• Complete Archive

    On this page you will find our archive of playlists. You can either browse by month or have a look at the complete alphabetical overview below. (up to Show 1242)

    HERE

  • Sunday 08 Oktober 2017 Show No. 1270

    NIEUW
    Roberto, Dante - All Change
    - Usea
    Van "The Circle" (eigen beheer, 2017)

    “The Circle” is de eerste 'solo'-plaat van de Italiaanse muziekleraar, componist en toetsenist Dante Roberto. fans van Keith Emerson (Emerson, Lake & Palmer) en Jordan Rudess (Dream Theater, Liquid Tension Experiment) zullen hiervan likkebaarden. Ondanks dat 's mans virtuositeit vaak geëtaleerd wordt is (vooral op de fragmenten waarop hij concertpiano speelt is dat aan zijn fijnzinnige aanslag af te horen) is dit niet alleen een album voor toetsenfreaks. U zag waarschijnlijk al dat 'solo' tussen aanhalingstekens stond en dat is niet voor niets, want we horen hier toch regelmatig echt een bánd spelen, met dank aan bassist Salvatore Amati, drummer Alessandro Napolitano en de gitaristen Luca Nappo, Salvatore Russo en Alex Milella. Een vaste luisteraar viel het op dat we wel erg vaak met vergelijkingen komen, maar dat is toch handig om muziek snel te duiden. In het driedelige openingsstuk "Dante Suite" horen we evidente knipogen naar het jarenzeventigwerk van Mike Oldfield, in "Usea" dat u straks hoort, laat gistarist Luca Nappo zich van zijn meest Joe Satriani-achtige kant horen voordat Roberto zelf zijn toetsenvirtuositeit toont. Eerst hoort u "All Change", dat na een bombastisch ELP-achtig toetsenbegin een jazzy en jazzrockende weg inslaat. Door die nooit tot citaten vervallende invloeden creatief te combineren, weet Roberto een kleurrijk en afwisselend album te creëren.
    Website: https://www.facebook.com/Falanto2017/ .

    NIEUW
    Everything Everything - New Deep
    - White Whale
    Afkomstig van "A Fever Dream" (RCA Victor/Sony, 2017)

    "A Fever Dream" is alweer het vierde album van Everything Everything sinds deze Britse groep in 2007 werd opgericht. Een opvallend kenmerk hierbij is dat deze CD's allemaal met dezelfde bandformatie, dus zonder enige personeelswisseling gemaakt zijn. De muzikanten schijnen voormalige musicologiestudenten te zijn, wat de diverse invalshoeken in de muziek verklaart. Die muziek wordt wel 'smartrock' genoemd, waarbij het belangrijkste element de hoge, ietwat opgefokt overkomende zang is. Het blijkt een goede benaming, want de over het algemeen compacte composities zitten slim in elkaar, waarbij catchy melodieën ondersteund worden door arrangementen die zowel binnen de prog als de techno goede sier zouden kunnen maken. Toch staan op alle platen ook meer ingetogen stukken, dus ook op "A Fever Dream", waaronder de vanavond gedraaide slotstukken "New Deep" en "White Whale".
    Websites:
    http://www.everything-everything.co.uk/
    https://nl-nl.facebook.com/EverythingEverythinguk/ .

    NIEUW
    Hampshire And Foat - Galaxies Like Grains Of Sand
    Van het album "Galaxies Like Grains Of Sand" (Athens Of The North, 2017)

    Hampshire And Foat: dat klinkt als een nieuwe Britse detective serie of een stand-up comedy duo. Warren Hampshire is gitarist van de Britse psychedelische indierockband The Bees, Greg Foat is een toetsenist die met name actief is in de Britse jazz-scene. Onlangs hebben we trouwens nog muziek laten horen van het album "Girl And Robot With Flowers" van The Greg Foat Group. Gezamenlijk hebben ze nu een album gemaakt dat qua sound misschien wel het best te omschrijven valt als ambient-jazz, met hier en daar een toefje Krautrock. De zacht glijdende strijkers doen ons een beetje denken aan Brian Eno's “Music For Airports”. De krautrock-trekjes en de psychedelische kant komen het meest naar voren op de openings- en tevens titeltrack van het album, “Galaxies Like Grains Of Sand”, bijna lounge-achtige variatie op Pink Floyds “Time”.
    Website: https://aotns.bandcamp.com/album/galaxies-like-grains-of-sand .

