• Sunday 15 September 2019 Show No. 1366

    NIEUW
    Yes - Parallels (live)
    - Madrigal (live)
    Van "Yes 50 Live" (Rhino / Warner Music, 2019)

    Vorig jaar bestond Yes 50 jaar, wat natuurlijk gevierd diende te worden met een tournee. Niet met een "Union"-achtige reünie, zoals misschien in aanloop naar de toetreding tot de Rock And Rock Hall Of Fame in 2017 werd gehoopt. Hoewel daar inderdaad even sprake was voor een reünie van Yes feat. ARW en het Howe/White-kamp ging dat allemaal bepaald niet van harte. Dus de gouden jubileumtour werd ondernomen door Steve Howe en Alan White, aangevuld met Jon Davison, Geoff Downes en Billy Sherwood. Omdat White's rugproblemen nog niet voorbij zijn doet deze sinds 1972 bij Yes drummende veteraan maar zeer beperkt mee en wordt de kruk vaker bezet door de van o.a. World Trade, Conspiracy en Circa: bekende Jay Schellen. Met de afwisselende setlist is geprobeerd een weergave te bieden van 50 jaar Yes. De Rabin-periode wordt begrijpelijkerwijs overgeslagen, maar wél wordt de tijd dat zelfs oudstgediende Steve Howe (aangetreden in 1970) nog niet van de partij was aangestipt, middels "Sweet Dreams" van tweede album "Time And A Word" (begin 1970). Met het spelen van "Nine Voices (Longwalker)" is zelfs het alweer bijna vergeten "The Ladder" (1999) van de partij. Grootste verrassing is dat Howe en White een alternatieve reünie op poten hebben gezet door Tony Kaye en zelfs Patrick Moraz bij deze tournee te betrekken. Eerlijk gezegd is van Moraz' rol (naar we aannemen alleen op "Soon" van het enige met de Zwitserse toetsenist opgenomen album "Relayer" uit 1974) weinig te merken. Aan de orgelpartijen in "Starship Trooper", die weer gespeeld worden zonder de door Wakeman toegevoegde arpeggio's, is wel te merken dat oerlid Kaye hierop meespeelt. Wij kiezen echter voor een andere verrassing op de setlist: "Madrigal" van het toch wat ondergeschoven kindje "Tormato" (1978). Het is een echt Wakeman/Anderson-nummer en daarom een wat merkwaardige keuze voor deze bezetting. Zeker als je Wakemans barokke klavecimbel-spel van het origineel voor de geest haalt. Op deze nieuwe live-versie is echter geen keyboard te horen, maar alleen akoestische gitaren, waarbij de tweede gitaar naar wij aannemen wordt bespeeld door bassist Billy Sherwood. We openden echter met het machtige "Parallels": een puur Squire-nummer en zodoende meteen een eerbetoon aan wijlen deze basgitaargigant. De pompeuze akkoorden van het hoofdthema worden net als op het origineel met kerkorgel gespeeld (nu natuurlijk gesampled), voor de solo kiest Geoff Downes anders dan Wakeman in het origineel voor een Moog-geluid.
    Website: http://yesworld.com/ .

    NIEUW
    PRoPoRTIoNS - Floorcare
    - Seagull's Call
    Van "Visions From A Distant Past" (Propsmusic (= eigen beheer), 2019)

    In oktober 2018 was het debuutalbum “Reboot” van de band PRoPoRTIoNS ons album van de maand. Een album dat aan de ene kant met beide benen in de moderne tijd stond en aan de andere kant sterk beïnvloed is door het muzikale verleden. Het moderne aspect zit hem in het feit dat de band online is ontstaan via internet community's rondom liefhebbers van Gentle Giant en Eddie Jobson. De vier kernleden komen uit de V.S., Canada en Zweden. Muzikaal is het duidelijk dat de invloed van Gentle Giant sterk in het DNA van PRoPoRTIoNS is vertegenwoordigd, maar we hoorden ook op dat debuut Happy The Man terug. Bijna een jaar verder en album nr. 2 ligt voor ons, "Visions From A Distant Past" en de muzikale kwaliteit van het debuut heeft PRoPoRTIoNS zeker weten te overtreffen. De invloeden zijn nog steeds aanwezig, maar net als op "Reboot" weten de heren die om te buigen in knappe, originele composities en is het geheel gevat in een warme productie. Knap gezien het feit dat de muziek d.m.v. bestandsuitwisseling via het internet ontstaat. Evenals op het debuut is er wederom een aantal gastmuzikanten van de partij, waarbij de twee vocalisten gelijk in het oor springen: de twee op "Visions From A Distant Past" aanwezige vocale stukken zijn echt om door een ringetje te halen en we hopen dat we in de toekomst nog meer van dit moois te horen zullen krijgen van PRoPoRTIoNS. Wij kiezen voor de eerste vocale track op het album, “Seagull's Call”, gezongen door de in Wales woonachtige John Eyre*, waarin de akoestische elementen en de zang ons wel wat deden denken aan de Amerikaanse band Advent (waarmee ook een Gentle Giant-fascinatie wordt gedeeld). Maar eerst hoort u “Floorcare”, waarin met name gitarist/fluitist Lennart Stahle de hoofdrol speelt.

