• Complete Archive

    On this page you will find our archive of playlists. You can either browse by month or have a look at the complete alphabetical overview below. (up to Show 1242)

    HERE

  • Sunday 10 December 2017 Show No. 1279

    NIEUW
    Hangover Paradise - What Lies Beneath
    - Don't Wake Me Up
    Van "Out Of Sight" (eigen beheer, 2017)

    Vier naar na "Mirrors" komt de Drentse band rond de tweelingbroers Henk en Peter Zwerus met de opvolger "Out Of Sight". Naast dit door de wol geverfde veteranenduo, dat al sinds de vroege jaren tachtig op allerlei manieren in de professionele en semi-professionele muziekwereld actief is geweest, is alleen de niet minder ervaren bassist Cynthio Ooms overgebleven van de "Mirrors"- bezetting. De band is sindsdien al twee keer van gitarist en drummer gewisseld en heeft in de hiervoor met een Pink Floyd-coverband actieve Henk Brugge een nieuwe zanger gevonden. Voor de muzikale kwaliteit maakt dit alles niet uit: opnieuw is met producer Dick Kemper (de ex-Vandenberg-bassist) een bijzonder verzorgd album opgenomen, vol tot in de puntjes uitgewerkte symfonische rocksongs. De vergelijking met Kayak dringt zich weer op, maar ook Egdon Heath is door het volle dubbele keyboardgeluid een referentie. De songs zijn sfeervol en toegankelijk, maar bieden ook genoeg spanning door tempo- en sfeerwisselingen en fraaie gitaar- en toetsensolo's. Bovendien spreekt uit de knappe teksten regelmatig een sterke maatschappelijke betrokkenheid. De fraaie hoes, wederom van de hand van magisch-realistisch kunstenaar Karssien Ooms (broer van?) maakt het helemaal af.
    Website: http://www.hangoverparadise.nl .

    NIEUW
    Security Project - Games Without Frontiers / Of These, Hope
    - Mother Stands For Comfort
    Afkomstig van "Contact" (7D Media, 2017)

    Security Project is een initiatief van onder andere Jerry Marotta en Trey Gunn met als doel de muziek van Peter Gabriel op eigentijdse wijze te vertolken. Drummer Marotta was uiteraard jarenlang betrokken bij het werk van Gabriel en Gunn weet als geen ander de Chapmanstick-partijen van zijn voormalige King Crimson-collega en Peter Gabriel-begeleider Tony Levin weer te geven. In de huidige band vinden we verder gitarist Michael Cozzi van Shriekback en Sky Cries Mary en toetsenman David Jameson. Meest verrassende nieuwkomer is echter zangeres Happy Rhodes, die de rol van Brian Cummings, bekend van The Carpet Crawlers en Mick Pointer's Script For A Jesters Tear, overnam. "Contact" is alweer het vierde live-album dat Security Project uitbrengt en na "Live 1" en "Live 2" en de EP "Five", waarvan alle nummers tevens op de nieuwe schijf zijn te bewonderen, heeft men nu voor een echte titel gekozen. "Contact" is het leidende woord in de song "I Have The Touch", oorspronkelijk van Gabriels vierde plaat. Ook de overige nummers zijn van die, ook "Security" genoemde album afkomstig, aangevuld met stukken van Gabriels derde album en de soundtrack "Passion". Speciaal voor Rhodes, die jarenlang buiten de muziekwereld verkeerde, werd ook een nummer van Kate Bush vertolkt, een zangeres waarmee ze vooral qua stembereik vaak mee wordt vergeleken. Security Project brengt de muziek van Gabriel met eenzelfde subtiliteit en professionaliteit, hoewel iets rockender dan de originelen.
    Website: http://securityprojectband.com/go/ .

    NIEUW
    I Am The Manic Whale - Strandbeest
    Van "Gathering The Waters" (eigen beheer, 2017)

    In mei 2016 hoorden we voor het eerst muziek van de Britse band I Am The Manic Whale. Het debuutalbum "Everything Beautiful In Time" bleek al in december 2015 verschenen, maar was tot dan toe aan onze aandacht ontsnapt. Nu, anderhalf jaar na die eerste kennismaking, is er album nummer 2: "Gathering The Waters". De bezetting is ongewijzigd gebleven met zanger/bassist/songschrijver Michael Whiteman stevig aan het roer. Het langste stuk van het album is echter niet van diens hand, maar geschreven door toetsenist John Murphy. Muzikaal is er ook weinig veranderd, want nog steeds is de sound van de band duidelijk geënt op het energieke, aanstekelijke stevig rockende proggeluid van Spock's Beard. En net als het debuut is “Gathering The Waters” gemixt door Rob Aubrey (die dit ook met zoveel succes doet voor o.a. Big Big Train). Het ruim 13 minuten durende “Strandbeest” is misschien wel het mooiste voorbeeld: een stuk waarvan de structuur wel wat weg heeft van de “Thoughts”-reeks van Spock's Beard. “Strandbeest” is overigens geïnspireerd door de zichzelf voortbewegende constructies, zoals die bedacht en gebouwd worden door de Nederlandse kunstenaar Theo Jansen (zie: http://www.strandbeest.com/). Het hele album valt overigens te beluisteren en te bestellen via de Bandcamp-pagina van I Am The Manic Whale.
    Websites:
    http://www.iamthemanicwhale.com/
    https://iamthemanicwhale.bandcamp.com/ .

