• Sunday 28 November 2021 Show No. 1481

  • 50 JAAR
    Emerson, Lake & Palmer – A Time And A Place
    Afkomstig van “Tarkus” (Island Records, 1971)

    Tarkus is een van de hoogtepunten, misschien wel hét hoogtepunt uid de carrière van Emerson, Lake & Palmer, ofwel ELP. “Tarkus”, verschenen in 1971, is het tweede studio-album van het roemruchte trio. Op de iconisch geworden frontcover staat de afbeelding van een reuzengordeldier, van de hand van William Neal. Het nummer vult één volledige kant van de LP-versie. Kant twee bevat een reeks kortere nummers die geen verband houden met het conceptuele titelnummer. Eén van die nummers is “A Time And A Place”. Voor de liefhebbers: in de zojuist verschenen nieuwe editie van het Britse Prog Magazine wordt ruim aandacht gegeven aan dit jubilerende album. Er wordt een blik gegeven achter de schermen van het maakproces van “Tarkus” in 1971, waarvoor ook het enige nog in leven zijnde bandlid Carl Palmer recent geïnterviewd is. Ook is er een exclusief fragment uit een nieuw verschenen ELP-boek. Ook nieuw is er een liveboxset, getiteld “Out Of This World: Live (1970-1997)”, met overigens materiaal dat al wel eerder los was uitgebracht.
    Websites:
    https://www.emersonlakepalmer.com/
    https://www.facebook.com/EmersonLakePalmer.

    NIEUW
    Fröberg, Hasse & Musical Companion – The Constant Search For Bravery
    Van “We Are The Truth” (Glassville Records, 2021)

    The Flower Kings-zanger Hasse Fröberg houdt er al meer dan een decennium een eigen 'Musical Companion' op na, waarvan de muziek in eerste instantie een ietwat steviger rockender karakter had dan dat van het 'moederschip'. Met het derde album, uit 2015, dat qua titel een afkorting van de bandnaam was, werd een voorlopig hoogtepunt bereikt: een werkstuk tjokvol sterk uitgewerkte composities vol afwisseling en met epische trekjes, die ook nog eens thematisch gelinkt waren. Het leverde de Zweden een plaatsje in de Xymphonia Top 10 van dat jaar op. De opvolger “Parallel Life” mocht er zijn maar het materiaal had toch nét niet die aansprekendheid van de voorganger. Op de nu verschenen opvolger “We Are The Truth” is de bandnaam niet meer volledig uitgeschreven te vinden, maar slechts kortaf als HFMC. Of het zo bedoeld is, weten we niet, maar de wervelende symfonische rock trekt meer dan de voorganger de lijn door van het album met dezelfde naam. Composities vol afwisseling, zowel qua thema's, ritmiek als dynamiek, gedragen door de doorvoelde zang van Fröberg. Hij heeft nog wel eens de neiging zich te forceren, maar meestal blijft hij daar nét onder en dan klinkt hij op zijn meest intens. In enkele songs zijn er passages waar drummer Ola Strandberg met zijn meer cleane stem de leadzang vertolkt, wat een fijn contrast geeft. Toetsenist Kjell Haraldsson laat alles heerlijk vol klinken en gitarist Anton Lindsjö doet ons met zijn heerlijk vloeiend virtuoze loopjes en licks opnieuw verbazen. Dit supertalent is wat ons betreft veel te onbekend! Bassist Thomsson zwaaide na tien jaar af en wordt uitgebreid bedankt in het boekwerk voor bewezen diensten. Zijn opvolger Sampo Axelsson is evenals zijn voorganger een rockveteraan en speelt niet alleen gedegen partijen, maar schreef met Fröberg ook de muziek voor de centrale compositie “Yoko”. Wij kiezen vanavond echter voor het enerverende “The Constant Search For Bravery”.
    Websites:
    https://www.hfmcband.com/
    https://hfmc.bandcamp.com/releases.

