• Sunday 18 Februari 2018 Show No. 1288

  • DOWN UNDER
    Sebastian Hardie - Life, Love And Music
    Van “Windchase” (Polydor, 1976 / Belle Antique, 2015)

    We hebben al een tijd niet meer wat gedraaid van Australië’s meest geliefde progband uit de jaren zeventig. Sebastian Hardie, bestaande uit Alex Plavsic, Mario Millo, Peter Plavsic en Toivo Pilt, maakte in de jaren maar twee studio albums die toch klassiekers blijven en die zich kunnen meten met de Britse tegenhangers. Er is nog wel een reünie-album verschenen in 2012, maar dat deed de magie van het verleden jammer genoeg niet herleven. Wel heeft gitarist Mario Millo nog een aantal verdienstelijke albums gemaakt waaronder een met Windchase. Die band was vernoemd naar het tweede Sebastian Hardie-album uit 1976. We gaan nu terug naar naar dat jaar met “Life, Love And Music”.
    Website: http://www.sebastianhardie.com.au/ .

    NIEUW / LIVETIP
    SHoB - Karma Obscur
    - Sulfur
    Afkomstig van "Karma Obscur" (eigen beheer, 2018)

    "Karma Obscur" is het tweede soloalbum van de bassist/gitarist SHoB. De Fransman heeft na zijn debuut "Pragmatism" uit 2015 als gastmuzikant en support act goede connecties met topmusici als Patrick Rondat, Scott Henderson en Cory Henry. Gedurende dertien spetterende, superfunky fusionnummers van gemiddeld vijf minuten overrompelt SHoB op zijn nieuwe schijf samen met een uitgelezen selectie van topmusici de luisteraar constant met verbluffende vondsten. Lager dan laag gaat hij bijvoorbeeld in "Straight Ahead", waarna zangeres Laurène Pierre Magnani in "Except I’m 65" eerst op zwoele, aan Beate S, Lech (Beady Belle) en Annette Peacock herinnerende wijze charmeert, om vervolgens omringt door shreddende gitaristen agressief van zich af te bijten. De combinatie van stevig gitaarwerk en hamerende bassen doet soms aan de progmetaljazzrock van Spaced Out denken. Hier voegen echter staccato geblazen trompetten, trombones en saxofoons een extra swingende laag toe, die overkomt als een reïncarnatie van The Brecker Brothers op de klassieker "Heavy Metal Be-Bop". Uiteraard ontbrekende de razend knappe stop-start momenten niet, zoals in het virtuoze, met snerpende Moogloopjes doordrenkte titelnummer, terwijl aan Joe Zawinul en Tribal Tech verwante syncopische escapades overal opduiken. Verder zorgen in "The Professor" de rollende Hammond-klanken en perfect getimede drumslagen ongetwijfeld voor herkenning bij Steve Gadd-adepten Tenslotte zijn de composities, door de korte, bij de lurven grijpende thema’s en compacte solo’s en duels aldoor in beweging, waardoor tevens ruimte is voor progressieve rock-getinte passages, zoals tijdens de meeslepende opgebouwd afsluiter "Sulfur". SHoB en band treden in april twee keer op in Nederland: op de 14de in Paradox te Tilburg en op de 22ste in De Boerderij te Zoetermeer tijdens een middagconcert.
    Websites:
    http://www.shob.fr/
    https://www.facebook.com/shobbass .

    NIEUW / LIVE-TIP
    Anderson, Laurie & Kronos Quartet - The Water Rises
    - Our Street Is A Black River
    Van "Landfall" (Nonesuch, 2018)

