• Complete Archive

    On this page you will find our archive of playlists. You can either browse by month or have a look at the complete alphabetical overview below. (up to Show 1283)

    HERE

  • Sunday 09 September 2018 Show No. 1316

    NIEUW
    Pineapple Thief, The - All That You've Got
    - Uncovering Your Tracks
    - Far Below (alt.)
    Van "Dissolution" (Kscope, 2018)

    The Pineapple Thief heeft voormalig Porcupine Tree-drummer Gavin Harrison schijnbaar definitief aan zich weten te binden. De ook in King Crimson actieve virtuoos werd immers op het vorige album "Your Wilderness" en de daaropvolgende tournee als gast geïntroduceerd. Op het nu verschenen "Dissolution" blijkt hij zelfs de vaste co-componist geworden van voorman Bruce Soord. Het levert een even indringend album op als de voorganger, waarmee we kunnen concluderen dat de Britten voor een meer doorwrochte richting hebben gekozen, na een handvol wel erg poppy aandoende albums. Het album heeft een los concept over hoe het individu zich voelt in een wereld die door de moderne communicatietechniek alziend is geworden. Harrison heeft niet alleen voor bijzonder boeiende ritmiek gezorgd, maar ook zijn adresboek aangesproken. In het koningsnummer "White Mist" is namelijk David Torn te gast die hier bijzondere geluiden uit zijn gitaren weet te toveren. Dat Soord dat ook zelf kan, blijkt wel uit de eigenzinnige, door merg en been gaande solo's in "Uncovering Your Tracks" en "All That You've Got". Kopers van de audio-book-editie krijgen er niet alleen een 5.1-mix en fraai extra artwork bij, maar ook een bonus-album met naast één extra song alternatieve versies van de 'gewone' albumtracks. Gitaarlagen en drums zijn dan in bijv. het geval van het bewerkte "Far Below" vervangen door broeierig lang aangehouden Mellotron-akkoorden.
    Website: http://www.pineapplethief.com/ .

    NIEUW
    Millenium - Notes Without Words
    Van "Notes Without Words" (Lynx Music, 2018)

    Ter gelegenheid van het 20-jarig bestaan van Lynx Music verschijnt van een van de sleutelbands van dit Poolse label de compilatie "Notes Without Words", met uitsluitend instrumentale tracks van deze eveneens Poolse progrockers. Het afsluitende titelnummer was in 2008 een onderdeel van het project 'Three Brothers Epilogue', maar deze instrumentale versie verscheen destijds niet op het gelijknamige mini-album. Het is een gevarieerd muziekstuk dat varieert tussen de gepatenteerde neoprogsound die veel bands op het Lynx-label hebben en meer filmische tussenpassages.
    Websites:
    http://www.millenium.art.pl
    https://www.facebook.com/millenium.progrock .

    IN HET NIEUWS / LIVE-TIP
    Wilson, Steven - Refuge
    Van "To The Bone" (Caroline, 2017)

    Vorige maand brachten we u nog het nieuws dat Steven Wilson opnieuw gaat touren door Europa in de winter van 2018/2019. Dichtstbijzijnde concert voor ons is in Bochum, op 16 februari in de Ruhrcongresshalle. Afgelopen week was er wederom een nieuwtje: op 26 oktober verschijnt er een live-registratie (op CD, DVD en Blu-ray) van het concert dat hij gaf op 29 maart jongstleden in de Royal Albert Hall. Wilson speelde er drie dagen achter elkaar in het kader van de “To The Bone”-tour. Wij hebben zelf een concert in Essen bezocht uit deze tournee en zodoende kunnen we alvast melden dat hij behalve solowerk ook méér songs uit de Porcupine Tree-tijd speelt dan hij ooit op een solo-tournee gedaan heeft.
    Website: http://stevenwilsonhq.com/sw/

    MONUMENT / IN HET NIEUWS
    Renaissance - Song Of Scheherazade
    Van "Scheherazade And Other Stories" (BTM Records, 1975)

