• Complete Archive

    On this page you will find our archive of playlists. You can either browse by month or have a look at the complete alphabetical overview below. (up to Show 1330)

    HERE

  • Sunday 13 Januari 2019 Show No. 1332

    NIEUW
    Birdsong At Morning - Study In Blue
    - My Ghost
    Van "Signs And Wonders" (eigen beheer, 2018)

    Birdsong At Morning is het geesteskind van singer-songwriter Alan Williams uit Massachusetts. In de jaren negentig leidde hij de folkrockband Knots And Crosses, waarin hij al samenwerkte met bassist Greg Porter, die hij kende uit zijn conservatoriumjaren. De groep was zo succesvol dat een deal met Island Records binnen bereik lag. Toen dat uiteindelijk toch op niets uitdraaide, viel Knots And Crosses uit elkaar en richtten Williams en Porter Birdsong At Morning op. Bijgestaan door even ervaren en muzikaal grondig onderlegde vrienden besloten ze meteen dat nu alles in eigen beheer moest gebeuren. Dat betekende niet dat er geen ambities waren. Integendeel: debuut "Annals Of My Glasshouse" (2011) was meteen maar even een 4CD-set met maar liefst 21 eigen songs en 4 covers. Eén cover per album zal sindsdien overigens een gewoonte worden. Birdsong At Morning staat sinds het begin voor delicate 'chamber pop'. Een helder gestructureerde popsong met per nummer een passend, bijzonder verzorgd arrangement. Ook wat betreft de registratie is alles op hoog niveau. Niet gek dus dat voor het tweede en derde album gekozen wordt voor een combi met een Blu-Ray met daarop een weldadige 5.1-mix. Voor het afgelopen jaar verschenen "Sings And Wonders" is ook voor iedere song een videoclip gemaakt, waarvoor tevens plaats is op de Blu-Ray. Deze tot in de puntjes afgewerkte uitgaven vormen samen een subtiele middelvinger naar de reguliere muziekindustrie, die blijkbaar een dergelijke samenballing van artisticiteit en vakmanschap niet blieft. De cover is ditmaal een vertraagde versie van Supertramps "Logical Song", dat na een ingetogen begin een groots gearrangeerd coda kent. Wij kozen voor vanavond het raadselachtige "My Ghost", dat Williams vrijwel solo opnam, en het juist van uitgebreide orkestratie voorziene slotstuk "Study In Blue", met een citaat van George Harrisons "Isn't It A Pity" in de fade-out.
    Website: https://www.birdsongatmorning.com

    NIEUW
    Budjana, Dewa - Crowded
    Afkomstig van "Mahandini" (Moonjune Records, 2019)

    Op zijn elfde soloalbum getiteld "Mahandini" heeft de Indonesische gitarist Dewa Budjana wederom een indrukwekkende band om zich heen verzameld. De aanwezigheid van Jordan Rudess en Marco Minnemann zorgen dan ook voor een album dat het dichtst van al zijn platen tegen de 'standaard'-progressieve rock aanleunt. Voeg daar de compositorische, vocale en gitaristische bijdrage van ex-Red Hot Chilli Peppers-lid John Frusciante in het vanavond gedraaide "Crowded" en slotnummer "Zone" aan toe en je zit zomaar naar progmetalachtig materiaal te luisteren. Toch vergeet Budjana nooit zijn roots te laten weerklinken in zijn composities, terwijl hij ook dit keer weer een gastrol heeft voor Aziatische zangeres; de uit Java afkomstige Soimah Pancawati zingt betoverend in "Hyang Giri". De baspartijen worden verzorgd door de opkomende ster Mohini Dey, die ook al te bewonderen was aan de zijde van gitaarvirtuozen Steve Vai en Guthrie Govan. Over gitaarvirtuozen gesproken: uiteraard blijft Budjana zijn liefde voor progressieve jazzrock eveneens trouw, waarbij hij zich in "ILW" (genoemd naar Indra Lesmana Workshop, waar hij muziek leerde spelen) laat bijstaan door een andere snarenlegende uit de jazzrockhistorie, Mike Stern. Al met al wederom een indrukwekkende plaat, waarop in het titelnummer zelfs dat voor Budjana's album vertrouwde vleugje Happy The Man-achtige carrouselritmiek te horen is.
    Websites:
    https://dewabudjana.com/
    https://www.facebook.com/DewaBudjanaOfficial/
    https://www.facebook.com/moonjunerecords2 .

    NIEUW
    Essen, Frank van - Labyrinth
    - Healing
    Van "Sanctum" (Strings Attached Records, 2018)

    “Sanctum”, wat zoveel betekent als heiligdom, is de titel van het eerste solo-album van Frank van Essen. Ruim een jaar lang heeft de voormalig Iona-drummer/violist hier aan gewerkt, waarbij hij de nodige hulp heeft ingeroepen van muzikale vrienden. Zijn oude Iona- en Celestial Fire-bandmaat Dave Bainbridge is verantwoordelijk voor de gitaarpartijen en de nodige extra toetsenklanken, de Nederlander Sjoerd Visser voor de sopraansax en de nodige whistle-partijen. Troy Donockley (ook ex-Iona) doet tevens een duit in het zakje en op een aantal nummers verzorgt niemand minder dan Jimmy Johnson de baspartijen. Van Essen tekent zelf voor alle viool- en overige strijkerspartijen, drums, percussie en toetsen en laat daarmee horen dat hij een waar multi-talent is. “Sanctum” is volledig instrumentaal met een grote hoofdrol voor de viool. Voor dit instrument heeft hij prachtige melodieëen geschreven, maar hij deelt de schijnwerpers regelmatig met bijvoorbeeld Dave Bainbridge, die een paar schitterende gitaarsoli laat horen. Het besluit om ook regelmatig de sopraansax als leidend instrument naar voren te schuiven is een inspirerende keuze geweest. “Sanctum” is daarmee een bijzonder album geworden waar op wereldmuziek, folk en symfonische rock tot een bijzonder geheel worden gesmeed. Nu Iona definitief een gesloten boek lijkt te zijn is “Sanctum” bij uitstek een album dat we als een essentiële aanschaf kunnen bestempelen voor liefhebbers van deze band, want Iona's nalatenschap is zowel met Dave Bainbridge en zijn band Celestial Fire, als zeker ook bij Frank van Essen in goede handen.
    Website: https://frankvanessen.com/ .

