• Complete Archive

    On this page you will find our archive of playlists. You can either browse by month or have a look at the complete alphabetical overview below. (up to Show 1390)

    HERE

  • Sunday 11 Oktober 2020 Show No. 1422

  • NIEUW
    Fish – This Party's Over
    – Walking On Eggshells
    Van “Weltschmerz” (Chocolate Frog Record Company (= eigen beheer), 2020)

    Daar is-ie dan eindelijk, met de nodige vertraging: “Weltschmerz”, het laatste studio-album van Fish. En ja: het woord 'laatste' bedoelen we in dit geval letterlijk. De rijzige Schot heeft namelijk zijn afscheid van de muziekscene aangekondigd, om zich te gaan concentreren op schrijven. Ook dat afscheid is inmiddels uitgesteld, omdat door de corona-ellende de bijbehorende afscheidstournee een vol jaar is verschoven naar eind 2021. Eén van de redenen voor het uitstel van het album is, dat Fish totaal tevreden wilde zijn: hij wilde eindigen op een hoogtepunt, op dezelfde manier als dat zijn slotakkoord met Marillion, “Clutching At Straws”, destijds een hoogtepunt was, legt hij uit. Niet alleen heeft hij veel tijd gestoken in de teksten, de muziek moest ook klinken als een klok – en dat is gelukt. Zijn vaste muzikale partner van de laatste jaren, Steve Vantsis, is duidelijk de spil in dit geheel. Hij mede-produceerde, is co-auteur van het merendeel van het materiaal en speelde diverse instrumenten zelf in. Maar hij doet dat zeker niet alleen. Fish-veteranen als Robin Boult, Foss Paterson en Dave Stewart (de drummer, tijd niks van gehoord trouwens) zijn aanwezig. Daarnaast zijn er opmerkelijke gasten als gitarist John Mitchell (grappig genoeg tevens te vinden in Arena, de band van Fish' oude Marillion-kompaan Mick Pointer), drummer Craig Blundell (vanavond ook te horen bij Steve Hackett) en David Jackson, voormalig saxofonist van één van Fish' favoriete bands van vroeger: Van Der Graaf Generator. Nederlander Egbert Derix zorgt net als “Feast Of Consequences” voor enkele strijkersarrangementen. De special edition komt in eendere verpakking als de voorganger: een kloek boekwerk in een beschermhoes met prachtig artwork van, natuurlijk, Mark Wilkinson. De 10 songs (bij elkaar 84 minuten) staan op twee CD's én op Blu-ray, met tevens een mooie 5.1 mix. De Blu-ray bevat daarnaast lange interviews met Fish en Mark Wilkinson, alsmede videoclips en een handvol live-opnamen van de afgelopen tournee, waarop al enkele “Weltschmerz”-stukken werden gespeeld. “This Party's Over” is het meest luchtig klinkende nummer, hoewel de tekst toch verre van vrolijk is. De saxflarden van Jackson hebben ook wel iets sinisters. “Walking On Eggshells” is een van de meest indrukwekkende stukken, niet in de laatste plaats door het overweldigende strijkorkest-arrangement van Ian Stephens. De ferme drumklappen in beide nummers zijn van Blundell.
    Website: https://fishmusic.scot/ .

    NIEUW
    Pencarrow - Stasis/Flux
    Van “Growth In The Absence Of Light” (eigen beheer, 2020)

    Pencarrow debuteerde in 2016 met het album “Dawn Simulation”. Op die plaat liet de Nieuw-Zeelandse band voornamelijk muziek horen die aan de stevige kant van het prog-spectrum is te plaatsen. Vier jaar is er echter gewerkt aan de opvolger en het resultaat blijkt wel even andere koek. Volgens Pencarrow is “Growth In The Absence Of Light” een muzikale zoektocht naar liefde, verlies en eigen bewustzijn. Dit wordt ondersteund door een breed muzikaal palet. Daar waar op de voorganger gitarist Tonnie ten Hove nog een hoofdrol vervulde, is het nu voornamelijk toetsenist Anthony Rose die domineert. Aan het veelvuldige, filmische en orkestrale toetsenspel is duidelijk af te horen dat er is nagedacht om een compleet en vooral ook dynamisch album af te leveren. De productie is dan ook uitstekend en de plaat klinkt warm en kamerbreed. Natuurlijk is er nog steeds voldoende ruimte voor stevige uitspattingen, waarin drummer Justin Chorley even ‘los’ kan gaan, ondersteund door de heerlijke baslijnen van Todd Thompson. Vooral op het eerste deel van het album, vanaf het erg naar “Shine On You Crazy Diamond” neigende begin, weet de band een perfecte balans te vinden en krijgen we een aantal heerlijke gitaarsolo’s geserveerd. Halverwege de plaat prijkt een zeer mooi georkestreerd, bijna klassiek stuk: zeer indrukwekkend gedaan. Op vijf van de 11 nummers wordt gezongen en ook in dit aspect is de nodige zorg in gestoken. Ten Hove heeft een fijne stem die over de muziek zweeft. Het album is in eigen beheer uitgebracht, maar zou zeker niet misstaan op een label als Kscope. Voor nu kan je het album bestellen via Bandcamp; de deluxe editie is echter al uitverkocht. We gaan luisteren naar “Stasis/Flux”.
    Websites: https://www.facebook.com/pencarrowband/
    https://pencarrow.bandcamp.com/album/growth-in-the-absence-of-light .

