• Complete Archive

    On this page you will find our archive of playlists. You can either browse by month or have a look at the complete alphabetical overview below. (up to Show 1330)

    HERE

  • Sunday 14 Juli 2019 Show No. 1358

    MELODIEUZE ROCK
    Benatar, Pat - Invincible
    Van "Seven The Hard Way" (Chrysalis, 1985)

    Dit weekend zijn de finales gespeeld van het Wimbledon tennistoernooi en we moesten daarbij ineens denken aan het nummer “Invincible” van de Amerikaanse zangeres Pat Benatar. Dit werd geschreven en opgenomen voor de film "The Legend Of Billie Jean" over de Amerikaanse tennister Billie Jean King, die zich gedurende haar carrière hard heeft gemaakt voor gelijke behandeling van vrouwen en mannen in de tennissport. Pat Benatar kennen we in Nederland eigenlijk alleen maar van haar grote pophit “Love Is Battlefield”, maar zoals je kon horen aan “Invincible” en ook haar albums uit die tijd kun je haar muziek veel meer typeren als melodieuze rock.
    Website: https://www.benatargiraldo.com/ .

    IN HET NIEUWS
    Crosby, David – Wooden Ships (live)
    Van het album “King Biscuit Flower Hour Presents David Crosby In Concert” (King Biscuit Flower Hour Records, 1996)
    Deze radio-opnamen zijn ook diverse malen onofficieel uitgebracht, o.a. door het Griekse label Rox Vox als “Tracks In The Dust – Live In Philadelphia April 1989”

    Het vijftigjarige jubileum van het legendarische Amerikaanse muziekfestival Woodstock dreigt niet door te gaan. Ruim een maand voordat het festival gehouden wordt, is er nog geen locatie gevonden. De organisatie houdt vol dat het gaat lukken. Vorige maand trok de beoogde locatie, de racebaan van Watkins Glen in de staat New York, zich terug. Een mogelijke andere plek werd gevonden: een paardenrenbaan in het dorp Vernon. Nadeel daarvan is dat de capaciteit een stuk minder is (65.000 mensen, tegen 150.000 in Watkins Glen) en dat het niet mogelijk is om er te kamperen. De gemeente heeft nu besloten geen vergunning te verlenen, omdat de aanvraag onvolledig is en te laat is ingestuurd. De organisatie heeft vijf dagen om in beroep te gaan. De organisatie van het jubileum van Woodstock verloopt al een tijd problematisch. Eerder trok een geldschieter zich terug en besloot een productiebedrijf toch niet mee te werken. Het is de bedoeling dat Woodstock 50 van 16 tot en met 18 augustus gehouden wordt. Op het affiche staan onder meer Jay-Z, The Killers en Imagine Dragons, maar ook artiesten die er bij de eerste editie in 1969 al bij waren, zoals Santana, David Crosby en John Fogerty. (bron: nos.nl)

    “Wooden Ships” is een lied dat door David Crosby werd geschreven met Stephen Stills en Paul Kantner. De eerste twee musici stonden aan het begin van hun samenwerking in Crosby, Stills & Nash, de laatste speelde voor Jefferson Airplane. In 1969 brachten beide bands het nummer uit op een muziekalbum, te weten respectievelijk “Crosby, Stills & Nash” en “Volunteers”. Het nummer werd gespeeld op het Woodstock festival door Crosby, Stills, Nash & Young, op 17 Augustus 1969. Mocht het festival dit jaar doorgaan, dan is David Crosby dus van de partij en zal waarschijnlijk ook dit nummer op zijn setlist voorkomen.
    Websites:
    https://davidcrosby.com/
    https://www.woodstock.com/ .