    NIEUW
    Maybeshewill - We've Arrived At The Burning Building
    - Invincible Summer
    Van "No Feeling Is Final" (The Robot Needs Home Collective, 2021)

    Het voor ons tot voor kort nog onbekende Maybeshewill uit Leicester, Engeland werd opgericht in 2005 en produceerde sindsdien vier albums. De muziek van de band werd omschreven als filmische postrock, waarbij de speciale aandacht voor traditionele instrumenten zoals piano, viool, trompet en cello en elektronica voor een eigen geluid zorgden. In 2016 werd de groep ontbonden, maar op speciaal verzoek van Robert Smith van The Cure kwamen de musici in 2018 toch weer bij elkaar voor het Meltdown Festival. Blijkbaar leverde dat creatieve energie op, want onlangs verscheen wereldwijd op verschillende labels CD nummer 5, "No Feeling Is Final". Het enthousiasme voor de groep is na beluistering te begrijpen. Zachte, spanning oproepende fragmenten die wel wat van Archive weg hebben, worden gevolgd door meeslepende orkestrale frequenties die mede verklaren waarom een postrockband als Mogwai zo gewild werd bij soundtracks van films. Naast strijk- en blaasarrangementen wordt in "Invincible Summer" ook een koor ingezet om de sfeer te versterken. Maybeshewill heeft er voor dit album voor gekozen de instrumentale songs relatief kort te houden, waarbij "Even Tide" met 7:45 het langst is. Wij hebben voor de kennismaking van deze band gekozen voor het genoemde "Invincible Summer" voorafgegaan door opener "We've Arrived At The Burning Building".
    Websites:
    https://maybeshewill.net/
    https://www.facebook.com/mybshwll .

    NIEUW / LIVE-TIP
    Elbow – After The Eclipse
    Van het nog te verschijnen album “Flying Dream 1” (Polydor / Universal, 2021)

    Anderhalve maand geleden lieten we u al het lied “The Seldom Seen Kid” horen, als eerste vrijgegeven studiotrack van het negende Elbow-studioalbum “Flying Dream 1”, dat nu door Polydor is uitgebracht. Het album en het nummer zijn beide bedoeld als aandenken aan een goede vriend van de band, de uit Manchester afkomstige muzikant Bryan Glancy, die in 2006 overleed. De uitgebrachte single deelt zijn titel met Elbows album uit 2008 en is het eerste nieuwe studiomateriaal dat de Britse band uitbrengt sinds “Giants Of All Sizes” in 2019. Bij het nummer “The Seldom Seen Kid” is een videoclip gemaakt, waarvoor de opnamen gemaakt zijn in Theatre Royal in Brighton. Dat is in feite een voorproefje op een nog te verschijnen documentaire: een filmploeg legde daarvoor de opnamesessies in dat theater vast. Eerder liet de groep al aan het Britse magazine Prog weten dat het in de afgelopen coronaperiode natuurlijk voelde om een album te maken dat zich richt op de zachtere kant van Elbows muzikale uitingen. 'We houden van albums waarvoor je rustig en geduldig de tijd voor moet nemen en die je als geheel tot je dient te nemen, zoals de laatste Talk Talk- platen, John Martyns “Solid Air” en “Bless The Weather”, PJ Harvey's “Is This Desire”, “Chet Baker Sings”, The Blue Nile's “Hats”, “Hounds Of Love” van Kate Bush en “Astral Weeks” van Van Morrison.', lichtte zanger Guy Garvey toe. Dat mag zo zijn, we missen op “Flying Dream 1” de intensiteit die de hoogtepunten uit het Elbow-oeuvre kenmerken. Het blijft toch vaak wel erg ingetogen en ietwat vlak. Nummers blijven te lang in één sfeer hangen. Soms werkt dat wel, zoals in “After The Eclipse”, met een fraaie Mellotron-fluit en warm achtergrondkoortje. Overigens zou Elbow vorige maand optreden in de Ziggo Dome, maar dat concert is verschoven naar 17 juni 2022.
    Websites:
    https://elbow.co.uk/
    https://www.facebook.com/Elbow
    .

