• Sunday 26 Januari 2020 Show No. 1385

    LIVE-TIP / IN DE AANBIEDING
    Sniff 'N The Tears – Put Your Money Where Your Mouth Is (live)
    Van “Live At Rockpalast” (Repertoire Records, 2012)

    Een aantal weken geleden draaiden we muziek van Dalbello, live opgenomen voor het legendarische Duitse TV-programma Rockpalast. We wezen er toen op dat de CD/DVD-set waar dat nummer vanaf komt momenteel sterk afgeprijsd is. Onder die aanbieding vallen ook deeltjes gewijd aan o.a. Paul Brady en Sniff 'N The Tears. Vanavond aandacht voor die laatste band, gevormd rond zanger/songschrijver/gitarist/beeldend kunstenaar Paul Roberts. We kennen natuurlijk allemaal “ Driver's Seat”, met die heerlijk soepele gitaarlick, dat mysterieuze keyboardriedeltje en de achtergrondzang van Noel McCalla, bekend van Michael Rutherfords solodebuut én van zijn latere jarenlange lidmaatschap van Manfred Mann's Earth Band. McCalla was ook 4 jaar na die hit, in 1982, nog van de partij bij dit Rockpalastoptreden in Berlijn. De band was destijds labelloos geworden en dit optreden fungeerde als showcase voor geïnteresseerde A&R-managers. Maar alles zat tegen op die dag, legt Roberts in het boekje uit. En zo bleek dit optreden achteraf de zwanenzang voor de toenmalige incarnatie. Toenmalige, want later richtte Roberts weer bands op onder diezelfde naam. Sterker nog: volgende week verschijnt een nieuw akoestisch album, “Jump”, en eind maart is de groep twee keer in Nederland te aanschouwen: op 27 maart in de Melkweg in Amsterdam en op 29 maart in Luxor Live, Arnhem. Roberts doet die optredens in duovorm met gitarist Les Davidson, die ook in 1982 al van de partij was en in “Put Your Money Where Your Mouth Is ('our AOR anthem', noemt Roberts dit nummer in het boekje) al uitgebreid zijn kunsten vertoont.
    Website: https://www.sniffnthetears.com/ .

    NIEUW
    Drifting Sun feat. Marc Atkinson – Within Your Bones
    Drifting Sun feat. Colin Mold – To Tame A Star
    Van “Planet Junkie” (eigen beheer, 2019)

    Twee jaar geleden draaiden wij voor het eerst muziek van Drifting Sun. We introduceerden toen het vijfde album “Twilight”. Enkele maanden geleden verscheen de opvolger “Planet Junkie”, waarop het Frans-Britse duo Pat Sanders en Manu Sibona zich laat vergezellen van een negental gasten. De zang- en tekstschrijfdiensten zijn uitbesteed aan o.a. Colin Mold (ooit kortstondig Karnataka-lid) en niemand minder dan de afgelopen tijd al veelvuldig in Xymphonia bewierookte Marc Atkinson (o.a. Riversea). De melodieuze neoprog is niet vernieuwend of bijzonder onderscheidend, maar wel zeer sfeervol. Opvallend zijn overigens wel de bijdragen van saxofonist Sarah Skinner (o.a. in het door Atkinson gezongen ”Within Your Bones”) en violist Eric Bouillette (o.a. in het door Mold gezongen “To Tame A Star”).
    Website:
    https://driftingsun.co.uk/
    https://driftingsun.bandcamp.com/album/planet-junkie .

    NIEUW
    American Tears - Fire Down Below
    Van het album “White Flags” (Escape Music, 2019)

    American Tears was in de jaren 70 van de vorige eeuw een op keyboards gerichte hardrockband uit New York. Leider was Mark Mangold en de eerste line-up bestond verder uit drummer Tommy Gunn en bassist Gary Sonny. Deze bezetting is verantwoordelijk voor het debuutalbum “Branded Bad”, uitgebracht in 1974. Sonny werd al snel vervangen door Greg Baze en met hem werd in 1975 opvolger “Heavy Ivory” gemaakt. Mangold slaagde er met die groep niet in om bekendheid te krijgen bij een breed publiek. Hij probeerde het in nieuwe line-up, met gitarist Evan Brooks en ritmesectie Kirk Powers / Glenn Kithcart. Het derde album ''Powerhouse” uit 1977 was een feit. Toen werd het decennia lang stil rond American Tears totdat in 2018 het vierde album "Hard Core" verscheen, waarop de band terug bleek te zijn gegaan naar de keyboardgerichte sound van de begindagen. Afgelopen jaar verscheen met “White Flags“ een vervolg. Muzikaal biedt dit vijfde album een kruising tussen progressieve rock en poprock, met natuurlijk de nodige toetsenpartijen. “Fire Down Below”, het langste nummer van het album, laat dit ook horen.
    Website: https://www.facebook.com/American-Tears-1687014304776158/ .