    ALBUM VAN DE MAAND
    Lucy In Blue – Alight, Pt. 1 + 2
    Van “In Flight” (Karisma, 2019)

    We vieren deze maand de eerste keer dat een band uit IJsland een Album van de Maand aanlevert. Lucy In Blue bestaat al een aantal jaar. Op het in 2016 verschenen debuut maakt de band naar psychedelische rock neigende prog, die zwaar beïnvloed was door muziek uit de jaren 70. In april verscheen de opvolger “In Flight” op het inmiddels gerenommeerde label Karisma. Er wordt nog duidelijk uit het jarenzeventigvaatje getapt, waarbij duidelijk gekozen is voor een meer symfonische aanpak. Ja, de Pink Floyd-sferen druipen er nog steeds van af en we kunnen wegdromen bij heerlijke Rick Wright-achtige toetsentapijten en mooi gitaarwerk. Er wordt echter ook regelmatig van leer getrokken met een scheurende Hammond en King Crimson-achtige gitaren, ondersteund door een dijk van een ritmesectie. Ondanks deze associaties heeft Lucy In Blue zeker een eigen identiteit. Bovendien blijkt “In Flight” een zeer afwisselend album – zoëentje die steeds beter wordt naarmate je hem vaker hoort. In deze uitzending hoort u de tweedelige openingsstrack "Alight", die ons qua sfeer ook wel wat doet denken aan de Amerikaanse band Astra.
    Websites:
    https://lucyinblue.bandcamp.com/album/in-flight
    https://www.facebook.com/lucyinblue .

    20-JARIG JUBILEUM
    Sigur Rós - Flugufrelsarinn
    Van "Ágætis Byrjun" (Krunk / PIAS, 1999)

    Lucy In Blue is niet de eerste band of artiest uit IJsland waar we in Xymphonia aandacht aan besteden. De eigenzinnige zangeres Björk, de moderne componist Olafur Arnalds en Sigur Rós zijn allemaal wel al eens voorbij gekomen. Het toeval wil nu ook nog eens dat laatstgenoemde band dit jaar het 20-jarig jubileum viert van doorbraakalbum "Ágætis Byrjun". In dat kader is onlangs het album opnieuw uit gegeven als dubbel-LP en in de vorm van een uitgebreide 4CD-versie. Op de extra CD's is o.a. een compleet in Reykjavik opgenomen concert te horen. "Ágætis Byrjun" is het tweede album van Sigur Rós en hoewel het dus verscheen in 1999, duurde het nog ruim een jaar voordat deze muziek echt goed doordrong buiten IJsland. Breekijzer daarvoor was een toer als voorprogramma van Radiohead in het najaar van 2000. De Britse groep was toen met een eigen tent op toernee en gaf o.a. twee gedenkwaardige concerten in het Goffertpark in Nijmegen. Maar ook Sigur Rós maakte grote indruk op vele Radiohead-fans en de bandnaam ging dan ook na die concerten als een lopend vuurtje rond onder muziekliefhebbers. Niet zo verwonderlijk, want de sprookjesachtige postrock van deze noorderlingen heeft het in zich om je even helemaal weg te voeren uit de dagelijkse sleur. Van "Ágætis Byrjun" laten we het meeslepende “Flugufrelsarinn” horen.
    Website: https://sigurros.com/ .

    LIVE-TIP
    Oak - Intermezzo + The lights
    van het album : False Memory Archive” (Karisma Records, 2018)

    Aankomend weekend, op 21,22 en 23 juli, vindt de 14de editie van het Night Of The Prog festival plaats. Lokatie is het prachtige Loreley Amphitheater in Sankt Goarshausen aan de Rijn, zo'n 35 km voorbij Koblenz. Ook dit keer kent het festival weer een sterke line-up. Eén van de optredende bands is OAK. Van deze Noren verschenen twee albums: in 2013 het debuut “Lighthouse” en in 2018 “False Memory Archive”. Oak maakt schitterende, moderne progressieve rock, waarin op ingenieuze wijze elektronische elementen verwerkt zijn.
    Website: http://www.oakinoslo.com/ .

