bijzonder verzorgd album opgenomen, vol tot in de puntjes uitgewerkte symfonische rocksongs. De vergelijking met Kayak dringt zich weer op, maar ook Egdon Heath is door het volle dubbele keyboardgeluid een referentie. De songs zijn sfeervol en toegankelijk, maar bieden ook genoeg spanning door tempo- en sfeerwisselingen en fraaie gitaar- en toetsensolo's. Bovendien spreekt uit de knappe teksten regelmatig een sterke maatschappelijke betrokkenheid. De fraaie hoes, wederom van de hand van magisch-realistisch kunstenaar Karssien Ooms (broer van?) maakt het helemaal af.
    Website: http://www.hangoverparadise.nl .

    NIEUW
    Security Project - Games Without Frontiers / Of These, Hope
    - Mother Stands For Comfort
    Afkomstig van "Contact" (7D Media, 2017)

    Security Project is een initiatief van onder andere Jerry Marotta en Trey Gunn met als doel de muziek van Peter Gabriel op eigentijdse wijze te vertolken. Drummer Marotta was uiteraard jarenlang betrokken bij het werk van Gabriel en Gunn weet als geen ander de Chapmanstick-partijen van zijn voormalige King Crimson-collega en Peter Gabriel-begeleider Tony Levin weer te geven. In de huidige band vinden we verder gitarist Michael Cozzi van Shriekback en Sky Cries Mary en toetsenman David Jameson. Meest verrassende nieuwkomer is echter zangeres Happy Rhodes, die de rol van Brian Cummings, bekend van The Carpet Crawlers en Mick Pointer's Script For A Jesters Tear, overnam. "Contact" is alweer het vierde live-album dat Security Project uitbrengt en na "Live 1" en "Live 2" en de EP "Five", waarvan alle nummers tevens op de nieuwe schijf zijn te bewonderen, heeft men nu voor een echte titel gekozen. "Contact" is het leidende woord in de song "I Have The Touch", oorspronkelijk van Gabriels vierde plaat. Ook de overige nummers zijn van die, ook "Security" genoemde album afkomstig, aangevuld met stukken van Gabriels derde album en de soundtrack "Passion". Speciaal voor Rhodes, die jarenlang buiten de muziekwereld verkeerde, werd ook een nummer van Kate Bush vertolkt, een zangeres waarmee ze vooral qua stembereik vaak mee wordt vergeleken. Security Project brengt de muziek van Gabriel met eenzelfde subtiliteit en professionaliteit, hoewel iets rockender dan de originelen.
    Website: http://securityprojectband.com/go/ .

    NIEUW
    I Am The Manic Whale - Strandbeest
    Van "Gathering The Waters" (eigen beheer, 2017)

    In mei 2016 hoorden we voor het eerst muziek van de Britse band I Am The Manic Whale. Het debuutalbum "Everything Beautiful In Time" bleek al in december 2015 verschenen, maar was tot dan toe aan onze aandacht ontsnapt. Nu, anderhalf jaar na die eerste kennismaking, is er album nummer 2: "Gathering The Waters". De bezetting is ongewijzigd gebleven met zanger/bassist/songschrijver Michael Whiteman stevig aan het roer. Het langste stuk van het album is echter niet van diens hand, maar geschreven door toetsenist John Murphy. Muzikaal is er ook weinig veranderd, want nog steeds is de sound van de band duidelijk geënt op het energieke, aanstekelijke stevig rockende proggeluid van Spock's Beard. En net als het debuut is “Gathering The Waters” gemixt door Rob Aubrey (die dit ook met zoveel succes doet voor o.a. Big Big Train). Het ruim 13 minuten durende “Strandbeest” is misschien wel het mooiste voorbeeld: een stuk waarvan de structuur wel wat weg heeft van de “Thoughts”-reeks van Spock's Beard. “Strandbeest” is overigens geïnspireerd door de zichzelf voortbewegende constructies, zoals die bedacht en gebouwd worden door de Nederlandse kunstenaar Theo Jansen (zie: http://www.strandbeest.com/). Het hele album valt overigens te beluisteren en te bestellen via de Bandcamp-pagina van I Am The Manic Whale.
    Websites:
    http://www.iamthemanicwhale.com/
    https://iamthemanicwhale.bandcamp.com/ .