    * Genoemde zanger John Eyre werkte ook mee aan “A Reflection : Yet More Music Inspired By And In Tribute To Gentle Giant”. Zoals we vorig jaar meldden, toen we wat van die CD draaiden, was Proportions-leider Andy Kubicki de uitvoerend producent en belangrijkste muzikant van dat project. Ook leuk om te weten: een andere gast op "Visions From A Distant Past" , Jeremy Cubert, een stickspeler die ook platen onder eigen naam maakt, heeft jaren geleden ook een project onder zijn naam gehad. De enige plaat bevatte in de vorm van “Happy The Fan” een eerbetoon aan Happy The Man. Drummer Chris Mack ging later bij de twee kernleden van Happy The Man werken.

    Websites:
    http://propsmusic.com/
    https://store.cdbaby.com/cd/PRoPoRTIoNS
    https://propsreboot.bandcamp.com/album/visions-from-a-distant-past .

    NIEUW (enigszins verlaat) / IN HET NIEUWS
    It Bites - Welcome To The Wild Country (live)
    - Once Around The World (End Section) (live)
    Afkomstig van "Live In London" (eigen beheer, 2018)

    Zoals we enkele weken geleden al meldden, ging er op sociale media het bericht rond dat volgens drummer Bob Dalton de huidige bezetting van It Bites niet meer zou gaan optreden en opnemen. John Mitchell vertelde daarna dat hij en toetsenman John Beck echter gewoon doorgingen met schrijven; hij moest via dezelfde sociale media van de split vernemen. Nog maar net van deze berichten bekomen, lazen we dat de oorspronkelijke frontman, Francis Dunnery, volgend jaar het tweede It Bites-album, "Once Around The World" uit 1988, live gaat uitvoeren onder de naam Francis Dunnery's It Bites. Vooralsnog alleen in Groot Brittannië, waar twee van de vier geplande concerten inmiddels uitverkocht zijn. Vreemd is Dunnery's terugkeer naar het It Bites-materiaal overigens niet, aangezien hij in 2016 al "Vampires" uitbracht, een plaat met herbewerkingen van It Bites-nummers. Om het geheel compleet te maken kunnen we ook nog de 'vergeten' box "Live In London" onder de aandacht brengen. Deze vijf CD's bevattende box bevat soundboardopnames van drie optredens van It Bites tijdens de Dunnery-jaren, keurig verdeeld over de drie studioalbums die deze bezetting maakte. Het is mooi om op deze manier de ontwikkeling van de band als live-act te zien, waarbij vooral het optreden in The Astoria in 1988 indruk maakt. It Bites wilde destijds het publiek echt betrekken bij de songs, wat door de soundboard-opnames niet helemaal goed uit de verf komt door het nagenoeg ontbreken van de reacties uit de zaal. Tevens is te horen dat Dunnery tijdens het concert in Hammersmith Odeon in 1990, net als op destijds actuele studioalbum "Eat Me In St. Louis", zichzelf nogal overschreeuwde. Toch is dit een mooi live-document. Het gekozen "Welcome To The Wild Country" was een nummer dat gepland was voor de vierde studioplaat, maar door het uiteenvallen van de band werd het enige jaren later het titelnummer van de eerste solo-CD van Dunnery.
    Websites:
    https://www.facebook.com/oncearoundtheworld/
    https://www.facebook.com/FrancisDunnery/ .

