• Complete Archive

    On this page you will find our archive of playlists. You can either browse by month or have a look at the complete alphabetical overview below. (up to Show 1451)

    HERE

  • Sunday 9 Mei 2021 Show No. 1452

  • NIEUW
    Walker, Ryley – Striking Down Your Big Premiere
    – Clad With Bunk
    Van “Course In Fable” (Husky Pants, 2021)

    We hebben de muziek van Ryley Walkers doorbraakalbum "Primrose Green" uit 2015 in het verleden omschreven als een mengsel van Van Morrison ten tijde van “Astral Weeks” en Tim Buckley ten tijde van “Happy Sad”. Ofwel een behoorlijk in zichzelf gekeerde singer-songwriter die onder invloed van zijn eigen muziek in hogere sferen leek te komen en daar zijn luisteraars in meesleepte. De man heeft sindsdien vele platen uitgebracht, waaronder ook de nodige experimentele en instrumentale. Het nu verschenen “Course In Fable” valt onder zijn reguliere singer-songwriter-albums en diverse recensenten bespeurden prog-invloeden in zijn muziek. Hoe gelijk ze daar in hebben kunt u zo zelf beoordelen. In ieder geval is het progressieve singer-songwritermuziek te noemen, waar met wat goede wil invloeden uit vroeg-progressieve artiesten van rond 1970 zijn terug te horen. Wat dat betreft is hij nog steeds duidelijk een liefhebber van muziek uit hetzelfde tijdvak als dat hij 6 jaar geleden was. In “Clad With Bunk” lijkt het zelfs of we een Mellotron horen, maar op de hoes wordt die niet genoemd. Daarnaast klinkt Walker veel opener en extraverter dan in zijn carrièrebegindagen. De productie was in handen van de van o.a. de invloedrijke postrockband Tortoise bekende John McEntire.
    Website:
    https://www.ryleywalker.com/ .

    NIEUW
    Hjelm, Hans – System Calibration
    Van “Factory Reset” (Kungens Ljud & Bild, 2021)

    Van de uit Zweden afkomstige gitarist Hans Hjelm is deze maand zijn eerste soloalbum verschenen. Hij heeft jazzgitaar gestudeerd aan de University of North Texas in Dallas en is tevens lid van de psychedelische rockbands Kungens Män en Automatism. Op “Factory Reset” laat Hjelm zich echter duidelijk beïnvloeden door Depeche Mode en door Krautrock - en dan voornamelijk het gitaarspel van Michael Rother. Deze kruisbestuiving zorgt voor een fijne trip waarbij gitaar- en toetsenspel beiden hoofdrollen innemen. Hjelm bespeelt alle instrumenten zelf, behalve de drums, die door Jesper Skarin (Gösta Berlings Saga, Vak) zijn ingespeeld. Het zou te gemakkelijk zijn om Hjelm kopieergedrag te verwijten van band als Neu! of Kraftwerk. De muziek oip “Factory Reset” is namelijk veel organischer van karakter dan het werk van die Krautrockbands. Brede synthtapijten ondersteunen veelvuldig lekker gitaarspel en opzwepend drumwerk. Zoals bijvoorbeeld in het Nummer “System Calibration”, dat we gaan laten horen. Overeenkomsten met een album als “Signify” van Porcupine Tree zijn hier zeker herkenbaar. Hans Hjelm adviseert zelf om het album met hoofdtelefoon op te beluisteren: ga rustig achterover zitten en laat je onderdompelen in de muziek.
    Websites:
    https://hans-hjelm.com/
    https://hanshjelm.bandcamp.com/album/factory-reset
    https://www.facebook.com/hanshjelmmusic .

    NIEUW
    Giovanni Blue - Horizon
    - The Night Is Mine
    Van "Moments" (OOB Records, 2021)

    John Geel brengt onder de naam Giovanni Blue een serie albums uit, waarop hij samenwerkt met diverse vocalisten. In 2018 verscheen al "Time Will Tell" en eerder dit jaar de opvolger "Moments". De Britse Leonora Jane Wood zingt de 14 samen met Geel geschreven songs op dit album, dat qua stijl redelijk divers te noemen valt. Er zitten de nodige songs tussen die neigen naar een progressieve sound, maar het merendeel is wel echt als 'pop' te classificeren, met hier en daar een jazzy en bluesy inslag. Leonora Jane Wood, die hier werkt onder de naam Nina, heeft een aangename stem, die ons qua klank wel wat doet denken aan die van Chrissie Hynde (Pretenders) maar dan met het vocale bereik van Annie Lennox (Eurythmics) en op sommige momenten schiet bij beluistering ook de Nederlandse zangeres Kovacs als referentie door ons hoofd. Geel bespeelt verder alle instrumenten, echt dan wel virtueel. De muziek had wat ons betreft wel wat eigenzinniger en spannender mogen zijn en af en toe wat meer op de voorgrond mogen treden, want soms lijkt het niet meer dan een aangenaam ondergrondje voor Woods zang. Neemt niet weg dat Giovanni Blue wel degelijk een innemend project is van eigen bodem, waarvan we in de toekomst hopelijk nog meer gaan horen.
    Websites:
    https://oob-records.bandcamp.com/album/moments
    https://www.facebook.com/profile.php?id=100004576277015.