    NIEUW
    Gilmour, David – A Boat Lies Waiting (live)
    – Coming Back To Life (live)
    Van “Live At Pompeii” (Colombia, 2017)

    In 1972 verscheen de befaamde concertfilm “Live At Pompeii” van Pink Floyd. De opnames vonden plaats in het befaamde amfitheater in Rome en werden gefilmd in 1971. In 2016, 45 jaar na de opnamen, keerde Pink Floyd-gitarist David Gilmour terug naar ditzelfde theater voor 2 concerten. Deze week (wederom 45 jaar later, in dit geval na verschijning van de bioscoopfilm) verscheen de registratie van deze concerten. Naast een reguliere dubbel-CD is er ook een Blu-ray en dubbel-DVD verkrijgbaar, alsmede een fraai boxje met 2 Blu-rays en 2 CD's. David Gilmours “Live At Pompeii” is een audiovisueel spektakel met lasers, pyrotechniek, en een gigantisch scherm, waarop speciaal gemaakte filmpjes de nummers aanvullen, zoals we gewend zijn van de grootmeester van de stadionconcerten. Saillant detail is dat dit de eerste rockconcerten in dit antieke Romeinse amfitheater waren met publiek. Naast een aantal nummers van het toen net verschenen studio-album “Rattle That Lock” werd er natuurlijk uitgebreid teruggeblikt naar het verleden met veel klassieke Pink Floyd-nummers. Eén nummer overlapt met de Pink Floyd-film: “One Of These Days”. Overigens wel jammer dat de twee eerste studio-albums van Gilmour net als bij zijn vorige tournee compleet werden genegeerd. Afgelopen maand kom men al een deel van het concert bewonderen op het grote doek van de bios. Nu dus ook in je eigen huiskamer. We hebben een tweetal nummers uitgekozen. “A Boat Lies Waiting”, waarvan het origineel te vinden is op het recente “Rattle That Lock” en “Coming Back To Life”, origineel van het alweer 23 jaar oude Pink Floyd-album “The Division Bell”.
    Website: http://www.davidgilmour.com/ .

    IN HET NIEUWS
    Moody Blues, The - Evening: a) The Sunset b) Twilight Time
    Van het album "Days Of Future Passed" (Deram, 1967)

    Op 10 november is het precies 50 jaar geleden dat een zeer invloedrijk album is verschenen: “Days Of Future Passed” van The Moody Blues. Het is een van de eerste concept-albums en het is zeker het eerste album vol muziek die je met recht symfonische rock mag noemen. Bijna iedereen kent wel de grote hits “Tuesday Afternoon” en natuurlijk “Nights In White Satin”, maar wat het album zo bijzonder maakt is dat het echt één geheel is. Het vertelt het verhaal van de cyclus van één dag van ochtendgloren tot nacht, die je dan ook weer kunt beschouwen als de cyclus van het leven van begin tot eind. Om het jubileum te vieren verschijnt er in november een 2CD+1DVD set met op de eerste CD het album, op de tweede achttien bonustracks en op de DVD zowel een surround mix als een hoge resolutie-stereomix. Naar het zich laat aanzien is die laatste de originele stereomix en dat zou op zich wel bijzonder zijn, want die is al sinds de jaren 70 niet meer uitgebracht. De surround mix is overigens dezelfde die in 2006 op SACD is verschenen, maar aangezien die niet meer voor een fatsoenlijke prijs is te vinden, is het mooi dat deze nu ook weer beschikbaar komt. Maar er is nog meer nieuws: The Moody Blues zijn genomineerd om opgenomen te worden in de Rock And Roll Hall Of Fame en gezien de populariteit van de Britse band in de VS en het eerder genoemde jubileum lijkt het ons sterk dat de leden daar niet in worden opgenomen. Ook de generatiegenoten van The Zombies zijn overigens genomineerd.
    Website: http://www.moodybluestoday.com/ .

    IN MEMORIAM TOM PETTY
    Petty and The Heartbreakers, Tom – Good Enough
    Van “Mojo” (Reprise, 2010)

    Rockzanger Tom Petty is op 2 oktober op 66-jarige leeftijd in het UCLA ziekenhuis in Santa Monica overleden aan de gevolgen van een hartaanval. Petty was er zondagavond opgenomen, een kleine week nadat hij in de fameuze Hollywood Bowl in Los Angeles een Amerikaanse tournee ter ere van het veertigjarig jubileum van zijn trouwe begeleidingsband The Heartbreakers had afgesloten. Vooal in eigen land was Petty sinds het eind van de jaren zeventig een grootheid in de rockmuziek die hits had met The Heartbreakers. Niet alle albums die Petty uitbracht waren even sterk, maar “Full Moon Fever”, dat hij maakte met de Brit Jeff Lynne (van Electric Light Orchestra), was met liedjes als “Free Fallin'” en “I Won't Back Down” een artistiek en commercieel succes. Petty had Lynne tijdens een Britse tournee ontmoet en er bleek een klik. Lynne haalt Petty bij een samenwerkingsproject tussen Bob Dylan, George Harrison en Roy Orbison waarvoor hij de productie doet. Als The Traveling Wilburys scoort dit gezelschap beroemdheden in 1988 een grote hit met “Handle With Care”. (Bron: De Volkskrant) Uit 2010 stamt het album “Mojo”, het twaalfde album van Tom Petty and The Heartbreakers. Albumafsluiter “Good Enough” is een van de weinige nummers in het Heartbreaker-repertoire die prima in ons programma passen.
    Website: http://www.tompetty.com/

