• Sunday 21 Oktober 2018 Show No. 1321

  • NIEUW
    Oak - False Memory Archive
    - Lost Causes
    Van "False Memory Archive" (Karisma Records, 2018)

    In 2013 verscheen het debuutalbum “Lighthouse” van Oak. Maar het duurde uiteindelijk bijna 3 jaar voor dat het album echt werd opgemerkt en dat was pas na de heruitgave via het label Apollon Records:PROG. Toen kwam het album ook pas op onze radar en we waren gelijk verkocht. Schitterende moderne progressieve rock waar in op een ingenieuze wijze elektronische elementen verwerkt zijn. Nu is de band verhuisd naar dat andere Noorse proglabel, Karisma Records, waar album nummer twee, “False Memory Archive” pas is verschenen. De Noren hebben afscheid genomen van gitarist Ole Michael Bjørndal, maar dat biedt ruimte voor gastbijdragen van gitaristen Stephan Hvinden (Pymlico) en, net als op het debuut, Bjørn Riis (Airbag). Op deze nieuweling vaart Oak een wat donkerder koers, maar is het groepsgeluid nog steeds zeer herkenbaar. We horen nu ook wel iets terug van het solowerk van Steven Wilson. Die associatie doemt met name op in “Lost Causes”, met gitaarwerk van Riis en een grote rol voor saxofonist Steinar Refsdal. De titeltrack laat Oak op zijn meest toegankelijkst horen, waarmee we de muzikale bandbreedte van deze fascinerende band over het voetlicht brengen.
    Website: http://www.oakinoslo.com/

    NIEUW
    Ally The Fiddle - Sisyphos
    Afkomstig van "Up" (Gentle Art Of Music, 2018)

    Ally Storch vervult op originele wijze haar rol binnen de in 2008 opgerichte femal fronted metalband Ally The Fiddle. In deze groep, waarvan na de EP "Red Unicorn" (2008) en de single "The Crumbling Autumn" (2011) in 2013 het debuutalbum "The One" verscheen, is zij namelijk geen vier octaven beheersende zangeres, maar een klassiek geschoold violiste. Aanvankelijk maakten de Duitsers naar metal neigende instrumentale rock met folkinvloeden, maar met de nieuwe CD "Up" worden andere wegen ingeslagen. Zo heeft Storch in enkele van de negen songs toch de zangmicrofoon opgezocht, waarbij haar in meerdere lagen opgenomen koele alt overeenkomsten vertoont met die van Sonja Kristina van Curved Air. Verder is met Chapman Stick-bespeler Rouven Haliti het toetsenloze groepsgeluid verfijnd. Ondanks de aanwezigheid van een stevige riffs spelende gitarist en een door Joe Satriani (geëerd met de als bonustrack toegevoegde cover van “Surfing With The Alien”) beïnvloede collega-snarenplukker, is de productie van Henning Westland (Knorkator) namelijk bijzonder open. Tenslotte is het metalaandeel aanzienlijk verminderd ten faveure van Kansas-achtige classic rock, filmische passages en op Mahavishnu Orchestra geïnspireerde melodieuze, doch virtuoze jazzrock. Mooi dat juist Jerry Goodman bereid was in het klassiek rockende, met Vivaldi en talloze breaks doorspekte "Try To Stop Me" duels aan te gaan met Storch en Evanescence-gitarist Jen Majura. Een van de andere gasten is overigens Marco Minnemann, die in "The Path" een soort duet aangaat met Ally Storch. Veel van genoemde stijlverandering komen samen in openingsnummer "Sisyphos", dat we voor vanavond hebben uitgekozen.
    Website: http://ally-fiddle.de/ .