    NIEUW / LIVE-TIP
    RPWL – In Your Dreams (Live & Personal)
    Van “God Has Failed | Live & Personal” (Gentle Art Of Music / Soulfood, 2021)

    Vorig jaar had RPWL een tournee willen ondernemen om te vieren dat het 20 jaar geleden was dat het debuut “God Has Failed” verscheen. Helaas gooide corona roet in het eten en werd die tour gecanceld. Niet uitgesteld dus, omdat men niet tijden later alsnog zoals aangekondigd het hele album wilde gaan spelen als er intussen (hopelijk) allang nieuw werk is. Daarom is er nu een live-in-de-studio-opname op 2LP, CD, DVD en Blu-ray verschenen. Ondanks dat de huidige bezetting nog maar twee oerleden kent, namelijk de creatieve spil Yogi Lang en Kalle Wallner, is er niet heel veel muzikaal verschil. Wel mooi aan de DVD- en Blu-ray-versies is de aanwezigheid van een fraaie 5.1-mix. Ook zijn hier interviews te vinden met zowel de huidige, als de toenmalige bezetting. Leuk is dat daarbij soms, om de nostalgische waarde te vergroten, destijds on the road gemaakte beelden zijn gesneden. En laten daar nu ook beelden zitten die tijdens de opbouw van het concert in Hellendoorn zijn geschoten. Want Stichting Symphel was er destijds snel bij met het ontdekken van de Beierse band. Wij kiezen “In Your Dreams”, waar duidelijk het Pink Floyd van “The Division Bell” in is terug te horen. Denk daarbij aan “Take It Back” en (mede door het gebruik van de 'talkbox', ofwel het geluid van je gitaarversterker door een tuinslang via je mond in de microfoon laten komen) “Keep Talking”. RPWL staat in juni 2022 op het Midsummer Prog Festival (dat onlangs dus is verplaatst van juni 2021 naar juni 2022). En op de eigen RPWL-website is te lezen dat ook tijdens Night Of The Prog 2022 wordt opgetreden, op 24 juli 2022, iets wat de organisatie zelf nog niet heeft aangekondigd.
    Websites:
    https://www.rpwl.net/
    Dit nummer: https://youtu.be/IjEJPz_CbQE .

    (OP)NIEUW
    Glass Kites - Ideologue + Discworld / Projector
    Van "Glass Kites II" (eigen beheer, 2021)

    In februari van dit jaar schonken we voor het eerst aandacht aan het tweede mini-album van Glass Kites en dus vonden we het hoog tijd om hier nog wat meer van te laten horen. Ten tijde van het debuut (dat wij pas in 2018 ontdekten maar al in 2012 was verschenen) plaatsten we de Canadese formatie ergens tussen Radiohead, Anathema en het Noorse Oak en wat dat betreft is er op "Glass Kites II" niet zo gek veel veranderd - met dien verstande dat de muziek minder leunt op alleen maar de prachtige sfeerklanken maar een stuk dynamischer is gaan klinken. Het spel van bassist Nate Drobner is prominenter en nieuwe drummer Kyle Araki geeft de muziek soms flink wat extra energie. Grote blikvanger van Glass Kites is nog immer zanger/gitarist/toetsenist Leon Feldman, die ook nog eens tekent voor de prachtige productie. Hoogtepunt van dit mini-album wordt gevormd door de twee tracks “Ideologue” en “Discworld / Projector” die gezamenlijk "Glass Kites II" prachtig afsluiten.
    Website:
    https://glasskites.bandcamp.com/ .

    VOORPROEFJE
    Styx – Crash Of The Crown
    Van het aankomende album "Crash Of The Crown" (Universal, 18 juni 2021)

    Styx heeft het titelnummer van het komende album “Crash Of The Crown” beschikbaar gesteld via streamingplatforms. Het nieuwe conceptalbum verschijnt op 18 juni en is het 17de voor de Amerikaanse band, die hierop de stijl voortzet die op de vier jaar geleden verschenen voorganger ''The Mission'' was te horen. Styx, dat met Collective Soul op tournee gaat in Amerika, zal het album ''Crash Of The Crown'' uitbrengen op transparant vinyl, zwart vinyl, CD en via digitale platforms. Bovendien, voor Record Store Day op zaterdag 12 juni, zal ook nog de EP “The Same Stardust” uitgebracht worden, exclusief op blauw 180 grams 12” vinyl. Kant 1 zal twee gloednieuwe nummers bevatten, namelijk “The Same Stardust” en “Age Of Entropia”. Kant 2 laat vijf live-opnamen horen: klassieke Styx-hits in de versies zoals ze eerder te horen waren tijdens de 'Styx Fix'-livestreams. (bron: Jerry Ewing, Loudersound / Prog)
    Websites:
    https://styxworld.com/
    Dit nummer op YouTube: https://youtu.be/mtCpmFDVhII .

    IN HET NIEUWS / LIVE-TIP / 20 JAAR
    Marillion – Map Of The World
    Van “Anoraknophobia” (Intact, 2001)