    HERUITGAVE
    Ruphus - Back Side
    Van "Ranshart" (Polydor, 1974 / Karisma, 2019)

    Karisma kennen we als label waar de ene na de andere hedendaagse Scandinavische progressieve rock-act onderdak vindt. Nu maakt deze Noorse platenmaatschappij ook werk van het opnieuw onder de aandacht brengen van pareltjes uit het verleden. Zo zijn achter elkaar de eerste twee albums van Ruphus heruitgebracht, met de bedoeling het complete oeuvre van de illustere Noorse seventiesband. Het nu herverschenen tweede album is geremasterd door Jacob Holm-Lupo (White Willow) en wordt door vele liefhebbers beschouwd als een van de sterkste klassieke progplaten uit Noorwegen. Dit "Ranshart" verscheen origineel in 1974 bij major label Polydor en laat ten opzichte van debuut "New Born Day" een behoorlijk ander geluid horen. Niet zo gek, want er waren al drie bandwisselingen geweest in een jaar tijd. Tot aan het einde van Ruphus in 1981 zou het overigens een komen en gaan van muzikanten blijven. Wat dat betreft is er een vergelijking te trekken met de groep waar Ruphus sowieso duidelijk door beïnvloed is: het eerder in deze uitzending al te horen Yes. We moesten zelf echter nog meer denken aan Fields (bekend van de hit "Friend Of Mine"). Misschien omdat het diepe orgelgeluid op "Ranshart" ons doet denken aan dat van Graham Field, maar nog meer door de krachtige, heldere zang van Rune Østdahl veel lijkt op die van Alan Barry. Zelfs in de stijl van de hoesontwerpen zit een overeenkomst. Maar ook de liefhebber van melodieuze Rickenbacker-baspartijen, vintage keyboards als Mellotron en Moog en fraai gearrangeerde achtergrondkoortjes zitten goed met dit nu 45 jaar oude werkstuk, dat nu ook voor het eerst in 41 jaar weer op vinyl is uitgebracht.
    Webiste: https://www.karismarecords.no/artists/ruphus/ .

    LIVE-TIP
    Von Hertzen Brothers – Kiss A Wish
    Van "Approach" (Dynasty Recordings / Universal, 2006)

    Von Hertzen Brothers is afkomstig uit Finland en in eigen land al razend populair. Drie van hun albums bereikten de eerste plaats in de Finse charts. De kern van de groep bestaat uit de drie broers Von Hertzen: Mikko, Kie en Jonne. De muziek is beïnvloed door groepen als Led Zeppelin, Deep Purple en Pink Floyd. De band debuteerde in 2001 met “Experience”. Inmiddels hebben de mannen zeven studioalbums op hun naam staan. Hun nieuwste exemplaar “War is Over” (2017) krijgt lovende recensies. “Zonder twijfel één van de beste albums van 2017”, aldus Maarten Goossensen van Progwereld. (bron: Cultuurpodium Boerderij) De Finnen zijn op 20 september te aanschouwen tijdens het achtste Progdreams Festival in Cultuurpodium Boerderij in Zoetermeer. U gaat luisteren naar het ruim 9 minuten durende “Kiss A Wish” van "Approach", het tweede album van Von Herzen Brothers, dat in 2006 verscheen.
    Website: http://www.vonhertzenbrothers.com/ .

    LIVE-TIP
    Riverside - Cybernatic Pillow
    Van het album "Rapid Eye Movement" (Mystic Production / InsideOut, 2007)

    Riverside is een progressieve rockband uit Warschau, Polen. De band werd in 2001 opgericht door vrienden Mariusz Duda, Piotr Grudziński, Piotr Kozieradzki en Jacek Melnicki. Ze deelden een liefde voor progressieve rock en heavy metal. Duda, de belangrijkste tekstschrijver en componist van de band, oorspronkelijk een fan was van elektronische en experimentele muziek, zoals Radiohead. Riverside kan omschreven worden als een mix van atmosferische rock met metal-elementen, wat zorgt voor een totale eigen geluid. Riverside bracht tot nu toe zeven studioalbums uit, maar daarnaast ook nog een live-album, EP's en buiten het normale Riverside-kader vallende uitgaven met soundscape-achtige muziek. Met als bijzonder voorprogramma het Russische duo Iamthemorning is Riverside op 21 september te aanschouwen in de Jovel Club in Münster.
    Webiste: https://riversideband.pl/en/ .