    De zomerluwte komt bijna tot een eind en we pakken nog snel even de gelegenheid aan om een waar monument in zijn geheel te draaien: “Song Of Scheherazade” van Renaissance. Dit LP-kant vullende stuk staat op het album "Scheherazade And Other Stories" uit 1975 en is Renaissance's muzikale bewerking van de Vertellingen Van Duizend-En-Een-Nacht. Het is een raamvertelling over een sultan die door zijn vrouw werd bedrogen en om herhaling te voorkomen besluit voortaan elke avond een nieuwe maagd te trouwen en haar de volgende ochtend ter dood te brengen. Scheherazade is één van deze vrouwen maar is zo slim om hem die nacht een verhaal te vertellen dat bij ochtendgloren nog niet af is. De sultan is vervolgens zo nieuwsgierig dat hij haar spaart en ze de volgende nacht het verhaal mag afmaken en aan een nieuw verhaal begint. Dit weet zij uiteindelijk 1001 nachten vol te houden waarna de sultan haar gratie verleent en ze uiteindelijk nog lang en gelukkig leefden. Zangeres Annie Haslam en haar mannen verpakken dit verhaal in werkelijke wonderschone muziek, waarin progressieve folkklanken verrijkt worden met uitbundige orkestarrangementen. Het is ook één van de weinige stukken van de Britse band waarin bijna alle groepsleden een flinke duit in 't zakje deden als het gaat om het schrijven van de muziek. Overigens: de huidige bezetting van Renaissance, met van de jarenzeventig-line-up alleen nog Annie Haslam present, bracht onlangs een live-DVD uit met opnamen van de 2015-tournee: “Live At The Union Chapel”. 'As we speak' is een Amerikaanse tournee aan de gang, tijdens welke de groep wordt bijgestaan door een kamerorkest. Mooie gelegenheid om een versie van “Song Of Scheherazade” te vertolken die trouw is aan de originele opname.
    Website: http://renaissancetouring.com/ .

    50 JARIG JUBILEUM
    Moody Blues, The - Ride My See-Saw
    Van "In Search Of The Lost Chord" (Deram, 1968)

    Afgelopen juli was het precies 50 jaar geleden dat het derde album verscheen van de Britse groep The Moody Blues. Dit “In Search Of The Lost Chord” was de opvolger van het succesalbum “Days Of Future Passed”. Hoewel dat het tweede album op naam van The Moody Blues is, valt het te beschouwen als tweede debuut, na het vertrek van eerste zanger Denny Laine en de komst van Justin Hayward. Daar “Days Of Future Passed”, feitelijk een experiment om een rockgroep met orkest te combineren, zo goed verkocht had, kregen de heren feitelijk carte-blance van hun platenmaatschappij. Het resultaat is een betoverend album dat met beide benen in de psychedelische tijdgeest staat en dat klassiekers opleverde als “Legend Of A Mind” en “Ride My See-Saw”. Al zijn de heren inmiddels behoorlijk op leeftijd, zowel The Moodies als band, als Justin Hayward en John Lodge solo zijn nog aldoor op tournee. Op dit moment voornamelijk in de VS.
    Website: http://www.moodybluestoday.com/ .

    LIVE-TIP / VERWACHT
    Dead Can Dance - Rakim (live)
    Van "Toward The Within" (4AD, 1994)

    Het is alweer zes jaar geleden dat van Dead Can Dance een nieuw album verscheen. Dit "Anastasis" was het eerste nieuwe plaatwerk sinds het duo Lisa Gerrard en Brendan Perry meningsverschillen hadden bijgelegd en af en toe weer een tournee ondernamen. Mensen die dachten dat het daarbij zou blijven, hebben het mis: afgelopen week werd zowel een nieuw album ("Dionysus", te verschijnen op 2 november) als een nieuwe tournee aangekondigd. Nederland wordt in mei 2019 aangedaan: op zowel 13 als 14 mei staat het duo op de planken van TivoliVredenburg in Utrecht. We gaan terug naar 1994, toen het eerste live-album van Dead Can Dance verscheen. De registratie opent met "Rakim", een van de weinige stukken waarin de stem van zowel Gerrard als Perry te horen is.
    Website: https://www.deadcandance.com/ .