    NIEUW
    Syndone - Evelyn
    - Mysoginia
    - Women
    Van "Mysoginia" (MaRaCash Records, 2018)

    "Mysoginia" is alweer een sterk album van Syndone - het vijfde op rij sinds 2010. Dat was het jaar dat toetsenist Nik Comoglio de bandnaam die hij een kleine 2 decennia eerder al had gebruikt uit de mottenballen haalde en een veel jongere groep talentvolle muzikanten om zich heen verzamelde. Naast diens snerpende keyboardriedels vormt sindsdien de ietwat theatrale voordracht van Riccardo Ruggeri het herkenningspunt van Syndone. Opvallend aan "Mysoginia" is, naast de introductie van de Engelse taal in enkele van de 9 songs, de medewerking van een Turijns klassiek koor en een Hongaars symfonie-orkest. In het titelstuk horen we het koor in fijn schurende dissonante akkoorden de albumtitel zingen, terwijl Maurino Dellacqua dat ondersteunt met funky jazzrockbasspel, waarbij Ruggeri op opvallende wijze de Vocoder inzet. Ja, dat kan allemaal op "Mysoginia", zonder dat het een chaos wordt. De muziek wordt in een op voorhand misschien niet verwacht evenwicht gebracht door de soms verstilde, dan weer virtuoze, maar o zo fraaie klassieke pianopartijen van Gigi Rivetti en de kleurrijke vibrafoonklanken die Marta Caldara produceert.
    Website: http://www.syndone.it/ .

    NIEUW
    Exit North - Passenger's Wake
    - Bested Bones
    Afkomstig van "Book Of Romance And Dust" (eigen beheer, 2018)

    Vergeleken met David Sylvian, die de laatste jaren alleen van zich laat horen via obscure ambientplaten, gesproken woord bijdragen en hoesontwerpen voor andere musici (!), bevinden zijn voormalige Japan- en Rain Tree Crow-collega's Richard Barbieri en Steve Jansen zich in een opvallend actieve periode. Van Barbieri verscheen onlangs "Variants.5" en het bericht dat hij soloconcerten gaat geven. Jansen bracht onlangs een soloplaat uit, maar liet tevens het album "Book Of Romance And Dust" van Exit North het licht zien. Aan deze CD werkten Jansen, Thomas Feiner (van Anywhen), Charles Storm, Ulf Jansson, een strijkkwintet en enkele gastmusici al enkele jaren. Genoemd naar een solo-nummer van Jansen begeeft de groep zich in de bekende wateren van ambient popmuziek, prachtig geproduceerd en met een hoofdrol voor de Scott Walker van de laatste jaren, Thomas Feiner. "Bested Bones" is een van de songs waarop de befaamde jazzbassist Lars Danielsson te horen is. Daarvoor hoort u "Passenger's Wake", eigenlijk het enige nummer dat naar uptempo nijgt.
    Website: https://www.exitnorthmusic.com/ .

    IN HET NIEUWS
    Parsons Project, The Alan - La Sagrada Familia
    Van "Gaudi" (Arista, 1987)

    Deze week werd bekend dat er eindelijk een bouwvergunning is afgegeven voor de kathedraal La Sagrada Familia in Barcelona. En dat terwijl men als sinds 1882(!!) met de bouw bezig is. Grootste struikelblok is dat er voor één trapportaal een huizenblok zou moeten worden afgebroken. Ook dit probleem is echter met de afgegeven vergunning nog niet opgelost en is voorlopig nog weer door de besturen van de kerk en de stad op de lange baan geschoven. Natuurlijk moesten wij gelijk weer denken aan de aan dit bouwwerk gewijde song op het allerlaatste Alan Parsons Project-album “Gaudi”, geïnspireerd door de creaties van architect Antonio Gaudi.
    Websites:
    https://nos.nl/artikel/2255347-eindelijk-bouwvergunning-voor-sagrada-familia.html
    https://www.the-alan-parsons-project.com/ .