    Deze week maakte Marillion bekend dat de Europese herfsttournee van dit jaar om evidente redenen een jaar is uitgesteld. Zie voor de nieuwe Nederlandse data onze concertagenda. Ook zal het Marillion Weekend in Port Zélande in 2022 worden uitgesteld naar 2023. Rond zo’n groot evenement is het noodzakelijk verzekeringen af te sluiten en dat is op dit moment voor het voorjaar van 2022 niet te doen. Wel zullen de weekenden in de overige landen gewoon in 2022 doorgang vinden. Die zijn dan ook kleinschaliger van opzet, zonder af te huren bungalowpark. Meer hierover volgt binnenkort. Het schijven van een nieuw album gaat echter wel gestaag door en ook daar zal binnenkort meer nieuws over komen, met vast en zeker een uitgebreide pre-ordercampagne. Over zo'n campagne gesproken: het is alweer 20 jaar geleden dat Marillion als eerste band met een via internet opgezette voorfinanciering begon. Voor het album “Anoraknophobia” werd op voorhand gevraagd het album vooruit te bestellen zonder dat er ook maar een noot was opgenomen. 12,674 fans gaven hieraan gehoor, wat de band een ruim budget gaf voor het schrijven, opnemen en uitbrengen van het album en ook nog voldoende voor promotieactiviteiten. Als dank kregen de ‘voorbestellers’ een speciale editie. “Anoraknophobia” verscheen officieel op 7 mei 2001 en zette de toon voor de navolgende Marillion-albums. We gaan luisteren naar een nummer dat nog nooit is gedraaid bij Xymphonia: het poppy “Map Of The World” waarvoor zanger Steve Hogarth de teksten samen met Nick Van Eede van Cutting Crew schreef.
    Website:
    https://www.marillion.com/ .

    ALBUM VAN DE MAAND
    Kerrs Pink - Away From Shadows
    Van het album "Presence Of life" (eigen beheer, 2021)

    Het in maart verschenen "Presence Of Life" is het zevende album van de Noorse band Kerrs Pink en verscheen maar liefst zeven jaar na “Mystic Spirit”. Evenals deze directe voorganger schopt “Presence Of Life” het tot Album van de Maand bij Xymphonia!

    De basis voor de Noorse band werd al in 1972 gelegd, al duurde het 4 jaar eer de huidige naam werd aangenomen (de oude was Cash' Pink!); het debuutalbum verscheen pas in 1980. Kerrs Pink is de naam van een Noors aardappelras en tegelijk legt de helft ervan een link naar een bekende progressieve rock band. De groep heeft al zo'n 30 bezettingen versleten, met gitarist Harald Lytomt als constante factor. De verwevenheid van Noorse traditionele folk in de zes nummers op “Presence Of Life” is net als op de zes voorgaande albums nog steeds van toepassing, maar nooit uitgesproken aanwezig. Met Hans Jørgen Kvisler is er een extra gitarist toegevoegd aan de bezetting. Samen met gitarist Hararld Lytomt gaat Kvisler de nodige muzikale duels aan met toetsenisten Glenn Fosser en Lasse Johansen. De twee laatstgenoemden staan garant voor weelderig Hammondorgelspel, pompende Moogklanken, zuigende Mellotronakkoorden en prikkelend pianospel. De vocalen, die je aan Deep Purple's zanger Ian Gillan doen denken, worden (net zoals op het vorige album) verzorgd door Eiríkur Hauksson. De ritmesectie, bestaande uit bassist Per Langsholt en drummer Magne Johansen, completeert het geheel. “Presence Of Life” biedt prachtige melodieën, die geïnspireerd zijn op Noorse folk, maar dan wel vertolkt op volbloed progressieve rockinstrumenten. Je hoort de invloeden van een aantal beroemde bands erin terug, waaronder Procol Harum, Deep Purple en Genesis. De muzikale mix van klassiek in een moderne setting vindt zijn weerslag in het mooie artwork. Dat is gebaseerd op een beroemd werk van de Duitse romantische schilder Caspar David Friedrich (1774–1840), maar dan geplaatst in een moderne setting. Eerst denk je namelijk een man omringd door ongeschonden natuurschoon te zien, tot je de koeltorens in de verte ontwaart... Voor deze tweede zondag van mei selecteerden we "Away From Shadows": Noorse Prog om je vingers bij af te likken.
    Website:
    https://kerrspink.com.

    VREEMD KOPPEL
    Jones, Rickie Lee - Skeletons
    Van “Pirates” (Warner Bros. Records, 1981/Mobile Fidelety Sounds Lab, 2009)
    Fish - A Gentleman’s Excuse Me
    Van “Virgil In A Wilderness Of Mirrors” (EMI Records, 1989 / Chocolate Frog Records, 2006)

    In interviews willen muzikanten nog wel eens vertellen wat hun favoriete bands of musici zijn. Het gebeurt echter niet vaak dat ze een specifiek nummer noemen. Een van de uitzonderingen hierop is Fish, die in een recent interview in iO Pages onthulde dat hij elke keer dat hij “Skeletons” van Rickie Lee Jones hoort moet huilen van ontroering. Nu wil het toeval dat zowel Fish als Jones eind vorig jaar in de serie “Untold Stories” van Leo Blokhuis zaten. Fish sprak daarin uitgebreid over de totstandkoming van “A Gentleman’s Excuse Me” van zijn solodebuut “Virgil In A Wilderness Of Mirrors” uit 1989, terwijl de Amerikaanse zangeres een akoestische versie van haar hit “Chuck E’s In Love” van haar titelloze debuut uit 1978 voordroeg. Het nummer “Skeletons” komt echter van de opvolger van die LP, “Pirates”, dat in 1981 verscheen. De muziek werd destijds als te pretentieus omschreven, maar is van zo’n ongekende schoonheid dat we Fish alleen maar gelijk kunnen geven. Je zou “Pirates” kunnen omschrijven als het werk van een in jazz geïnteresseerde singer-songwriter die een melodieuze modern klassieke songcyclus voordraagt, waarbij ze begeleid wordt door de top van de West Coast-musici en een enkele keer, zoals in “Skeletons” door een orkest. Kortom, een mooie gelegenheid om de ontroering van Fish te koppelen aan zijn eigen emotionele song.
    Websites:
    https://www.rickieleejones.com/
    https://fishmusic.scot/.