    NIEUW
    England - Destiny
    - Fine Alley
    Afkomstig van "Box Of Circles" (New Music - Green Tree, 2018)

    Robert Webb, de toetsenman van England dat in 1977 het befaamde "Garden Shed" maakte, werkte vanaf 1997 aan de opvolger van deze symfonische rockklassieker. Door allerlei omstandigheden, waaronder een beroerte bij drummer Jode Leigh in 2001, duurden de opnames van wat "Box Of Circles" zou heten tot 2011. De jaren daarna belandden enkele stukken, waaronder het in aflevering 1173 gedraaide "Fags, Booze & Lottery", op een gelimiteerde promo-EP, Webbs solo-compilatie "Liquorish Allsorts" (2014) en de zogenaamde Golden Edition van "Garden Shed" (2015). Die stukken gaven al aan dat we geen tweede "Garden Shed" konden verwachten. Webb heeft een intrigerende songcyclus geschreven, waarin op soms typisch Engelse (!), Monty Pythonachtige wijze maatschappelijke problemen aan de kaak worden gesteld. Luisteraars die een track als "It Couldn't Be You" alleen via Spotify beluisteren, zullen dan ook het concept compleet missen en alleen een raar zingende Webb horen. Het concept zit goed in elkaar, wat onder meer mooi geïllustreerd wordt in de wijze waarop het prachtig meerstemmig gezongen "Hymn", dat eindigt met de woorden "Long ago man first made war. Long ago", gevolgd wordt door een eigenzinnige bewerking van de traditional "Masters Of War", vooral bekend geworden door de interpretatie van Bob Dylan. Tevens zitten er talloze muzikale eerbetonen en grappen in de composities verwerkt. Carl Orffs "O Fortuna" is daarbij een rode draad, terwijl we tevens quotes horen van onder andere King Crimson en Beethoven. Tenslotte zullen de liefhebbers van "Garden Shed" en symfonische rock in het algemeen tevreden zijn met de grote hoeveelheid antieke toetseninstrumenten die er op "Box Of Circles" gebruikt worden, zelfs in nummers die meer naar bluesrock, artrock of musical neigen. Zo maakte Webb gebruik van onder meer twee Mellotrons, een Minimoog, ARP Pro Solist*, Yamaha PSR-740. Conclusie is dat we "Box Of Cicles" niet te snel moeten afserveren alleen omdat het geen tweede "Garden Shed" is, maar beter een oordeel kunnen geven na beluistering met het tekstboekje in de hand. We hebben voor u de volgende tracks uitgekozen: "Destiny", een onderhuids kruipende ballade, en slotnummer "Fine Alley", dat afsluit met de akkoorden van "Carmina Burana" waarmee de CD opende. * Wat dit met de later in dit programma te horen CD van Jean-Michel Jarre een verkapt eerbetoon maakt aan de deze week overleden oprichter van ARP, Alan Robert Pearlman (1925 – 2019).
    Websites:
    http://www.newmusic-greentree.eu/england/box_of_circles/prog/5844/de/
    https://englandprogrock.com/ (geheel vernieuwde website)
    https://nl-nl.facebook.com/GardenShedMusic/ .

    NIEUW
    Jarre, Jean-Michel - Flying Totems
    Van "Equinoxe Infinity" (Columbia / Sony Music, 2018)

    Jean-Michel Jarre schakelt de laatste jaren met speels gemak tussen hip en retro. Zo maakte hij twee delen van de serie "Electronica", vol samenwerkingen met zowel generatiegenoten als diverse dance-grootheden van nu. Daaronder bijvoorbeeld Armin van Buuren, die evenals andere trance- en techno-artiesten zegt door de 70-jarige synthesizer-superster beïnvloed te zijn. Ook recreëerde hij zijn doorbraak-album "Oxygène" en trad daarmee op in voor zijn doen zéér bescheiden zalen als Carré. Verrassenderwijs componeerde hij ook twee vervolgen op dit baanbrekende smulstuk voor 'vintage' synthesizer-freaks. En wat ligt er dan meer voor de hand dan dat er óók een vervolg kwam op het tweede Jarre-succesalbum "Equinoxe"? Dit eind vorig jaar verschenen werkstuk heeft een aangename retro-sound, met subtiele vermengingen met hedendaagse geluiden. Van de in elkaar overlopende delen kiezen we het tweede, waarin we in onze beleving meer aan Vangelis refererende orkestrale synth-sounds horen. Die komen zo te horen uit de Yamaha CS 80, die in het boekje als eerste genoemd wordt in de lijst gebruikte instrumenten - nog vóór de ARP 2600 (ontwikkeld door de afgelopen week op 93-jarige leeftijd overleden Alan Robert Pearlman).
    Website: https://jeanmicheljarre.com/ .