    LIVE-TIP
    Parsons Project, Alan - Snake Eyes (single edit)
    Afkomstig van "The Turn Of A Friendly Card" (Arista, 1980 / Legacy/Sony, 2015)

    Op vrijdag 17 november a.s. staat The Alan Parsons Live Project in het Rabotheater te Hengelo. Voor dit concert zijn de sta- en zitplaatsen inmiddels uitverkocht, waarbij de website van het theater belangstellenden verwijst naar het concert op 15 november in De Vereeniging te Nijmegen, waarvoor nog wel plaatsen beschikbaar zijn. Wij duiken de geschiedenis in met een singleversie van "Snake Eyes", oorspronkelijk afkomstig van "The Turn Of A Friendly Card" uit 1980, die te vinden is op de Deluxe 35th Anniversary Edition uit 2015.
    Website: http://alanparsonsmusic.com/

    ALBUM VAN DE MAAND
    Sky Architect – Dune
    Van "Nomad" (FREIA Music, 2017)

    “Nomad” is alweer het vierde album van de uit Rotterdam afkomstige band Sky Architect en hoewel initieel het idee was om een album te maken met compactere songs liep het toch weer anders. Afstand maakte het lastig om samen het album te schrijven en op te nemen. Maar nu is "Nomad" dam verschenen. Tijdens recente live-shows, waaronder eentje in de Hengelose Metropool, werden er al een aantal stukken van gespeeld. Het werd al snel duidelijk dat het complexere werk de band het beste ligt. "Nomad" is niet een album dat al gelijk bij de eerste luisterbeurten zijn geheimen prijs geeft, het heeft even nodig om echt in je brein te settelen. Maar als dat eenmaal is gebeurd, valt er veel te genieten. Zoals gezegd, Sky Architects sound is stevig zonder dat het overigens is dicht geplamuurd. De beide gitaristen Ton Luchies en Wabe Wieringa (de laatste tekent ook voor de productie van het album) vullen elkaar prima aan. De ritmesectie met bassist Guus van Mierlo en drummer Christiaan Bruin legt een solide basis, hoewel de productie wel een beetje het subtiele van hun spel, zoals dat live te horen is, eruit heeft gehaald. Toetsenist Rik van Honk kleurt de boel mooi in maar staat ook ritmisch zijn mannetje op een wijze zoals we dat van de vroege Gentle Giant-albums kennen getuige het album opener “Wasteland”. Naar mate het album vordert word je dieper meegezogen en heeft “Nomad” het effect dat ook de albums van bijvoorbeeld het Amerikaanse Astra heeft en is er zeker een verwantschap wat duidelijk hoorbaar is in het slotnummer “Into Singularity”. Hierin tekent Van Honk ook nog eens voor de bugelsolo aan het slot, waarmee dit nummer qua sfeer wel wat weg heeft van de muziek van de Zweedse band Anekdoten. “Nomad” is zeker een album dat met kop en schouders boven het maaiveld uitsteekt en hoge ogen gaat gooien in de jaarlijsten.
    Website: http://skyarchitect.squarespace.com/

    NIEUW
    Crosby, David - She's Got To Be Somewhere
    - Here It's Almost Sunset
    Van "Sky Trails" (BMG, 2017)