    SEVENTIES
    Finnforest - Aallon Vaihto (The Change Of The Wave)
    Afkomstig van "Finnforest" (Love Records, 1975 / The Laser's Edge, 1996)

    Finnforest bracht in de jaren 70 een drietal albums uit, waarbij met name de eerste twee in de loop der jaren een redelijke cultstatus kregen. De bezetting was beperkt tot een gitarist, toetsenist en drummer. Ofwel: de instrumentale muziek werd vertolkt zonder basgitarist, maar dit werd op het debuut opgevangen middels door de toetsenist bespeelde baspedalen van diens orgel. Muzikaal bewoog Finnforest zich ergens in de buurt van Camel, Focus en Caravan, gekruid met een flinke dosis jazzrock. Die laatste invloeden zouden in de loop van de bandcarrière per album sterker worden, maar op het titelloze debuut uit 1975 weten de Finnen nog een goede balans te vinden in hun geluid. In het nummer “The Change Of The Wave” horen we beide kanten van Finnforests muziek voorbij komen.
    Meer info: https://www.progarchives.com/artist.asp?id=1079 .

    OPWARMERTJE VOOR DE MAANLANDING-SPECIAL
    UKZ – Houston
    van mini-album "Radiation" (Glo Media Arts, 2009)

    Radiation is het eerste en ook meteen laatste uitgebrachte muziekalbum van de supergroep UKZ. Het mini-album werd eerst uitgegeven via diverse aan de band gerelateerde sites en op 29 maart 2009 volgde de officiële uitgave. UKZ bestond uit:
    Aaron Lippert – zang
    Trey Gunn – Touch gitaar
    Eddie Jobson – keyboards, elektrische viool
    Alex Machachek – gitaar
    Marco Minnemann – slagwerk
    (bron: Wikipedia)

    Websites:
    https://zealotslounge.com/ (alleen voor leden)
    https://www.facebook.com/EJ.UK.fanpage/
    https://www.youtube.com/watch?v=Ay3jIzip-rk (dit nummer) .
  •  
  • Wat als je de drukte wilt ontsnappen van de huidige maatschappij? Dit vroeg Tom McRae zich in 2000 af in “2nd Law”. De titelpersoon in dit lied besloot zich te vestigen op de maan en daar in alle rust zijn leven te leiden. Dat de mens zich daar ooit zou kunnen vestigen is geen science fiction meer. Deze week, om precies te zijn op 21 juli, is het 50 jaar geleden dat de eerste mens een stap zette op de maan, vanuit de door de Amerikaanse Apollo 11-raket gelanceerde maanlander Eagle. Momenteel wordt er gewerkt aan een nieuwe missie naar de maan. Veel bands hebben dit hemellichaam als onderwerp of zelfs concept voor een nummer of album gekozen. Xymphonia zou Xymphonia niet zijn als we er niet een special van zouden maken. We beginnen met de ontsnapping die McRae zo mooi beschrijft. Gelukkig zijn er mensen die je gaan missen en die om je terugkeer vragen, , zoals Tiago Barbosa op zijn nieuwe album zingt in het nummer "Come Back (From Your Travel From The Moon)". Deze beide nummers dienen als begin- en eindpunt voor een reis naar de maan en terug.
     


    Websites:
    https://www.nasa.gov/specials/apollo50th/index.html
    https://www.kennedyspacecenter.com/landing-pages/apollo-50th.
  •  
  • Morton, Matt – Countdown
    Van “Apollo 11” (Editions Milan Music, 2019)

    Website: https://www.mattmortonmusic.com/
    COUNTDOWN

    Mcrae, Tom – 2nd Law
    Van “Tom McRae” (DB Records, 2000)

    Website: https://www.tommcrae.com/

    Enya – Shepherd Moon
    Van “Shepherd Moon” (WEA, 1991)

    Website: https://enya.com/

    Pink Floyd – The Great Gig In The Sky
    Van “The Dark Side Of The Moon” (Harvest, 1973)

    Website: http://www.pinkfloyd.com/

    Porcupine Tree – Moonloop (Coda)
    Van “Sky Moves Sideways” (Delerium, 1996)

    Website: http://stevenwilsonhq.com/sw/

    Camel – Lunar Sea
    Van “Moonmadness” (Decca, 1976)

    Website: https://www.camelproductions.com/

    King Crimson – Moonchild
    Van “In The Court Of The Crimson King” (Island, 1969)

    Website: https://www.dgmlive.com/

    Happy The Man – The Moon, I Sing (Nosouri)
    Van “Crafty Hands” (Arista, 1978)