    AOR GEORKESTREERD
    Foreigner with the 21st Century Symphony Orchestra & Chorus – Double Vision (live)
    Van “Foreigner With The 21st Century Symphony Orchestra & Chorus” (e-a-r Music, 2018)

    Vorig jaar verscheen een CD/DVD-set met Foreigners hits, uitgevoerd samen met een 58 koppig 21st Century Symphony Orchestra en een 60-koppig koor. Live opgenomen in mei 2017, toen de band samen met dirigent Ernst van Tiel twee uitverkochte shows in Luzern, Zwitserland, uitvoerde. De fantastische orkestarrangementen van Dave Eggar en Chuck Palmer hebben een nieuwe symfonische dimensie aan Foreigners muziek toegevoegd. Muzikaal verbluffend, visueel fraai geschoten en voor fans van Foreigner, is het geweldig genieten, van begin tot eind. ...En wat een geweldige zanger die Kelly Hansen! Dus als je nog een symfonische dosis toegevoegd wilt aan “I Want To Know What Love Is”, “Cold As Ice”, “Waiting For A Girl Like You”, “Hot Blooded”, “Juke Box Hero” en 9 andere klassieke nummers: dit is je kans.
    Website: http://www.foreigneronline.com/ .

    LIVE-TIP
    PB II – On My Own Again
    Van "Rocket: The Dreams Of Wubbo Ockels" (Heartselling, 2017)

    Sinds de overblijfselen van de legendarische Haagse symfoband Plackband een doorstart maakten onder de naam PBII geeft ieder project blijk van grote maatschappelijke betrokkenheid. De resulterende conceptalbums zijn ook steeds omgeven door randprogramma's die uiteenlopen van publieksvoorlichting tot fondsenwerving. Na conceptalbums over het door mensen veroorzaakte afval in de oceanen ("Plastic Soup" uit 2010) en kinderkanker ("1000 Wishes" uit 2013) heeft men zich nu gestort op het gedachtegoed van wijlen Wubbo Ockels. Op "Rocket: The Dreams Of Wubbo Ockels" wordt natuurlijk diens ruimtevaartverleden belicht, maar draait het eigenlijk om diens pogingen mensen te bewegen op een verantwoordelijker manier met de aarde om te gaan. De op TV uitgezonden emotionele toespraak die de in Almelo geboren astronaut/wetenschapper op zijn sterfbed deed, zit verwerkt in het slot van dit prachtig uitgewerkte conceptalbum, dat klinkt als een klok. De muziek van het album is uitgangspunt van een grootse theatershow met een enorm videodecor, 11-mans liveband, cabaretier Jörgen Raymann en zanger Bert Heerink. Deze show, Wubbo's Last Words: “Save The Earth” geheten, bevat muziek van het album van PBII, aangevuld met songs van o.a. Michael Jackson, David Bowie, John Farnham en Pink Floyd. Op zaterdag 26 januari is deze show te aanschouwen in het Wilminktheater in Enschede. De eerder aangekondigde voorstelling in het Theaterhotel hier in Almelo, op 19 januari, is geannuleerd.
    Websites:
    http://www.pb2.nl/
    http://www.savetheearth.nu .

    LIVE-TIP
    UFO – Love To Love
    Van het album “Lights Out” (Chrysalis, 1977)

    De naam van de hardrockgroep UFO is afgeleid van de gelijknamige Londense club, waar onder meer de leden van Pink Floyd vaak te vinden waren. Veel metalmuzikanten uit de jaren '80 en '90 noemen UFO als één van hun belangrijkste inspiratiebronnen. De Britse band bestaat een halve eeuw en heeft veel bandleden zien komen en gaan, waaronder de legendarische gitarist Michael Schenker. Frontman Phil Mogg is de drijvende kracht achter deze band en zijn stem is na al die jaren nog steeds herkenbaar en kraakhelder. Op 11 juni doet de Last Orders 50th Anniversary Tour Cultuurpodium Boerderij in Zoetermeer aan. In Duitsland is UFO rond die periode ook meermalen aan het werk te zien, onder andere in Keulen en Dortmund. “Lights Out” is een van de meest succesvolle albums uit het bandoeuvre. Van dat album uti 1977 hoort u “Love To Love”.
    Website: http://www.ufo-music.info/

    ALBUM VAN DE MAAND
    Finally George - Walk With Me
    Van "Life Is A Killer" (N.N.K. Records, 2018)