    NIEUW
    Hackett, Steve – Déjà Vu (live)
    Van “Selling England By The Pound & Spectral Mornings: Live At Hammersmith” (InsideOut / Sony Music, 2020)

    De live-opnamen die er verschijnen van Steve Hackett buitelen zo ongeveer over elkaar heen. Omdat de begeleidingsband steeds weer iets anders is samengesteld blijven de diverse uitgaven toch allemaal interessant. Zo hebben we op het nu verschenen “Selling England By The Pound & Spectral Mornings: Live At Hammersmith” te maken met een nieuwe ritmesectie: de voor ons zeer vertrouwde namen Craig Blundell en Jonas Reingold. Dat zijn natuurlijk geen types die natuurgetrouw de partijen van hun voorgangers gaan kopiëren en de krachtige, superstrakke drumstijl van Blundell en de diep-zoemende, prominent in de mix geplaatste baspartijen van Reingold zijn echt een aanwinst. Tijdens de 2019-tournee werd natuurlijk het net verschenen sterke album “At The Edge Of Light” gepromoot, naast de albums die in de albumtitel al worden genoemd. De Genesis-klassieker “Selling England By The Pound” wordt zelfs integraal gespeeld. Niet alleen de ritmesectie, maar ook de sax- en overige houtblazerspartijen die Rob Townsend toevoegt zorgen voor een originele benadering, zonder ook maar een zweem van heiligschennis te plegen. Daar zorgen de fabuleuze gitaarpartijen van de baas zelf wel voor. Mooi is dat hij ook de destijds niet afgemaakte outtake “Déjà Vu” aan de setlist toevoegt. Deze Gabriel/Hackett-compositie werd voor het eerst uitgebracht op het eerste “Genesis Revisited”-album in 1996, indertijd gezongen door Paul Carrack. Nu pakt Nad Sylvan het op en dat doet hij uitstekend, maar de uitsmijter is toch die door merg en been gaande solo die Hackett er aan het slot uitgooit. “Selling England By The Pound & Spectral Mornings: Live At Hammersmith” is in diverse formaten verkrijgbaar, maar als je genoeg hebt aan alleen de Blu-ray of DVD, dan heb je pech: de CD's met dezelfde tracklisting moet je er dan wel bijkopen. Op die schijven met beeld vind je ook een 5.1-mix van niemand minder dan Steven Wilson.
    Website: http://www.hackettsongs.com/ .

    NIEUW
    Exploring Birdsong - Hope / The River
    Van "The Thing With Feathers" EP (Longbranch Records / SPV, 2019)

    Het derde album van Lifesigns is af. Dit “Altitude” zal begin december gaan verschijnen. Naast dat de hele tracklist nu bekend is (zie daarvoor de officiële Facebook-pagina: https://www.facebook.com/Signslife ) maakte de Britse band een tijdje geleden ook bekend dat er zangbijdragen van Lynsey Ward te horen zullen zijn. Nieuwsgierig als we zijn, ontdekten we al snel dat zij de zangeres/pianiste/toetseniste is van het Britse progrocktrio Exploring Birdsong dat verder bestaat uit bassist Jonny Knight en drummer Matt Harrison. De oplettende luisteraar zal haar naam ook kennen van een gastrol op “Rise Radiant”, het meest recente album van de Australische band Caligula's Horse. Je zou dan verwachten dat de muziek van Exploring Birdsong ook aan de stevige kant is, maar een gitarist ontbreekt in de line-up en Wards krachtige vocalen en dito pianospel domineren. De band heeft tot nu één EP uitgebracht, getiteld “The Thing With Feathers”, een serie songs geïnspireerd door een gedicht van Seamus Heaney en het verhaal van Kevin Halfpenny, een Ierse jongen die in 1956 op 7-jarige leeftijd werd ontdekt in een kippenhok waar hij op dat moment nagenoeg zijn hele leven had doorgebracht. Van deze EP laten we de eerste twee stukken horen: de korte instrumentale opener “Hope”, gevolgd door “The River”.
    Website: https://exploringbirdsong.bandcamp.com/ .

    (OP)NIEUW
    Opium Cartel, The - In The Streets
    Van "Valor" (Apollon Records, 2020)

    The Opium Cartel is één van de projecten die de Noor Jacob Holm-Lupo gebruikt voor zijn muzikale escapades. Daar waar de meeste mensen hem kennen van de Noorse progformatie White Willow is The Opium Cartel de uitlaatklep voor zijn songs die de richting van artrock/pop en synthpop opgaan. Op het afgelopen juni bij Apollon Records verschenen "Valor", dat het derde album is van dit project sinds 2009, schuift de muziek nog wat meer op richting progressieve pop. Het album is een ode aan jeugdig optimisme – en specifiek dat van Holm-Lupo zelf vermoeden we. Het album baadt in een weldadige jarentachtig-sfeer, met heerlijk diepe analoge synthklanken. Holm Lupo is zoals gewoonlijk grotendeels verantwoordelijk voor de instrumentale invulling, maar nodigt altijd ook de nodige gasten zoals bijv. saxofonist Ilia Skibinsky in het door Silje Huleboer gezongen “In The Streets”.
    Websites:
    https://theopiumcartel.bandcamp.com/
    https://www.facebook.com/theopiumcartel/ .

    NIEUW
    Morgendust – Hands

    Afgelopen vrijdag, 9 oktober, ging de nieuwe single van Morgendust in première. “Hands” is een eerbetoon aan de makers van de maatschappij. Zwolse handwerkers staan in de spotlights. En ook de fans zingen in de single en doen mee aan in de videoclip. “Onze handen zijn waardevolle instrumenten. Zeker ook nu.”, aldus de eveneens Zwolse band. In de videoclip worden plaatselijke handwerkers in het zonnetje gezet; chef-kok Sandy Jorgensen, boer Eef Stel, meubelmaker Kees Hoogendam, kunstenaars Marit Otto en Ronald Westerhuis, motormonteur Alex Akkerman, stadsbakker Arend Kisteman en tattoo-artiest David J. Koelewijn. Voor het fraai ogende camerawerk is fotograaf en filmmaker Bullet Ray oftewel Raymond van Olphen (je raadt het al, ook uit Zwolle) verantwoordelijk. Ook dit weer schetst de maatschappelijke betrokkenheid van Morgendust: eerdere nummers waren bijvoorbeeld "Sundays", over de dualiteit van de liefde en "Alien", over de wereldwijde vluchtelingenproblematiek. Maar uiteindelijk gaat het toch ook om de muziek: “Hands” blijkt gebouwd rond een U2-achtig gitaarlickje, maar gaandeweg het nummer geeft een brede sound met o.a. een ferme keyboard-ondergrond, soulvolle koortjes en natuurlijk de gevoelvolle zang van Marco de Haan, het nummer een eigen Morgendust-smoel.
    Website: https://morgendust.com/ .