    NIEUW / JAZZROCK
    Feliciati, Lorenzo - Thief Like Me
    Van "Elevator Man" (Rarenoiserecords, 2017)

    De Italiaanse bassist Lorenzo Feliciati speelde zich de laatste jaren behoorlijk in de kijker bij bands en artiesten als Naked Truth (met King Crimson-drummer Pat Mastelotto), Mumpbeak en Twinscapes, het duoproject met Colin Edwin. Tevens maakt hij soloplaten. Na "Koi" in 2015, verscheen afgelopen maand de opvolger "Elevator Man". Over "Koi" schreven we dat er een ambient/minimal music-variant van jazzrock op te horen is. Dat zouden we van "Elevator Man" niet willen zeggen: de instrumentale stukken zijn meermalen flink energiek. Wel is opnieuw de deelname van een prominente lage blazers opvallend. In twee nummers is de Vietnamees-Amerikaanse trompettist Cuong Vu als solist te gast. Mastelotto is ook weer van de partij in één nummer, wat ook geldt voor collega-drummer Chad Wackerman (o.a. bekend van Frank Zappa en Allan Holdsworth). Maar het is vooral Feliciati zelf die zich met bijzonder spel op gefrette en fretloze bassen, gitaren en toetseninstrumenten, alsmede het gebruik van effecten in de kijker speelt. Zoals ook in het behoorlijk opzwepende, met geheel Italiaanse cast ingespeelde "Thief Like Me", met ook fraai gitaarwerk van Marco Sfogli. Die speelde op enkele albums van James LaBrie, maar zijn spel hier valt niet in de progmetalschool in te delen, maar valt onder de jazzrockvlag.
    Websites:
    http://www.lorenzofeliciati.com/ (niet geüpdatet)
    https://www.facebook.com/LorenzoFeliciati/ .

    IT IS STARTING TO LOOK A LOT LIKE CHRISTMAS
    Burgh, Chris De - A Spaceman Came Travelling
    Van "Spanish Train And Other Stories" (A&M Records, 1975)

    Het is een bekend verhaal: in eigen land matig succesvol maar grote verkopen in Europa. Barclay James Harvest overkwam het en ook Chris De Burgh. Zijn jaren 70 albums, bijna allemaal albums met een sound ergens tussen Al Stewart en The Alan Parsons Project, sloegen geen deuk in een pakje boter in zijn thuisland, maar deden het uitermate goed elders. Zo ook zijn tweede album "Spanish Train And Other Stories" uit 1976, waarop De Burgh wordt bijgestaan door o.a. toetsenist Tony Hymas en David Hentschel. Die laatste zorgt voor de synthesizers in de song “A Spaceman Came Travelling”, een fantasy-hervertelling van het kerstverhaal waarin de ster van Bethlehem eigenlijk een UFO is en de engel een buitenaardse bezoeker met een boodschap voor de mensheid. Saillant detail is dat dit nummer uiteindelijk 10 jaar later, na De Burghs doorbraaksucces met “The Lady In Red”, in de kerstperiode van 1986 een top 40-hit werd in Groot Brittannië.
    Website: http://cdeb.com/ .

    LIVE-TIP
    ENorm – Horizon
    Van het album “Finding My Way” (eigen beheer, 2012)