    Een samenwerking die heel logisch klinkt is die van performance-kunstenaar/violiste Laurie Anderson en het strijkkwartet-zonder-oorkleppen Kronos Quartet. Het afgelopen vrijdag verschenen "Landfall" is toch pas hun eerste samenwerking. Het als een suite aanvoelende album is geschreven en gecomponeerd door Anderson en geïnspireerd op diens ervaringen met Hurricane Sandy en de uitkristallisering van een theaterprogramma van enkele jaren geleden. De partijen van de strijkers zijn verrijkt met subtiele elektronica, waarbij een deel van de tracks als 'grond' dient voor Andersons observaties en gedachten, vertolkt met die bedwelmende stem die velen begin jaren tachtig leerden kennen middels de onwaarschijnlijke hit "O Superman". Niet alle teksten zijn direct verbonden met Hurricane Sandy. Zo wordt er ook verhaald over een naakte man die bedekt is met kleine microfoontjes en over een Nederlandse karaokebar. Wel keert in alle teksten het thema 'verlies' terug: een verwijzing naar de spullen in haar kelderopslag die bij Hurricane Sandy verloren zijn gegaan. Let wel: toen ze de teksten schreef, leefde haar man Lou Reed nog, die ze intussen ook verloren heeft... Dromen komen tevens ter sprake en "Landfall" voelt als geheel ook dromerig aan: een geluidservaring om heerlijk op weg te drijven. Laurie Anderson en Kronos Quartet zijn op 15 juni te aanschouwen op het Holland Festival, als deelnemers aan de voorstelling Sight Machine van kunstenaar Trevor Paglen. Eerder al, op 8 april, is Laurie Andersen in Den Haag te bewonderen op het festival Rewire.
    Websites:
    http://www.laurieanderson.com/
    http://kronosquartet.org/ .

    VOORPROEFJE
    AURI - Night 13
    Afkomstig van "AURI" (Nuclear Blast, 2018)

    De naam Tuomas Holopainen zal menigeen niet veel zeggen, maar als we vermelden dat hij de toetsenist en mede-songschrijver is binnen de Finse metalband Nightwish zal er bij velen wel een belletje gaan rinkelen. Multi-instrumentalist Troy Donockley is een naam die wel vaker voorbij is gekomen in Xymphonia, zowel als lid van Iona als met zijn solowerk. Wat velen echter niet weten is dat hij al een paar jaar deel uitmaakt van Nightwish. Deze twee heren hebben nu samen een project opgezet met zangeres Johanna Kurkela, een dame die een redelijk succesvolle carrière heeft in Finland EN getrouwd is met Holopainen. Van dit project verschijnt onder de naam AURI op 23 maart het gelijknamige debuutalbum, dat het trio samen met enkele gastmuzikanten heeft opgenomen in de befaamde Real World Studios. Gezien de achtergrond zou je muziek verwachten met een metal-insteek, maar de eerste indruk die we krijgen, het nu al vrijgegeven nummer “Night 13”, is dat het veel meer in de richting van de sfeervolle proggetinte folkklanken gaat van Troy Donockley's werk. Zeker muziek die veel luisteraars van Xymphonia kunnen waarderen. “Night 13” is te vinden op streaming platforms, maar er is ook een videoclip bij gemaakt. De YouTube-link vindt u op onze website.
    Website: http://www.nuclearblast.de/en/label/music/band/about/4804238.auri.html
    Video van dit nummer: https://www.youtube.com/watch?v=fYVmmWNskjs .

    (OP)NIEUW
    Cervello - L'Uomo (live)
    Afkomstig van "Live In Tokyo 2017" (Belle Antique, 2017)

    Onlangs draaiden we twee nummers van "Live In Tokyo 2017" van Cervello. "Melos" uit 1973 was de enige LP die die Italiaanse formatie in het verleden uitbracht. De plaat wordt door velen als meesterwerk gezien, hoewel anderen moeite hebben met het grillige karakter, waarin Van Der Graaf Generator-achtige saxofoonorkanen en de rauwe zang prominent aanwezig zijn. Gitarist Corrado Rustici zou daarna in onder meer Nova spelen en enkele fraaie soloalbums maken, maar verwierf toch voornamelijk faam als producer. In 2017 kwamen drie van de vijf oorspronkelijke leden van Cervello bijeen om in Japan de hele LP live te spelen. Saxofonist/fluitist Giulio D'Ambrosio is nog steeds een virtuoos, maar zet zijn geweldige bagage nu vooral op melodieuze wijze in. Oudgediende Antonio Spagnolo is daarnaast een uiterst functionele bassist, terwijl Rustici zich heerlijk uitleeft in progressief jazzrockende gitaarsolo's. Ze worden bijgestaan door een zanger Virginio Simonelli, die uit de popwereld komt, maar over een uiterst soepele stem blijkt te bezitten die met gemak de moeilijke passages beheerst. Drummer Davide Devito kent Corrado van zijn productiewerk voor Zucchero. Tenslotte schoof Sasà Priore aan, de huidige keyboardspeler van Osanna, de band waarin Corrado's broer Danilo Rustici zit en waarvan het prachtig symfonische "L'Uomo" als één van de bonustracks wordt gebracht. Naar dat meeslepende stuk gaan we nu luisteren.
    Website: https://www.facebook.com/corrado.rustici/ .