    OKTOBER
    Barclay James Harvest - May Day
    Van "Octoberon" (Polydor, 1976)

    In oktober 1976 verscheen het zevende studio-album van Barclay James Harvest. Dit zeer passend “Octoberon” getitelde werkstuk is duidelijk gesplitst in twee delen: kant 2 bevat 4 zeer herkenbare melodieuze songs, maar het is op kant 1 dat deze Britten zich van hun meest ambitieuze kant laat horen sinds hun vroege albums voor het Harvest-label. Achtereenvolgens Les Holroyd, John Lees en Woolly Wolstenholme leverden ieder een compositie aan. Binnen Barclay James Harvest had zich zo langzamerhand inmiddels een patroon ontwikkeld, waarbij het lijkt als of de leden zich tot elkaar veroordeeld voelden. De heren Holroyd en Lees hadden per album altijd precies even veel songs op hun naam staan, waarbij Wolstenholme als derde wiel aan de wagen er dan ook nog eentje mocht aanleveren. Opvallend is ook dat zowel Holroyd als Lees voor hun track op kant 1 hulp van buiten er bij halen: Holroyd in de vorm van een strijkerssectie en Lees in de vorm van een koor. Wolstenholme heeft dat niet nodig met zijn uitgebreide toetsenarsenaal in de minisymfonie “Ra”. Al deze ambitie resulteerde wederom niet in echt positieve kritieken in eigen land, maar de BJH-aanhang op het Europese vasteland groeide gestaag en zou een jaar later tot een grote doorbraak leiden in met name Duitsland. Van dit album kiezen voor John Lees' stuk van kant 1: “May Day”.
    Websites:
    https://www.bjharvest.co.uk/ (overkoepelende website)
    https://www.barclayjamesharvest.com/ (John Lees' Barclay James Harvest)
    https://www.barclayjamesharvest.co.uk/ (Barclay James Harvest featuring Les Holroyd) .

    HERUITGAVE
    New Musik - Back To Room One
    Afkomstig van "Anywhere" (GTO/Epic, 1981 / Lemon/Cherry Red Records, 2011/2020)

    New Musik behoorde tot de oogst nieuwe bands die eind jaren 70 van de vorige eeuw onder de synthipop werd gerekend. Het debuut "From A To B" dat in 1980 verscheen klonk als een broertje van The Buggles, waarvan drummer Phil Towner overigens kort deel had uitgemaakt. Grote man achter New Musik was echter Tony Mansfield. In Nederland werd "This World Of Water" een bescheiden hit. Aan dat nummer en de overige stukken van de plaat kon je horen dat naast synthesizers ook akoestische gitaren een belangrijke rol speelden in de sound. Op opvolger "Anywhere" uit 1981 was het geluid nog serieuzer en ging richting Talk Talk ten tijde van "It's My Life" en Kissing The Pink. Opvallend is dat het toetsengeluid veel overeenkomsten vertoonde met dat van Tony Banks in die periode. Overigens hadden de musici ook gevoel voor humor, zoals onder meer bleek uit de titel van het nummer "This World Of Walter", waarmee men aan het accent van Mansfield leek te refereren. New Musik zou het jaar daarop nog één album maken, "Warp", waarna Mansfield zich ontwikkelde tot geliefde gastmuzikant, maar vooral als veelgevraagd producer. In 2011 bracht Lemon de eerste twee platen als dubbel-CD uit. Die set werd eerder dit jaar opnieuw uitgebracht en daarvan draaien we nu "Back To Room One", het slotnummer van "Anywhere".
    Websites:
    http://www.new-musik.co.uk/
    https://www.facebook.com/NewMusikPage .

    ALBUM VAN DE MAAND
    Dim Gray – Ouroborus
    Van “Flown” (eigen beheer, 2020)

    Deze keer reizen we af naar Noorwegen voor ons Album van de Maand, met de band Dim Gray. Afgelopen zomer verscheen het debuutalbum van dit trio, dat wordt aangevuld met drie gastspelers. Het pad dat deze Noren bewandelen is duidelijk beïnvloed door bands als Sigur Rós en Radiohead. Daarnaast zijn er indie-folk- (à la Fleet Foxes), kamerpop- en ook zeker een flinke dosis Steven Wilson-invloeden door de muziek verweven. Juist deze combinatie zorgt voor een uniek geluid. “Flown” is een conceptplaat, met als hoofdthema's verlies en eenzaamheid. In 12 liedjes creëert de band een doorlopend verhaal dat van heel klein (“Wandering”; alleen piano en zang) tot groots en episch klinkt, zoals bijvoorbeeld het einde van “Light Anew”. Wat gelijk opvalt is de sterke zang, die zo nu en dan wat weg heeft van die van Keane's Tom Chaplin. In “Light Anew” vormen die vocalen een perfecte combinatie met het cleane gitaarspel. Dim Gray beschikt overigens niet over één maar twee begenadigde zangers – iets wat vol wordt uitgebuit in het melancholische en o zo mooie “Ouroborus”, met verder vrijwel uitsluitend strijkinstrumenten en percussie. Zoals de band zelfs ook al pretendeert, is “Flown” meer dan de som der delen en moet ook zeker als een geheel worden geluisterd en dan kom je uiteindelijk uit bij album afsluiter “Black Sun”. Het album is niet op CD of vinyl verschenen, maar alleen als digitale download verkrijgbaar. Vorige week begonnen we met een uptempo nummer, deze week zoeken we de rust met het eerdergenoemde “Ouroborus”.
    Website: https://dimgraymusic.bandcamp.com/releases .