    IN HET NIEUWS
    Diagonal – Citadel
    Van “Arc” (Cobblers Records, 2019)

    Het uit Brighton afkomstige “Diagonal” bestaat al sinds 2006 en was initieel een zevenmansformatie. In 2008 verscheen het debuutalbum en 4 jaar later een tweede plaat, waarop de bezetting terug blijkt te zijn gebracht tot een kwintet. Op de eerste twee platen waren de jonge muzikanten duidelijk beïnvloed door progbands als King Crimson en Van Der Graaf Generator maar ook door de jazzrock van Return To Forever. In 2013 laste de band een pauze in, om in 2019 terug te keren met het album “Arc”, waarop Diagonal uitgebreid blijkt tot sextet. “Arc” laat ook een ander geluid horen en is duidelijk meer beïnvloed door de Canterbury Scene. Maar ook hoor je hints naar postrock, jazzrock, de spacy kant van Pink Floyd en toch ook weer Van Der Graaf Generator terug. We hebben in 2009 al eens wat van het debuut gedraaid, waarover we opmerkten dat dat album zo in 1971 had kunnen zijn uitgebracht. Sindsdien zijn we Diagonal uit het oog verloren. Er is echter nieuws, want deze Britten werken momenteel hard aan een vierde studioalbum die al in voornotering via Bandcamp kan worden besteld. Als je dit doet, help je ook de opnames te financieren. We gaan nu iets laten horen van “Arc”, het dromerige “Citadel”.
    Websites:
    https://www.facebook.com/diagonalband
    https://diagonal.bandcamp.com/album/arc.

    MINI-SPECIAL
    NOA - Far Side Of The Sun
    Van “Tri-Logic” (Pam, 1987 / Arcàngelo, 2018)
    NOA - If Tomorrow Comes Part 1
    Van “If Tomorrow Comes” (Arcàngelo, 2018)

    NOA is niet alleen de naam van een Israëlische zangeres die onder productionele leiding van onder anderen Pat Metheny en Rupert Hine albums opnam,

    het is ook de naam van een Japanse progressieve jazzrockformatie. In 1987 werd de debuut-LP “Tri-Logic” uitgebracht. NOA bestond toen nog uit drie musici, vandaar die titel. Het openings- en titelnummer toont een grote bewondering voor het door de SynthAxe en synthesizers beheerste geluid van albums als “Atavachron” en “Sand” van Allan Holdsworth. De muziek ligt duidelijk op het raakvlak van progressieve rock en jazzrock, wat onder meer “Far Side Of The Sun” onderstreept. Eigenlijk is alleen het vreemd gezongen “Summer Of Tokyo” een buitenbeentje. De band, met als vaste kern gitarist Hiro-Fumi Mitoma en drummer Ichiro "John Paul" Takesako, bleef hierna nog wel optreden en versterkte zich daarvoor met de in 2007 overleden toetsenman Takashi Iijima. Aan hem is het in 2018 uitgebrachte comebackalbum “If Tomorrow Comes” opgedragen, dat nog sterker de progressieve roots van de musici benadrukt. Tegelijkertijd bracht het label Arcàngelo tevens een CD-versie van het debuut uit, en aangezien we NOA pas onlangs ontdekten kunnen we nu ter introductie van beide albums een stuk laten horen. Binnenkort vervolgen we deze mini-special hopelijk met materiaal van de in oktober 2020 verschenen derde plaat “Journey To Babel”.
    Websites:
    https://nl-nl.facebook.com/hirofumi.mitoma
    https://www.cdjapan.co.jp/person/700809648
    http://www.progarchives.com/artist.asp?id=9012 (niet erg accurate biografie).

    Plant, Robert - The Greatest Gift
    Van "Fate Of Nations" (Fontana, 1993)

    Robert Plant kennen we natuurlijk als zanger van Led Zeppelin. In 1980 kwam er met de dood van drummer John Bonham een een einde aan Led Zeppelin en ging Plant verder met een solocarrière. Hij staat bekend om zijn krachtige stijl, groot vocaal bereik en vaak mystieke teksten. Er verschenen 10 soloalbums in de periode 1982-2017, ook één verzamelalbum en een drietal samenwerkingen: een uiterst succesvol album met Alison Krauss, één met zijn band Band of Joy en één met zijn oude Led Zeppelin-maat Jimmy Page. Plant werkte nog regelmatig samen met Page. In december 2007 gaven de nog levende leden Robert Plant, Jimmy Page en John Paul Jones, aangevuld door Jason Bonham, de zoon van John, een eenmalig reünie-concert met Led Zeppelin in het Londense O2-theater. Ondanks het feit dat het concert een doorslaand succes werd, heeft Robert Plant naderhand meermalen laten weten dat er wat hem betreft geen Led Zeppelin-reünie komt. Wij gaan terug naar een album uit Plants solocarrière: “Fate Of Nations” uit 1993, het zesde studioalbum van Robert Plant. Hij had toen een uitstekende, creatieve band om zich heen verzameld, met o.a. voormalig It Bites-gitarist Francis Dunnery. Hij was met die groep dat jaar de headliner van Parkpop en keerde een half jaar later terug naar Nederland voor een voor zijn doen intiem concert in Paradiso. De gelikte poprock van de jarentachtigalbums werd verruild voor een organischer, meer mystieke sound, die meer aansloot bij het oude Led Zeppelin-gevoel en bij vlagen ook behoorlijk proggy klonk. Dat geldt zeker ook voor ''The Greatest Gift”, dat we voor vanavond geselecteerd hebben.
    Website:
    https://www.robertplant.com/.
  • Sunday 2 Mei 2021 Show No. 1451