    De nu 76-jarige David Crosby mag dan de laatste jaren stennis geschopt hebben met zijn oude Crosby, Stills, Nash & Young-maten, tegelijkertijd is hij creatiever dan (misschien wel) ooit! In minder dan vier jaar tijd verschenen drie platen die alle drie tot hoogtepunten in zijn solocarrière gerekend mogen worden. Het mooie is dat ze onderling ook nog tamelijk verschillend zijn. Voorganger "Lifehouse" (2016) was, anders dan je misschien zou verwachten gezien de productie door Snarky Puppy-voorman Michael League, uiterst ingetogen. De eerste van de drie, "Croz" (2014), kende o.a. door de intensieve medewerking van James Raymond (Crosby's zoon) hier en daar wat parallellen met CPR. CPR staat dan ook voor Crosby, Pevar & Raymond. Het debuut van dat trio, uit 1998 alweer, markeert het begin van Crosby's artistieke wedergeboorte. Op "Sky Trails" klinkt de jazzpopgetinte sound van CPR nog een stuk meer dan op "Croz" door. Dat kan nauwelijks aan het feit liggen dat Jeff Pevar ook meedoet, want zijn rol is zeer beperkt hier. Wel is naast CPR-drummer Steve Distanislao een rij prominente cracks uit de studiomuzikantenscene aanwezig (o.a. gitarist Dean Parks, saxofonist en EWI-speler Steve Tavaglione), die de ook van CPR bekende aan Steely Dan verwante jazzpopsound prachtig neerzetten. Overigens is ook Snarky Puppy op één track te horen en leveren Becca Stevens en Jacob Collier, die Crosby via League leerde kennen, hun bijdragen. Opvallend is de aanwezigheid van een cover van Crosby's oude vriendin Joni Mitchell. Het van Mitchells meesterwerk "Hejira" afkomstige "Amelia", waarin de condenssporen uit de albumtitel ter sprake komen, krijgt een ingetogen bewerking die vrij trouw aan het origineel blijft. Qua intimiteit een van de momenten dat "Sky Trails" het dichtst in de buurt komt van "Lighthouse". Voor de rest valt er ook veel te genieten voor diegenen die de afgelopen weken de muziek van Album van de Maand september, "On Track" van Damanek, als traktatie hebben ervaren. In "She's Got To Be Somewhere" horen we Jacob Colliers typische harmoniezang, op "Here It's Almost Sunset" speelt Steve Tavaglione met zijn sopraansax een vergelijkbare rol als Branford Marsalis op de eerste Sting-soloplaten en, inderdaad, als Marek Arnold bij Damanek.
    Website: https://www.davidcrosby.com/

    NIEUW
    Focus – Song For Eva
    Van “The Focus Family Album” (eigen beheer, 2017)

    Deze dubbelaar bevat 20 nummers waarvan er 15 niet eerder zijn uitgebracht. Dit betreft originele nummers, outtakes van de "Focus X"-sessies, alsmede uit de sessies voor de nog te verschijnen opvolger daarvan. Een Focus-nummer wordt steeds afgewisseld met een solo-nummer van de leden van de huidige bezetting: naast oude getrouwen Thijs van Leer (orgel, fluit) en Pierre van der Linden (drums) zijn dat Menno Gootjes (gitaar) en Udo Pannekeet (basgitaar). Pierre van der Linden vormt met de Focus-leden zónder Van Leer tevens het trio Swung, waarvan ook twee stukken te horen zijn. De muziek van Swung stamt uit studiojams die het trio opnam op dagen dat Van Leer later in de studio arriveerde. Eén van de hoogtepunten van de dubbelaar is het machtige "Song For Eva", dat begint met een gedichtrecitatie van Van Leer om vervolgens ruimte te bieden aan prachtige gitaar-, fluit- en Hammondsoli. Het was te lang om nog op "Focus X" te passen. Opvallend is ook de blues "Fine Without You" met gastzang van de Michel van Dijk-achtig klinkende Jo de Roeck.
    Website: http://www.focustheband.com/ .

    HERUITGAVE
    Inoue, Akira - Kick-It-Out!
    - Christiania Boem
    Afkomstig van "Cryptogram" (Express, 1982 / USM Japan, 2017)

    In september vierde Akira Inoue zijn 64ste verjaardag in de vorm van twee concerten. Onder de musici die hem begeleidden en die tevens op zijn in oktober te verschijnen nieuwe CD te horen zullen zijn, bevonden zich John Giblin en David Rhodes. De medewerking van deze en talloze andere westerse muzikanten kenmerkt al sinds de jaren 80 van de vorige eeuw het werk van deze Japanse toetsenman, zanger en componist. Dat was al te horen op de platen die we de laatste jaren af en toe onder de aandacht brachten, maar wordt nog eens bevestigd door de heruitgaven van zijn eerste vijf LP's op SHM-CD's. Zo zijn op zijn tweede plaat, "Cryptogram" uit 1982, naast diverse klasse-instrumentalisten uit Japan, onder andere genoemde Giblin, Stuart Elliot, Ian Bairnson en Jon Kelly te horen. Inoue's muziek zou je kunnen samenvatten als "Nik Kershaw meets Ippu-Do", mede door de fraaie mengeling van synthi-pop, fusion en progressieve rockelementen in een vaak typische Japanse setting. Toch hoor je ook elementen van de muziek van Peter Gabriel, waarmee Inoue jaren later nog de dubbel-CD "Snow Flake" zou maken. Wie weet draaien we binnenkort iets van zijn nieuwe CD, nu eerst aandacht voor twee stukken van "Cryptogram", het haast jazzrockachtige "Kick-It-Out!" en het ietwat met The Buggles vergelijkbare "Christiania Boem" (op CDJapan vertaald als "Kristiania Bohemians Edvard Munch No Sakebi".
    Website: http://www.akira-inoue.com/ .