    “Finding My Way” is het derde album van ENorm. Het pulserende pianospel in de energieke albumopener “Horizon”doet denken aan Simple Minds, midden jaren '80, de algehele feel heeft iets van U2 en Coldplay. Ook aan de hoes is (opnieuw) veel zorg besteed, de cover lijkt een knipoog naar Hugh Syme (o.a. Rush). Zoals ieder jaar in december bestijgt de Enschedese band ook dit jaar weer de regionale podia voor de 'Kerst met Ballen'-shows. In deze avondvullende show luister en dans je op een mix van pop, rock- en kerstclassics, uitgevoerd door ENorm en hun gastartiesten. Daaronder natuurlijk de eigen single “Op Hoes Op An Veur Kesmis”, een bewerking van Chris Rea's bekende kerstklassieker. ENorm is met Kerst Met Ballen de komende weken nog te aanschouwen op de volgende locaties: 16 december 2017 Vroomshoop, Het Punt 21 december 2017 Enschede, Grote Kerk - Kerst Met Ballen Unplugged 22 december 2017 Oldenzaal, Stadtheater De Bond ...en ten slotte het grote slotspektakel, na een aantal jaren op Vliegbasis Twente terug in het centrum van Enschede: 23 december 2017 Enschede, Muziekcentrum
    Websites:
    http://www.enormmusic.com
    http://www.kerstmetballen.nl
    https://www.facebook.com/ENormOfficial/ .

    LIVE-TIP
    Verbal Delirium - Misleading Path
    Van het album “The Imprisoned Words Of Fear” (Bad Elephant Music, 2016)

    De Griekse band Verbal Delirium werd in 2006 opgericht door John „Jargon“ Kosmidis, die al sinds 1999 onder de naam Afterglow experimenteerde met de klanken die gebaseerd waren op progressieve en psychedelische rock uit de jaren zeventig. Nog in datzelfde jaar nam de band een eerste demo-album op. Het eerste officiële album, "So Close & Yet So Far Away", verscheen in 2010 via het Franse Musea Records. Het laat een geluid horen dat invloeden verraadt uit zowel alternative rock als écht progressieve rock. In 2015 begonnen de Grieken aan hun derde album, waarvan de opnamen begin 2016 voltooid werden. Ondertussen werd er opgetreden met de beste bands die de Griekse progressieve scene te bieden heeft, zoals Methexis, POEM, Mother Turtle en Ciccada. Op 17 december, volgende week zondag dus, treedt Verbal Delirium op in 't Blok in Nieuwerkerk aan den IJssel. Let wel: het is een middagconcert; de aanvang is 15 uur.
    Websites:
    https://verbaldelirium.bandcamp.com/
    https://www.facebook.com/pg/VerbalDelirium
    http://www.progfrog.nl/events/verbal-delirium-greece/ .

    ALBUM VAN DE MAAND
    Soup – Nothing Like Home
    Van het album "Remedies" (Crispin Glover Records, 2017)

    Eind 2014 ontdekten we de Noorse band Soup, die toen al 4 albums had uitgebracht. Oorspronkelijk was het een solo-project van Erlend Viken, een band werd Soup pas ten tijde van het vierde album “The Beauty Of Your Youth”. Dat album uit 2013 maakte zo'n indruk op ons dat we het in januari 2015 niet konden laten om het als Album Van De Maand in het zonnetje te zetten. Nu twee jaar later is de opvolger daar, getiteld “Remedies”. In eerste instantie was deze alleen als LP+CD verkrijgbaar, maar sinds augustus is er ook een eindelijk een separate CD-uitgave. “Remedies” borduurt voort op de sound van genoemde voorganger. Het is nog steeds groots opgezette symfonische postrock waarbij we moeten denken aan de meer meeslepende songs van Anathema en de muziek van de IJslandse band Sigur Rós. De invloed van de shoegazer rock uit de jaren 80 en 90 is overigens ook niet te ontkennen, wat met name naar voren komt in de heftige gitaarmuren die in Soups songs worden opgetrokken. Ook opvallend is dat twee van de vijf songs op het album dik over de 10 minuten gaan. Soup neemt de tijd en speelt met tijd, de songs hebben een wat losser, soms psychedelischer karakter gekregen. Meeslepend album dat liefhebbers van Anathema, Blue Neck en ook Steven Wilson zeker moeten checken. En Soup verdient er een tweede Album Van De Maand-status op rij mee.
    Websites:
    http://www.soupband.com/
    https://soupsound.bandcamp.com/album/remedies

    NIEUW
    French TV - Urgent Fury
    Afkomstig van "#12: Operation Mockingbird" (Pretentious Dinosaur Production, 2017)