    We zijn het vaker tegengekomen: van die veteranen in de muziekindustrie die hun medewerking hebben verleend aan tientallen albums in allerlei stijlen. Maar ondertussen knaagt het blijkbaar: hun eigen ei konden ze in hun werk eigenlijk niet kwijt. En dan, als ze al ruim in de tweede helft van hun leven zitten, lukt het dan eindelijk dat ei uit te broeden. Georg Hahn lijkt ons zo iemand. Deze Hamburgse multi-instrumentalist en producer begon zijn professionele muzikale loopbaan, als we op zijn credits op Discogs kunnen afgaan, eind jaren zeventig al. Hij maakte deel uit van de band Cakewalk en verleende zijn muzikale diensten onder anderen aan de begaafde gitarist Erlend Krause. Die Roemeense Duitser was ooit te vinden in de groep Lake en, jawel, The James Last Orchestra, maar toch ook vooral een sessiebeest. Die Krause gaf Hahn de gelegenheid eindelijk zijn droom waar te maken op diens eigen label N.N.K. Records. Eindelijk onder eigen naam: Finally Georg(e)! Aan de perfectie die aan alle kanten van het resultaat "Life Is A Killer" af spat, is te horen dat hier bepaald niet over één nacht ijs is gegaan. De songs steken stuk voor stuk knap in elkaar en nestelen zich snel in je hoofd, zonder dat je erop uitgeluisterd raakt. Dat komt mede door de tot in de puntjes uitgewerkte arrangementen. Hahn is zoals gezegd multi-instrumentalist en heeft zodoende vele partijen zelf kunnen inspelen. Vriend Krause verleende wat additioneel gitaarwerk en speelt twee door merg en been gaande solo's . De toetsensolo's, die een sfeer creëren als bij Eloy rond 1980, zijn van Hahns eigen hand. Gelukkig is niet bespaard op het altijd lastige aspect van goed vastgelegde drumpartijen. Met Styx-drummer Todd Sucherman is een gigant binnengehaald, die zijn prachtige partijen thuis in Texas registreerde. Hoe moeten we "Life Is A Killer" muzikaal plaatsen? Door de bank genomen valt te horen dat Pink Floyd een grote liefde van Hahn is. Dat hoor je vooral ook terug aan de grootse, statige productiestijl. Daarnaast zijn er overeenkomsten te horen met de eveneens Floyd-beïnvloede uitingen van Steven Wilson, RPWL, A Freedom To Glide en Cosmograf. "Life Is A Killer" biedt tien songs lang bijzonder luistergenot, welluidend gemasterd door opnieuw een veteraan: de veelvuldig gelauwerde Tim Young. Vanavond opnieuw een song met een intense gitaarsolo van Krause, maar ook met heerlijke harmonievocalen in de fraaie refreinen.
    Website: https://finallygeorge.com

    EERSTE KENNISMAKING
    Bressler, Bill - Guitarist
    Van "Normal Boy" (eigen beheer, 2018)

    Vorige maand ging er ineens een album rond via internetfora, Twitter en Facebook: “Normal Boy” van Bill Bressler. Jacob Holm-Lupo van White Willow was ook danig onder de indruk en noemde het een 'Kevin Gilbert/Toy Matinee-artrock/powerpop/prog-achtig ding waarbij het lijkt alsof Tony Banks meespeelt.' Op dat moment dachten wij dat dit misschien wel een incognito-project was van een redelijk bekende muzikant, maar we zijn nu een maand verder en intussen is het duidelijk dat het album echt van een man genaamd Bill Bressler uit South Orange, New Jersey is. Geen mysterie dus, maar een zeer boeiend stukje nijvere huisvlijt. Veel elektronische klanken en ja, de drums zijn ook geprogrammeerd maar Bressler heeft ook muzikale vrienden uitgenodigd voor wat vocale bijdragen en elektrische gitaar- en baspartijen. Met name in de meer symfonische, Tony Banks-achtige passages moesten wij soms bij vlagen ook denken aan het Nederlandse Like Wendy. Voorlopig is dat album alleen nog maar te beluisteren via Spotify en Bandcamp (waar ook het als download te koop is) maar we hopen vurig dat er ergens een proglabel is die vindt dat dit ook op CD uit moet komen.
    Website: https://billbressler.bandcamp.com/ .

    ACTUEEL / HET DEBUUT
    Porcupine Tree – The Nostalgia Factory
    Van “On The Sunday Of Life...” (Delerium Records, 1992)

    Deze week is het exact 25 jaar geleden dat een beginnend Brits bandje genaamd Porcupine Tree optrad in De Nieuwe Pul in Uden. Het was pas de vijfde maal dat het kwartet op het podium stond en het was het eerste optreden buiten het Verenigd Koninkrijk. Het verhaal van dat optreden, en de warme band die vervolgens is ontstaan tussen Porcupine Tree en Nederland, vormt de basis van het later dit jaar bij Permafrost Publishers te verschijnen boek “Voyage 31: Porcupine Tree En Steven Wilson In Nederland”. In het boek onderzoekt journalist Wouter Bessels (auteur van de Nederlandstalige Pink Floyd-biografie) niet alleen de sporen die Steven Wilson solo en met zijn band in Nederland heeft achtergelaten, maar ook de sporen die Nederland achterliet in het oeuvre van Wilson & co. Aan de hand van interviews met bandleden, directe betrokkenen en andere ooggetuigenverslagen wordt niet alleen het verhaal van de relatie met Nederland geschetst. Bessels creëert gaandeweg een compleet beeld van de volledige ontwikkeling van Porcupine Tree, Steven Wilson én de vele satellietprojecten die daaromheen cirkelen. (bron: Progwereld)
    Websites:
    https://web.archive.org/web/20091004164645/
    http://www.porcupinetree.com/
    http://stevenwilsonhq.com/sw/
    http://www.permafrostpublishers.com/

    NIEUW
    Gardner, Jacco - Privolva
    - Pale Blue Dot
    - Descent
    Afkomstig van "Somnium" (Excelsior Records, 2018)