    (OP)NIEUW / LIVE-TIP
    Iamthemorning - Freak Show
    Van "The Bell" (Kscope, 2019)

    "The Bell" is het vierde studio-album van Iamthemorning. Waren op eerdere albums van het piano/zang-duo nogal wat gerenommeerde internationale gasten te horen, het Russische tweetal 'beperkt' zich nu tot landgenoten. Die beperking dient louter geografisch te worden opgevat, want de songs zitten vol kleurrijke accenten. Die zijn veelal van subtiele aard: hier even wat strijkers, daar een marimba - puur ter ondersteuning van de sprookjesachtige zang van Marjana Semina en het indrukwekkend virtuoze pianospel van Gleb Kolyadin. Een enkele maal trekt de elektrische gitaar van Vlad Avy flink van leer. Avy, die trouwens ook al op eerdere Iamthemorning-albums was te horen speelt bijvoorbeeld in openingsnummer "Freak Show" meteen al een fantastische prog-gitaarsolo. Harptokkels en saxofoonspel verrijken dit fraai met dynamiek werkende stuk nog verder. Avy verzorgde overigens ook de geluidsmix en dus niet Tori Amos-geluidsman Marcel van Liembeek, die deze rol de vorige twee albums (deels) vervulde. Wat overigens niet wegneemt dat Amos een voor de hand liggende hoorbare muzikale inspiratiebron blijft. Iamthemorning is binnenkort twee maal in Nederland te aanschouwen: 18 september in het Zwolse Hedon en 2 oktober in de Muziekgieterij in Maastricht. Daarnaast fungeert het duo als voorprogramma van Riverside, op 21 september in de Jovel Club in Münster.
    Websites:
    https://iamthemorningband.bandcamp.com/
    https://kscopemusic.com/artists/iamthemorning/ .

    LIVE-TIP
    Paradox Twin, The – Cycles
    Van "The Importance Of Mr. Bedlam" (White Star Records, 2018)

    In navolging van Voices Of The Fuselage en Kepler Ten heeft de Britse formatie The Paradox Twin ervoor gekozen om debuutalbum, “The Importance of Mr Bedlam” (2018), uit te brengen via het White Star Records label van John Mitchell (Arena, Frost*) en Chris Hillman. Zanger Danny Sorrell is het muzikale brein achter de muziek van The Paradox Twin. Invloeden van The Pineapple Thief, Porcupine Tree en Marillion zijn duidelijk hoorbaar. Een indrukwekkend debuut en een band die zeker de moeite waard is om in de gaten te houden! (bron: Cultuurpodium Boerderij) The Paradox Twin is aanstaande vrijdag, 20 september te aanschouwen tijdens het achtste Progdreams Festival in Cultuurpodium Boerderij te Zoetermeer.
    Website: https://www.theparadoxtwin.com/ .

    ALBUM VAN DE MAAND / LIVE-TIP
    Eveline's Dust - K
    Van "K" (Giant Electric Pea, 2019)

    We hebben het al vaak geconstateerd, de afgelopen jaren: vanuit Italië verblijdt de ene na de andere uit opvallend jonge muzikanten bestaande groep ons met een frisse, energieke variant op muziek die toch wel degelijk met twee benen in de (Italo-)proggeschiedenis staat. Zo verraste Eveline's Dust ons drie jaar geleden met "The Painkeeper". Gelukkig zijn wij bij Xymphonia niet de enigen die gek genoeg blij werden bij die blijkbare uitingen van blijvende pijn; zo was het in Groot-Brittannië ene Michael Holmes die het uit Pisa afkomstige gezelschap in de peiling kreeg. Als resultaat verschijnt het tweede volwaardige album van de Italianen (in 2013 introduceerde de band zichzelf met een zelfgemaakte CD-R, "Time Changes") op IQ's label Giant Electric Pea. Waar overigens veel generatiegenoten zich bedienen van de moedertaal, kiest Eveline's Dust toch liever het Engels en doet dat behoorlijk accentloos. Maar waar je vooral vanaf de eerste maat voor valt is de onbegrensd lijkende muzikaliteit van het kwartet. Ondanks enkele sterke toetsen- en gitaarsolo's wordt er overigens nooit vervallen in 'showing off', maar aan de verrassende wendingen, de fraseringen en timing en de energie die de muziek dientengevolge uitstraalt, hoor je constant de klasse af. En de composities zijn van dusdanige aard dat ze spannend zijn én pakkend, waardoor je blijft luisteren en je je daarbij nooit gaat vervelen. En we kunnen de groep zowaar ook in Nederland aan het werk zien, al moeten we daarvoor wel afreizen naar Geleen. Daar treedt Eveline's Dust op 21 november op in Café de Meister. Daarna trekt de groep naar België, voor concerten in B52 te Eerngem (bij Oostende) op 22 november en Peir Oan in Mol (net over de grens ten zuiden van Eindhoven).
    Website: https://www.evelinesdust.com/.