    HERUITGAVE
    Franken Electrification, The Rob - The Pleasant Pheasant
    - Hemlock
    - Do It Again
    Afkomstig van "Functional Stereo Music" (678 Records, 2018/2019)

    De faam van Rob Franken is vaak verbonden met het succes van de soundtrack van "Turks Fruit", waarop zijn elektrische pianospel mooi samenging met Toots Thielemans' leidende mondharmonica-melodieën. De in 1983 op 42-jarige leeftijd overleden Franken had daarnaast nog veel meer in zijn mars. Zo had hij diverse funky jazzbands, zoals Scope en Keyboard Circle, begeleide hij diverse befaamde jazzmusici en speelde hij in bijvoorbeeld het Rogier van Otterloo Orkest en de Duitse bigband van Peter Herbolzheimer. Naast een pionier op de Fender Rhodes was hij er ook vroeg bij om synthesizers aan zijn pallet toe te voegen. Een wat minder bekende bezigheid was het inspelen van zogenaamde FuMu opnames; Functionele Stereo Muziek. Dit waren eigen composities of het werk van onder andere Billy Cobham, Gordon Beck, Chick Corea, Herbie Hancock, maar dan gebracht in een ingetogen, licht funky stijl, bedoeld om te gebruiken als achtergrondmuziek. Het merendeel van deze opnames zijn bewaard gebleven. In 2018 werden er maar liefst zes LP's uit samengesteld onder de titel "Functional Stereo Music", een project dat een jaar later werd beloond met een heuse Edison. Wellicht bespoedigde dit succes de heruitgave op CD, aangezien vorig jaar tevens een tripel-CD versie van de verzameling uitkwam. Daarvan hebben we drie stukken geselecteerd en wel nummers van Billy Cobham en Steely Dan, met daar tussenin een eigen compositie van Rob Franken, "Hemlock".
    Website: http://www.678records.com/ssecd004.html .

    LIVE-TIP
    Elbow - Weightless
    Van het album "Giants Of All Sizes" (Polydor, 2019)

    Het vorig jaar oktober verschenen album “Giants Of All Sizes” klinkt herkenbaar als Elbow. De melancholieke stem van Garvey, in combinatie met diens typische zangmelodieën geven alle songs al gauw het gevoel dat je thuiskomt in een warm nest. Bovendien is er ook plaats voor pure welluidendheid in de traditionele vorm, zoals in “Weightless”, het afsluitende nummer van het album. Elbow staat op 24 maart 2020 in de Ziggo Dome in Amsterdam.
    Website: https://elbow.co.uk/

    TERUG IN DE TIJD
    Lindberg, Jonas - Time Is Wasted For No Reason
    Van "In Secret Pace" (eigen beheer, 2008)

    In 2016 verscheen het album “Pathfinder” van Jonas Lindberg & The Other Side, een album dat behoorlijk hoge ogen gooiden bij ons. Zodanig dat het zelfs in het jaaroverzicht van dat jaar op plaats 6 terecht kwam. Het is sindsdien redelijk stil rondom deze Zweedse formatie geweest, maar naar we nu hebben begrepen, wordt er sinds afgelopen zomer een nieuw album opgenomen, met daarop ook een ware epic van rond de 25 minuten. Dit is zeker een release waar naar zullen uitkijken, want de melodieuze prog, die zowel hints naar Toto als Spock's Beard bevat, gaat er bij ons in als zoete koek. Nu grijpen we nog even terug naar het debuut van Lindberg, toen nog zonder zijn begeleidingsband. Van deze EP “In Secret Pace” hoort u het openingsnummer “Time Is Wasted For No Reason”, waarbij het echt genieten is door meerdere toetsen- en gitaarsoli.
    Website: http://www.lindbergmusic.com/ .