    Relatief kort na French TV’s elfde album, “Ambassadors Of Good Health And Clean Living”, komt de eigenwijze Amerikaanse formatie rondom Mike Sary met opvolger “#12 Operation: Mockingbird”. Op personeelsvlak heeft er een verschuiving plaatsgevonden. Patrick Strawser nam de plek achter de toetsen in van de twee vorige keyboardspelers, componeerde de filmische miniaturen “Ghost Zone” en “Silent Years” en schreef mee aan de overige zes tracks. In de vorige eeuw was hij de drijvende kracht achter Volaré. Strawser voegt met zijn toetsenspel Canterbury Scene-achtige elementen toe, terwijl de elektrische piano geregeld een funky ritme accentueert en het lijkt alsof hij de majestueuze Mellotronsamples en flitsende Mini-Moogriedels uit zijn Volaré-tijd nieuw leven heeft ingeblazen. Zijn warme klankenpakket contrasteert wonderlijk met de priemende en tokkelende gitaarcapriolen van TEE-gitarist Katsumi Yoneda. Mark L. Perry tenslotte houdt de miraculeus in elkaar zittende nummers knap bij elkaar met strakke drum- en percussiepartijen. "#12: Operation Mockingbird", waarin ook nog surpriseacts op toetsen, viool, sax en fluit zijn verwerkt, is wederom een heerlijk onvoorspelbaar progressief (jazz)rockfeestje.
    Website: http://www.french-tv.net/ .

    VAN EIGEN BODEM
    Alquin - L.A. Rendezvous (live)
    Afkomstig van "Alquin On Tour" (Polydor, 1976 / Universal Music, 1999)

    Van Alquin kiezen we meestal uptempo nummers, zoals "Wheelchair Groupie" of epische stukken als "The Dance". Dit keer viel onze keuze op een van de fraaie ballades die deze in 1970 in Delft opgerichte progressieve rockband voortbracht: "L.A. Rendezvous", oorspronkelijk afkomstig van "Best Kept Secret" uit 1976, maar dan in de versie die datzelfde jaar verscheen op het livealbum "Alquin On Tour". Die liveplaat is tot op heden op CD alleen verkrijgbaar in de in 1999 uitgebrachte compilatiebox "3 Originals", waarin verder het genoemde "Best Kept Secret" en "Nobody Can Wait Forever" zitten. De titel van laatstgenoemde plaat indachtig richtten zanger Michel van Dijk en gitarist Ferdinand Bakker de formatie Lone op toen Alquin stopte met optreden. Van Lone verscheen mei dit jaar "View From The Bridge".
    Website: http://www.alquin.org/ .

    HET DEBUUT
    Kamen, Michael - Everything That Touches You
    Van "New York Rock" (Atlantic, 1973 / Wounded Bird, 2010)

    Michael Kamen (1948-2003) is vooral bekend als arrangeur, die orkestraties uitwerkte voor albums en songs van o.a. Pink Floyd, Queensrÿche en Metallica ("S&M"). Ook was hij verantwoordelijk voor vele filmscores. Hij was vóórdat hij zich daarmee bezig hield ook een van de oprichters van het New York Rock & Roll Ensemble en in 1973 maakte hij dit album. Volgens ons zijn enige songgerichte solo-album. Het heeft een erg divers karakter: intieme singer-songwriter-stukken en haast jolige muzikale humor staan rustig naast elkaar, naast een kunstige bewerking van een Bach-melodie en tot in de finesses gearrangeerde Westcoastpop-achtige stukken. Een aantal songs is samengeschreven met Shawn Phillips. Deze singer-songwriter, die op zijn eigen werk een intense voordracht combineert met aan progressieve rock rakende muziek, speelt zelf niet mee, maar zijn geest lijkt wel degelijk aanwezig in de uitvoeringen: Kamen lijkt in de uitvoering van de met Phillips geschreven songs schatplichtig aan diens doorvoelde zangwijze. Dat geldt zelfs voor het alleen geschreven "Everything That Touches You".
    Info, o.a.: https://en.wikipedia.org/wiki/Michael_Kamen .

    NIEUW
    Mulder, Eddie - In A Lifetime
    Van het album “In A Lifetime” (Oskar, 2017)

    Het derde soloalbum van Eddie Mulder (bekend van Flamborough Head en Leap Day) is uit. Na "Dreamcatcher" (2015) en "Horizons" (2016) is nu "In A Lifetime" uitgebracht. Ook nu speelt de akoestische gitaar een hoofdrol, maar wordt toch ook een grotere rol toebedeeld aan nummers met band. Diverse gastmusici hebben hun bijdrage verleend aan dit album, waarbij progressieve elementen een wat prominentere plek innemen. Het titelstuk “In A Lifetime” (ruim 17 minuten) en “Driven”, samen met nummers als “Waiting” en “Best Intentions” laten een andere benadering horen dan op de eerste albums te horen was. Het album wordt net als zijn voorgangers wereldwijd uitgebracht door het Poolse Oskar Records. De vormgeving was opnieuw in handen van Rafal Paluszek.
    Website: http://eddiemulder.nl .
  •  
  • Sunday 03 December 2017 Show No. 1278

    NEDERLANDSTALIGE PROGRESSIEVE SINGER-SONGWRITERMUZIEK
    Lieven - Winterstil
    Van "Jus d'Orange" (Asylum/WEA, 1976 / Warner Music, 1998)