    NIEUW / JAZZROCK
    Feliciati, Lorenzo - Thief Like Me
    Van "Elevator Man" (Rarenoiserecords, 2017)

    De Italiaanse bassist Lorenzo Feliciati speelde zich de laatste jaren behoorlijk in de kijker bij bands en artiesten als Naked Truth (met King Crimson-drummer Pat Mastelotto), Mumpbeak en Twinscapes, het duoproject met Colin Edwin. Tevens maakt hij soloplaten. Na "Koi" in 2015, verscheen afgelopen maand de opvolger "Elevator Man". Over "Koi" schreven we dat er een ambient/minimal music-variant van jazzrock op te horen is. Dat zouden we van "Elevator Man" niet willen zeggen: de instrumentale stukken zijn meermalen flink energiek. Wel is opnieuw de deelname van een prominente lage blazers opvallend. In twee nummers is de Vietnamees-Amerikaanse trompettist Cuong Vu als solist te gast. Mastelotto is ook weer van de partij in één nummer, wat ook geldt voor collega-drummer Chad Wackerman (o.a. bekend van Frank Zappa en Allan Holdsworth). Maar het is vooral Feliciati zelf die zich met bijzonder spel op gefrette en fretloze bassen, gitaren en toetseninstrumenten, alsmede het gebruik van effecten in de kijker speelt. Zoals ook in het behoorlijk opzwepende, met geheel Italiaanse cast ingespeelde "Thief Like Me", met ook fraai gitaarwerk van Marco Sfogli. Die speelde op enkele albums van James LaBrie, maar zijn spel hier valt niet in de progmetalschool in te delen, maar valt onder de jazzrockvlag.
    Websites:
    http://www.lorenzofeliciati.com/ (niet geüpdatet)
    https://www.facebook.com/LorenzoFeliciati/ .

    IT IS STARTING TO LOOK A LOT LIKE CHRISTMAS
    Burgh, Chris De - A Spaceman Came Travelling
    Van "Spanish Train And Other Stories" (A&M Records, 1975)

    Het is een bekend verhaal: in eigen land matig succesvol maar grote verkopen in Europa. Barclay James Harvest overkwam het en ook Chris De Burgh. Zijn jaren 70 albums, bijna allemaal albums met een sound ergens tussen Al Stewart en The Alan Parsons Project, sloegen geen deuk in een pakje boter in zijn thuisland, maar deden het uitermate goed elders. Zo ook zijn tweede album "Spanish Train And Other Stories" uit 1976, waarop De Burgh wordt bijgestaan door o.a. toetsenist Tony Hymas en David Hentschel. Die laatste zorgt voor de synthesizers in de song “A Spaceman Came Travelling”, een fantasy-hervertelling van het kerstverhaal waarin de ster van Bethlehem eigenlijk een UFO is en de engel een buitenaardse bezoeker met een boodschap voor de mensheid. Saillant detail is dat dit nummer uiteindelijk 10 jaar later, na De Burghs doorbraaksucces met “The Lady In Red”, in de kerstperiode van 1986 een top 40-hit werd in Groot Brittannië.
    Website: http://cdeb.com/ .

    LIVE-TIP
    ENorm – Horizon
    Van het album “Finding My Way” (eigen beheer, 2012)

    “Finding My Way” is het derde album van ENorm. Het pulserende pianospel in de energieke albumopener “Horizon”doet denken aan Simple Minds, midden jaren '80, de algehele feel heeft iets van U2 en Coldplay. Ook aan de hoes is (opnieuw) veel zorg besteed, de cover lijkt een knipoog naar Hugh Syme (o.a. Rush). Zoals ieder jaar in december bestijgt de Enschedese band ook dit jaar weer de regionale podia voor de 'Kerst met Ballen'-shows. In deze avondvullende show luister en dans je op een mix van pop, rock- en kerstclassics, uitgevoerd door ENorm en hun gastartiesten. Daaronder natuurlijk de eigen single “Op Hoes Op An Veur Kesmis”, een bewerking van Chris Rea's bekende kerstklassieker. ENorm is met Kerst Met Ballen de komende weken nog te aanschouwen op de volgende locaties: 16 december 2017 Vroomshoop, Het Punt 21 december 2017 Enschede, Grote Kerk - Kerst Met Ballen Unplugged 22 december 2017 Oldenzaal, Stadtheater De Bond ...en ten slotte het grote slotspektakel, na een aantal jaren op Vliegbasis Twente terug in het centrum van Enschede: 23 december 2017 Enschede, Muziekcentrum
    Websites:
    http://www.enormmusic.com
    http://www.kerstmetballen.nl
    https://www.facebook.com/ENormOfficial/ .