    Website: http://www.happytheman.com/home.htm

    Genesis – Mad Man Moon
    Van “Trick Of The Tail” (Charisma, 1976)

    Website: https://www.facebook.com/genesis/

    Alan Parsons Project – Childern Of The Moon
    Van “Eye In The Sky” (Arista, 1982)

    Website: http://alanparsons.com/
     

    Vangelis – Heaven & Hell (Theme From Cosmos)
    Van “Heaven & Hell” (RCA, 1975)

    Website: https://www.facebook.com/VangelisOfficial/

    Barbosa, Tiago – Come Back (From Your Travel From The Moon)
    Van “Half Full” (Hitherto Unknown Records, 2019)

    Websites: http://tiagobarbosamusic.com/
    https://www.facebook.com/TiagoBarbosaMusic/

    Morton, Matt – Welcome Home
    Van “Apollo 11” (Editions Milan Music, 2019)

    Website: https://www.mattmortonmusic.com/
    WELCOME HOME




  •  
  • Sunday 07 Juli 2019 Show No. 1357

    NIEUW
    Banco Del Mutuo Soccorso - L'Imprevisto
    - Il Grande Bianco
    Van het album "Transiberiana" (InsideOut / Sony Music, 2019)

    Van 'De Grote Drie der RPI' was Banco Del Mutuo Soccorso in vergelijking met PFM en Le Orme stilistisch de meest grillige. Symfonische rock wisselde, ook binnen één nummer, nog wel eens af met meer bijvoorbeeld meer folky aspecten. Zoals veel Italiaanse progband bleef de ook kortweg Banco of BMS genoemde groep in de jaren tachtig voortbestaan, waarbij het oorspronkelijke bandgeluid vervaagde, zeker toen oprichter/toetsenist Gianni Nocenzi in 1984 vertrok. Gelukkig was de kenmerkende zang van Francesco Di Giacomo altijd daar. Zoals veel collega's werd er in de loop van de jaren negentig op het podium teruggekeerd naar een symfonischer geluid, waarbij Nocenzi ook nog eens terugkeerde. Van een studio-album was het sinds 1994 niet gekomen - en op dat album was nog geen sprake van een prog-renaissance, op het podium en de diverse live-albums was het een ander verhaal. Het noodlot sloeg echter in 2014 toe, toen Di Giacomo bij een ongeval om het leven kwam. Niemand had verwacht dat Banco gewoon door zou gaan. Sterker nog: de band is terug met een album dat het predicaat 'prog' ook weer ten volle kan dragen. En net als PFM is Banco nu ingelijfd bij de InsideOut-stal. Nocenzi is het enige oerlid en krijgt veel ruimte met weelderig 'vintage' klinkend toetsenwerk, daarnaast valt het scherpe, soms jazzrockachtige (maar niet freaky) gitaarspel van Filippo Marcheggiani op. Het is aan Tony D'Alessio om in de grote schoenen van Di Giacomo te staan en hoewel hij een prettige stem heeft, is zijn zang veelal wat fletser en minder doorvoeld dan die van zijn opvallende en nauwelijks te overtreffen voorganger. De drumsound past dan weer niet altijd bij de klassieke sound van de bandleider en tussen sterk afgeronde composities bevinden zich er enkele die wat onbevredigend uitdoven. Maar dat grillige kleefde altijd al een beetje aan Banco. Al met al is "Transiberiana" een boeiend album, dat met twee recente live-uitvoeringen van klassiekers aan het slot laat horen wat de band op het podium anno bepaald geen modderfiguur slaat. In "L"Imprevisto" horen we D'Alessio op z'n felst, in "Il Grande Bianco" laten zowel Nocenzi als Marcheggiani prachtig spel horen.
    Websites:
    http://www.bancodelmutuosoccorso.it/
    https://www.facebook.com/BancoDelMutuoSoccorso.Official/ .