    De Belg Lieven Coppieters kwam wonderlijk genoeg midden jaren zeventig in de picture van het Amerikaanse Asylum-label. Blijkbaar vIel het label achter o.a. Tom Waits en Joni Mitchell voor de weemoedige liedjes van de destijds begin-twintiger. Hij werd een Nederlandse studio ingestuurd met producer Richard Debois, die rond diezelfde tijd ook aan het legendarische album "Eli" van Jan Akkerman en Kaz Lux werkte. Voor Lievens debuut strikte Dubois een andere gitarist met een Focus-connectie: Eef Albers, die een jaar later op "Focus Con Proby" zou spelen. In de ingetogen gezongen en subtiel gearrangeerde liedjes van Lieven pakt Albers een paar keer flink uit met een sound die doet denken aan genoemde Focus-album. In de afsluitende instrumentale track "Akkerwinde" heeft Albers zelfs vele minuten lang de lead-rol. Het was ook het stuk dat ons de aandacht deed vestigen op "Jus d'Orange", want zo heet het album. Het werd onlangs genoemd in een recensie in OOR, over de Belgische compilatie "Funky Chimes", gewijd aan obscure Belgische funk(!) en aanverwante muziek uit de jaren zeventig. In België is vooral het openingsnummer "Neerhof" legendarisch - het heeft een status die vergelijkbaar is met die van Boudewijn de Groots "Avond" in Nederland. Wij kiezen voor nóg een ander lied met een prominente rol voor 'onze' Eef. Met de carrière van Lieven is het overigens niets geworden. Hij had totaal geen zin in promotie voor het album, absoluut geen ambitie om 'het te maken' in de commerciële muziekwereld. Het album verscheen uiteindelijk 22 jaar later op veler verzoek op CD. Vijf jaar geleden wisten jonge muzikanten hem te overtuigen voor één keer enkele liedjes met hen op het podium uit te voeren.
    Websites:
    https://www.discogs.com/Lieven-Jus-DOrange/release/3047686
    http://www.muziekcentrum.be/identity.php?ID=6489 .

    NIEUW
    Beck, Jeff - Star Cycle (live)
    Afkomstig van "Live At The Hollywood Bowl" (Eagle Vision, 2017)

    Afgelopen maandag speelden Simon Phillips en zijn bandleden een geweldig concert in de Metropool. Bij het ondergaan van het optreden vroegen we ons af hoe het zou zijn geweest als de superdrummer aanwezig was geweest op het feest ter gelegenheid van de 50ste verjaardag van Jeff Becks muziekcarrière. Phillips speelde namelijk een belangrijke rol op Becks plaat "There And Back" uit 1980. Een van de nummers waarop hij niet drumde was "Star Cycle": hier nam Jan Hammer zijn plek in. De DVD en Blu-ray "Live At The Hollywood Bowl" waarop deze jazzrocker prijkt laat zien dat Hammer wel voor enkele stukken op het feestje was uitgenodigd. Weliswaar niet als drummer (die plek werd ingenomen door een niet minder virtuoze Jonathan Joseph), maar als toetsenman. Ondanks zijn uiterlijk (bierbuik en burgerlijk poloshirt) speelt Hammer nog steeds als een bezetene en weet hij uit zijn keyboard de scheurende Moogsound te halen. "Star Cycle" zat ongeveer midden in de set van het concert, dat nagenoeg de gehele carrière van de gitarist bestreek. Naast enkele nummers van zijn laatste album "Loud Hailer" kwamen composities voorbij van The Yardbirds, The Jeff Beck Group en Jeff Beck's Guitar Shop, aangevuld met enkele covers. Naast zijn vaste band, waarin onder andere Prince-bassist Rhonda Smith zit, zijn er gastoptredens van Billy F. Gibbons (ZZ Top), Buddy Guy, Jimmy Hall (Wet Willie), Beth Hart en Steven Tyler (plus een niet geïdentificeerde achtergrondzanger). Ondanks de soms wat snelle camerawisselingen is "Live At The Hollywood Bowl" een zeer aangename opname, die ook op bijgeleverde CD's te bewonderen is.
    Website: http://www.jeffbeck.com/ .