    (OP)NIEUW / LIVE-TIP
    Chapman, Daisy - The Decalogue
    Van “Good Luck Songs” (Songs & Whispers, 2017)

    Vijf jaar geleden maakten we middels het album “Shameless Winter” voor het eerst kennis met de Britse singer-songwriter Daisy Chapman. Met haar krachtige stem, klassiek getint pianospel en boeiende begeleiding waarin strijkers domineren maakte ze gelijk indruk. Haar live-optredens verstevigden die indruk nog meer en konden we niet wachten tot ze met een nieuw album zou komen. "Good Luck Songs" is er dan nu eindelijk, anderhalf jaar nadat ze er een internetfondsenwervingscampagne voor had opgezet. Maar wie geduld heeft word beloond want Chapman heeft wederom een sterk album afgeleverd, op een bijna geruststellende wijze helemaal in lijn met haar vorige twee albums. Haar stem is nog steeds haar grootste kracht, gekoppeld aan sterke melodieën en boeiende arrangementen en teksten. Nadat we eerder al twee tracks lieten horen vinden we het hoog tijd om nog weer wat van dit album te draaien in de vorm van het intense “The Decalogue”. Op 23 november is Daisy Chapman weer eens in Osnabrück te aanschouwen, tijdens de Grolsch Songnight in de Lagerhalle aldaar.
    Website: http://www.daisychapman.com/ .

    LIVE-TIP
    Long Distance Calling – Ductus
    Van “The Flood Inside” (Superball Music, 2013)

    Het uit Münster afkomstige Long Distance Calling is van oorsprong een instrumentale postrock- of zo u wilt postprog-band, die debuteerde in 2007. Voor het vierde album "The Flood Inside" werd er een zanger ingelijfd, Marsen Fischer. Toch was niet meer dan één derde van het album vocaal, waaronder één stuk dat gezongen werd door externe kracht Petter Carlsen. Drie jaar later, in 2016 verscheen de opvolger "TRIPS". U gaat luisteren naar “Ductus”, een hoofdzakelijk instrumentaal nummer, met een spanningsopbouw volgens postrock-stramien. Het voldoet dan ook aan alle voorwaarden die het genre met zich meebrengt, waarmee de oudste volgers van de band vast ook tevreden gehouden zijn. Long Distant Calling is het vroorprogramma bij het concert van Fates Warning, op 18 januari in Turock te Essen.
    Website: http://www.longdistancecalling.de/ .
  •  
  • Sunday 01 Oktober 2017 Show No. 1269

    LIVE-TIP
    Anathema – Leaving it behind
    Van “The Optimist” (Kscope, 2017)

    "De laatste jaren geldt: als Anathema zich in een melodie vastbijt, wordt die niet of nauwelijks meer losgelaten. Dat is niet anders op dit elfde studioalbum, qua verhaal een vervolg op "A Fine Day To Exit" (2001). De muziek bevat elementen uit postrock en ambient, maar ook stukjes dance en electro. Producer is Tony Doogan (o.a. Mogwai en Belle And Sebastian). De klank is mooi en de uitvoering uitstekend, maar het zijn wel vaak composities die klein beginnen en groots eindigen. Daarbij hebben de lange uithalen van vocalisten Vincent Cavanagh en Lee Douglas een hoofdrol. Zingen kunnen ze, maar zeker Douglas' zang dreigt eenvormig te worden. De algemene sfeer, een knappe mix van nachtmerries en droomwerelden, is evengoed typisch voor het 'nieuwe Anathema' dat rond 2010 is opgestaan. Het bijna jazzy "Close Your Eyes" klinkt nog het meest fris, maar over de gehele linie valt de band net te veel in herhaling. Pareltjes blijven er zeker, zoals "Back To The Start"." (Patrick Lamberts, Lust For Life; 3 uit 5 sterren) We kunnen ons in ons oordeel aansluiten bij deze recensie. Wij hadden ook gehoopt op meer variatie. Je blijft nu teveel hangen in een dromerig scenario; meer dynamiek was welkom geweest. Maar het is wel het soort muziek dat tijd nodig heeft om 'in te dalen'. Misschien gebeurt dat nog. genieten Anathema treedt op 6 oktober op in 013 in Tilburg, samen met Alcest.
    Website: http://www.anathemamusic.com/ .