  • NIEUW
    Liquid Tension Experiment – Beating The Odds
    – Liquid Evolution
    Van “Liquid Tension Experiment 3” (InsideOut / Sony Music, 2021)

    Liquid Tension Experiment ontstond in 1997 als muzikale uitlaatklep buiten Dream Theater van de drummer en gitarist van die band, Mike Portnoy en John Petrucci. Het project bood hen de mogelijkheid samen te werken met twee van hun favoriete muzikanten: bassist Tony Levin en toetsenist Jordan Rudess. In snel tempo verschenen er in de twee eropvolgende jaren een tweetal met instrumentale muziek waarin de vier de voor hen essentiële muzikale elementen poogden samen te voegen: melodie (weergegeven met het woord 'liquid'), power en spanning (weergegeven met het woord 'tension') en ongebreidelde avontuurlijkheid en improvisatie (weergegeven met het woord 'experiment'). Met het toetreden van Rudess tot Dream Theater in 1999 werd de 'noodzaak' voor een nieuw LTE-album, ondanks natuurlijk het ontbreken van Levin, kleiner. Toch volgde er in 2008 een korte tournee, tijdens welke heel verrassend een arrangement van Gershwins “Rhapsody In Blue” werd vertolkt. Een nieuw album leek er na het vertrek van Portnoy uit Dream Theater, twee jaar later, niet in te zitten. Als er al sprake is geweest van enige animositeit tussen de voormalige bandgenoten, dan is die alweer heel wat jaren uit de lucht en zo was Portnoy vorig jaar als drummer te horen op Petrucci's tweede solo-album “Terminal Velocity”. Door de afgelasting van tournees van diverse bands waar de vier heren bij betrokken zijn was er in datzelfde jaar ineens tijd voor een derde album, dat afgelopen maand is verschenen. De notenrazernij van de eerste pakweg halve minuut doet je even vermoeden dat het kwartet een poging doet het heftigste Dream Theater-materiaal te overbluffen. Laat je dat echter niet afschrikken: gaande het album is er een overvloed aan ruimte voor het 'liquid'-element uit de naam, waarbij vooral de lyrische gitaarmelodieën met die prachtige warme Petrucci-toon opvallen, die in het progmetalgeweld van Dream Theater soms te weinig ruimte krijgen. Levin krijgt daarbij de ruimte om de meest waanzinnige geluiden uit basgitaar, Stick en elektrische upright bass te halen. Het album biedt een combinatie van afgeronde instrumentale 'songs', geïmproviseerd tot stand gekomen schetsen (die uit lange studiojams gesneden zijn) én een studioversie van LTE's “Rhapsody In Blue”-versie, waarin zeker Rudess een hoop arrangeervernuft heeft gestopt. Er is ook een speciale versie met een extra schijf met enkele van de genoemde studiojams én een Blu-Ray met 5.1-mix en interview met de vier leden. Wij gaan luisteren naar het pakkende “Beating The Odds”, met als enig minpuntje dat de track een fade-out heeft in een fraaie slotgitaarsolo en vervolgens het uit een jam gesneden “”Liquid Evolution” waarin goed te horen is dat hier dezelfde bassist aan het werk is als die uit “Don't Give Up” van Peter Gabriel en Kate Bush. Rudess 'ontdekt' onderwijl de 'native instruments'-sounds in zijn keyboard.
    Website:
    https://www.facebook.com/ltexperiment
    https://johnpetrucci.com/liquid-tension-experiment-3-coming-16th-april-2021/
    https://www.mikeportnoy.com/discography/discography-liquid-tension-experiment/
    https://www.jordanrudess.com/music/
    https://tonylevin.com/ .

    NIEUW
    Vienna Circle – Golden Sunset Roulette
    van het album “Secrets Of The Rising Sun” (eigen beheer, 2021)

    Een paar dagen geleden ontvingen we het via Bandcamp bestelde nieuwe album “Secrets Of The Rising Sun” van Vienna Circle in de brievenbus, met een persoonlijk dankbriefje erbij. In 2007 werd Vienna Circle opgericht door de Britse broers Paul en Jack Davis. In 2008 brachten ze het debuutalbum “White Clouds” uit, een conceptalbum dat zich afspeelt tijdens de Eerste Wereldoorlog. Opvolger “Silhouette Moon” kwam in 2013. Nu, acht jaar later, is dan eindelijk het derde album een feit. Eergisteren, 30 april, was de officiële releasedatum. In die tussentijd is er wel wat veranderd, want Jack Davis heeft in goed overleg 'de band' verlaten. Broer Paul neemt op dit album alle instrumenten voor zijn rekening, behalve de drumpartijen, die Alex Micklewright invult. Daarnaast is Pauls vrouw Gemma Davis in twee nummers als zangeres te horen. “Secrets Of The Rising Sun” is meer gitaargeoriënteerd dan de twee voorgaande albums. Paul Davis geeft in een kort interview voor de website van LouderSound/Prog aan dat hij werd geïnspireerd door Amerikaanse folkrock, waar hij een echt zomers gevoel bij kreeg. Hoewel het nog steeds in de eerste plaats een progalbum is, waarin invloeden te ontwaren zijn van Pink Floyd, Camel en Dream Theater, is er een lichte Californische invloed in de muziek geslopen, waardoor het album een vrij uniek geluid laat horen, aldus Paul. We gaan luisteren naar het openingsnummer “Golden Sunset Roulette”.
    Websites:
    https://viennacircle.bandcamp.com/album/secrets-of-the-rising-sun
    https://www.facebook.com/viennacircleband .