    Op zijn derde soloalbum, het eind vorig jaar verschenen "Somnium", heeft de multi-instrumentalist Jacco Gardner de vriendelijke psychedelische pop van zijn eerste twee platen ingeruild voor door synthesizers gedomineerde instrumentale muziek. In de persinformatie geeft de momenteel in Portugal wonende Gardner aan daarbij beïnvloed te zijn door musici als Vangelis, Jean Michel Jarre, Mike Oldfield, Bo Hansson, Tangerine Dream en Moog-pionier Mort Garson. Die namen borrelen echter ook op als je die info niet had gelezen. De rustieke, mysterieuze muziek op het naar het boek van de Duitse astroloog Kepler genoemde album zou je haast een eerbetoon aan deze klankkunstenaars kunnen noemen. Helaas noemt de maker in tegenstelling tot zijn voorbeelden echter niet de instrumenten die hij heeft gebruikt om deze spacy trip te maken; we kunnen dan ook alleen maar gissen naar de herkomst van de synthgeluiden. Gardner bespeelt echter ook bas, gitaren en drums, zodat hij ook sfeertjes van Oldfield en Hansson kan creëren. We denken nog steeds dat hij nog veel meer in zijn mars heeft, want "Somnium" klinkt wel wat braaf en net als op zijn vorige CD's herhaalt hij motiefjes en thema's wat te vaak zonder dat de composities daardoor rijker worden. Toch is dit een moedige plaat, die het zeker in de late avonduren prima doet.
    Websites:
    https://nl-nl.facebook.com/jaccogardnermusic/
    http://www.jaccogardner.com/.
  •  
  • Sunday 06 Januari 2019 Show No. 1331

    ALBUM VAN DE MAAND / NIEUW
    Finally George - She
    - Way Home
    Van "Life Is A Killer" (N.N.K. Records, 2018)

    We zijn het vaker tegengekomen: van die veteranen in de muziekindustrie die hun medewerking hebben verleend aan tientallen albums in allerlei stijlen. Maar ondertussen knaagt het blijkbaar: hun eigen ei konden ze in hun werk eigenlijk niet kwijt. En dan, als ze al ruim in de tweede helft van hun leven zitten, lukt het dan eindelijk dat ei uit te broeden. Georg Hahn lijkt ons zo iemand. Deze Hamburgse multi-instrumentalist en producer begon zijn professionele muzikale loopbaan, als we op zijn credits op Discogs kunnen afgaan, eind jaren zeventig al. Hij maakte deel uit van de band Cakewalk en verleende zijn muzikale diensten aan onder andere de begaafde gitarist Erlend Krause. Die Roemeense Duitser was ooit te vinden in de groep Lake en, jawel, The James Last Orchestra, maar toch ook vooral een sessiebeest. Die Krause gaf Hahn de gelegenheid eindelijk zijn droom waar te maken op diens eigen label N.N.K. Records. Eindelijk onder eigen naam: Finally Georg(e)! Aan de perfectie die aan alle kanten van het resultaat "Life Is A Killer" af spat, is te horen dat hier bepaald niet over één nacht ijs is gegaan. De songs steken stuk voor stuk knap in elkaar en nestelen zich snel in je hoofd, zonder dat je erop uitgeluisterd raakt. Dat komt mede door de tot in de puntjes uitgewerkte arrangementen. Hahn is zoals gezegd multi-instrumentalist en heeft zodoende vele partijen zelf kunnen inspelen. Vriend Krause verleende wat additioneel gitaarwerk en speelt twee door merg en been gaande solo's (o.a. in "Walk With Me"). De toetsensolo's (in o.a. "She"), die een sfeer creëren als bij Eloy rond 1980, zijn van Hahns eigen hand. Gelukkig is niet bespaard op het altijd lastige aspect van goed vastgelegde drumpartijen. Met Styx-drummer Todd Sucherman is een gigant binnengehaald, die zijn prachtige partijen thuis in Texas registreerde. Hoe moeten we "Life Is A Killer" muzikaal plaatsen? Door de bank genomen valt te horen dat Pink Floyd een grote liefde van Hahn is. Dat hoor je vooral ook terug aan de grootse, statige productiestijl. Daarnaast zijn er overeenkomsten te horen met de eveneens Floyd-beïnvloede uitingen van Steven Wilson, RPWL, A Freedom To Glide en Cosmograf. In zijn uithalen, zoals in "She", geeft Hahn eenzelfde emotionerende lading aan zijn prettig in het gehoor liggende zangstem als Cosmografs Robin Armstrong. "Life Is A Killer" biedt tien songs lang bijzonder luistergenot, welluidend gemasterd door opnieuw een veteraan: de veelvuldig gelauwerde Tim Young.
    Website: https://finallygeorge.com

    NIEUW
    Saluki - Sit Beside The Fire
    Afkomstig van "Amazing Games" (Apollon: Prog Records, 2018)

    Na het titelloze debuut uit 1976 ging de Noorse progressieve jazzrock/funk-formatie Saluki de studio in om een nieuwe plaat te gaan maken. Helaas ging Compendium Records failliet, zodat de band geen platencontract meer had en de opnames in het archief verdwenen. Een paar jaar geleden besloten twee leden, zanger/gitarist Freddy Dahl en toetsenman Kjel Rønningen de groep nieuw leven in te blazen. Er verscheen eindelijk een CD-editie van het debuut en samen met enkele gelijkgestemden werden de opnames voor de tweede plaat opnieuw opgenomen wat tot het onlangs verschenen "Amazing Games" leidde. De muziek is minder jazzy, mede omdat het blazerswerk nu voornamelijk door een EWI-speler wordt verzorgd. De nadruk ligt sterker op de meerstemmige vocalen, maar zo gauw de zangmicrofoons met rust worden gelaten, laat Saluki weer de vertrouwde progressieve jazzrock horen met sterk gitaarspel en pittige toetsensolo's. Het slotnummer "Sit Beside The Fire" dat we hebben uitgekozen is bijzonder omdat Dahl hierop muziek schreef bij teksten van niemand minder dan J.R.R. Tolkien. Bilbo Baggins zong het in "The Fellowship Of The Ring" terwijl de Hobbits in Rivendell verkeren.
    Website: https://www.salukimusic.no/ .