    NIEUW / IN HET NIEUWS / LIVE-TIP
    Scherpenzeel, Ton – Pillars Of Light
    – My Heart Never Changed
    Van “Velvet Armour” (Friendly Folk Records, 2021)

    Afgelopen donderdag was Ton Scherpenzeel nog te zien in het TV-programma Top 2000: The Untold Stories om te vertellen over de Kayak-evergreen “Starlight Dancer”. Tussen zijn werk met Kayak, Youp van 't Hek en wat dies meer zij door maakt hij ook af en toe een soloplaat. De voorlaatste verscheen in 2013. Op dit “The Lion's Dream” bespeelde hij de meeste instrumenten zelf en is hij tevens de zanger van zijn songs die folky van karakter bleken. Toen Scherpenzeel enige tijd geleden via zijn website liet weten met nieuwe songs in het verlengde van de stijl van “The Lion's Dream” bezig te zijn, reageerde Kathy Keller, de eigenaresse van Friendly Folk Records, dat ze dit graag via haar label wilde uitbrengen. En zo is dan nu “Velvet Armour” verschenen, met 18 songs en instrumentals die stilistisch beïnvloed zijn door zowelk folklore- als klassieke muziek uit middeleeuwen, renaissance en barok. Veel instrumenten bespeelt Scherpenzeel opnieuw zelf. Daarnaast is de van o.a. Flairck bekende fluitiste Annet Visser te horen, alsmede Scherpenzeels muzikale compaan bij Youp van 't Hek: ex-Fungus-lid Rens van der Zalm, die op fiddle te horen is. Er zijn nog enkele strijkers betrokken, alsmede Scherpenzeels partner Irene Linders als achtergrondzangeres. De Kayak-leider zal de laatste zijn om zichzelf een sterke zanger te noemen, maar hij voelt blijkbaar dat hij net als “Ship Of Theseus” op het eerder dit jaar verschenen Kayak-album “Out Of This World”, dit materiaal met zijn eigen stem moet vertolken. Wij kiezen twee songs die achtereenvolgens de folk- en klassieke kant van “Velvet Armour” blootleggen. “Pillars Of Light” heeft een percussieritme dat je meteen doet denken aan folk met middeleeuwse wortels. Het ingetogen “My Heart Never Changed” is een nieuwe versie van een Kayak-nummer dat te vinden is op “Royal Bed Bouncer” (1975). Het kent een fraai gespeelde pianobasis, in de stijl van bijvoorbeeld het eerste deel van het genoemde “Starlight Dancer” of het intro van “Ruthless Queen”.

    En als we het dan toch over Kayak hebben: deze week werden de concertdata voor een tournee in 2022 bekend gemaakt, maar met de mededeling erbij dat het een afscheidstournee betreft! Ton Scherpenzeel hierover: 'Aan elke reis, hoe prachtig ook, komt een keer een eind. De rest van de band had nog best door willen gaan, en het spelen zelf vind ik ook nog altijd erg leuk. Maar er komt ontzettend veel (en steeds meer) bij kijken voor bands zoals wij om zo’n tour tot een goed einde te brengen en ik voel bij mezelf dat de rek er beetje uit is. En hoe jammer ook, ik wil liever te vroeg stoppen dan te lang doorgaan.' Kayak sluit niet uit dat de band voor speciale projecten of gelegenheden nog eens samen het podium op zal stappen, maar in tourverband is het na 21 mei voorbij. In de concertagenda op onze site vindt u alle Nederlandse data van deze tournee, die overigens ook België, Duitsland en Scandinavië aandoet. Enschede wordt op 13 mei aangedaan.
    Websites:
    https://www.tonscherpenzeel.com/
    https://www.facebook.com/Ton-Scherpenzeel-108244441342910
    https://www.kayakonline.info/.