    NIEUW (VERLAAT)
    Karmamoi – Take Me Home
    Van “The Day Is Done” (eigen beheer, 2018)

    De huidige Italiaanse prog krijgt van Xymphonia altijd veel bijval. Karmamoi is echter ondanks een bestaan van al meer dan 10 jaar tot nu toe aan onze aandacht ontsnapt. En dat is onterecht, zo geven we ruiterlijk toe. Zo mocht Karmamoi in 2011 zelfs al op het Noorderslag Festival in Groningen spelen en heeft het in eigen land veel succes. Na het tweede studioalbum “Odd Trip” is het oorspronkelijke kwintet gedecimeerd naar een duo, bestaande uit Daniele Giovannoni (drums, keyboards) en Alex Massari (gitaar), aangevuld met diverse gastmuzikanten. Wel is vanaf het derde album “Silence Between Sounds” producer Mark Tucker (bekend van o.a. Jethro Tull) nauw betrokken bij de totstandkoming van de muziek. Het nieuwste, vierde werkstuk “The Day Is Done” is dan ook in zijn studio in Oxfordshire opgenomen en verscheen afgelopen december. De band heeft de tijd genomen voor dit album, dat het aangrijpende verhaal vertelt over twee Syrië ontvluchte broers. Deze Mohammed en Omar komen in Londen terecht en vinden daar onderdak in de Grenfell Tower. Dan slaat op 14 juni 2017 het noodlot toe en breekt er een allesverwoestende brand uit. Mohammed komt hierbij om het leven en Omar blijft alleen achter met alle gevoelens van machteloosheid en verdriet. De muziek bij dit dramatische verhaal staat vaak in mineur en heeft een donkere sfeer en is zeker gelieerd aan de school van Steven Wilson of Bjørn Riis. Maar ook een band als Archive hoor je terug. Zangeres Sara Rinaldi, die ook al op het vorige album te horen was, is mede verantwoordelijk voor de teksten. Haar donker gekleurde stem past goed bij de soms verstilde muziek, maar is wel een 'aquired taste'. Ander gastrollen zijn weggelegd voor bassist Colin Edwin (ex-Porcupine Tree) en fluitist Geoff Leigh (ex-Henry Cow). Beiden zijn onder andere te horen op het voor vanavond uitgezochte “Take Me Home”. Met “The Day Is Done” heeft Karmamoi een indrukwekkend vierde album afgeleverd.
    Websites:
    http://www.karmamoi.it/
    https://www.facebook.com/Karmamoi/ .

    NIEUW
    Far Meadow, The - Sulis Rise
    Van "Foreign Land" (Bad Elephant Music, 2019)

    Op "Foreign Land" geeft The Far Meadow opnieuw een krachtige draai aan klassieke progressieve rock, die door dat pittige karakter geen moment gedateerd klinkt. Het feit dat alle musici én zangeres Marguerita Alexandrou veel in hun mars hebben maakt samen met de uitstekende productie het luistergenot alleen maar groter. Dit tweede échte album (de Britten hebben via hun Bandcamp-kanaal ook nog wat vroeg materiaal tot online-album bijeen gebracht) gaat voortvarend van start op een aan ELP's "Tarkus" herinnerende wijze met "Travelogue": een wervelende 'epic' van dik 18 minuten. Het titelstuk van 11 minuten sluit "Foreign Land" niet minder imponerend af. Wij kiezen vanavond "Sulis Rise", dat evenals genoemde composities laat horen hoe goed toetsenist Eliot Minn en gitarist Denis Warren aan elkaar gewaagd zijn. De steady ritmische basis, met regelmatig een ingenieuze 'twist', wordt daarbij gelegd door bassist Keith Bugman en drummer Paul Bringloe. Alexandrou houdt zich aldoor met haar ferme stem staande. Dat haar zang niet heel gevarieerd is, stoort binnen het totaalplaatje totaal niet, vooral niet omdat ze wel een heel welluidende stem heeft. Voorganger "Given The Impossible" mocht er al zijn, "Foreign Land" heeft een ronduit verslavende uitwerking!
    Websites:
    https://thefarmeadow.bandcamp.com/
    https://www.facebook.com/thefarmeadow/ .