    NIEUW
    Bonilla, Mark & friends feat. Rachel Flowers – The Endless Enigma (live)
    Van “Fanfare For The Uncommon Man: The Official Keith Emerson Tribute Concert” (Cherry Red Records, 2021)

    Dik vijf jaar geleden, op 10 maart 2016, besloot Keith Emerson uit het leven te stappen. Mark Bonilla, waarmee hij onder andere had samengewerkt in The Keith Emerson Band, liet er geen gras over groeien. De zanger/gitarist zette meteen een tribute concert op poten om zijn held en vriend te eren én ter ondersteuning van een stichting die muzikanten met dystonie helpt. Dystonie is een spierziekte die bovengemiddeld vaak bij intensief trainende muzikanten voorkomt en Emerson leed er ook aan. Bonilla is een spin in het web van de L.A.-muzikantenscene dus het kostte hem weinig moeite om al op 28 mei 2016, tweeënhalve maand na Emersons dood, een behoorlijk indrukwekkende cast op het podium te krijgen. Daaronder mensen waarmee hij werkte en werkt in The Keith Emerson Band (zoals drummer Gregg Bissonette) en The California Transit Authority als ook Eddie Jobson met wiens band Bonilla die jaren wereldtournees ondernomen had. Maar ook leden van de supergroep The Best, waar Emerson begin jaren negentig deel van uit maakte: gitarist Jeff “Skunk” Baxter en zanger Rick Livingstone. Bijzonder is de medewerking van Emersons generatiegenoot Brian Auger, die als enige gast zijn eigen band meenam. Verder zien we Toto-leden Steve Lukather en Steve Porcaro, de ook elders in onze uitzending te horen Jordan Rudess en de o.a. om haar YouTube-ELP-tributes bekend geworden pianovirtuoos Rachel Flowers. Nu, vijf jaar later, is een registratie van de avond verschenen op een 2DVD+2CD-set, getiteld “Fanfare For The Uncommon Man: The Official Keith Emerson Tribute Concert”. Laatstgenoemde Flowers schittert in een instrumentale versie van “The Endless Enigma”, dat onder fijnproevers onder de absolute hoogtepunten uit de ELP-catalogus wordt geschaard. Op “Trilogy” (1972) is het een vocaal stuk, deze live-versie is volledig instrumentaal, met een lange pianosolo voor Flowers. Drummer van dienst is hier de van Tesla bekende Troy Luccketta, die al met Bonilla speelde op diens debuut, het door Kevin Gilbert geproduceerde “EE Ticket” (1991).
    Websites:
    https://www.cherryred.co.uk/
    https://marcbonillamusic.com/ .

    HERUITGAVE
    Be-Bop Deluxe - Electrical Language
    - Lovers Are Mortal
    Van “Drastic Plastic” (Harvest, 1978 / Esoteric Recordings, 2021)

    De muziek op “Drastic Plastic”, de vijfde en laatste studioplaat van Be Bop Deluxe, werd destijds omschreven als 'synthetic songs for the video generation'. Deze omschrijving is ingegeven door de nieuwe werkwijze van Bill Nelson bij het opnemen van de plaat in 1977. De bandleider wilde af van de door gitaren gedomineerde composities. Hij stelde zelfs voor om de groep na het succesvolle “Modern Music” op te heffen, zodat hij zijn ideeën in Red Noise kon uitwerken. EMI eiste echter nog een album en dat werd “Drastic Plastic”. Bij het componeren gebruikte Nelson voor het eerst een Mini-Moog en een vroege gitaarsynthesizer, terwijl toetsenist Andy Clark over een polyfone synthesizer beschikte. En hoewel de gitaar nog wel degelijk intensief bespeeld werd, sluiten nieuwe songs als “Electrical Language” duidelijk aan bij de door de New Wave geïnitieerde synthesizerpop in de stijl van, bijvoorbeeld, Yellow Magic Orchestra, en de artrock van onder meer Magazine. Ook productioneel werden innovatieve wegen bewandeld, zoals het in 'loops' zetten van drumpatronen om een industriële sound op te wekken en het toevoegen van allerlei geluidseffecten. Dit alles zal ongetwijfeld vooral in de 5.1 surround mix indrukwekkend uit de speakers komen. Deze mix is te vinden in de onlangs verschenen luxe 4-cd/2-dvd heruitgave. Er is ook een budgettair wat vriendelijkere dubbelaar te koop die alleen al de moeite waard is door de heldere stereo-mix van Stephen W. Tayler en de 14 bonustracks. Van die dubbelaar draaien we het genoemde “Electrical Language” gevolgd door “Lovers Are Mortal”, een van de non-album tracks die bedoeld waren voor een EP, maar die pas op verzamelalbums en als bonustracks het levenslicht zouden zien.
    Websites:
    https://www.billnelson.com/
    https://www.facebook.com/BeBopDeluxe/ .