    Nieuw
    Kaipa - Like A Serpentine
    Van "Children Of The Sounds" (Inside Out Music, 2017)

    Kroonjuweel van de Maand in iO Pages 145: "Ook op het 13de album van deze Zweden (8ste sinds de reïncarnatie in 2002), in een new age-achtige 'sonic universe' droom je weg op schitterende composities. Noem het escapisme, maar wat dan nog? We durven de stelling aan dat er geen andere progband bestaat die zo'n groove aan z'n kont heeft hangen als de herboren Kaipa. Dit heeft voorop te maken met de hyperswingende ritmetandem Jones Reingold (bas) en de onvolprezen Morgan Ågren (drums). Zij vormen het fundament waar Per Nilsson met zijn watervlugge gitaarspel en Hans Lundin met zijn keyboards expressief op ronddansen. De muziek getuigt, naast de smetteloze en transparante productie, van zeer hoge professionaliteit, maar bezit tegelijk het nodige spelplezier. Het vurige zangduo Patrik Lundström (Ritual) en Aleena Gibson vormt de kers op de taart. De songs zijn toegankelijk en zeer melodieus. De vlotte riffs zijn weer op folk geënt, maar het jasje is overduidelijk prog te noemen. Kaipa jubelt weer." (Freek Wolff).
    https://www.kaipa.info/

    NIEUW
    Soften The Glare - Funky Lady
    Van "Making Faces" (eigen beheer, 2017)

    Enige weken geleden, toen we een nummer draaiden van "Tiny EP" van Tiny Boxes, kondigden we 'm al aan: een nieuwe CD met Gongzilla/Pierre Moerlen's Gong-gitarist Bon Lozaga. Met zijn nieuwe groep Soften The Glare, waarin verder bassist Ryan Marinie en drummer Hull zitten, heeft hij "Making Faces" opgenomen. De muziek die dit trio en enkele gastmusici maken valt in de categorie lekkere funky jazzrock met af en toe wat ingetogen momenten en muzikale grapjes. Mede door het knallende baswerk doen de elf stukken soms wat denken aan het solowerk van Antoine Fafard. Uiteraard speelt Lozaga met fraai gitaarwerk ook een hoofdrol, waarbij opvalt dat zijn sound, die ten tijde van zijn eerste soloplaten nogal op die van Allan Holdsworth leek, steeds persoonlijker is geworden. Binnenkort hopen we ook het eerste levensteken te ontvangen van Gong Expresso, het nieuwe project van Lozaga's ex-collega Hasford Rowe, maar nu eerst een track van "Making Faces".
    Website: https://nl-nl.facebook.com/softentheglare/ .

    UIT ONVERWACHTE HOEK
    Frankie Goes To Hollywood - Is Anybody Out There?
    Van "Liverpool" (1986, ZTT / Island)

    Frankie Goes To Hollywood's singles "Relax", "Two Tribes" en "The Power Of Love" sloegen in 1984 in als een bom. Het bijbehorende album "Welcome To The Pleasuredome" opende sterk met de 13 minuten durende titeltrack maar als geheel kakt het album toch behoorlijk in tijdens de tweede helft. Twee jaar later was het tijd voor album nr. 2 en FGTH wilde laten horen dat ze wel degelijk een band zijn en niet een studio-creatie. Het grote single-succes blijft uit met uitzondering van "Rage Hard" en het album als geheel slaat niet echt aan maar nu ruim 30 jaar later kunnen we concluderen dat het album als geheel een stuk beter is als het debuut. Soms stevig rockend maar gestoken in een sfeervolle productie van Horn-assistent Stephen Lipson. De afsluiter van het album, "Is Anybody Out There?", doet je niet alleen door die titel maar ook door het slepende karakter behoorlijk denken aan Pink Floyd. Vermoedelijk tekent producer Lipson hier voor het gitaarwerk maar het is met name zanger Holly Johnson die laat horen wat hij in zijn mars heeft.
    https://www.facebook.com/fgth.official/.

    VAN EIGEN BODEM / LIVE-TIP / NIEUW (VERLATE AANDACHT)
    Mecano Un-Ltd - Spurs Of Byron
    Van "Unlimited" (Out Of Print Records/Tonefloat, 2016)

    Mecano was een artistieke New Waveband, die opviel met eigenzinnige, meeslepende platen als "Autoportrait" uit 1982. Ondanks diverse muzikale uitstappen, zoals Flue en Polar Twins, en een indringende autobiografie, bleven Dirk Polak en Tejo Bolten de groepsnaam in leven houden en er verschenen dan ook nieuwe platen. In 2013 splitste Polak zich echter af en werd de bandnaam gewijzigd in Mecano Un-Ltd. en onder deze noemer verscheen vorig jaar een tweede plaat "Untitled". Hierop wordt Polak begeleid door Mick Ness en enkele gastmusici, waaronder Hans Dagelet. Het is wederom een melancholieke verzameling songs geworden, gestoken in een hoes die het oude mecano speelgoed in ere houdt. Polak heeft overigens jarenlang in Griekenland gewoond, terwijl hij ook een zwakte heeft voor het Midden Oosten. Wellicht dat hij daarom op 30 november in Tel Aviv zal optreden met Mecano Un-Ltd. Ook in eigen land is de band te bewonderen en wel op 6 oktober in Paradox te Tilburg, samen met zo'n andere roemruchte band uit de Nederlandse pophistorie Mekanik Kommando.
    Website: https://www.facebook.com/mecanounltd .