    NIEUW (zeer verlaat)
    Lost Crowns - Lost Crowns
    - The Star Of My Heart
    Afkomstig van "Every Night Something Happens" (Bad Elephant Music, 2019)

    In "On Track... Gentle Giant - Every Album, Every Song" noemt schrijver Gary Steel nauwelijks muzikanten of bands die duidelijk zijn beïnvloed door deze eigenwijze Engelse groep. Een uitzondering maakt hij voor Lost Crowns uit Londen. Op het reeds vorig jaar verschenen debuut "Every Night Something Happens" is te horen wat beide bands gemeenschappelijk hebben: een voorliefde voor grote intervallen in de meerstemmige zangmelodieën en de inbreng van allerlei blaasinstrumenten, klavecimbel en elektrische zaag naast het 'gebruikelijke' instrumentarium. Niet iedereen pikt echter de vergelijking met Gentle Giant en noemt liever Thinking Plague als referentie. In zijn recensie voor iO Pages noemt Freek Wolff daarnaast Mike Keneally, Cardiacs, Bent Knee en vooral Knifeworld. Van laatstgenoemde groep vinden we bassist Charlie Cawood en toetsenist Josh Perl terug in Lost Crowns, dat echter vooral gedragen wordt door zanger/gitarist/componist Richard Larcombe (van onder meer Stars Of Battledress) en multi-instrumentalist/journalist (!) Rhodri Marsden. Welke vergelijking je ook trekt: eigenwijs is Lost Crowns zeker. Helaas hebben we album vorig jaar gemist, maar dat halen we nu in met "Lost Crowns" en "The Star Of My Heart".
    Websites:
    https://lostcrowns.bandcamp.com/album/every-night-something-happens
    https://www.facebook.com/lostcrowns/ .

    IN MEMORIAM EDDIE VAN HALEN
    Van Halen – Eruption
    Van het album “Van Halen” (Warner Brothers, 1978)
    Van Halen – Poundcake
    Van “For Unlawful Carnal Knowledge” (Warner Brothers, 1991)

    Afgelopen dinsdag overleed EddieVan Halen op 65-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Hij had al jarenlang met diverse vormen van die ziekte te maken gehad. Zijn eerste levensjaren groeide Eddie op in Amsterdam en later nog een tijd in Nijmegen in een muzikale familie. Al op jonge leeftijd begonnen Eddie en zijn broer Alex met pianolessen. De Van Halen-familie verhuisde naar Pasadena in de Verenigde Staten toen Eddie zeven jaar was. Daar werd de piano verruild voor een drumstel en koos Alex voor de gitaar, maar toen bleek dat in Alex een betere drummer schuil ging ruilden de broers van instrument. Eddie en de gitaar werden onafscheidelijk, met Eric Clapton als één van Eddie's helden. Op jonge leeftijd kon Eddie diens solo’s al reproduceren. Rond 1972 formeerden de broers een band die niet veel later natuurlijk Van Halen ging heten. Zijn fascinatie voor techniek kon hij kwijt in het zelf bouwen van zijn instrumenten. Zijn zelfgemaakte 'Frankenstrat' groeide uit tot een van zijn handelsmerken en hij is verantwoordelijk voor een aantal innoverende vernieuwingen aan de gitaar. Maar waar hij het meest om is geroemd, is zijn tweehandige 'tapping'-techniek. Hij is daar zeker niet de uitvinder van: de techniek werd al in de 19de eeuw gebruikt. Eddie liet zich ooit ontvallen dat hij deze speelwijze voor het eerst zag bij de ook vanavond te horen Steve Hackett. Met Van Halen kwam Eddie in de top 20 van best verkochte bands en vanaf het debuut scoorde de band hit na hit, met het album “1984” als kroonjuweel. Maar het is de gitaarinstrumental “Eruption” die de nummer-2-positie bekleedt in de top 100 'beste gitaarsolo’s'. Op het titelloze debuutalbum duurt “Eruption” nog geen 2 minuten, bij concerten werd het soms wel uitgerekt tot 10 minuten. Tja, en hij is natuurlijk de verantwoordelijke voor de magistrale solo in Michael Jacksons “Beat It”. We gaan luisteren naar het eerder genoemde “Eruption” van het debuut en “Poundcake” van het album “For Unlawful Carnal Knowledge” uit 1991. Op dit album, met tweede zanger Sammy Hagar, keerde Van Halen na een aantal poppy platen terug naar het rockgeluid van de jaren 70.
    Website: http://www.van-halen.com/ .

    NIEUW
    Reuter, Markus - Sun Trance (excerpt)
    Afkomstig van "Sun Trance" MoonJune Records/Iapetus, 2020)

    De Duitse Touch-guitar specialist Markus Reuter legt een behoorlijke productiviteit aan de dag. Naast zijn werk met Stick Men produceert hij soloplaten en speelt hij samen op albums van musici die niet zelden bij MoonJune Records vertoeven. "Sun Trance" is een project dat hij aanging met Mannheimer Schlagwerk. Dit ensemble bestaat uit diverse percussionisten, een bassist, een gitarist, een toetseniste en basklarinettiste. De CD bestaat uit één, 36 minuten durende track. Zoals de titel al aangeeft is de stemming meditatief, waarbij vooral de vibrafoons minimalistische patronen spelen die een lang gerekt "Tubular Bells" in herinnering brengen. Tijdens de op 23 mei 2017 opgenomen wereldpremière is Reuter zelf het eerste kwartier vooral bezig met digitale bewerkingen van het gespeelde, waarna hij met zijn gitaar fraai zwevende melodielagen aanbrengt. Naast de reguliere geluidsweergave is het concert ook visueel te bewonderen aangezien "Sun Trance" is uitgebracht als zogenaamde exhanced CD. We draaien nu een deel van deze compositie.
    Websites:
    https://www.youtube.com/watch?v=srW0orFJ638 (film van het concert)
    http://www.markusreuter.com/
    https://www.facebook.com/kopfmensch/ .

    IN HET NIEUWS
    Pink Floyd - Shine On You Crazy Diamond, Parts 1-5 (Live At Knebworth 1990)
    Afkomstig van "The Later Years - 1987-2019" (Pink Floyd Records, 2019)

    Zelden zal de klassieker "Shine On You Crazy Diamond" van Pink Floyd zo jazzy hebben geklonken als tijden het Knebworth-festival in 1990. En dat niet alleen door de altsaxofoonsolo van 'onze eigen' Candy Dulfer. Vooral Richard Wrights toetsenbijdragen klinken veel losser dan op andere live-opnames en al helemaal op de studioplaat "Wish You Were Here". Vergeleken met andere concertregistraties is het ook opvallend dat de sound soms zelfs wat kaal klinkt, althans voor Pink Floyd begrippen. Maar dat kan deze compositie zeker hebben. Het concert op Knebworth vond een jaar na 'Another Lapse'-tour plaats, die werd ondernomen ter gelegenheid van het verschijnen van de live-dubbelaar en concertvideo “Delicate Sound Of Thunder”. Hiervan verschijnt op 20 november een geremixte versie met extra tracks. Ook de filmversie is compleet herzien en wordt op basis van de 35mm-filmopnamen uit 1988 nu op breedbeeld uitgebracht. Overigens zat die opgepoetste editie al in de prijzige box “The Later Years – 1987-2019”, waarin ook de Knebworth-opnamen zijn te vinden.
    Website: https://pinkfloyd.com .
  • Sunday 4 Oktober 2020 Show No. 1421