    HERUITGAVE
    Jobson, Eddie (/Zinc) - Through The Glass / Transporter II
    - Theme Of Secrets
    Afkomstig van "The Green Album" (Capitol, 1983) en “Theme Of Secrets" (Primate Music, 1985) – nu uitgebracht als "The Green Album / Theme Of Secrets" (Globe Music, 2019)

    Zoals we vorig jaar al meldden is Eddie Jobson bezig met een serie uitgaven met muziek uit zijn langlopende carrière als muzikant en componist. De eerste loot was “1971 - 1979 The Band Years”, een dubbel-CD met werk van diverse bands en musici waarbij de begenadigde toetsenman in de beginjaren van zijn loopbaan betrokken was, zoals Curved Air, Roxy Music, Brian Ferry, Frank Zappa en natuurlijk U.K. De tweede worp is een heruitgave van zijn eerste twee soloplaten, "The Green Album", dat hij in 1983 met de formatie Zinc voltooide, en het Synclavier-album "Theme Of Secrets" uit 1985. De fraai uitgevoerde set bevat naast de twee CD's ook beide werkstukken op Blu-Ray in een stereomix. Degene die zaten te wachten op bonusmateriaal of de nooit uitgebrachte opvolger van "The Green Album”, dat als werktitel "The Pink Album" had, zullen waarschijnlijk moeten wachten op "1980 - 1989 The Solo Years", dat als volgende compilatie op de rol staat. Met "The Green Album" wilde Jobson qua sound meeliften op de vernieuwingsdrift van de synthesizerbands die in de slipstream van de New Wave waren ontstaan. De ontstaansgeschiedenis van het conceptalbum werd echter nogal vertraagd door de samenwerking met Ian Anderson die tot het Jethro Tull-album "A" zou leiden en de wens van de platenmaatschappij om het opkomend MTV van hippe video's te voorzien. Jobson nam een aantal nummers grotendeels alleen op met onder meer een Linn drummachine, terwijl hij in zijn band Zinc muzikanten als Gary Green van Gentle Giant en drummer Michael Barsimanto had zitten. Capitol Records wilde als opvolger een plaat die nog meer in de synthipop zou passen, maar daar had Jobson geen zin in, zodat "Pink" niet verder kwam dan het demo-stadium. Na een flirt met de nieuwe band van Chris Squire, Cinema, gevolgd door een superkorte entree in het nieuw gevormde Yes van "90215", besloot Jobson een deal te sluiten met Peter Baumann van Tangerine Dream, die net het Private Music-label had opgericht. "Theme Of Secrets" is een pure synthesizerplaat, waarop de keyboardspeler exclusief gebruik heeft gemaakt van de op dat moment supermoderne, geavanceerde Synclavier. Het titelnummer is overigens door Wim van Putten een tijdje gebruikt voor zijn LP show. Naar een nieuw gemixte en gemasterde versie van dat nummer en het slot van "The Green Album" gaan we nu luisteren.
    Websites:
    https://zealotslounge.com/ (alleen voor leden)
    https://www.facebook.com/EJ.UK.fanpage/ .

    NIEUW
    Jolly – Let Go
    Van het album “Family” (eigen beheer, 2019)

    Op 22 juni verscheen het nieuwe, vierde, album “Family” van Jolly. De releaseparty vond plaats op het Midsummer Prog Festival in Valkenburg, waar Jolly optrad samen met o.a. IQ en The Flower Kings. Het was niet het eerste bezoek van de New Yorkse 'progressive-alternative' rockband aan Nederland. Zo zagen we Jolly ruim zes jaar geleden, op 23 maart 2013, in de Metropool als voorprogramma van Riverside. In het moderne tijdperk van prog zijn er veel verschillende muzikale stijlen en bands. Jolly is typisch zo'n band die je niet in een hokje kunt plaatsen. In een interview met drummer/producer Louis Abramson vertelde hij dat de doelen van de band. Die komen er simpelweg op neer dat de heren graag een nieuw album willen uitbrengen en concerten willen geven, om zo fans te kunnen laten genieten. Financieel gewin is niet aan de orde, wel dat nog meer mensen gaan genieten van Jolly's muziek. We kiezen vanavond voor "Let Go", een van de beste tracks die de band heeft geproduceerd. Het nummer heeft alles in zich wat je maar kunt wensen: het begint met een eenvoudig maar aangenaam couplet dat zich vervolgens ontvouwt tot een prachtig georkestreerde piano- & akoestische gitaarsectie Hierna volgt het zwaardere deel van het nummer, met gebruik van dubbele bassdrums door de uitstekende Abramson. De genuanceerde geluiden die hier worden gebruikt zijn briljant, en brengt dit ruim 10 minuten durende nummer naar een hartveroverend einde. (naar Daniel Levy van Rock Prog Report)
    Website: http://www.jollyband.com/ .