    VAN EIGEN BODEM
    Lethe – Le Tombeau II
    Van “Lethe” (MMP, 1981 / Paisley Press, 2016)

    Vorige week lieten we een nummer horen van het zeldzame album “Daybreak” van Mirror en wisten we te vertellen dat deze Nederlandse band eind 1978 uit elkaar viel door interne strubbelingen. De basis van Mirror, Philip de Goey (piano, hobo, fluit, cor anglais), Johan Saanen (basgitaar) en Kees Walravens (gitaar), maakte echter een doorstart onder de naam Lethe. Deze keer volledig instrumentaal. De bezetting werd aangevuld met Thuur Feyen (orgel, piano, strijkersarrangementen) en Hans Lambers (drums en percussie). Hoewel er wel wat raakvlakken zijn met de muziek van Mirror is Lethe een stuk consistenter doordat de muzikanten zich meer op één sound richten. En dan voornamelijk de meer uitgesponnen melodieuze kant. Denk hierbij voornamelijk aan het geluid dat Camel produceerde zo rond de tijd van “Moonmadness”. In 1981 komt het eerste en enige album “Lethe” uit met 4 lange composities. Net als Mirror loopt het met Lethe echter ook snel spaak en blijft het bij één album. Voor De Goey is dit echter maar een voetnoot in zijn carrière. Hij ging spelen bij het Metropole Orkest en zich daarna toeleggen op wereldmuziek, waarbij hij met gerenommeerde musici over de gehele wereld werkte. Hij speelde met de meest uiteenlopende ensembles en groepen, van klassiek tot moderne jazz. Hans Lambers ging na zijn tijd met Lethe in de Philips Bigband spelen en Johan Saanen werd leraar op een basisschool. Hij bleef ook samen met Lambers muziek maken, in de begeleidingsband van het koor Experience. Kees Walravens vonden we na Lethe nog in een aantal bands terug; nu heeft hij zich voornamelijk toegelegd op het geven van gitaarles.
    Websites:
    https://www.philipdegoey.com/
    http://members.home.nl/gerser/dutchprog/mirror.htm
    .

    NIEUW
    Hackett, Steve - Behind The Smoke (live)
    - In That Quiet Earth (live)
    Van “Wuthering Heights: Live In Birmingham” (InsideOut, 2018)

    Het lijkt niet op te kunnen bij Steve Hackett, want hij brengt wéér een CD uit. Dit maal een live-registratie, waarbij de Genesis-klassieker “Wind & Wuthering” centraal staat. Op 1 mei 2017 werd het concert, deel uitmakend van de tournee onder de noemer 'Genesis Revisited & Classical Hackett' in de Symphony Hall in Birmingham opgenomen om uitgebracht te worden op CD, DVD en Blu-Ray. De eerste helft is bijna geheel gevuld met eigen werk. Zijn nieuwste album uit 2017 “The Night Siren” wordt met drie nummers eer aangedaan. Nummers waar hij heel goed mee voor de dag kan komen. Op “Behind The Smoke” is mooi fluitspel te horen en laat Hackett een van zijn smeuïge solo’s horen. In de tweede helft is het Genesis wat de klok slaat. In totaal komen vijf nummers van het jubilerende album “Wind & Wuthering” voorbij. Hackett reist de wereld af om concerten te geven met een uitgekiende mix van oud en een beetje nieuw werk van zichzelf. Hij blijft namelijk gewoon ook nieuw werk uitbrengen. Solo en met anderen, zoals recent met Djabe en het gezelschap The Rome Pro(g)ject. Fans van het eerste uur raken zo ook bekend met nieuwe elementen van zijn steeds uitdijende oeuvre. En de Genesis-toppers uit de jaren ’70 zijn inderdaad niet stuk te krijgen. (naar Fred Nieuwesteeg, Progwereld)
    Website: http://www.hackettsongs.com/ .