  • E.L.O. - Shangri-La
    Afkomstig van "A New World Record"(CBS, 1976)

    Het in 1976 verschenen "A New World Record" was de zesde LP die Electric Light Orchestra uitbracht. In Nederland werd "Livin' Thing" een bescheiden hit, terwijl de plaat zelf 24 weken lang in de albumlijst stond. Het in Nederlandse oren wat knullig getitelde "Shangri-La" is het imposante slotstuk, waarin zeker in de epiloog een mooi orkestraal geluid wordt voortgebracht. Dat Jeff Lynne een groot liefhebber van de Beatles was, kwam in dit nummer ook tekstueel tot uiting.

    "My Shangri-La has gone away,
    Faded like The Beatles On Hey Jude
    She seemed to drift out on the rain
    That came in somewhere softly from the blue".

    Websites:
    https://jefflynneselo.com/
    https://www.facebook.com/JeffLynnesELO/ .

    NIEUW
    Ayreon – Talk Of The Town
    Message From Beyond
    Van “Transitus” (Music Theories Recordings / Mascot, 2020)

    Voor de elfde maal brengt de inmiddels 60-jarige Arjen Lucassen onder de naam Ayreon een rockopera uit. De boomlange Haagse Brabander had dit “Transitus” eigenlijk willen vergezellen van een speelfilm, maar na een gesprek met Dick Maas bleek dat financieel toch een brug te ver, zo was onlangs te lezen in de NRC. Wel heeft de stripliefhebber het voor elkaar gekregen het in de 19de eeuw gesitueerde verhaal te combineren met een fraai vormgegeven comic book. En natuurlijk zijn er weer veel prominente en minder prominente gasten. De prachtige kastanjebruine stem van de legendarische Dr. Who-acteur Tom Baker is de verteller. Zijn stemgeluid en fantastische Britse dictie doen je als luisteraar meer dan eens denken aan Richard Burton in Jeff Wayne's “Musical Version Of The War Of The Worlds”. Verschil met dat album het ontbreken van hoorspelpassages; alles wordt verder gezongen. Tommy Karevik van Kamelot heeft wederom een voorname rol en ook Simone Simons van Epica is wederom te horen. Cammie Gilbert van Oceans Of Slumber is een recente ontdekking van Lucassen en ook nieuw zijn bijdragen van beroemde 'shredders' Joe Satriani en Marty Friedman. Natuurlijk is Joost van den Broek Lucassens voornaamste muzikale kompaan. Opvallend is dat drummer Ed Warby voor het eerst ontbreekt. Lucassen zocht een ander type, meer groovy drummer voor dit album en vroeg zijn nog steeds goede vriend Warby wel om advies. Die kwam met Juan van Emmerloot op de proppen, die wij vooral kennen van zijn werk met Snowy White. Heel veel verschil is er meestal niet direct te horen, omdat muzikaal gezien toch vooral uit bekende Ayreon-vaatjes wordt getapt, met een mengsel van progressieve rock, gotische, symfonische metal en folkrock. Ook zijn er een paar opvallende knipogen naar Pink Floyd (“Breathe In The Air” en “Echoes” worden nog nét niet geciteerd). Wij kiezen voor het folky “Talk Of The Town” met Paul Manzi (ex-Arena), Karevik en Gilbert. Daarna “Message From Beyond” met zang van Gilbert en Amanda Somerville (o.a. Trillium) en een groovy jazzy passage, waarin het verschil dat Van Emmerloot ritmisch inbrengt nog het meest opvalt, én een flitsende solo van Marty Friedman.
    Website: https://www.arjenlucassen.com/
    Interview in NRC: https://www.nrc.nl/nieuws/2020/09/23/de-progrockkoning-die-nooit-buiten-komt-a4013243 .

    NIEUW
    Rymden - Arriving At Ramajay Part II
    Afkomstig van "Space Sailors" (Jazzland Recordings, 2020)

    "Space Sailors" van het trio Rymden (=ruimte) is een vervolg op het in 2019 uitgebrachte debuut "Reflections & Odysseys". De drie musici staan te boek als nujazzpioniers. Zowel toetsenman Bugge Wesseltoft met zijn New Conception Of Jazz als bassist Dan Berglund en slagwerker Magnus Öström met het Esbjörn Svensson Trio (e.s.t.) stonden aan de wieg van een substroming die rond de eeuwwisseling een frisse, voornamelijk Scandinavische wind door de jazz liet gaan. En ook met Rymden willen de muzikanten geen conventionele pianotriojazz produceren, noch in het voetspoor treden van de iconische sound van e.s.t. Door het instrumentarium uit te breiden met Moog, Fender Rhodes en elektronica en de arrangementen te voorzien van rockende dynamiek en spannende interventies ontstonden avontuurlijke, melodieuze progjazzcomposities. Op dit tweede album staan genoemde elektrische toetseninstrumenten zelfs nog meer centraal in het geluidsbeeld, zonder dat de statige, ferm aangeslagen pianoklanken aan kracht hebben ingeboet. De hierdoor geregeld symfonisch getinte instrumentaties worden uiterst functioneel ondersteund door het blindelings op elkaar ingespeelde ritmetandem, waarin vooral de robuuste hantering van de staande bas en het speelse percussiewerk opvallen. "The Final Goodbye", met een haast "Kashmir"-achtige drive, het naar een meeslepende Minimoog-climax opbouwende tweeluik "Arriving At Ramajay" en het sprankelende, treffend getitelde "Free As A Bird" zijn slechts enkele van de indrukwekkende staaltjes vakmanschap die dit driemanschap op "Space Sailors" ten toon spreidt. Hiervan hebben we het tweede deel van "Arriving At Ramajay" voor vanavond uitgekozen. Op de website van de band staan overigens vanaf volgende maand diverse optredens aangekondigd, maar daar bevinden zich nog geen shows op Nederlandse podia onder.
    Websites:
    https://www.rymden-music.com/home
    https://www.facebook.com/rymdenmusic .