    NIEUW
    Mulder, Eddie - Like A Rock
    – Blind Hunter
    Van het album “Blind Hunter” (Oskar Records, 2021)

    De uit Friesland afkomstige Eddie Mulder is vanaf zijn zesde levensjaar al in de ban van de gitaar. Ruim zeven jaar kreeg hij vooral klassieke gitaarles en werd hij bijgeschaafd tot een gitarist met een gedegen achtergrond. Begin jaren zeventig waren bands als Pink Floyd, Yes en Genesis en later Gong, Steve Hillage en Gentle Giant zijn favorieten. Dat is eigenlijk altijd wel zo gebleven, hoewel hij ook zijn horizon verbreedde door te snuffelen aan onder meer Ierse folk, jazz, wereldmuziek en New Age. Nu is er een nieuw, zevende studioalbum van hem uit, getiteld “Blind Hunter”. Mulder heeft zich verzekerd van de medewerking van een groot aantal gastmuzikanten: Colin Bass (Camel), Margriet Boomsma en Edo Spanninga (Mulders bandmaten in Flamborough Head), Stu Nicholson (Galahad), François Fournier (Mystery), Antony Kalugin (Karfagen, Sunchild), Rafel Paluszek (Osada Vida), Gert van Engelenburg, Peter en Henk Stel (die met Mulder een Leap Day-relatie delen), Enzo Gallo en Albert Schoonbeek, “Blind Hunter” is een instumentaal album, bevalve dan dat Stu Nicholson in “Fransum Chapel” de verteller is. Het is het meest veelzijdige album en tevens meest proggy album van de Fries tot nu toe; een heel sterk werkstuk waarop de veelzijdigheid van Mulder goed naar voren komt. Er is een bonus-CD aan toegevoegd met nieuw akoestisch werk, getiteld “Fairplay”. We gaan achtereenvolgens luisteren naar “Like A Rock” met keyboardpartijen van de hand van Antony Kalugin en het titelnummer “Blind Hunter”, tevens het langste nummer van het album met o.a. baswerk van Colin Bass en keyboards van Henk Stel (in het eerste deel) en Gert van Engelenberg (in het tweede deel).
    Websites:
    https://eddiemulder.nl/.

    INHAALSLAG / WERELD VOL MUZIEK
    Frutería Toñi - El Monstruo De La Pantalla Final
    Van “Tengo Mis Días Buenos” (eigen beheer, 2017)

    In april draaiden we voor het eerst muziek van Frutería Toñi. Het ging toen om “El Porvenir Está En Las Huevas” waarvan we bij blinde beluistering dachten dat het een Italiaanse uitgave zou zijn, die goed op het betreurde label Fading zou passen. Het bleek echter te gaan om het derde album van geen Italiaanse maar Spaanse band. Net als bij veel releases op Fading horen we progressieve rock die fris klinkt, maar vol in de rijke traditie staat, met zowel invloeden uit klassieke muziek als jazz en gebruik van de nodige akoestische instrumenten. De band uit Malaga maakt veelvuldig gebruik van de in progressieve rock zelden hoorbare, zwierige klarinet. Maar ook voor sappige sax-uithalen is plaats. En dat gebeurt regelmatig op een bed van Mellotron-strings. De liefde voor dat instrument bleek al uit de titel van het debuut “Mellotron En Almíbar” uit 2014. De Spaanse zang geeft het geheel een vurig mediterraan accent. Daartussen ligt nog het in 2017 verschenen “Tengo Mis Días Buenos”, waarop ook veel fraai vioolspel te horen is. Alle elementen komen samen in het verrassend modern klinkende “El Monstruo De La Pantalla Final”.
    Websites:
    http://www.fruteriatoni.es/en/
    https://www.facebook.com/fruteriatogni
    https://lafruteria.bandcamp.com/ .