    OPENER / LIVE-TIP / IN HET NIEUWS
    Intelligent Music Project II - Time To Move Along
    Afkomstig van "My Kind O' Lovin'" (Intelligent Music, 2014)

    Op donderdag 27 februari a.s. treedt het Intelligent Music Project op in The Waterhole te Amsterdam. De basis van deze formatie bestaat uit componist/producer Milen Vrabevsky, superdrummer Simon Phillips, Ronnie Romero van Rainbow en Richard Grisman van River Hounds. De show staat in het teken van het vierde album, "Sorcery Inside", waaraan naast genoemde namen ook John Payne, Joseph Williams, Carl Sentance (van Nazareth-faam) en talloze andere musici meewerkten. IMP maakt AOR met veel ruimte voor melodieuze gitaarpartijen en tegen de rockmusical aanleunende vocalen. We hebben voor vanavond "Time To Move Along", een nummer van het tweede IMP-album geselecteerd, waarin een hoofdrol is weggelegd voor John Lawton.
    Website: https://intelligent-music.com/ .

    NIEUW / LIVE-TIP
    Sons Of Apollo – Goodbye Divinity
    Van “MMXX” (InsideOut / Sony Music, 2020)

    Toen in 2017 “Psychotic Symphony” verscheen, dachten sommigen misschien dat dit een eenmalige gezamenlijke uiting zou blijken van een speciaal geformeerde supergroep. Ga maar na: drumbeest Mike Portnoy werd hier herenigd met toetsenvirtuoos Derek Sherenian (die in de jaren negentig na een kort dienstverband bij Portnoy's toenmalige band Dream Theater werd ingeruild voor Jordan Rudess). Ze werden vergezeld van basgod Billy Sheehan (o.a. Mr. Big), veelgevraagd zanger Jeff Scott Soto en misschien de minst bekende van het stel, de qua virtuositeit niet van de anderen onderdoende gitarist Ron 'Bumblefoot' Thal. Maar zie: dat album werd niet alleen gevolgd door een uitgebreide tournee en een met symfonie-orkest opgenomen live-document, maar nu ook door een tweede album, vernoemd naar het jaar van release: “MMXX”. Ook hierop horen we weer progmetal die voortbouwt op de metalkant van de progmetal van Dream Theater. “MMXX” heeft sowieso een heavy sound, wat samen met de grauwe stembanden van Scott Soto progliefhebbers misschien zal afschrikken. Als je daar doorheen luistert, hoor je natuurlijk wel sterk spelende muzikanten en diverse composities die duidelijk volgens progbeginselen op zijn gezet. Maar ja: dat zijn de langere Metallica-nummers ook – en in de uptempo passages moet je ondanks de toegevoegde toetsen toch meer die kant uit denken. Het openingsstuk is wat dat betreft een van de subtielere momenten. Sons Of Apollo is een van de headliners op het Prognosis Festival, dat op 20 en 21 maart plaatsvindt in de Eindhovense Effenaar. Sons Of Apollo speelt op 21 maart.
    Website: https://sonsofapollo.com/ .

    ALBUM VAN DE MAAND
    Wyatt, Frank & Friends - The Approach
    Afkomstig van "Zeitgeist" (eigen beheer, 2019)

    Zo'n vijf jaar geleden wilde Frank Wyatt een soort Happy The Man-reünie op poten zetten in de vorm van nieuwe muziek gemaakt door zijn oude vrienden. Aanvankelijk zou dit onder de vlag van Pedal Giant Animals geschieden, maar door omstandigheden, zoals Wyatts slechte gezondheid en computerproblemen, werd het voor hem steeds logischer om er een soloproject van te maken. Die omstandigheden leidden er ook toe dat het tot november 2019 duurde voordat "Zeitgeist", zoals het album uiteindelijk is gaan heten, het daglicht zag. Uiteraard horen hierop veel van de kenmerken die de muziek van Happy The Man, Oblivion Sun en Pedal Giant Animals zo uniek maakte. Dat geldt uiteraard voor het titelnummer, waarin Wyatt met Stan Whitaker en Kit Watkins herenigd wordt. Maar ook de ietwat jazzrockende "Twelve Jumps" met "Crafty Hands"-drummer Ron Riddle roept goede herinneringen op. Naast genoemde musici duiken ook andere voormalige HTM- en Oblivion Sun-leden op, zoals de eerste zanger Cliff Fortney, de laatste toetsenman David Rosenthal, en drummers Chris Mack en Joe Bergami. Toch is "Zeitgeist" wel degelijk een Frank Wyatt-CD geworden. Hij was namelijk al tijden bezig een klassieke compositie te schrijven. Gedurende het project voelde het logisch voor hem deze compositie toe te voegen. Het vierdelige "Perelandra", geïnspireerd op C.S. Lewis' "Space Trilogy" is een gedurfde onderneming, waarop Wyatt gesamplede instrumenten via zijn keyboards tot leven brengt. Voldoende redenen om dit in eigen beheer uitgebrachte "Zeitgeist" tot Album van de maand januari te bombarderen. De laatste bijdrage van dit album van de maand is "The Approach", een compositie die Wyatt schreef ten tijde van het laatste studio-album van Happy The Man, "The Muse Awakens". Naast bekenden uit de HTM-familie horen we hier Andrew Colyer van de Amerikaanse progformatie Circuline. Toeval of niet, op "Counterpoint" uit 2016 speelde Stan Whitaker mee! Overigens is Colyer ook te bewonderen in onder meer 3.2 featuring Robert Berry en Cell15 en heeft hij enkele soloplaten op zijn naam.
    Websites:
    https://frankwyattmusic.com
    http://colyermusic.com/ (site van Andrew Colyer).