    VOORPROEFJE
    Lunatic Soul – The Passage
    Van “Through Shaded Woods” (Kscope, 13 november 2020)

    Lunatic Soul, het donkere, elektronische prog-zijproject van Riverside's Mariusz Duda, heeft de gloednieuwe single “The Passage” uitgebracht via streamingplatforms. Het is de eerste muziek die is uitgebracht van het aankomende album, “Through Shaded Woods”, dat op 13 november via Kscope wordt uitgebracht. '”The Passage” is een kenmerkend stuk van het nieuwe Lunatic Soul-album, waarop we een mysterieus bos vol dynamische, rituele dansen betreden', legt Duda uit. 'De titel "The Passage" is de bestemming voor de hoofdpersoon, waar hij gereinigd en herboren zal worden. “Shaded Woods" zijn onze ergste trauma's en nachtmerries, de moeilijkste momenten in ons leven. Door ze heen gaan symboliseert het onder ogen zien en overwinnen ervan. “Shaded Woods” gaat over het bereiken van een betere plaats in het leven, over het zichzelf nog een kans geven en het staat ook symbool voor onze huidige, moeilijke tijd", voegt Duda eraan toe. In tegenstelling tot eerdere albums “Fractured” en “Under The Fragmented Sky”, is “Through Shaded Woods” volledig verstoken van elektronica en is het het eerste album in Duda's discografie, waarop hij alle instrumenten bespeelt, beïnvloed door duistere Scandinavische en Slavische folk die verwijst naar bands als Heilung of Wardruna. "Shaded Woods" wordt het zevende album van Lunatic Soul. (bron: Prog Magazine / loudersound.com)
    Website: https://lunaticsoul.com/
    Dit nummer: https://youtu.be/fOHhkOa7A7U .

    NIEUW
    Dyble Longdon- Whisper
    Van “Between A Breath And A Breath” (English Electric Recordings, 2020)

    Eigenlijk is de Britse rockjournalist Jo Kendall verantwoordelijk voor het ontstaan van dit album. Zij was het die de veteraan-folkrockzangeres Judy Dyble meesleurde naar een concert van Big Big Train in King's Place in 2015. Dyble kende alleen Big Big Train-violiste Rachel Hall, die op een album van Dyble had meegespeeld. Dyble was zo onder de indruk dat ze aangaf te willen samenwerken met Big Big Train-zanger David Longdon. Dat kreeg vooraleerst gestalte middels een bijdrage aan het Big Big Train-album “Grimspound” (2017). De echte samenwerking moest nog komen: voor het nu verschenen “Between A Breath And A Breath” schreef Dyble alle teksten en Longdon alle muziek. De opnamen begonnen net op tijd, want gedurende het opnameproces werd duidelijk dat Dybles gezondheid hard achteruit ging, iets wat zelfs nog noopte tot aanpassingen aan composities om ze zingbaar te maken voor haar. Helaas heeft ze de release niet meer kunnen meemaken; ze overleed op 12 juli, 71 jaar oud. En hoe klinkt het resultaat? De voornaamste associatie is toch Big Big Train – en dan vooral de meer folky getinte albums “Folklore” en “Grimspound”. Dat komt niet alleen door de compositie-stijl en de zang van Longdon, maar ook door het feit dat heel Big Big Train meespeelt. Dat blijft wel beperkt tot één of enkele tracks, want Longdon speelt heel veel zelf. Die kant kennen we niet van hem binnen Big Big Train. Zelfs een fijne gitaarsolo heeft hij in de vingers, zoals blijkt uit het slotdeel van “Whisper”. Ook brengt hij kleurrijke accenten aan met bijzondere instrumenten als de Marxophone, Mellotron, Theremin en vibrafoon. Prettig vreemde eend in de bijt is het slotnummer “Heartwashing”. Onder een voorgedragen gedicht van Dyble horen we o.a. melancholiek trompetspel van de van Isildurs Bane bekende Luca Calabrese (waar Dyble eerder mee gewerkt had). De contrabas van Danny Manners (ook Big Big Train) sluit aan bij de late-night-sfeer. Dat hoort u later wellicht nog bij ons.

    Big Big Train heeft een speciale subsite aangemaakt op de eigen website, waar uitgebreide toelichtingen van Longdon én Dyble op de nummers staan.
    Website: https://www.bigbigtrain.com/dyble-longdon/ .

    VOORPROEFJE
    Dream Theater – Pale Blue Dot (live)
    Van “Distant Memories - Live In London” (InsideOut / Sony Music, 27 november 2020)

    Dream Theater bereidt zich voor om dit najaar voor de negende keer een live-album uit te brengen, “Distant Memories - Live In London”, dat op 27 november uitkomt. De opnamen zijn gemaakt in februari 2020 in Hammersmith Apollo in Londen. De release bevat materiaal van het meest recente studio-album “Distance Over Time” uit 2019 alsmede een integrale vertolking van het baanbrekende conceptalbum “Metropolis Part 2 - Scenes From A Memory” (1999). Gitarist John Petrucci zegt: '”Live In London” geeft de energie en opwinding die we allemaal samen voelden in de Apollo afgelopen februari nauwkeurig en heel mooi weer.' “Distant Memories - Live In London” is het eerste live-album van Dream Theater sinds “Breaking The Fourth Wall” uit 2014 . De nieuwe release zal beschikbaar zijn als een 3CD+2DVD-multibox, een 3CD+2Blu-ray-digipak met slipcase, een gelimiteerde deluxe 3CD+2Blu-ray+2DVD-artbook en een gelimiteerde 4LP+3CD-boxset. De DVD's en Blu-rays bevatten ook een kijkje achter de schermen, terwijl de bandleden zich klaarmaken voor de shows. (bron: Prog Magazine / loudersound.com)
    Website: https://dreamtheater.net/
    Dit nummer: https://youtu.be/jsRT8ee97eo .