    (OP)NIEUW
    Kayak – Somebody
    Van "Seventeen" (InsideOut, 2018)

    “Kayak is bezig aan een nieuwe opmars. Een groep die in de afgelopen 45 jaar menige bezettingswisseling overleefde en altijd keihard terugsloeg. Zo ook met “Seventeen”, waarvoor toetsenist Ton Scherpenzeel vier nieuwe musici om zich heen heeft verzameld. Een album, gestoken in een hoes waarop zeventien vogels prijken, dat een fris geluid belooft. Met “Somebody”start de plaat met een noodkreet. Een krachtige aftrap, waarna Kayak flink van leer trekt. De nummers hebben pit, de speeldichtheid is hoog. Met sterk songmateriaal en overwegend stevig geluid maakt Kayak op “Seventeen” een herboren indruk. Een plaat die alles behalve belegen en routineus overkomt en een veelbelovende start markeert van dit nieuwe hoofdstuk van Neerlands progressieve vlaggenschip. Het buitenland lonkt, de aandacht van internationale media is inmiddels een feit.” (Wouter Bessels, Progwereld)
    Website: https://www.kayakonline.info/ .

    LIVE-TIP
    Kerzner, Dave – The Truth Behind
    Van “Static” (eigen beheer, 2017)

    “Dave Kerzner is binnen betrekkelijk korte tijd een grote meneer geworden binnen de progrock. Hij werkte zo’n 15 jaar op de achtergrond als leverancier van gedigitaliseerde samples van akoestische en ‘oude’ instrumenten. In 2013 brak hij samen met Simon Collins (de zoon van) door met de band Sound Of Contact. Zijn zeer sterke eerste eigen album "New World" (2014) draagt onmiskenbaar de sporen van Pink Floyd en Genesis. Deze opvolger is een progressief conceptalbum over de afleidingen en chaos in het dagelijkse leven en het ontwijken van deze voortdurende onrust in onze hoofden in onze zoektocht naar helderheid en geluk. Thema’s waarmee collega’s als Roger Waters en Andy Tillison (The Tangent) ook mee aan de haal gingen. De observaties van Kerzner hebben geleid tot een vrij donker en psychedelisch gekleurd muzikaal manifest. Dat wordt nog eens extra onderstreept met een nostalgische en rauwe eind-jarenzestig-, begin-jarenzeventig-productie. Een intrigerend en indrukwekknd werkstuk." (Math Lemmen, Progwereld) De Dave Kerzner Band treedt op 3 maart op tijdens het festivla Progdreams in De Boerderij te Zoetermeer.
    Website: http://davekerzner.com/ .

    IN HET NIEUWS / LIVE-TIP
    Banks, Tony feat. Fish - Another Murder Of A Day
    Van "Still" (Virgin, 1991)