    NIEUW
    Gödel Codex, The - Can It Be
    Van “Oak” (Moonjune, 2019)

    The Gödel Codex is een samenwerking van vier Belgische muzikanten waarvan de meeste een achtergrond hebben in de jazz. Michel Delville en Antoine Guenet kennen we al van de band The Wrong Object waar we afgelopen week nog wat van hoorden. Guenet is overigens ook lid van Univers Zero. De band wordt aangevuld met Etienne Plumer en met 'sound artist' Christophe. Het doel is om jazz te mengen met post-rock en elektronische muziek in zowel gecomponeerde als geïmproviseerde stukken. Als inspiratoren worden dan ook David Sylvian, Robert Wyatt of Thom Yorke genoemd. Maar het viertal negeert ook zijn jazz-achtergrond niet: jazz blijft een belangrijk ingrediënt in de muziek van The Gödel Codex. We gaan luisteren naar “Can It Be”.
    Websites:
    http://www.micheldelville.com/
    http://moonjune.com
    https://www.facebook.com/moonjunerecords2/ .

    NIEUW
    Holdsworth, Allan - Tokyo Dream (live)
    Afkomstig van "I.O.U. Live In Japan 1984" (Manifesto Records, 2018)

    In 1984 kwam in Japan de laserdisk "Tokyo Dream" uit, met daarop een op 14 mei van dat jaar in Tokyo opgenomen concert van Allan Holdsworth en zijn band I.O.U. In 1997 bracht de toenmalige zanger van I.O.U., Paul Williams, op Purple Pyramid een niet door Holdsworth goedgekeurde selectie van de stukken van dat optreden uit als "I.O.U. Live". Onlangs pas vonden de erven van de in 2017 overleden gitarist de tijd rijp voor een officiële release van het concert op CD, waarbij de eerste 1000 exemplaren van "I.O.U. Live In Japan 1984" vergezeld gaan van een DVD met daarop de complete show. De ritmesectie bestond uit drummer Chad Wackerman, die Gary Husband verving, en, als nieuwste aanwinst, bassist Jimmy Johnson. Deze line-up was de laatste waarin een prominente zanger te horen was. Tevens zou Holdsworth in de jaren hierna intensief met de SynthAxe aan de gang gaan. Van dit live-album hebben we "Tokyo Dream" geselecteerd dat niet op de versie van Paul Williams stond.
    Websites:
    http://manifesto.com/allan-holdsworth/
    https://nl-nl.facebook.com/groups/361803263942657/

    NIEUW / IN HET NIEUWS
    Haken - Host
    Van het album “Vector” (InsideOut / Sony Music, 2018)

    “Waar Dream Theater tot een jaar of tien geleden nog leidend was in de hedendaagse progressieve rock (sic, de schrijver lijkt namelijk op progressieve metal te doelen; red), staat er een nieuwe lichting band op die, geïnspireerd door Dream Theater, langzaamaan deze rol overnemen in het genre. Haken is wat mij betreft zeker een van deze bands. Waar men op het debuut “Aquarius” en opvolger “Visions” een nog sterk door Dream Theater geïnspireerd geluid laat horen, transformeert dat vanaf “The Mountain” en krijgt Haken een eigen gezicht. Op “Affinity” wordt het geluid verder ‘gemoderniseerd’ en in dat opzicht is “Vector” weer een logische stap in de bandontwikkeling. Een blik op de speelduur van de nummers leert dat de mannen van Haken het op “Vector” – voor hun doen – bondig houden. In de vorm van “Veil” staat er weliswaar één nummer van twaalf minuten op het album, maar met 45 minuten is dit het kortste volwaardige Haken-album. Het hoogtepunt is “Host”, een nummer waarop de band een nieuwe kant van zich laat horen. Het wordt stemmig ingezet met begeleiding door een melancholisch klinkende trompet en vervolgens wordt de spanning stap voor stap zorgvuldig opgebouwd. Indrukwekkend. “Vector” is veruit het hardste album uit de discografie van de band. Het duurde dan ook een aantal luisterbeurten alvorens de nummers op hun plek vielen.” (Marco Paasman, Zware Metalen)

    Het album 'Vector' van Haken is door de lezers van Prog Magazine verkozen tot album van het jaar. Er werd hier niet gewerkt met een vaste lijst albums waaruit gekozen kon worden. Dat levert een interessante lijst op:

    1. Haken - Vector
    2. Tesseract - Sonder
    3. Anna Von Hausswolff - Dead Magic
    4. Voivod - The Wake
    5. The Pineapple Thief - Dissonance
    6. Ihsahn - Amr
    7. Riverside - Wasteland
    8. The Fierce And The Dead - The Euphoric
    9. Thumpermonkey - Make Me Young, Etc
    10. A Perfect Circle - Eat The Elephant
    11. Tony Banks - Five
    12. Orphaned Land - Unsung Prophets & Dead Messiahs
    13. Coheed And Cambria - Vaxis - Act 1: The Unheavenly Creatures
    14. Spiritualized - And Nothing Hurt
    15. Vennart - To Cure A Blizzard Upon A Plastic Sea
    16. Soft Machine - Hidden Truths
    17. Oceans Of Slumber - The Banished Heart
    18. Ivar Bjornson & Einar Selvik - Hugsja
    19. Midas Fall - Evaporate
    20. Kino - Radio Voltaire

    Website: https://www.hakenmusic.com/
    Dit nummer: https://www.youtube.com/watch?v=3KFLknP49Vk.