    ACTUEEL
    Kalaban - The Troubadour
    Van "Turn To Flame" (eigen beheer, 2010)

    Via het internationale forum Progressive Ears ontdekten we dat Kalaban een nieuwe CD heeft uitgebracht. Wellicht herinneren luisteraars deze band nog van haar twee platen op het Syn-Phonic-label, "Don't Panic" uit 1992 en "Resistance Is Useless" uit 1994. De Amerikanen hadden een sound die de beste elementen verzamelde uit de neoprog van IQ, de klassieke symfonische rock van Yes en de Amerikaanse progressieve rock van Kansas en Happy The Man. Tussen 1999 en 2013 leidde Kalaban een slapend bestaan, een periode die werd gevolgd door het nieuwe album "Edge Of Infinity". Hierop is echter alleen multi-instrumentalist Randy Graves nog te horen van de oorspronkelijke bezetting. Hij was ook verantwoordelijk voor de uitgave van "Turn To Flame" in 2010, een twee nummers bevattende mini-CD met opnames uit 1997 en 1998. "Overlook Park" is een interessante progsong, die ietwat te lijden heeft van de elektronische drums, maar het is vooral "The Troubadour" die de aandacht trekt. Dit komt vooral door de geraffineerde wijze waarop Mousorgsky's The Old Castle van zijn wereldberoemde Schilderijententoonstelling is verwerkt. Vooruitlopend op een track van de nieuwe Kalaban duiken we daarom nog even de jaren 90 in voor "The Troubadour".
    Website: http://www.kalaban.com/

    LIVE-TIP
    Archive - Stay Tribal
    Van "The False Foundation" (Dangervisit, 2016)

    Archive, opgericht door Darius Keller en Danny Griffiths, brengt in 1996 zijn debuutalbum "Londinium" uit. Met een mix van donkere triphop en (progressieve) rock is de band een autoriteit in het genre. Archive schuwt niet ook andere paden te bewandelen, zo worden uitstapjes gemaakt naar progressieve rock en zijn er klassieke arrangementen te horen in sommige nummers. Vooral het derde album "You All Look The Same To Me" is een hoogtepunt uit het Archive-oeuvre. De stem van toenmalige zanger Craig Walker gaat perfect op in een soort van donkere en psychedelische rock. Archive bewandelt een zeer gevarieerd en ambitieus carrièrepad. Ze creëren een eigen stijl en durven constant te veranderen. Ook nu is het weer tijd voor een nieuw hoofdstuk in het verhaal van de band die met diverse vocalisten werkt. Begin 2015 kwam het tiende studioalbum van de Britten uit, "Restriction", waarvan in hetzelfde jaar nog een remix-versie uitkwam, "Unrestricted". Indrukwekkend ook is "Restriction"-voorganger "Axiom", een zeven nummers tellend album welke als soundtrack dient voor de gelijknamige korte film. Voor liefhebbers van Massive Attack, Radiohead, Hooverphonic, UNKLE, Steven Wilson en Pink Floyd. (bron Paradiso Amsterdam)
    Archive 8 november, Paradiso,  Amsterdam.
    www.archiveofficial.uk/

    ALBUM VAN DE MAAND
    Sky Architect – Endless Roads
    Van "Nomad" (FREIA Music, 2017)

    “Nomad” is alweer het vierde album van de uit Rotterdam afkomstige band Sky Architect en hoewel initieel het idee was om een album te maken met compactere songs liep het toch weer anders. Afstand maakte het lastig om samen het album te schrijven en op te nemen. Maar nu is "Nomad" dam verschenen. Tijdens recente live-shows, waaronder eentje in de Hengelose Metropool, werden er al een aantal stukken van gespeeld. Het werd al snel duidelijk dat het complexere werk de band het beste ligt. "Nomad" is niet een album dat al gelijk bij de eerste luisterbeurten zijn geheimen prijs geeft, het heeft even nodig om echt in je brein te settelen. Maar als dat eenmaal is gebeurd, valt er veel te genieten. Zoals gezegd, Sky Architects sound is stevig zonder dat het overigens is dicht geplamuurd. De beide gitaristen Ton Luchies en Wabe Wieringa (de laatste tekent ook voor de productie van het album) vullen elkaar prima aan. De ritmesectie met bassist Guus van Mierlo en drummer Christiaan Bruin legt een solide basis, hoewel de productie wel een beetje het subtiele van hun spel, zoals dat live te horen is, eruit heeft gehaald. Toetsenist Rik van Honk kleurt de boel mooi in maar staat ook ritmisch zijn mannetje op een wijze zoals we dat van de vroege Gentle Giant-albums kennen getuige het album opener “Wasteland”. Naar mate het album vordert word je dieper meegezogen en heeft “Nomad” het effect dat ook de albums van bijvoorbeeld het Amerikaanse Astra heeft en is er zeker een verwantschap wat duidelijk hoorbaar is in het slotnummer “Into Singularity”. Hierin tekent Van Honk ook nog eens voor de bugelsolo aan het slot, waarmee dit nummer qua sfeer wel wat weg heeft van de muziek van de Zweedse band Anekdoten. “Nomad” is zeker een album dat met kop en schouders boven het maaiveld uitsteekt en hoge ogen gaat gooien in de jaarlijsten.
    Website: http://skyarchitect.squarespace.com/