    HERUITGAVE / LIVE-TIP
    Soft Machine - White Kite
    - Eos
    - Odd Bullets And Blades Part One
    - Odd Bullets And Blades Part Two
    - Song Of The Sunbird
    - Puffin'
    - Huffin'
    Afkomstig van "Alive And Well Recorded In Paris" (Harvest, 1978 / Esoteric Recordings, 2019 - als onderdeel van de boxset "The Harvest Albums 1975-1978", samen met "Bundles" (1975) en "Softs" (1976))

    In 2010 bracht Esoteric Recordings prima klinkende remasters uit van vier albums uit de melodieuze jazzrockperiode van Canterbury-legende Soft Machine. Drie van deze cd’s, "Bundles", "Softs" en het louter nieuw werk bevattende en in de studio herbewerkte "Alive And Well Recorded In Paris", zijn onlangs door datzelfde label verzameld in de laaggeprijsde box "The Harvest Albums 1975-1978". (De vierde plaat, "Land Of Cockayne", verscheen bij EMI.) Hoewel de website vermeldt dat het om nieuwe remasters gaat, is die indicatie niet te vinden op de bijgeleverde poster en aangezien dezelfde verantwoordelijken genoemd worden, gaat het waarschijnlijk om de 2010-versies. Daar is niks mis mee trouwens, aangezien de fraai gearrangeerde, vaak in suitevorm geschreven composities daarop mooi gedetailleerd tot hun recht komen. De focus in het groepsgeluid was bij de overgang naar Harvest meer komen te liggen bij de zweverige toetsenbijdragen van Karl Jenkins en Mike Ratledge, maar vooral bij het vloeiende en virtuoze gitaarwerk van Allan Holdsworth en zijn opvolger John Etheridge. De rol van de voorheen dominante saxofoons was sterk verminderd. Het wel overigens wel jammer dat de samenstellers bij het live-album niet voor de dubbel-CD-uitvoering uit 2010 hebben gekozen, maar voor de oorspronkelijke enkele schijf hebben geopteerd. Mogelijk omdat die dubbelaar niet bij Harvest verscheen. Van het livealbum draaien we een van genoemde suites, dat dit keer uit zeven in elkaar overlopende delen bestaat.

    Voor wie Soft Machine in levende lijve wil aanschouwen: op 29 en 30 november a.s. treedt de band op in Paradox te Tilburg respectievelijk Cultuurpodium Boerderij te Zoetermeer. Van de formatie die op "Alive An Well Recorded In Paris" te horen was, maken gitarist John Ehteridge en drummer John Marshall nog deel uit van de huidige line-up.
    Websites:
     https://www.softmachine.org/
    https://www.john-etheridge.com/bands/soft-machine
    https://www.cherryred.co.uk/artist/soft-machine/ .

    PROGRESSIEVE SINGER-SONGWRITER
    Harper, Roy - Once
    Van "Once" (Awareness Records / Line Records, 1990)

    Britse progressieve singer-songwriter Roy Harper zullen de meeste luisteraars kennen als de zanger van “Have A Cigar” op Pink Floyds “Wish You Were Here”. Die samenwerking ontstond terwijl zowel Pink Floyd als Roy Harper in de Abbey Road Studios werkten aan nieuw materiaal. Het hielp dat beide ook nog eens bij hetzelde label zaten, nl. Harvest. De contacten tussen Harper en Gilmour zouden in de loop der jaren redelijk warm blijven, aangezien de beide heren over en weer op elkaars albums te gast waren. Datzelfde geldt ook voor Kate Bush, want Harper is te horen op haar album “Never For Ever” uit 1980, terwijl zij op Harpers album “The Unknown Soldier” uit hetzelfde jaar te gast was. Tien jaar later verscheen Harpers 16de studio-album “Once”, waarop zowel David Gilmour als Kate Bush wederom te gast waren en wel op openings- en titeltrack “Once”, handelend over het feit dat we allemaal maar één keer hier in deze wereld zijn, we maar één kans hebben om het goed te doen.
    Website: http://www.royharper.co.uk/ .
  •