    Voor het concert van Tiger Moth Tales in De Boerderij onlangs, werd over de speakers een aantal minder voor de hand liggende progrockklassiekers gespeeld. Eén daarvan was "Another Murder Of A Day" van Tony Banks' tot nu toe laatste reguliere 'solo'-album "Still” uit 1991. Dit door Fish gezongen mini-epic kon door diverse aanwezigen niet thuisgebracht worden, wat ons doet concluderen dat ondanks de status die Banks als Genesis-toetsenist en -componist heeft opgebouwd zijn solowerk niet bijzonder goed verkocht. Banks is na de laatste Genesis-plaat dan ook een andere weg in geslagen: die van klassieke componist. Onlangs verscheen zijn derde album met orkestwerken. Hij is blijkbaar aan het aftellen, want na "Seven - A Suite For Orchestra" en "Six Pieces For Orchestra" heet de nieuwe loot aan zijn klassieke boom "Five", waaraan naast het Tsjechisch Nationaal Symfonie Orkest ook het aan dat ensemble gelieerde koor meewerkt. Ook nu weer is Naxos het platenlabel en mensen die een beetje bekend zijn in de klassieke wereld weten dan dat het album zeer voordelig verkrijgbaar is. Ook Fish is in het nieuws: afgelopen week werd bekend dat hij in oktober twee keer in Nederland optreedt: 23 oktober in Paradiso, Amsterdam en 25 oktober in TivoliVredenburg in Utrecht. Tegen die tijd moet Fish' nieuwe album "Weltschmerz" ook verschenen zijn. Daarnaast staan diverse solo- en Marillion-klassiekers op het program. Een mooie aanleiding om de te weinig gehoorde en naar onze bescheiden mening te weinig gewaardeerde samenwerking uit 1991 nog weer eens uit de kast te trekken, waarop ook vaste Genesis-live-gitarist Daryl Stuermer te horen is, naast sessiebeesten Pino Palladino (basgitaar), Vinnie Colaiuta (drums) en Luis Jardim (percussie).
    Websites:
    http://www.tonybanksmusic.com/
    http://fishheads.club/ .

    ALBUM VAN DE MAAND
    Hangover Paradise - Who Do You Think You Are
    Van "Out Of Sight" (eigen beheer, 2017)

    Voor het Album van de Maand februari hebben we gekozen voor het tweede album van een band die wat ons betreft wat te weinig aandacht krijgt. en dat terwijl Hangover Paradise, want daar hebben we het over, zulke verzorgde symfonische rock maakt, die bijvoorbeeld iedere Kayak-liefhebber gehoord zou moeten hebben. Vier naar na "Mirrors" komt de Drentse band rond de tweelingbroers Henk en Peter Zwerus met de opvolger "Out Of Sight". Naast dit door de wol geverfde veteranenduo, dat al sinds de vroege jaren tachtig op allerlei manieren in de professionele en semi-professionele muziekwereld actief is geweest, is alleen de niet minder ervaren bassist Cynthio Ooms overgebleven van de "Mirrors"- bezetting. De band is sindsdien al twee keer van gitarist en drummer gewisseld en heeft in de hiervoor met een Pink Floyd-coverband actieve Henk Brugge een nieuwe zanger gevonden. Voor de muzikale kwaliteit maakt dit alles niet uit: opnieuw is met producer Dick Kemper (de ex-Vandenberg-bassist) een bijzonder verzorgd album opgenomen, vol tot in de puntjes uitgewerkte symfonische rocksongs. De vergelijking met het al aangehaalde Kayak dringt zich weer op, maar ook Egdon Heath is door het volle dubbele keyboardgeluid een referentie. De songs zijn sfeervol en toegankelijk, maar bieden ook genoeg spanning door tempo- en sfeerwisselingen en fraaie gitaar- en toetsensolo's. Bovendien spreekt uit de knappe teksten regelmatig een sterke maatschappelijke betrokkenheid. De fraaie hoes, wederom van de hand van magisch-realistisch kunstenaar Karssien Ooms (broer van?) maakt het helemaal af. In de lente zijn een aantal optredens gepland in het noorden van het land; we hopen dat de heren ook weer eens wat zuidelijker komen.
    Website: http://www.hangoverparadise.nl .