    NIEUW
    Mitten, Clive – Part Three: The Collector
    Van “Suite Cryptique: Recomposing Twelfth Night 1978 – 1983” (Bumnote Records, 2021)

    Na het C:Live Collective-project komt Twelfth Night-medeoprichter Clive Mitten wederom met een bijzondere uitgave. Voor wat Mitten zelf zijn eerste soloalbum noemt, duikt hij wederom in de geschiedenis van Twelfth Night met zelfs een dubbel-CD als resultaat. In een kleine tweeënhalf uur mogen we genieten van herbewerkingen van Twelfth Night-muziek uit de klassieke periode 1978 tot en met 1983. Het zijn dus niet zomaar heropnames, maar totale metamorfoses naar klassieke composities met soms filmische proporties. Als basis is steeds een van de legendarische albums of epische nummers gekozen, wat een uitsplitsing in vijf delen oplevert. Vaak is een stuk zeer herkenbaar, maar soms is het echt raden uit welke song een muzikaal element gehaald is. De lijn van het origineel wordt namelijk vaak niet aangehouden en stukken lopen ook dóór elkaar. Jane Mann (de weduwe van wijlen Twelfth Night-zanger Geoff Mann) is gevraagd te adviseren over de strijkersarrangementen, terwijl voor de hoes een tekening van Geoff gebruikt is. Het is natuurlijk lastig om dit album níet te vergelijken met het originele Twelfth Night-werk, maar “Suite Criptique” is absoluut uniek en dien je te benaderen als een modern-klassiek werkstuk. Een bijzondere prestatie, zeker als je weet dat Mitten alles zelf heeft gedaan. Gitarist en mede-oprichter Andy Revell schijnt ontroerd te zijn geweest nadat hij dit werk voor het eerst mocht horen. Gezien de lengte van de stukken hebben we ervoor gekozen een deel van de suite “Part Three: The Collector” te laten horen. Clive Mitten zegt nu bezig te gaan met een opvolger, waarvoor hij bewerkingen gaat maken van muziekstukken die hem hebben beïnvloed. “Suite Cryptique: Recomposing Twelfth Night 1978 – 1983” is te verkrijgen via de Twelfth Night-website of de Bandcamp-pagina van de groep.
    Websites:
    Bandcamp
    http://twelfthnight.info .

    NIEUW
    Human Factor – Riding The Giants
    - Naked Singularity
    Van “Observer” (eigen beheer, 2021)

    “Observer” is al het vierde album van Human Factor en we ontdekken deze sinds 2011 actieve Russische band nu pas! Human Factor werd geformeerd door twee leden van Infront: bassist Alexander Meshcheryakov en drummer Konstantin Shtirlitz. Toetsenist werd Sergei Volkov, die jarenlang muziek schreef voor het progtheatergezelschap Kaftan Smeha. Gitarist Ivan Ivanov completeerde de line-up, maar werd in 2016 vervangen door gitarist en toetsenist Pavel Vorobyov. Het doel was om instrumentale muziek te maken die de grens tussen prog, spacerock en alternatieve rock doet vervagen. Op “Observer” is men daar zeker goed in geslaagd, waarbij nog postrock en een vleugje prog-metal aan de mix wordt toegevoegd. Gelaagde toetsentapijten komen kamerbreed uit je speakers en de gitaar- en toetsensolo’s vliegen je om de oren. Het is regelmatig stuivertje wisselen tussen de solisten, waarbij de vaak opzwepende ritmesectie niet onvermeld mag blijven, die ook gas weet terug te nemen als het nodig is. Shtirlitz weet in bijvoorbeeld “Upstream” een fijne groove neer te zetten, door Meshcheryakov aangevuld met heerlijk zoemend basspel. We gaan zeker meer van deze band laten horen en te zijner tijd ook de vorige albums aan bod laten komen. Maar voor nu twee nummers van dit vierde album: “Riding The Giants” en “Naked Singularity”.
    Websites:
    Bandcamp
    Facebook.

    ALBUM VAN DE MAAND
    Kerrs Pink - Resurrection
    Van het album "Presence Of life" (eigen beheer, 2021)

    Het in maart verschenen "Presence Of Life" is het zevende album van de Noorse band Kerrs Pink en verscheen maar liefst zeven jaar na “Mystic Spirit”. Evenals deze directe voorganger schopt “Presence Of Life” het tot Album van de Maand bij Xymphonia!

    De basis voor de Noorse band werd al in 1972 gelegd, al duurde het 4 jaar eer de huidige naam werd aangenomen (de oude was Cash' Pink!); het debuutalbum verscheen pas in 1980. Kerrs Pink is de naam van een Noors aardappelras en tegelijk legt de helft ervan een link naar een bekende progressieve rock band. De groep heeft al zo'n 30 bezettingen versleten, met gitarist Harald Lytomt als constante factor. De verwevenheid van Noorse traditionele folk in de zes nummers op “Presence Of Life” is net als op de zes voorgaande albums nog steeds van toepassing, maar nooit uitgesproken aanwezig. Met Hans Jørgen Kvisler is er een extra gitarist toegevoegd aan de bezetting. Samen met gitarist Hararld Lytomt gaat Kvisler de nodige muzikale duels aan met toetsenisten Glenn Fosser en Lasse Johansen. De twee laatstgenoemden staan garant voor weelderig Hammondorgelspel, pompende Moogklanken, zuigende Mellotronakkoorden en prikkelend pianospel. De vocalen, die je aan Deep Purple's zanger Ian Gillan doen denken, worden (net zoals op het vorige album) verzorgd door Eiríkur Hauksson. De ritmesectie, bestaande uit bassist Per Langsholt en drummer Magne Johansen, completeert het geheel. “Presence Of Life” biedt prachtige melodieën, die geïnspireerd zijn op Noorse folk, maar dan wel vertolkt op volbloed progressieve rockinstrumenten. Je hoort de invloeden van een aantal beroemde bands erin terug, waaronder Procol Harum, Deep Purple en Genesis. De muzikale mix van klassiek in een moderne setting vindt zijn weerslag in het mooie artwork. Dat is gebaseerd op een beroemd werk van de Duitse romantische schilder Caspar David Friedrich (1774–1840), maar dan geplaatst in een moderne setting. Eerst denk je namelijk een man omringd door ongeschonden natuurschoon te zien, tot je de koeltorens in de verte ontwaart... We trappen de maand af met de album-opener “Resurrection”.
    Website:
    https://kerrspink.com.