    LIVE-TIP
    Verbal Delirium - Misleading Path
    Van het album “The Imprisoned Words Of Fear” (Bad Elephant Music, 2016)

    De Griekse band Verbal Delirium werd in 2006 opgericht door John „Jargon“ Kosmidis, die al sinds 1999 onder de naam Afterglow experimenteerde met de klanken die gebaseerd waren op progressieve en psychedelische rock uit de jaren zeventig. Nog in datzelfde jaar nam de band een eerste demo-album op. Het eerste officiële album, "So Close & Yet So Far Away", verscheen in 2010 via het Franse Musea Records. Het laat een geluid horen dat invloeden verraadt uit zowel alternative rock als écht progressieve rock. In 2015 begonnen de Grieken aan hun derde album, waarvan de opnamen begin 2016 voltooid werden. Ondertussen werd er opgetreden met de beste bands die de Griekse progressieve scene te bieden heeft, zoals Methexis, POEM, Mother Turtle en Ciccada. Op 17 december, volgende week zondag dus, treedt Verbal Delirium op in 't Blok in Nieuwerkerk aan den IJssel. Let wel: het is een middagconcert; de aanvang is 15 uur.
    Websites:
    https://verbaldelirium.bandcamp.com/
    https://www.facebook.com/pg/VerbalDelirium
    http://www.progfrog.nl/events/verbal-delirium-greece/ .

    ALBUM VAN DE MAAND
    Soup – Nothing Like Home
    Van het album "Remedies" (Crispin Glover Records, 2017)

    Eind 2014 ontdekten we de Noorse band Soup, die toen al 4 albums had uitgebracht. Oorspronkelijk was het een solo-project van Erlend Viken, een band werd Soup pas ten tijde van het vierde album “The Beauty Of Your Youth”. Dat album uit 2013 maakte zo'n indruk op ons dat we het in januari 2015 niet konden laten om het als Album Van De Maand in het zonnetje te zetten. Nu twee jaar later is de opvolger daar, getiteld “Remedies”. In eerste instantie was deze alleen als LP+CD verkrijgbaar, maar sinds augustus is er ook een eindelijk een separate CD-uitgave. “Remedies” borduurt voort op de sound van genoemde voorganger. Het is nog steeds groots opgezette symfonische postrock waarbij we moeten denken aan de meer meeslepende songs van Anathema en de muziek van de IJslandse band Sigur Rós. De invloed van de shoegazer rock uit de jaren 80 en 90 is overigens ook niet te ontkennen, wat met name naar voren komt in de heftige gitaarmuren die in Soups songs worden opgetrokken. Ook opvallend is dat twee van de vijf songs op het album dik over de 10 minuten gaan. Soup neemt de tijd en speelt met tijd, de songs hebben een wat losser, soms psychedelischer karakter gekregen. Meeslepend album dat liefhebbers van Anathema, Blue Neck en ook Steven Wilson zeker moeten checken. En Soup verdient er een tweede Album Van De Maand-status op rij mee.
    Websites:
    http://www.soupband.com/
    https://soupsound.bandcamp.com/album/remedies

    NIEUW
    French TV - Urgent Fury
    Afkomstig van "#12: Operation Mockingbird" (Pretentious Dinosaur Production, 2017)

    Relatief kort na French TV’s elfde album, “Ambassadors Of Good Health And Clean Living”, komt de eigenwijze Amerikaanse formatie rondom Mike Sary met opvolger “#12 Operation: Mockingbird”. Op personeelsvlak heeft er een verschuiving plaatsgevonden. Patrick Strawser nam de plek achter de toetsen in van de twee vorige keyboardspelers, componeerde de filmische miniaturen “Ghost Zone” en “Silent Years” en schreef mee aan de overige zes tracks. In de vorige eeuw was hij de drijvende kracht achter Volaré. Strawser voegt met zijn toetsenspel Canterbury Scene-achtige elementen toe, terwijl de elektrische piano geregeld een funky ritme accentueert en het lijkt alsof hij de majestueuze Mellotronsamples en flitsende Mini-Moogriedels uit zijn Volaré-tijd nieuw leven heeft ingeblazen. Zijn warme klankenpakket contrasteert wonderlijk met de priemende en tokkelende gitaarcapriolen van TEE-gitarist Katsumi Yoneda. Mark L. Perry tenslotte houdt de miraculeus in elkaar zittende nummers knap bij elkaar met strakke drum- en percussiepartijen. "#12: Operation Mockingbird", waarin ook nog surpriseacts op toetsen, viool, sax en fluit zijn verwerkt, is wederom een heerlijk onvoorspelbaar progressief (jazz)rockfeestje.
    Website: http://www.french-tv.net/ .