    ACTUEEL
    Watson, Patrick - Man Under The Sea (orchestral)
    Afkomstig van "The 9th Life Of Louis Drax" (Varèse Sarabande, 2016)

    Onlangs postte Patrick Watson een clip van zijn nieuwste single "Broken" op zijn site. Het is een typische dromerige pianoballade die we zo goed van de Canadees kennen. Hopelijk is het een aanloopje tot een nieuw album, de opvolger van het uit 2015 stammende "Love Songs For Robots". In de tussenliggende jaren heeft de multi-instrumentalist ook de stap naar filmmuziek gemaakt. Een logische stap, aangezien zijn muziek altijd al doordrenkt was van filmische elementen. Zijn score voor de suspense-thriller "The 9th Life Of Louis Drax" uit 2015 werd een jaar later op CD uitgebracht door het in soundtracks gespecialiseerde Varèse Sarabande. De 17 nagenoeg naadloos in elkaar lopende instrumentale stukken bevatten melancholieke pianowerkjes, die enigszins verwant zijn aan die van filmcomponist Michael Andrews ("Donny Darko"). Een orkest zorgt hierbij voor de nodige onderhuids spannende inkleuring. Er staat één gezongen nummer op de CD, een orkestrale versie van "Man Under The Sea", oorspronkelijk afkomstig van Watsons tweede album "Close To Paradise" uit 2006.
    Websites:
    http://www.patrickwatson.net/
    https://www.facebook.com/patrickwatsonofficial (met een link naar een Apple-pagina waarop recente nummers staan die Watson en zijn bandleden inspireren).

    ONWAARSCHIJNLIJKE COVER
    Barker, Sally - I Know What I Like (In Your Wardrobe)
    Van “Favorite Dish” (Hypertension, 1996)

    Wie had gedacht dat we in Xymphonia nog eens een nummer zouden draaien van een artiest die aan The Voice UK heeft meegedaan! Daarbij dienen we wel aan te tekenen dat Sally Barker – want over haar hebben we het - vóórdat ze in 2014 tweede werd in de finale van die TV-show al een glansrijke carrière had. Barker was al redelijk bekend als folkartiest, hoewel haar muziek genre-overstijgend is en ze zich naast folk ook raad weet met blues, jazz en rock. Daarnaast is ze in 1990 mede-oprichter van de 'all-female' folkband The Poozies. Dit nadat ze overigens al drie solo-albums had gemaakt. Na The Voice werd ze gevraagd toe te treden tot de legendarische cult-folkband Fotheringay. Zij en collega Kathryn Roberts blijken overtuigende vervangers van wijlen Sandy Danny. In 2017 kwam er weer een solo album, maar wij gaat 22 jaar terug in de tijd, naar het album ‘Favorite Dish”. Hierop vinder we de Genesis-klassieker “I Know What I Like (In Your Wardrobe)”, maar dan anders.
    Webiste: https://sallybarker.co.uk/ .

    GEZIEN OP TV
    Jarre, Jean-Michel - Ethnicolor
    Van "Zoolook" (Disques Dreyfus, 1984)

    Afgelopen donderdag was in het NPO-programma Het Uur Van De Wolf de documentaire "De reis van Jean-Michel Jarre" te zien. Geen diepgravend portret, maar een filmische impressie, afgewisseld met interviews, deels in het teken van zijn beide “Electronica”-albums uit 2015 en 2016. Daarop werkte hij samen met grootheden uit de hedendaagse elektronische muziek én een paar tijdgenoten, zoals Edgar Froese van Tangerine Dream en de filmmuziekgrootheid Hans Zimmer. Veel werd er gesproken over de invloed van Jarre's eerste twee albums “Oxygène” en “Equinoxe”. Maar het deed ons weer eens teruggrijpen naar één van Jarre's meest vooruitstrevende werkstukken, “Zoolook” uit 1984. Daarop experimenteerde hij driftig met de Fairlight Sampler, waarbij hij gesproken woord in de meest uiteenlopende talen bewerkte en verwerkte in zijn muziek. Hij werd daarnaast bijgestaan door o.a. gitarist Adrian Belew en bassist Marcus Miller. Binnen onze redactie wordt openingstrack “Ethnicolor” bestempelt tot één van de mooiste stukken uit Jarre's lange carrière.
    Website: https://jeanmicheljarre.com/
    Deze documentaire: https://www.npo.nl/VPWON_1284167 .
  •