    IN HET NIEUWS
    Syndone - Vento Avverso
    - Ελευθερία (Elefthería)
    - Daimones
    Van "Odysséas" (Fading Records, 2014)

    Syndone maakte in de vroege jaren 90 twee albums, maar viel vervolgens uiteen. Toetsenist Nik Comoglio startte de Italiaanse band ruim 17 jaar weer op. Vanaf 2010 werd in een strakke regelmaat van elke twee jaar een nieuw conceptalbum uitgebracht. Het meest recente, “Mysoginia”, verscheen in september 2018, dus een opvolger had er al moeten zijn. Ook hier zal het weer de corona-crisis zijn die daar een stokje voor gestoken heeft. Sinds een tijdje worden via diverse sociale media inkijkjes in het opnameproces van het nieuwe album gegeven. Bijzonder is dat dit “Kama Sutra” gaat verschijnen bij het heroperichte Manticore Records, het label dat ooit werd opgezet door Emerson, Lake & Palmer. De voorproefjes in de nieuwste trailer doen ons er zeker naar uitzien. Syndone's muzikale koers is duidelijk ongewijzigd en gelukkig maar: de klassieke, tijdloos klinkende Italiaanse symfo, die doorspekt is met klassieke invloeden en zelfs een beetje jazz is om je vingers er bij af te likken. Alvorens het tijd is voor “Kama Sutra” gaan we vanavond terug naar album nr. 3 sinds de herstart: "Oddyséas" uit 2014, geïnspireerd door de Griekse dichter Homerus en zijn epos de Oddysee, maar als kapstok voor de fascinatie die wij als mens hebben voor reizen, zowel door de wereld als in ons zelf.
    Websites:
    https://www.syndone.it/
    https://www.facebook.com/syndone
    Teaser nieuwe album “Kama Sutra”: https://youtu.be/mHdYHpjxqn0 .

    IN MEMORIAM AKIRA WADA
    ExhiVision - Karma
    Van “Overexposure” (Cosmic Balance Co., 2007)

    Enige weken geleden bereikte ons het bericht dat de Japanse gitarist Akira Wada op 28 maart jl. op 64 jarige leeftijd is overleden. Wada werd vooral bekend van de in 1975 opgerichte jazzrock/fusion-formatie Prism. De in 2018 verschenen Blu-ray “40th Anniversary Special Live At Tiat Sky Hall” was het laatste wapenfeit van die groep. Daarnaast publiceerde Wada albums onder zijn eigen naam, was hij geregeld te horen op het werk van collega’s en formeerde hij andere samenwerkingsverbanden, zoals Keep, W.I.N.S. en ExhiVision. Bij die laatste supergroep, die twee studioplaten en een live-CD uitbracht, was Wada compositorisch niet erg actief, maar met zijn zowel virtuoze als vloeiende gitaarspel was hij wel een van de smaakmakers. Op de tweede studioplaat, “Overexposure” uit 2007, staat een herbewerking van het klassieke Prism-nummer “Karma” en die versie draaien we nu ter nagedachtenis van de muziek van Akira Wada.
    Website:
    http://www.prismjapan.com/e/profile/akira/eq.html .

    ELEKTRONISCHE MUZIEK / VAN EIGEN BODEM
    Synth.nl - Nachtwacht
    Van "Dutch Masters" (Groove Unlimited, 2011)

    Een artikel in Elseviers Weekblad over de complexe restauratie van Rembrandts Nachtwacht in het Rijksmuseum in Amsterdam deed ons denken aan een album dat door het Nederlandse in elektronische muziek gespecialiseerde label Groove Unlimited werd uitgebracht onder de naam “Dutch Masters”. Nederlandse elektronischemuziekmakers, zoals Remy, Gert Emmens en Groove-labelbaas Ron Boots, namen allen voor dat album een exclusieve track op, die geïnspireerd moest zijn op een schilderij van een Nederlandse kunstenaar. Die inspiratoren waren schilders als Anton Pieck, Pieter Bruegel, Carel Willink, Piet Mondriaan, M.C. Escher, Jeroen Bosch, alsmede Rembrandt. Michel van Osenbruggen, de man die achter de artiestennaam Synth.nl schuil gaat, heeft zich door de Nachtwacht laten inspireren en een prachtige, bijna statig symfonische track aangeleverd voor dit bijzondere 'conceptalbum' van Nederlandse bodem. Overigens, afgezien van twee samenwerkingsalbums (met Remy en Ron Boots) gaat er in 2021 voor het eerst in 10 jaar weer een solo-album van Synth.nl verschijnen als opvolger van het in 2011 verschenen “Apollo”.
    Website:
    https://www.synth.nl/.