    IN HET NIEUWS
    Riverside – The Struggle For Survival
    Van "Wasteland" (InsideOut, 2018)

    Riverside kwam afgelopen jaars terug met het eerste album ná de plotselinge, volkomen onverwachte dood van gitarist Piotr Grudzinski. De Poolse groep vervolgt evenwel gewoon de werkwijze om per album een behoorlijk ander gezicht van zichzelf te laten zien. "Wasteland" is een album vol interne contrasten. Het album begint sprookjesachtig en folky met het a capella "The Day After", om vervolgens in "Acid Rain" en "Vale Of Tears" gitaarriffs te laten horen die sinds de beginjaren niet meer zo stevig hebben geklonken bij de Polen. De meeste gitaarpartijen werden ingespeeld door ex-Quidam-gitarist Maciej Meller, die nu tevens de tourgitarist van Riverside is geworden. Maar ook bandleider/zanger/bassist Mariusz Duda speelt nu gitaar en buiten nog een eenmalig te horen gastgitarist is er ook een flinke rol voor een gastviolist. Folky melodieën keren terug in "Lament" en "River Down Below". Opvallend is, dat het langste nummer van het album instrumentaal is, in de vorm van het tweedelige "The Struggle For Survival". Ook in dit stuk worden stevig rockende passages afgewisseld met meer filmisch klinkende ingetogenheid.

    “Wasteland” is op nummer één geëindigd in de 2018-lijst die door het 19-koppige achter iO Pages is samengesteld:

    1. Riverside – Wasteland
    2. Mystery – Lies And Butterflies
    3. Riversea – The Tide
    4. The Pineapple Thief – Dissulution
    5. Kayak – Seventeen
    6. The Sea Within – The Sea Within
    7. Southern Empire – Civilisation
    8. Oak – False Memory Archive
    9. Perfect Beings – Vier
    10. Gert Emmens & Ruud Heijer – Galaxis

    Website: https://riversideband.pl/en/ .

    LIVE-TIP
    Tears For Fears - Watch Me Bleed
    Afkomstig van "The Hurting" (Mercury Records, 1983/1999)

    Op 17 februari zal Tears For Fears in een uitverkocht AFAS Live te Amsterdam optreden in de "Rule The World"-concertreeks. Meer dan 35 jaar geleden verscheen het opzienbarende debuut van dit duo, "The Hurting", waarop Curt Smith en Roland Orzabal een eigenzinnige, met psychologische diepgang gepaard gaande versie van synthipop lieten horen. Zo is "Watch Me Bleed" deels gebouwd op akoestische gitaarpartijen. De heren kregen hulp van onder andere drummer Manny Elias, saxofonist Mel Collins en gitarist Phil Palmer.
    Websites:
    http://tearsforfears.com/
    https://www.facebook.com/TearsForFears .

    LIVE-TIP
    RPWL – Disbelief (live)
    Van het album “A New Dawn” (Gentle Art Of Music / Soulfood, 2017)

    RPWL brengt op 22 maart hun nieuwe studioalbum uit, “Tales From Outer Space”, gevolgd door een uitgebreide Europese tour. Op 7 april staat de Duitse band in de Boerderij in Zoetermeer, 24 april in de Hypothalamus in Rheine en op 25 april in Zentrum Altenberg in Oberhausen. Al zegt de groep dat het album dit keer niet conceptueel is; de songs zijn wel allemaal gebaseerd op korte science fiction-verhalen.
    Website: https://www.rpwl.net/ .

    NIEUW / LIVE-TIP
    Giersbergen, Anneke van, with Residentie Orkest The Hague - Shores Of India
    Van "Symphonized" (InsideOut / Sony Music, 2018)

    Afgelopen mei gaf Anneke van Giersbergen twee concerten met het Haagse Residentie Orkest. Gepoogd is zoveel mogelijk aspecten van Anneke's carrière aan bod te laten komen. Arrangeurs Marijn van Prooijen en Gijs Kramers werd gevraagd om orkestpartijen aan te leveren voor songs die origineel werden uitgevoerd door The Gathering, Lorrainville, The Gentle Storm, VUUR en Anneke solo. Ook écht klassiek werk komt aan bod middels een 'cover' van Henry Purcell. Aan dat arrangeren ging een beslisproces vooraf, zo wordt in het boekje uitgelegd: vullen we een rockband, inclusief drums, aan met een orkest, of vertrouwen we op een puur klassieke klank van Anneke plus orkest? Gekozen werd, net als bij Peter Gabriels "New Blood"-project, voor het laatste en dat pakt sprookjesachtig mooi uit. Luister maar naar het zinderende slotstuk "Shores Of India", een Arjen Lucassen-compositie voor The Gentle Storm. Deze maand begint een tweeënhalve maand lange akoestische theatertournee van Van Giersbergen, die op 11 januari Theater Hof 88 hier in Almelo aandoet.
    Website: http://www.annekevangiersbergen.com/

    LANG NIET GEHOORD
    Leirvik, Silje – Snø
    Afkomstig van "Endless Serenade" (Autumnsongs / Burning Shed,2013)