    Nieuw
    Threshold – The Man Who Saw Through Time
    Van "Legends Of The Shires" (Nuclear Blast, 2017)

    "Het duo Richard West (toetsen) en Karl Groom (gitaar) besloot terug te keren naar de progressieve roots. Wellicht is dat ook de reden waarom zanger Damian Wilson werd ingeruild voor de iets minder fel klinkende Glynn Morgan, die ook te horen was op “Psychedelicatessen” (1994). Morgan, wiens stem behoorlijk op die van Wilson lijkt, zingt hier geweldig! “Legends Of The Shires” is een conceptalbum over een nieuwe natie die zijn weg moet vinden in de wereld (als metafoor voor een persoon die zijn weg moet vinden in het leven). Muzikaal gezien is dit dubbelalbum meteen een zevenmijlsspong voorruit! Uit alles blijkt dat West en Groom het componeerplezier terug hebben. 82 minuten sterke progmetal waarbij de sterke, elementen van vorige albums vermengd zijn met complexere diepgang en langer uitgesponnen instrumentale stukken. De toetsen krijgen veel ruimte en dat pakt goed uit. Dit zou zomaar eens het beste Threshold-album kunnen zijn: volwassen, ambitieus en opvallend diepgaand." (Maarten Goossensen, Progwereld).
    www.thresh.net/

    HOOGNODIG HERNIEUWDE AANDACHT
    Jonas Lindberg And The Other Side – Peace Of Mind
    Van “Pathfinder” (ModeMusic, 2016)

    Een plaat die eigenlijk het gehele Xymphonia-team eind afgelopen jaar verraste is het eerste volwaardige album van Jonas Lindberg & The Other Side. “Pathfinder” laat een fijne combinatie van prog en melodie horen die we wel meer gewend zijn van landgenoten als Karmakanic en Moon Safari. Je wordt op slag vrolijk als je het album op zet. Vanaf opener “Square One” heeft men je te pakken. De composities zitten vol sterke melodieën, en daarnaast wordt er nog eens ijzersterk gemusiceerd. Ook op het vocale vlak zit het goed: zanger Jonas Sundqvist heeft een sterke, krachtige stem. Het melodieuze vernuft van bands als Toto, maar ook Moon Safari wordt mooi gebalanceerd met de progressieve rock van bands als Spock's Beard en The Flower Kings. Het album behaald met recht een hoge positie in ons jaar overzicht van 2016. Daarom nodig tijd om weer eens wat van dit album te draaien.
    Website: http://www.lindbergmusic.com/ .

    DENKEND AAN HERMAN
    Big Big Train - London Plane Sequence
    Van "The Second Brightest Star" (2017, English Electric Recordings)

    En zo was er deze zomer ineens nog een nieuw album van de Britse band Big Big Train. Nadat in april "Grimspound" was verschenen was er dus in juni ineens "The Second Brightest Star". Het is de afsluiter van een reeks album dat begon in 2009 met "The Underfall Yard". Ieder album daar op volgend hield zich nog meer bezig qua onderwerp met Groot-Brittanië, haar geschiedenis en landschap. Allemaal schitterende albums die de band zodanig veel succes brachten dat ze in staat waren om eindelijk live op te treden. Dit weekend gaf de band haar tweede reeks van concerten in London, een evenement waar onze collega Herman Beunk ook bij aanwezig was en van genoten heeft. Op "The Second Brightest Star" staan naast 8 nieuwe tracks ook twee tracks die een afwijkende versie zijn van het origineel. "London Plane", een song geschreven van uit het perspectief van de Londonse plataanboom en hoe de tijd aan hem voorbij trekt, was origineel bedoeld om een veel langer stuk te worden met een instrumentale introductie. Dat intro kwam echter niet op tijd af voor het album "Folklore" maar uiteindelijk is dat intro er nu toch in de vorm van "Turner On The Thames" en speciaal voor dit album opgenomen en gekoppeld aan "London Plane". We hebben nog niet vernomen of het ook live is gespeeld maar het zou ons niet verbazen.
    http://www.bigbigtrain.com/.
  •