    WERELD VOL MUZIEK
    De-Film - Julia
    Afkomstig van "De-Film" (Portrait/Medley Records, 1985)

    De-Film (ook geschreven als DéFilm, DeFILM of De Film) was een Deense synthipopband uit de jaren 80, die je zou kunnen omschrijven als A-Ha met ballen. Met name door de inbreng van stevige uithalende gitaren was de muziek op de twee platen die het gezelschap uitbracht net even iets rockender dan hun succesvolle landgenoten. "Julia" van het titelloze debuut uit 1985 is hier een goed voorbeeld van, zoals u zo zelf kunt vaststellen. De plaat werd overigens nooit officieel op CD uitgebracht, wat wel het geval was met opvolger "Coming To Your Heart Soon". Die CD is echter zo zeldzaam dat er op Discogs bedragen van € 175,00 en hoger voor wordt gevraagd. Beide albums werden onlangs overigs wel samen op één CD gezet, maar dan door het twijfelachtige label VR. Discogs heeft de verkoop van deze schijf dan ook onlangs verboden.
    Website: https://ranum.dk/defilm/story/ (van de nog steeds actieve toetsenman Jesper Ranum) .

    LIVE-TIP
    All Traps On Earth - Bortglömda Gårdar
    Van "A Drop Of Light" (AMS Records, 2018)

    Medio november 2018 was daar ineens een album van een project genaamd All Traps On Earth, waaraan Änglagård-bassist Johan Brand in alle stilte vanaf 2014 heeft gewerkt. Hij wordt op dit “A Drop Of Light” bijgestaan door drummer Erik Hammarström (de tweede drummer van Änglagård), toetsenist Thomas Johnson en klassiek zangeres Miranda Brand, inderdaad dochter van Johan. Brand zet de muzikale traditie van Änglagård uitstekend voort en weet de sound zelfs nog verder te ontwikkelen en te verrijken. Nog steeds heel veel Mellotron, heel veel zware basgitaren en baspedalen en virtuoos drumwerk, maar daarnaast ook veel ruimte voor diverse blaasinstrumenten zoals saxofoon, basklarinet en trompet. Gitaren zijn wat minder nadrukkelijk aanwezig, maar de band heeft met Johans dochter wel een bijzondere sirene als betoverend extra element. Zondag 21 juli a.s. zal All Traps On Earth zich live presenteren op het podium van het Night Of The Prog Festival, op de Loreley in Sankt Goarshausen.
    Websites:
    https://alltrapsonearth.com/
    https://alltrapsonearth.bandcamp.com/
    https://www.nightoftheprogfestival.com/en/home-2/ .

    ALBUM VAN DE MAAND
    Lucy In Blue – Respire
    Van “In Flight” (Karisma, 2019)

    We vieren deze maand de eerste keer dat een band uit IJsland een Album van de Maand aanlevert. Lucy In Blue bestaat al een aantal jaar. Op het in 2016 verschenen debuut maakt de band naar psychedelische rock neigende prog, die zwaar beïnvloed was door muziek uit de jaren 70. In april verscheen de opvolger “In Flight” op het inmiddels gerenommeerde label Karisma. Er wordt nog duidelijk uit het jarenzeventigvaatje getapt, waarbij duidelijk gekozen is voor een meer symfonische aanpak. Ja, de Pink Floyd-sferen druipen er nog steeds van af en we kunnen wegdromen bij heerlijke Rick Wright-achtige toetsentapijten en mooi gitaarwerk. Er wordt echter ook regelmatig van leer getrokken met een scheurende Hammond en King Crimson-achtige gitaren, ondersteund door een dijk van een ritmesectie. Ondanks deze associaties heeft Lucy In Blue zeker een eigen identiteit. Bovendien blijkt “In Flight” een zeer afwisselend album – zoëentje die steeds beter wordt naarmate je hem vaker hoort. Daarom zetten we deze maand “In Flight” in het zonnetje en beginnen met een van de juweeltjes van het album: “Respire”. Let daarbij vooral op rond 6:25 minuten.
    Websites:
    https://lucyinblue.bandcamp.com/album/in-flight
    https://www.facebook.com/lucyinblue .