    NIEUW
    Garvey, Guy - My Angel

    Elbow-zanger Guy Garvey heeft een nieuwe solo-single uitgebracht met de titel “My Angel”. Het is de thema-song van de nieuwe BBC One-serie Life waarvan afgelopen week de eerste aflevering werd uitgezonden. Garvey's betrokkenheid bij het programma volgde op een toevallige ontmoeting met showschrijver Mike Bartlett. Garvey schreef naast de thema-song ook de score voor de serie, samen met Peter Jobson en Paul Saunderson, waar hij al vaker mee samenwerkte. 'Mike is een van onze beste schrijvers en de regisseur, Kate Hewitt, is een van onze beste regisseurs, dus de lat lag al hoog voordat we de cast zagen, die een aantal van de beste acteurs van het VK heeft.' “My Angel” gaat over het potentieel van hemel en hel in elke relatie.
    Websites:
    https://www.guygarvey.com/
    https://www.facebook.com/GuyGarveyofficial
    Dit nummer: https://youtu.be/5c6QIT49QqA .

    ALBUM VAN DE MAAND
    Dim Gray – The Wave We Thought We'd Ride Forever
    Van “Flown” (eigen beheer, 2020)

    Deze keer reizen we af naar Noorwegen voor ons Album van de Maand, met de band Dim Gray. Afgelopen zomer verscheen het debuutalbum van dit trio, dat wordt aangevuld met drie gastspelers. Het pad dat deze Noren bewandelen is duidelijk beïnvloed door bands als Sigur Rós en Radiohead. Daarnaast zijn er indie-folk- (à la Fleet Foxes), kamerpop- en ook zeker een flinke dosis Steven Wilson-invloeden door de muziek verweven. Juist deze combinatie zorgt voor een uniek geluid. “Flown” is een conceptplaat, met als hoofdthema's verlies en eenzaamheid. In 12 liedjes creëert de band een doorlopend verhaal dat van heel klein (“Wandering”; alleen piano en zang) tot groots en episch klinkt, zoals bijvoorbeeld het einde van “Light Anew”. Wat gelijk opvalt is de sterke zang, die zo nu en dan wat weg heeft van die van Keane's Tom Chaplin. In “Light Anew” vormen die vocalen een perfecte combinatie met het cleane gitaarspel. Dim Gray beschikt overigens niet over één maar twee begenadigde zangers – iets wat vol wordt uitgebuit in het melancholische en o zo mooie “Ouroborus”, met verder vrijwel uitsluitend strijkinstrumenten en percussie. Zoals de band zelfs ook al pretendeert, is “Flown” meer dan de som der delen en moet ook zeker als een geheel worden geluisterd en dan kom je uiteindelijk uit bij album afsluiter “Black Sun”. Het album is niet op CD of vinyl verschenen, maar alleen als digitale download in verkrijgbaar. We beginnen met het uptempo “The Wave We Thought We'd Ride Forever”.
    Website: https://dimgraymusic.bandcamp.com/releases .

    NIEUW
    Holdsworth, Allan - Non-Brewed Condiment (live)
    Afkomstig van "Frankfurt '86" (Manifesto Records, 2020)

    Gary Husband zat ook in de band van Allan Holdsworth toen deze in februari 1986 een optreden voor de Duitse TV verzorgde tijdens het 20. Deutsches Jazz-Festival. De bezetting werd aangevuld met toetsenman Kei Akagi en bassist Jimmy Johnson. Volgens Husbands hoesteksten bij de onlangs uitgebrachte CD/DVD-set "Frankfurt '86" had het concert met grote problemen te maken. Een deel van de apparatuur was nog niet aangekomen, zodat hij met te grote drumsticks moest spelen. Een nog groter issue was het geregeld uitvallen van Holdsworths roemruchte gitaarsynthesizer, de SynthAxe. Juist voor dit futuristisch uitziende instrument zal menigeen destijds een show van de gitaarvirtuoos hebben bezocht. Gelukkig speelde de band strak en weet Holdsworth altijd het beste in zich naar boven te halen als het tegenzit. Mooi voorbeeld is de live-uitvoering van "Non-Brewed Condiment". Even voor degene die de DVD niet hebben: de eerste solo is afkomstig van de synthesizer van Akagi en de tweede van de SynthAxe.
    Websites:
    http://manifesto.com/allan-holdsworth/
    https://nl-nl.facebook.com/groups/allanh/ .

    NIEUW
    Flying Colors – Crawl (live)
    Van “Third Stage: Live In London” (Music Theories Recordings / Mascot Music, 2020)

    Flying Colors is een van de vele bands die drummer Mike Portnoy runt en ook bepaald niet de enige in welke hij samenwerkt met zijn 'brother in arms' Neal Morse (toetsen, zang). Bijzonder is dat het duo hier samenwerkt met twee eminente musici uit een net iets oudere generatie, in de vorm van gitarist Steve Morse (Dixie Dregs, Deep Purple) en de bassist waarmee Morse al jaren samenwerkt, Dave LaRue (basgitaar). Anderzijds is de jongere generatie present met zanger/slaggitarist Casey McPherson. Muzikaal komen hier zo achtergronden bijeen die uiteenlopen van progressieve rock, hardrock, jazzrock tot melodieuze poprock en altrock. De groep heeft nu in zeven jaar tijd 3 albums afgeleverd, waarvan het meest recente, “Third Degree”, vorig jaar verscheen. Door de drukke schema's van alle bands waar dit kwartet bij betrokken is, was de daaropvolgende tournee beperkt tot zo'n dozijn optredens. Goede rede om voor de derde keer een studio-album te laten volgen door een live-document. Deze keer werd als opnamelocatie het laatste optreden van de tour, in de sfeervolle Shepher Bush Empire in Londen gekozen. Zowel de compactere, meer catchy kant van de band als de meer epische komt aan bod met een doorsnede van de drie albums, waarbij de vier langste stukken als slotoffensief van de reguliere set zijn geplaatst. Wij kiezen daaruit “Crawl” van het derde album, waarin het baswerk van LaRue heerlijk prominent is, Portnoy ook spectaculair kan rommelen en vooral Steve Morse schittert in haast huilende uithalen in zijn solo's. Op de DVD of Blu-Ray is het mooi om te zien hoe niet alleen het publiek, maar dat ook de heren zelf intens genieten van het samenspelen. Als je de Blu-ray of de speciale earbook-versie koopt, krijg je er ook nog bonus-opnamen van het Flying Colors-concert tijdens Morsefest 2019 bij.
    Website: https://flyingcolorsmusic.com/ .