    NIEUW / LIVE-TIP
    Tiger Moth Tales - Exposure
    Van "The Depths Of Winter" (White Knight Records, 2017)

    Je zou er bijna een complottheorie op los kunnen laten: Big Big Train komt met een kerstsingle, Cosmograf idem dito, IQ komt met een exclusief kerstalbum getiteld “Tales From A Dark Christmas”, Caravan-toetsenist Jan Schelhaas doet ook een duit in het kerstbakje... En dan is er ineens een nieuw album van Peter Jones onder zijn projectnaam Tiger Moth Tales. “The Depths Of Winter” is ook duidelijk geinspireerd door de kersttijd en de winterperiode. Muzikaal is er gelukkig weinig veranderd: Genesis (vooral de “Wind And Wuthering”-periode) is nog steeds niet ver weg, zonder dat het overigens een regelrechte pastiche word. Doordat op een tweetal tracks een kleine brassband meespeelt moeten we natuurlijk ook wel een beetje aan Big Big Train denken. Maar qua thema's is het album wel een stuk donkerder dan de twee lichtvoetige, speelse voorgangers, “Cocoon” en “Storytellers”. “Exposure” handelt over de barre omstandigheden gedurende winter aan het front in de Eerste Wereldoorlog. “Winter Maker”, met als solist gitarist Luke Machin (The Tangent / Maschine), handelt over mensen die de winter moeten zien te overleven in de barre poolstreek. Het is overigens niet allemaal kommer en kwel op dit album, want het instrumentale “Sleigh Ride” brengt geheid een glimlach teweeg, al was het maar omdat je je gaat bedenken op welk album van Steve Hackett dit nummer eigenlijk zou horen. We kiezen vanavond voor het eerder genoemde “Exposure”, tevens het langste nummer van het album. Let op: Peter Jones bespeelt in dit nummer, afgezien van een eenzame bugel, alle instrumenten. Op 26 januari treedt Tiger Moth Tales op in de Boerderij. Jones wordt dan begeleid door de muzikanten van Red Bazar, waar hij tevens leadzanger van is. Ook van Red Bazar wordt muziek gespeeld.
    Website: http://www.tigermothtales.com/ .

    HERUITGAVEN
    Colosseum - Beware The Ides Of March
    - Bolero
    Afkomstig van "Those Who Are About To Die Salute You" (Fontana, 1969 / Esoteric Recordings, 2017)
    en "Valentyne Suite"/"The Grass Is Greener" (Vertigo, 1969/ABC/Dunhill Records, 1970 / Esoteric Recordings, 2017)

    Vorig jaar verschenen er bij Music On Vinyl mooi opgepoetste heruitgaven van de eerste twee platen van de protoprogband Colosseum, "Those Who Are About To Die Salute You" en "Valentyne Suite", beiden uit 1969. Dit jaar doet Esoteric er nog een schepje bovenop door de albums weer eens op CD uit te brengen, aangevuld met bonusmateriaal, dat bij "Valentyne Suite" zelfs bestaat uit een volledig album, het voor de Amerikaanse markt gemaakte "The Grass Is Greener" uit 1970. Hierop is voor het eerst gitarist Dave "Clem" Clempson te horen, die enkele nummers van "Valentyne Suite" voor deze LP opnieuw had ingespeeld. Tevens waren enkele nieuwe stukken toegevoegd, waaronder het klassiek getinte "Bolero". Naar dit stuk gaan we vanavond luisteren, voorafgegaan door een ander klassiek getint nummer, "Beware The Ides Of March", dat net als het twee jaar daarvoor uitgebrachte "A Whiter Shade Of Pale" van Procol Harum, duidelijk op het werk van Bach is gebaseerd. Overigens bracht Esoteric ook nog Colosseums derde plaat "Daughter Of Time" opnieuw uit.
    Website: http://www.temple-music.com/gallery/colosseum/ .

    HERUITGAVE
    Group, The - Ripple Marks
    - Try To Remember
    Van "The Group" (Warner Music Finland, 1978 / Svart Musik, 2017)

    The Group: we stipten deze band al even aan toen we muziek draaiden van "Pekka", het eerbetoon van de Finse trompettist Verneri Pohjola aan zijn vader. The Group is een uiterst fantasievol genaamde groep rond bassist Pekka Pohjola, die we kennen o.a. van zijn werk met Mike Oldfield (en omdat een van zijn nummers prominent gesampled is door DJ Shadow op diens "Endtroducing"). Met The Group maakte hij op de enige verschenen, titelloze plaat een mengvorm van vrij gelikte fusion met vaak opgewekte melodieën en meer gedragen stukken met prog-getinte tendensen. Als gitarist Seppo Tyni de kans krijgt de schitteren kan het resultaat zomaar een Camel-achtige feel hebben, zoals blijkt uit bijv. "Ripple Marks". In 1978 verscheen het album bij de Finse afdeling van Warner Music, nu heeft het label Svart Musik er een mooie heruitgave van op de markt gebracht, met een tweede CD. Die bevat naast twee outtakes uit de studio-sessies een opname uit 1979 met het Sibelius Academy Symphony Orchestra. Deze 7 nummers, waaronder 2 arrangementen van het oorspronkelijke The Group-album, zijn niet eerder uitgebracht en bieden eigenlijk een compleet extra album. Het openingsnummer "Try To Remember", met een fraaie blazersmelodie en prominent basspel van Pohjola, komt oorspronkelijk van het ook in 1979 verschenen solo-album "Visitation". The Group zou zich omvormen in The Pekka Pohjola Group en als zodanig in 1980 nog één album maken.
    Website: https://www.svartrecords.com/product/the-group/#the-group-2cd .