    OPENER
    Crack The Sky - Wet Teenager
    Afkomstig van "Ice" (Echoes, 2015)

    Onlangs ontdekten we in de Crack The Sky-discografie een titel die we niet kenden: "Ice". Natuurlijk wisten we dat dit een nummer was van het onvolprezen debuut uit 1975 van deze Amerikaanse band, maar als albumtitel kenden we 'm niet. Bij nadere beschouwing bleek het om een volgens Glenn Workman, de huidige toetsenman en contactpersoon, min of meer reguliere heruitgave te gaan van de "WBAB-FM Radio Broadcast"-LP. Dit was een speciaal voor de radio gemaakte live-opname uit 1976, waarop nummers van de eerste twee platen werden vertolkt. CTS's label Lifesong Records had deze opname in 1988 al eens op CD gezet als "Live On WBAB & Live Sky", waarbij de live-LP "Live Sky" uit 1978 met vier nummers als opvulsel was gebruikt. Het in 2015 verschenen "Ice" bevat echter alleen de 'professioneel geremasterde' nummers van de oorspronkelijke LP, dus inclusief het rare gilletje dat tussen de nummers te horen is en dat doet vermoeden dat er destijds ook een applausband aan te pas is gekomen. Tevens is er een leuke, korte biografie toegevoegd en wat archieffoto's. De CD is overigens voor een habbekrats via bijvoorbeeld Discogs te koop. Datzelfde Discogs meldt dat het betreffende label Echoes in Cyprus gevestigd is en gespecialiseerd in het uitbrengen van FM radio-shows uit de periode 1960-2000. Het maakt onderdeel uit van Obiterdictum Media Ltd. En dat ziet er allemaal helaas niet zo regulier uit.
    Website: http://www.crackthesky.com/ .

    NIEUW / ALBUM VAN DE MAAND
    PRoPoRTIoNS - Toothless Fairy
    Afkomstig van "Reboot" (Propsmusic (= eigen beheer), 2018)

    PRoPoRTIoNS is een band van deze tijd. De vier leden komen uit de V.S., Canada en Zweden en hebben hun debuut “Reboot” met behulp van internetcontacten geproduceerd. Toetsenman Tomas Stark, drummer Denis Boucher en bassist/toetsenman Andy Kubicki kennen elkaar via het wereldwijde web door hun liefde voor Gentle Giant, terwijl Kubicki gitarist/toetsenman Lennart Ståhle ontmoet heeft op het Eddie Jobson-forum. Dit uitte zich reeds door medewerking te verlenen aan tribute-albums van Gentle Giant en Jobson en bereikt nu een hoogtepunt met het instrumentale “Reboot”. De muziek van genoemde acts is zeker doorgesijpeld in de 14 compacte composities, terwijl er ook verwantschap te horen is met Happy The Man en het vroege A Triggering Myth. De basis van elk stuk werd door een van de vier leden als ruwe demo naar de andere leden gestuurd en die mochten alles toevoegen wat zij vonden passen. Ondanks deze wat steriel klinkende benadering is “Reboot” een warm klinkende progressieve rockplaat geworden, waarop subtiele momenten, mooie geluidseffecten, fraai solowerk en een gedetailleerde productie te bewonderen zijn. Vanavond aandacht voor het afsluitende nummer "Tootless Fairy", dat gekenmerkt wordt door een mooie melancholieke gitaarpartij.
    Websites:
    http://propsmusic.com/
    https://store.cdbaby.com/cd/PRoPoRTIoNS
    https://propsreboot.bandcamp.com/releases
    http://soundcloud.com/andy-friends
    https://store.cdbaby.com/cd/gianthour .

    NIEUW / LIVE-TIP
    Southern Empire – Cries For The Lonely
    Van “Civilisation” (Giant Electric Pea, 2018)

    “Er zijn echt maar een handvol bands die we kennen uit het land van de kangoeroes. Toch opvallend in een land met ruim 23 miljoen inwoners. Bekende namen zijn Karnivool, Hibernal, Resonaxis, Ben Craven, The Third Ending en Unitopia en dan mis ik er wellicht nog een paar. Blijft weinig. Unitopia is overigens gestopt en bandleider Sean Timms wilde niet stil blijven zitten. Hij formeerde een nieuwe band en dat werd dus het hier besproken Southern Empire. Dat het Sean Timms gelukt is een aantal goede muzikanten op te trommelen staat buiten kijf. Op alle fronten leveren deze gasten een uitstekende prestatie. Zanger Danny Lopresto valt het meest op. Hij heeft een enorm bereik en een mooie klankkleur. Bij vlagen trekt hij behoorlijk van leer. (...) De muziek van dit vijftal is te omschrijven als toegankelijke en stevige progrock. De vergelijking met Karnivool en Dream Theater is nergens echt ver weg. Er wordt bij vlagen stevig gerockt, met soms van die fijne tegendraadse instrumentale passages". (Progwereld) Er staan vier nummers op dit tweede album van de Australiërs: twee van rond de 10 minuten , één van ruim 28 minuten het ruim 19 minuten durende stuk dat we voor u hebben uitgekozen. In dit “Cries For The Lonely” komen namelijk alle bovengenoemde aspecten aan bod. U kunt Southern Empire, met Damanek en Seven Steps To The Green Door op 24 november aan het werk zien in Cultuurpodium Boerderij te Zoetermeer.
    Website: https://southernempireband.com/ .