    NIEUW
    Potter's Daughter - We Could Be
    Afkomstig van "Casually Containing Rage" (Melodic Revolution Records, 2020)

    De Amerikaanse artrockformatie Potter’s Daughter debuteerde in 2018 met "The Blind Side". Dit leverde de groep rondom zangeres Dyanne Potter Voegtlin prijzende woorden op van onder andere Jon Anderson. Op de daaropvolgende single "Blood And Water” vervulde Annie Haslam een gastbijdrage, terwijl de kerstsingle "This Winter’s Child" tevens op de kerstplaat "MRR Holiday" van het label prijkte. Bij beluistering van de mini "Casually Containing Rage" is de betrokkenheid van Anderson en Haslam verklaarbaar. Voegtlin heeft namelijk net zo’n groot bereik als genoemde collega’s en, bijvoorbeeld, Nikki Squire. De drie tracks hebben echter wel een andere klankkleur dan die op het volwaardige debuut, dat introverte pianojazz-momenten combineerde met melodieuze progressieve rock, waarin Amit Chatterjee met vloeiende gitaarsolo’s de hoofdrol opeiste. Zo is het ook al op de eersteling prijkende "To My Love" niet alleen bijna twee minuten langer dan het origineel, maar is in het nieuwe arrangement de akoestische setting vervangen door een licht funky elektrische rockbenadering. De pianoballade "Accidentally Like A Martyr" is vervolgens een trouwe bewerking van een compositie van Warren Zevon, waarbij de slidegitaar is ingeruild voor Jan-Christian Vögtlins ingetogen snarenspel. Het op de recente raciale gebeurtenissen in de V.S. geïnspireerde "We Could Be", dat we zo gaan beluisteren, is tenslotte een broeierige progressieve popsong met een Pat Metheny-achtige gitaarsynthesizersolo.
    Websites:
    https://pottersdaughterband.com/
    https://officialpottersdaughter.bandcamp.com/
    https://www.facebook.com/PottersDaughterBand .

    NIEUW
    CNJR – Drunk On The Venom
    Van het album “I Can See The Church Burning Through The Binoculars” (Future Archive Recordings, 9 oktober 2020)

    “I Can See The Church Burning Through The Binoculars” is het tweede volledige studio-album van van het experimentele éénmansmuziekproject CNJR (ofwel 'conjure' – 'betovering'). Het album bevat elektronische muziek, gemaakt met retro-synthersizers, gitaar, drums, gecombineerd met zang met veel gevoel voor melodieuze melancholie. CNJR schrijft: 'Dit album kwam tot stand in een tijd in mijn leven dat ik bezig was met het verwerken van mijn jeugd, de relaties in mijn leven. Persoonlijke ervaringen met angst, pijn, onderdrukking, vervreemding en zelfcensuur kwamen bij me op - en dat hoor je in de muziek. Het resultaat is behoorlijk duister. CNJR hoopt dan ook dat de luisteraar kan aanvoelen wat hij emotioneel beleefde tijdens het maken van de composities. Prima doorsnee van wat het album te bieden heeft, biedt “Drunk On The Vemom”. Het album verschijnt op 9 oktober.
    Websites:
    https://www.cnjrmusic.com
    https://cnjrmusic.bandcamp.com/
    https://www.facebook.com/CNJRmusic .

    (OP)NIEUW
    Husband, Gary & Markus Reuter - Music For Our Times
    Afkomstig van "Music Of Our Times" (MoonJune Records, 2020)

    In mei dit jaar draaiden we "White Horses", een nummer van Gary Husband, dat hij aan zijn oude vriend Allan Holdsworth opdroeg. Het stuk staat op "Music Of Out Times", een CD die hij samen met MoonJune Records-collega Markus Reuter uitbracht. De combinatie van verstilde piano en aanzwellende gitaren zal bij menigeen Terje Rypdal in herinnering brengen of zal overkomen alsof Keith Jarrett een ambient plaat met Brian Eno heeft gemaakt. Het titelnummer, dat we dit keer hebben geselecteerd, laat vooral dit laatste tot uiting komen.
    Websites:
    https://markus-reuter-moonjune.bandcamp.com/album/music-of-our-times
    https://garyhusband.com/
    http://www.markusreuter.com/ .

    IN AFWACHTING VAN...
    Lindberg, Jonas & The Other Side – On The Horizon
    Van het album “Pathfinder” (ModeMusic, 2016)

    In 2008 bracht de Zweedse muzikant Jonas Lindberg zijn eerste EP genaamd “In Secret Pace” uit. Voor zijn tweede EP verzamelde hij vier andere muzikanten om zich heen en die plaat kreeg de naam “The Other Side”. Voor zijn eerste volwaardige album met de titel “Pathfinder” wilde hij opnieuw met deze groep muzikanten werken, vandaar de naam Jonas Lindberg & The Other Side. Overigens sloten zich voor de opnamen van “Pathfinder”nog drie aanvullende musici aan. Lindberg is van huis uit eigenlijk bassist, maar op dit album neemt hij ook een aantal toetsen- en gitaarpartijen voor zijn rekening. Liefhebbers van ijzersterke melodieën, krachtige zang en fijne solo’s kunnen met dit album hun hart ophalen. De muziek is lekker ongecompliceerd en toegankelijk zonder dat het simplistisch overkomt. De opbouw van het nummer “On The Horizon” is erg smaakvol. Je wordt langzaamaan helemaal in het nummer gezogen. Het toetsenspel is hier de bekende kers op de taart. (naar Maarten Goossensen, Progwereld) Ondertussen werkt Lindberg gestaag door aan een opvolger, waarvan de vorderingen op Facebook te volgen zijn. Afgelopen zomer had Lindberg daarbij een zware tegenslag te verwerken, zoals we al eerder hebben gemeld, met het overlijden van The Other Side-toetsenist Michael Ottosson.
    Website: http://www.lindbergmusic.com/ .