    ALBUM VAN DE MAAND
    Smalltape - Where We Belong / Dissolution
    van "The Hungry Heart"(eigen beheer, 2021)

    We horen in de loop van een muzikaal jaar veel nieuwe muziek maar er zijn maar een handjevol releases die echt indruk maken en die geven we extra aandacht in de vorm van ons Album van de Maand. Een album dat dit predicaat absoluut verdient is "The Hungry Heart" van Smalltape. Achter deze naam gaat Philipp Nespital schuil, die onder die naam al sinds 2011 muziek uitbrengt. Deze Duitse muzikant is een muzikale alleskunner, want hij bespeelt bijna alle instrumenten zelf, al laat hij strijk- en blaasinstrumenten aan specialisten over. Vanaf de eerste maten van "The Hungry Heart" voelt de sound van Smalltape behoorlijk vertrouwd aan, maar gaandeweg het album en zeker ook na wat meer luisterbeurten ontdek je dat Smalltape toch wel degelijk een eigen geluid heeft. Je geniet vervolgens van prachtige songs die laveren tussen moderne prog en akoestisch singer-songwritermateriaal. Als we dan toch een vergelijking moeten maken, dan zou je Smalltape tussen Porcupine Tree en Blackfield kunnen positioneren, maar dan toch nét een beetje anders. Het album is verkrijgbaar op vinyl, dubbel-CD én als dubbel-CD/DVD-combi, met op die DVD een stereomix in hoge resolutie en een 5.1 surroundmix. Het is met name die DVD-versie die laat horen hoe prachtig dit album ook op geluidstechnisch niveau klinkt. Dit is absoluut een kandidaat voor het predicaat 'album van het jaar'! Vanavond de finale van ons Album Van De Maand in de vorm van de epic, die in zijn geheel op de tweede CD van het album staat, "Where We Belong / Dissolution" dat werkelijk alle facetten van Smalltape's muziek in zich verenigt.
    Websites:
    BANDCAMP
    BAND WEBSITE
    FACEBOOK.

    HERUITGAVE
    Lancaster, Jack & Robin Lumley - Introduction
    - Peter's Theme
    - Duck Theme
    - Wolf And Duck
    - Threnody For A Duck
    Van "Peter And The Wolf" (RSO, 1975 / Esoteric Recordings, 2021)

    Zoals al aangekondigd in ons eerbetoon aan John Goodsall, vanavond aandacht voor het project "Peter And The Wolf" uit 1975. Jack Lancaster en Robin Lumley vormden het architectenduo van deze rockbewerking van Prokofievs beroemde muzieksprookje voor verteller en orkest. The Soul Searchers, bestaande uit Gary Moore, Bill Bruford en toekomstige Brand X-collega’s John Goodsall en Percy Jones, vormden de basis van de muzikanten die Lancaster en de eveneens tot Brand X toetredende Lumley voor dit project in gedachten hadden. Andere sterren uit de progrockelite die voor deze aanvankelijk als soundtrack bedoelde rocksymfonie werden benaderd waren Phil Collins, Manfred Mann, Cozy Powell, Gary Moore, Gary Brooker, Brian Eno en verteller extraordinair Viv Stanshall (ex-Bonzo Dog Doo-Dah Band). De musici waren vooral geselecteerd om specifieke karaktertrekken van de hoofdrolspelers uit te beelden. Slechts zeven van de eenentwintig korte episodes waren overigens adaptaties van de klassieke composities, de overige stukken bestonden grotendeels uit improvisaties op Prokofievs thema’s. Geen wonder dus dat de LP een flink jazzrockgehalte had. Eigenlijk vallen alleen "Rock And Roll Celebration" en het drakerig gezongen "Final Theme" buiten deze scope. Van de heruitgave die Esoteric Recordings onlangs uitbracht hebben we een selectie gemaakt, waar speciale aandacht voor de typische Moog-solo van Manfred Mann in "Peter's Theme".
    Websites:
    https://dmme.net/interviews/jlancaster (lang interview met Jack Lancaster uit 2009)
    https://www.cherryred.co.uk/
    https://www.facebook.com/pg/OfficialBrandX/
    https://www.facebook.com/EsotericRecordings
    .