    VAN EIGEN BODEM
    Alquin - L.A. Rendezvous (live)
    Afkomstig van "Alquin On Tour" (Polydor, 1976 / Universal Music, 1999)

    Van Alquin kiezen we meestal uptempo nummers, zoals "Wheelchair Groupie" of epische stukken als "The Dance". Dit keer viel onze keuze op een van de fraaie ballades die deze in 1970 in Delft opgerichte progressieve rockband voortbracht: "L.A. Rendezvous", oorspronkelijk afkomstig van "Best Kept Secret" uit 1976, maar dan in de versie die datzelfde jaar verscheen op het livealbum "Alquin On Tour". Die liveplaat is tot op heden op CD alleen verkrijgbaar in de in 1999 uitgebrachte compilatiebox "3 Originals", waarin verder het genoemde "Best Kept Secret" en "Nobody Can Wait Forever" zitten. De titel van laatstgenoemde plaat indachtig richtten zanger Michel van Dijk en gitarist Ferdinand Bakker de formatie Lone op toen Alquin stopte met optreden. Van Lone verscheen mei dit jaar "View From The Bridge".
    Website: http://www.alquin.org/ .

    HET DEBUUT
    Kamen, Michael - Everything That Touches You
    Van "New York Rock" (Atlantic, 1973 / Wounded Bird, 2010)

    Michael Kamen (1948-2003) is vooral bekend als arrangeur, die orkestraties uitwerkte voor albums en songs van o.a. Pink Floyd, Queensrÿche en Metallica ("S&M"). Ook was hij verantwoordelijk voor vele filmscores. Hij was vóórdat hij zich daarmee bezig hield ook een van de oprichters van het New York Rock & Roll Ensemble en in 1973 maakte hij dit album. Volgens ons zijn enige songgerichte solo-album. Het heeft een erg divers karakter: intieme singer-songwriter-stukken en haast jolige muzikale humor staan rustig naast elkaar, naast een kunstige bewerking van een Bach-melodie en tot in de finesses gearrangeerde Westcoastpop-achtige stukken. Een aantal songs is samengeschreven met Shawn Phillips. Deze singer-songwriter, die op zijn eigen werk een intense voordracht combineert met aan progressieve rock rakende muziek, speelt zelf niet mee, maar zijn geest lijkt wel degelijk aanwezig in de uitvoeringen: Kamen lijkt in de uitvoering van de met Phillips geschreven songs schatplichtig aan diens doorvoelde zangwijze. Dat geldt zelfs voor het alleen geschreven "Everything That Touches You".
    Info, o.a.: https://en.wikipedia.org/wiki/Michael_Kamen .

    NIEUW
    Mulder, Eddie - In A Lifetime
    Van het album “In A Lifetime” (Oskar, 2017)

    Het derde soloalbum van Eddie Mulder (bekend van Flamborough Head en Leap Day) is uit. Na "Dreamcatcher" (2015) en "Horizons" (2016) is nu "In A Lifetime" uitgebracht. Ook nu speelt de akoestische gitaar een hoofdrol, maar wordt toch ook een grotere rol toebedeeld aan nummers met band. Diverse gastmusici hebben hun bijdrage verleend aan dit album, waarbij progressieve elementen een wat prominentere plek innemen. Het titelstuk “In A Lifetime” (ruim 17 minuten) en “Driven”, samen met nummers als “Waiting” en “Best Intentions” laten een andere benadering horen dan op de eerste albums te horen was. Het album wordt net als zijn voorgangers wereldwijd uitgebracht door het Poolse Oskar Records. De vormgeving was opnieuw in handen van Rafal Paluszek.
    Website: http://eddiemulder.nl .
  •