    Het is alweer een tijd geleden dat we wat hebben gehoord van de Noorse zangeres Silje Leirvik. In 2017 werkte ze nog samen met de band Holon, wat natuurlijk weer een productie was van Rhys Marsh. Maar het is nu alweer 6 jaar geleden dat ze zelf een album uitbracht. Gelukkig plaatst ze op haar Facebook-pagina foto's die erop wijzen dat ze druk bezig is met een derde album. Vooralsnog grijpen wij nog weer even terug op het tweede album “Endless Serenade”, dat bij herbeluistering nog steeds een klein pareltje blijkt. Op dit tweede album kleurt Leirvik erg mooi met instrumenten als elektrische piano, hier en daar pedal steelguitar, orgel, drums, wat flarden Mellotron en synthesizers. Bovendien maakt ze vernuftig gebruik van 'tape delay'. Het resultaat is een plaat die aanvoelt als een hele warme douche na een lange koude dag. Oftewel uitermate geschikt voor deze tijd van het jaar. We gaan daarom ook luisteren naar het nummer “Snø”.
    Website: http://siljeleirvik.com/

    EEN BEETJE VREEMD MAAR WEL LEKKER
    Monika Roscher Big Band - Timewarp
    Van "Of Monsters And Birds" (Enja Records, 2016)

    De uit München afkomstige Monika Roscher Big Band omschrijft zichzelf als een 'artrock-pop-electro-collectief vermomd als een big band'. Dat dekt inderdaad wel de lading van de muziek die we horen op het tweede album "Of Monsters And Birds", waarbij het jazz-element misschien nog wel iets te onderbelicht is. Er zijn namelijk zeker momenten op het album dat de muziek flink in die richting gaat. Bandleider, zangeres en gitariste is Monika Roscher die tevens de band dirigeert en alle muziek schrijft. Afgaande op diverse online-live-video's heeft ze daarnaast ook zo haar ideëen over hoe het er visueel uit moet zien. Daardoor moeten we op een of andere manier ook wel een beetje denken aan Björk, maar zeker als de band lekker vol gas geeft is ook de link met Snarky Puppy snel te leggen. De Monika Roscher Big Band is minder funky dan laatstgenoemde en echt swingen doen de Duitsers ook niet, maar ze leveren wel intrigerende muziek af, die met name de avontuurlijk ingestelde luisteraar zal boeien.
    Website: https://www.monikaroscher.com/
    Bandcamp: https://monikaroscher.bandcamp.com/album/of-monsters-and-birds
    Concert: https://www.youtube.com/watch?v=FU8dbAnKns8&t .

    IN HET NIEUWS
    No-Man – Only Rain
    Van “Returning Jesus” (3rd Stone, 2001)

    Afgelopen maandag, op 31 december, zette Steven Wilson weer zijn jaarlijkse overzicht en vooruitblik op het nieuwe jaar online. Er staat weer veel op stapel. Na het laatste deel van de “To The Bone” tour is Wilson wel even klaar met optreden en zal er weer worden begonnen aan het schijven van een nieuw studio-album. Die gaat volgens eigen zeggen weer anders worden dan de voorgangers. Op het remaster/remix-gebied neemt hij wat gas terug en zijn er niet veel projecten. Wel komt rond april een box van Tangerine Dream uit met veel uniek materiaal. Daarnaast is hij weer met Tim Bowness aan de slag voor een nieuw No-Man album. Wilson en Bowness werken al een aantal jaar aan een nummer dat een plaatsje op een volwaardig album verdient. Dit zal betekenen dat we na 10 jaar eindelijk de opvolger van “Schoolyard Ghosts” kunnen verwachten. We grijpen voor nu nog even terug naar twee albums ervoor: het wondermooie “Only Rain” van “Returning Jesus”. Op dit nummer horen we naast singer-songwriter Ben Christophers ook de legendarische, van Nucleus bekende, Schotse trompettist Ian Carr. die helaas in 2009 is overleden.
    Website: https://no-man.co.uk/

    TWEEDE KENNISMAKING
    Innerspace - The Other Side / In Motion
    Van "Rise" (eigen beheer, 2017)

    Canada is de laatste jaren bijna een soort van hofleverancier geworden van melodieuze, stevige progrock met bands als Mystery en Huis. De band Innerspace is tot op heden aan onze aandacht ontsnapt maar past daar perfect bij. Na debuut “The Village”, dat in 2012 verscheen, bleven alleen zanger/gitarist Phil Burton en gitarist Simon Arsenault alleen achter. Het duo moest vervolgens op zoek naar een nieuw bassist, toetsenist en drummer. Daar nam men ruim de tijd voor om uiteindelijk vorig jaar met de opvolger “Rise” voor de dag te komen. Innerspace sluit muzikaal goed aan bij die eerder genoemde bands – sterker nog: er is zelfs een directe connectie, want Innerspace's huidige drummer William Régnier is tevens ook de drummer van Huis! Gelukkig heeft Innerspace wel degelijk een typische eigen sound weten neer te zetten. Er mag bij vlagen flink gerockt worden, maar er is ook plaats voor mooie melodieuze en orkestrale elementen. Als eerste kennismaking lieten we een tijdje geleden de meest rockende track van het album horen, “Under The Spotlight”. Ditmaal kiezen we voor twee tracks die in elkaar overlopen: de piano-ballade "The Other Side", gevolgd door het zeer Floydeske "In Motion" waarin zanger Phil Burton laat horen dat zijn stem ook een prettig rauw randje heeft.
    Bandcamp: https://innerspace1.bandcamp.com/album/rise
    Website: http://www.innerspace-band.com/home.html .
  •