    NIEUW
    Glass Hammer - 1980 Something
    - Blinding Light
    Van "Chronomonaut" (Sound Resources, 2018)

    Glass Hammer voegt in gestaag tempo het ene na het andere kwalitatief sterke album aan de inmiddels indrukwekkende discografie toe. En weet daarbij ook bij ieder album een tikkie anders te klinken. En dat komt mede omdat de tandem Steve Babb (basgitaren en keyboards) / Fred Schendel (keyboards en gitaren) zich door de loop der jaren laten omringen door nogal eens wisselende muzikanten en vocalisten. Ditmaal is een tweetal stukken bijvoorbeeld voorzien van blazersarrangementen die een licht Zappaesk trekje geven. "Blinding Light" is er één van. Zangeres Suzie Bogdanowicz behoort al jaren tot de vaste bezetting - deze keer wordt ze vergezeld door niemand minder dan Discipline-voorman Matthew Parmenter. Twee elementen die "Chronomonaut" behoorlijk anders laten klinken dan "Valkyrie". "Chronomonaut" heeft sowieso een veel luchtiger onderwerp. De op het album "Chronometree" (2000) opgevoerde Tom. Hij leidt in 1983 de progrockband Elf King die bekend staat om urenlange (!) meerdelige composities. Omdat daar in de jaren tachtig weinig animo voor is, doet de groep beroep op een tijdmachine, met het doel te teleporteren naar progtopjaar 1971. Dat gaat mis, waardoor de groep in plaats van 12 jaar terug, 35 jaar vooruit in de tijd wordt geslingerd. Juist... naar 2018 dus. Glass Hammer giet dit verhaal in zeer afwisselende muziek - van pure prog met veel ruimte voor solistische uitspattingen in seventiestraditie tot een psychrocker tot enkele meer straight-ahead tracks op een tot de rand toe gevulde CD.
    Website: http://glasshammer.com/ .

    NIEUW
    Crippled Black Phoenix - Great Escape: Pt II
    Van "Great Escape" (Seasons Of Mist, 2018)

    “Great Escape” is het negende studio-album van Crippled Black Phoenix. Deze Engelse band... ”is moeilijk in een hokje te plaatsen. Waar eerder de labels 'stoner' en met name 'post-rock' werden geplakt, is het nu veel meer dan dit. Het album biedt de luisteraar muziek die voelt als een warme deken. Het is atmosferisch, warm en heeft een heerlijke opbouw in de afzonderlijke nummers en het album op zich. Met zang wordt spaarzaam omgegaan, het is er niet altijd en als het er is past het als een instrument en voelt het als een organisch geheel met het nummer. Dat de nummers die soms redelijk uitgesponnen zijn, met soms lengtes van meer dan 10 minuten, niet saai worden is knap. Naast de hypnotiserende kracht van de herhaling is er op gepaste momenten ook ruimte om er heerlijk op los te experimenteren. het tweeluik “Great Escape”, dat samen een dikke 20 minuten klokt, maakt grote indruk. In Part II gaat gitarist Justin Greaves los in zijn liefde voor Pink Floyd, wat een wonderschone trip van 13 minuten oplevert." (Rockportaal.nl) Mocht u de Britten op het podium aan het werk willen zien: u heeft dan helaas net het optreden in Gebr De Nobel in Leiden gemist...
    Website: www.crippledblackphoenix.co.uk
  •