    IN HET NIEUWS
    Opeth – Continuum
    Van het album "In Cauda Venenum" (Nuclear Blast, 2019)

    Opeth heeft bekendgemaakt dat drummer Martin ‘Axe’ Axenroth de band heeft verlaten. De timing is opmerkelijk, aangezien de Noord-Amerikaanse tour zojuist van start is gegaan met het eerste concert in Asheville, North Carolina, waar Axenroth al niet meer speelde. In een kort bericht laat Michael Åkerfeldt weten dat er sprake is van ‘belangenverstrengeling’. 'Axe was jarenlang een belangrijk onderdeel van de band, en we zijn er allemaal stuk van dat het uiteindelijk niet meer goed komt.' Axenroth speelde sinds 2005 in Opeth, eerst als tourmuzikant, vanaf 2006 als vast bandlid. Hij is te horen op alle albums van "The Roundhouse Tapes" (2007) tot en met "In Cauda Venenum" (2019). Axenroth was de opvolger van Martin Lopez, later een van de oprichters van Soen. Opeth heeft voor de Noord-Amerikaanse tour de Fin Sami Karppinen, drummer van Therion, ingevlogen. In dit kader is het nummer met de titel "Continuum" van het meest recente Opeth-album "In Cauda Venenum" toepasselijk. (bron: Progwereld)
    Websites:
    https://www.facebook.com/Opeth
    .

    I.M. FREDDY MERCURY: 30 JAAR GELEDEN / LIVETIP
    Queen – The Show Must Go On
    Van het album “Innuendo” (Parlphone, 1991)

    Freddie Mercury overleed afgelopen woensdag precies 30 jaar geleden aan de gevolgen van AIDS. 'Als ik dood ben, wie maakt dat nog iets uit? Mij in elk geval niet.'. Mercury kon zich niet voorstellen dat wij ons nog druk zouden maken om hem. Toch doen we niet anders. Zijn stem, zijn muziek en dat van zijn band Queen zijn onverminderd populair. De even flamboyante als verlegen zanger, verantwoordelijk voor hits als “Somebody To Love”, “We Are The Champions”, “Bohemian Rhapsody” en “Don’t Stop Me Now”. “Innuendo” moest eigenlijk al in het najaar van 1990 verschijnen, maar de opnames lopen vertraging op door de afnemende gezondheid van de zanger. May maakt zich zorgen of Mercury het voor het moment toepasselijke nummer “The Show Must Go On” nog wel zou kunnen zingen. Als hij zijn zorgen bij Mercury uit, reageert die met de woorden 'I'll fucking do it, darling', waarna hij wat wodka achterover gooit en de partij in één keer inzingt. “Innuendo” verschijnt uiteindelijk in februari 1991 en behaalde in veel landen de eerste positie in de albumlijsten. (bron: Evert van Dijk, Dagblad van het Noorden)

    De laatste jaren touren Brian May en Roger Tayloer, de twee overgebleven leden van Queen (John Deacon is niet betrokken) veelvuldig met Adam Lambert, minstens zo flamboyant als Mercury. Op 1 en 2 juli is deze combi te aanschouwen in de Ziggo Dome in Amsterdam; een week eerder, op 26 juni, in de Lanxess Arena in Keulen. Natuurlijk zijn er ook ontelbare Queen-tributes te bezoeken. Op 14 januari is de theatershow Queen The Music in het Theaterhotel te aanschouwen, met medewerking van voormalig Kayak-zangeres Cindy Oudshoorn en de veelgeroemde Twentse Mercury-vertolker Timothy Drake (ofwel Tim Deelstra).
    Websites:
    https://www.queenonline.com/
    https://www.facebook.com/Queen
    Het gehele artikel, 27 feitjes over de legendarische zanger van Queen die je (misschien) nog niet weet : https://dvhn.nl/cultuur/.