    IN HET NIEUWS / LIVE-TIP
    Nightwish - The Greatest Show On Earth
    Van "Endless Forms Most Beautiful" (Nuclear Blast, 2015)

    2019 is met recht het jaar van zangeres Floor Jansen te noemen. Met haar deelname aan het TV-programma Beste Zangers werd ze bijna in één klap een van de meest besproken en bekende zangeressen van Nederland van dit moment. Dat had vervolgens weer zijn uitwerking op de kaartverkoop van de concerten van 'haar' band Nightwish want de twee shows in november van dit jaar in de Ziggo Dome in Amsterdam zijn straf uitverkocht. Maar eind januari gaat ze voor het eerst solo op toernee, begeleid door de Beste Zangers liveband, met als finale een grote soloshow in AFAS Live, Amsterdam op 24 maart. Het is dan misschien niet zo verrassend dat er nu ook officiële erkenning komt, zoals bijvoorbeeld afgelopen weekend op het Noorderslag festival in Groningen, in de vorm van de Popprijs 2019. En dan was er nog het nieuws dat Nightwish op 10 april met een nieuw album komt, getiteld “HUMAN. :II: NATURE.”. Het wordt een dubbelalbum, met 9 songs op de eerste CD en één lange, in 8 hoofdstukken opgedeelde track getiteld "All The Works Of Nature Which Adorn The World" op de tweede CD. Op het laatste album "Endless Forms Most Beautiful" dat verscheen in 2015 stond ook al een redelijk lang nummer in de vorm van het ruim 24 minuten durende “The Greatest Show On Earth”. Zowel het album als ook zeker dit stuk is geïnspireerd door het werk van de evolutiebiologen Charles Darwin en Richard Dawkins. En deze laatste is zelfs op dit stuk als verteller te horen. 24 minuten lang worden klassieke, filmische klanken afgewisseld met krachtige symfonische metalstukken.
    Website: http://nightwish.com/en/news/2020/01/200116-human-nature .

    40 JAAR
    Journey - Destiny
    Van het album “Dream, After Dream: Music From The Motion Picture Soundtrack” (Columbia / CBS, 1980)

    Een album waarvan velen, ook Journey-fans, zich niet bewust zijn is “Dream After Dream”. Het is de soundtrack voor de Japanse film “Yume, Yume No Ato”. Het was de zevende Journey-release en werd uitgebracht in 1980, nét voordat de band een mega-hitstatus bereikte met het album “Escape”. Het is laatste album van de groep met originele toetsenist (en in eerste instantie ook zanger) Gregg Rolie. In drie vocale nummers horen we de bekende unieke stem van Steve Perry, verder is de muziek ontspannen en geeft je een relaxed gevoel, met lange instrumentale stukken en de nodige orkestraties en zelfs elementen uit Japanse en andere etnische muziek. De opmerkelijkste stukken zijn veelal díe, waarin Neal Schons prachtige gitaarlijnen en solo's de hoofdrol opeisen, ondersteund door Rolies elektrische Fender Rhodes-piano. Het album laat een andere kant horen van Journey, waarmee deze Amerikanen veelzijdigheid en talent onderstrepen. En natuurlijk is het een tip voor als je van soundtracks houdt én voor Journey-fans die niet van het bestaan van “Dream, After Dream” wisten.
    Website: https://www.journeymusic.com/ .