    IN HET NIEUWS
    Refo:mation, The - She Comes In Singing
    Van "Pharmakoi / Distance-Crunching Honchos With Echo Units" (Phantom Records, 1997)

    Zoals al eerder aangekondigd, was het de bedoeling dat The Church dit jaar weer enkele shows in Nederland zou geven, waaronder op 29 augustus in de Metropool te Hengelo. Op de website van de Australische band wordt echter gemeld dat de concerten in augustus en september afgezegd zijn in verband met een blessure van drummer Timothy Powles. Dit is inmiddels ook op de site van de Metropool gezet. Ter verzachting van de pijn draaien we een nummer van The Refo:mation, een tussendoorproject van Steven Kilbey, de al genoemde Powles en Peter Koppes. In vergelijking met de moederband was de muziek op het enige album dat dit trio zou uitbrengen, "Pharmakoi / Distance-Crunching Honchos With Echo Units" uit 1997, spacier en onderhuidser, hoewel er ook wel degelijk slepende melodieën te bespeuren waren, zoals het vanavond gedraaide "She Comes In Singing".
    Websites:
    https://www.thechurchband.net/
    https://metropool.nl/agenda/the-church/ .

    MINI-SPECIAL TONY MILLS / NIEUW
    Shy – I Will Be Home Tonight
    van het album “Sunset And Vine” (MTM Music, 2005)
    Docker's Guild – Legion Of Aliens
    van het album “The Mystic Technocracy - Season 1: The Age of Ignorance” (Lion Music 2012)
    Mills, Tony – Black Sedan
    - Running Guns
    van het album “Beyond The Law” (Battlegod Productions / Avalon, 2019)

    Ons bereikte het bericht dat AOR-zanger Tony Mills ongeneeslijk ziek is en met “Beyond The Law” zijn laatste album heeft opgenomen. Voor AOR-fans natuurlijk een trieste tijding. Tony Mills werd vandaag precies 57 jaar geleden geboren in het Engelse Solihull. De zanger is vooral bekend van zijn werk met Shy en TNT, maar ook van solo-albums. In 1983 trad hij toe tot de AOR-band Shy, waarmee hij acht albums opnam. In 1991 verliet hij de groep voor een solo-carrière en maakte hij een album waaraan diverse leden van 10CC en Sad Café meewerkten. In 2006 werd hij gevraagd om zich in Oslo bij TNT te voegen als opvolger van Tony Harnell. Het jaar daarop zong Mills op het TNT-album “The New Territory”. Verder verleende hij bijdragen aan vele andere projecten, zoals albums van China Blue en Nergard. In 2012 was Mills te bewonderen in de progressieve rock space-opera Docker's Guild van Douglas R. Docker. Hij zong op drie nummers voor het debuutalbum "The Mystic Technocracy - Season 1: The Age of Ignorance”. Recent werkte hij aan een nieuw soloalbum, “Streets Of Chance”, geschreven met Pete Newdeck, Tommy Denander, Robert Sall en Robby Boebel. Ook werkte hij mee aan het meest recente album “Stay Steel” van de Italiaanse metalband Crying Steel. In april 2019 deelde Mills mee dat bij hem een terminale vorm van kanker is vastgesteld. Het afgelopen maand uitgebrachte “Beyond The Law” zal derhalve zijn laatste album zijn. (bron: Wikipedia)
    Websites:
    http://www.tonymills-official.com/
    I Will Be Home Tonight: https://www.youtube.com/watch?v=M0I3ARFkXGk
    Black Sedan: https://www.youtube.com/watch?v=bREIW4AHOJw .
  •