    LIVE-TIP
    Knight Area – Dreamworld
    Van "Heaven And Beyond" (Butler Records, 2017)

    Nadat er zes albums, beginnende met het debuut "The Sun Also Rises" (2004), van de Nederlandse groep Knight Area verschenen waren op het Amerikaanse The Laser's Edge-label, kiest men voor nummer zeven, "Heaven And Beyond" voor het Nederlandse Butler Records. Dat label timmert nogal aan de weg de laatste tijd en wist bijvoorbeeld ook Mayra Orchestra aan zich te binden. Voorganger "Hyperdrive" was de eerste met de jonge, virtuoze gitarist Mark Bogert en basveteraan Peter Vink. Dat album liet een behoorlijk stevige sound horen: neoprog, vermengd met progmetal. Vergelijkingen met Dream Theater werden al links en rechts gemaakt. "Heaven And Beyond" laat andere invloeden toe, van de meer poppy symfonische rocksound van bands als Queen, Robbie Valentine of Electric Light Orchestra bijvoorbeeld. Ook krijgt Bogert ruimte voor een instrumental in de lijn van zijn Joe Satriani-getinte solowerk. Knight Area is de komende tijd ook op podia aan het werk te zien: op 29 december in Bibelot, Dordrecht en 23 februari in Willemeen in Arnhem.
    Website: http://knightarea.com/ .

    LIVE-TIP
    King Crimson – Fracture
    Van “The Nightwatch (Live At The Amsterdam Concertgebouw November 23rd 1973)” (Discipline Global Mobile/1997)

    Afgelopen vrijdag is de voorverkoop begonnen van de komende tour van King Crimson in 2018. Een van de zalen die de band aandoet is het prestigieuze Concertgebouw in Amsterdam op 13 en 14 juli. Dit is een zaal die belangrijk is geweest voor de geschiedenis van de band. De band speelde er al op 31 maart en 23 november in 1973 en de basis van een groot deel van het befaamde album “Starless and Bible Black” komt van opnames gemaakt tijdens dat tweede concert. In 1997 kwam het concert integraal op CD uit als “The Nightwatch” en de opnames zijn ook te vinden in de luxe “Starless and Bible Black”-box die in 2014 is verschenen. Een kleine 45 jaar na dato keert de band voor een derde keer terug naar deze zaal en zal volgens verwachting zeker nummers van dat album ten gehore gaan brengen. De band is echter wel uitgedijd tot een achtmansformatie, met nog steeds 3 drummers, maar ook weer een vaste toetsenist. Kortom: dat belooft weer het nodige muzikale spektakel. We gaan luisteren naar “Fracture” een nummer dat volgens gitarist Robert Fripp een van de meest uitdagende gitaarpartijen heeft binnen het King Crimson-oeuvre. De kaarten voor het concert van 14 juli gaan vrijdag in de voorverkoop.
    Website: https://www.dgmlive.com/ .

    ALBUM VAN DE MAAND
    Soup – The Boy And The Snow
    Van het album "Remedies" (Crispin Glover Records, 2017)

    Eind 2014 ontdekten we de Noorse band Soup, die toen al 4 albums had uitgebracht. Oorspronkelijk was het een solo-project van Erlend Viken, een band werd Soup pas ten tijde van het vierde album “The Beauty Of Your Youth”. Dat album uit 2013 maakte zo'n indruk op ons dat we het in januari 2015 niet konden laten om het als Album Van De Maand in het zonnetje te zetten. Nu twee jaar later is de opvolger daar, getiteld “Remedies”. In eerste instantie was deze alleen als LP+CD verkrijgbaar, maar sinds augustus is er ook een eindelijk een separate CD-uitgave. “Remedies” borduurt voort op de sound van genoemde voorganger. Het is nog steeds groots opgezette symfonische postrock waarbij we moeten denken aan de meer meeslepende songs van Anathema en de muziek van de IJslandse band Sigur Rós. De invloed van de shoegazer rock uit de jaren 80 en 90 is overigens ook niet te ontkennen, wat met name naar voren komt in de heftige gitaarmuren die in Soups songs worden opgetrokken. Ook opvallend is dat twee van de vijf songs op het album dik over de 10 minuten gaan. Soup neemt de tijd en speelt met tijd, de songs hebben een wat losser, soms psychedelischer karakter gekregen. Meeslepend album dat liefhebbers van Anathema, Blue Neck en ook Steven Wilson zeker moeten checken. En Soup verdient er een tweede Album Van De Maand-status op rij mee.
    Websites:
    http://www.soupband.com/
    https://soupsound.bandcamp.com/album/remedies

    25 JAAR GELEDEN
    Echolyn - Reaping The Harvest
    - In Every Garden
    Van “Suffocating the Bloom” (eigen beheer, 1992 / Velveteen Rabbit, 2000)

    Een band die in de jaren 90 hoge ogen gooide was het uit Pennsylvania afkomstige Echolyn. Met het naar de groep vernoemde debuut uit 1991 had men zich al op de kaart gezet, maar met “Suffocating The Bloom” kreeg Echolyn ook naamsbekendheid buiten eigen land. Nu, 25 jaar na dato, kan met recht worden gezegd dat het album een klassieker is binnen de progrock. Naast de hoogstaande muzikaliteit, waar bands als Gentle Giant en Happy The Man ook niet vies van waren, verloor Echolyn nooit het melodieuze aspect, waar bijvoorbeeld ook Marillion sterk in is, uit het oog (oor). Als in 1993 Sony Music om de deur komt kijken, volgt in 1995 nog het iets toegankelijker “As The World”. Helaas blijkt de deal de doodsteek voor de band, maar gelukkig is er in 2000 een doorstart. Sindsdien verscheen er regelmatig een nieuw album. Ook werd er getourd: zelfs Hengelo werd aangedaan. “Suffocating The Bloom” blijft een speciaal album, daarom mag het 25-jarig jubileum niet ongemerkt voorbij gaan. Waarvan acte.
    Website: http://www.echolyn.com/latestnews.asp .

    (OP)NIEUW
    Kaipa - What’s Behind The Fields
    Van "Children Of The Sounds" (Inside Out Music, 2017)

    Twee maanden geleden draaiden we al een nummer van het toen net verschenen nieuwe Kaipa-album “Children Of The Souls”, ondertussen is het wel tijd voor nóg een stuk van die CD. Het album schopte het tot 'Kroonjuweel van de Maand' in iO Pages 145: "Ook op het 13de album van deze Zweden (8ste sinds de reïncarnatie in 2002), in een new age-achtige 'sonic universe' droom je weg op schitterende composities. Noem het escapisme, maar wat dan nog? We durven de stelling aan dat er geen andere progband bestaat die zo'n groove aan z'n kont heeft hangen als de herboren Kaipa. Dit heeft voorop te maken met de hyperswingende ritmetandem Jones Reingold (bas) en de onvolprezen Morgan Ågren (drums). Zij vormen het fundament waar Per Nilsson met zijn watervlugge gitaarspel en Hans Lundin met zijn keyboards expressief op ronddansen. De muziek getuigt, naast de smetteloze en transparante productie, van zeer hoge professionaliteit, maar bezit tegelijk het nodige spelplezier. Het vurige zangduo Patrik Lundström (Ritual) en Aleena Gibson vormt de kers op de taart. De songs zijn toegankelijk en zeer melodieus. De vlotte riffs zijn weer op folk geënt, maar het jasje is overduidelijk prog te noemen. Kaipa jubelt weer." (Freek Wolff).
    Website: https://www.kaipa.info/.

    NOG NOOIT GEDRAAID
    Giltrap, Gordon - Dodo's Dream
    Van "The Peacock Party" (PVK Records, 1981 / Edsel/Demon, 2010)

    De Britse gitarist Gordon Giltrap, met name bekend om zijn akoestische gitaarspel, is niet een naam die bij de meeste mensen gelijk een belletje doet rinkelen. Maar in Engeland heeft hij zo'n beetje dezelfde statuur als Harry Sacksioni hier in Nederland. In de periode 1976 t/m 1982 maakte Giltrap een reeks albums die stilistisch zeker onder progrock zijn in te delen. Giltrap speelt niet alleen akoestische gitaar maar ook smaakvol elektrisch. Op een van de laatste albums uit die periode, “The Peacock Party”, werd hij o.a. begeleid door blazer Bimbo Acock (die daarvoor bij Steve Hackett speelde), bassist John G. Perry (o.a. ex-Caravan) en drummer Ian Mosley (ja, de latere drummer van Marillion). Meer dan 600 uitzendingen geleden draaiden we de opener van “The Peacock Party”, nu kiezen we voor de sfeervolle afsluiter “Dodo's Dream”.
    Website: http://www.giltrap.co.uk/ .
  •