    LIVE-TIP / JAZZROCK
    Hinds, Allen - Confianca
    Van "Monkeys And Slides" (eigen beheer, 2011)

    Aanstaande donderdagavond, 13 september, is gitaarvirtuoos Allen Hinds gratis te bewonderen in De Metropool in Hengelo, in het kader van het Jazzrock Café. Hinds is een ware LA sessiecrack en speelde o.a. met Roberta Flack, Patti Austin, Randy Crawford, The Crusaders, Gino Vannelli en vele, vele anderen. Ook schrijft hij muziek voor TV shows en is hij gitaardocent aan het vermaarde Musician’s Institute in LA en de Shepherd University. Hij maakte een handvol verfijnde en afwisselende solo-CD’s, maar is daarnaast op een CD-kast vol albums als gitarist te horen. Zijn eigen CD's wisselen tussen jazzrock, meer naar Joe Satriani's stijl overhellende instrumentale gitaarrock en wat meer fusion-getint materiaal. Hinds' ongekend soepele stijl komt goed naar voren in het stuk “Confianca”, dat te vinden is op zijn voorlaatste solo-CD "Monkeys And Slides". Op dat album speelt trouwens een keur aan toppers uit de jazzrockwereld mee, waaronder toetsenist Jeff Babko (o.a. Simon Phillips) en Jimmy Johnson (o.a. Allan Holdsworth).
    Website: http://allenhinds.com/ .

    LIVE-TIP
    Threshold – The Shire (part 2)
    van “Legends Of The Shires” (Nuclear Blast, 2017)

    Threshold werd in 1989 opgericht en combineert heavy metal en progressieve rock. De Britse band heeft inmiddels elf albums gemaakt. Het nieuwste exemplaar "Legends Of The Shires" wordt tijdens de huidige tour integraal gespeeld. Uiteraard zullen ook favorieten van eerdere albums niet ontbreken.Met “Legends Of The Shires” werd de terugkeer gevierd van frontman Glynn Morgan, die van 1994 tot 1996 ook al deel uitmaakte van Threshold. Naast Morgan bestaat de band uit gitarist Karl Groom, toetsenist Richard West, drummer Johanne James en bassist Steve Anderson. Op 13 oktober is Threshold te aanschouwen in De Boerderij te Zoetermeer. Er zullen dan opnames worden gemaakt voor de tweede live-DVD in de historie van de band. U kunt ook besluiten een Duits concert te bezoeken, bijvoorbeeld op 20 oktober in Turock te Essen.
    Website: http://www.thresh.net/ .

    ALBUM VAN DE MAAND / LIVE-TIP
    Mystery – Dare To Dream
    Van “Lies And Butterflies” (Unicorn Digital, 2018)

    Een nieuw studio-album van Mystery is altijd een feest van herkenning. De band, geleid door gitarist Michel St-Père, brengt drie jaar na het succesvolle "Delusion Rain" een opvolger uit. Dit “Lies And Butterflies” is tijdens het optreden op het Night Of The Prog festival aan het publiek gepresenteerd. En natuurlijk hebben wij bij Xymphonia ook een exemplaar bemachtigd. Vanaf de dik 15 minuten klokkende opener “Looking For Something Else” krijgen we een uur lang melodieuze, bombastische, opzwepende neoprog voorgeschoteld, bomvol heerlijk gitaar- en toetsenwerk. Met dit zevende album blijft de Canadese band de uitgezette koers volgen en lijkt zanger Jean Pageau, die debuteerde op “Delusion Rain”, zijn plek te hebben zeker gesteld. Maar dat hebben we op het vorig jaar verschenen live-document “Second Home” ook al kunnen constateren. Is de muziek vernieuwend? Nee, maar dat hoeft én willen we ook niet. De kracht van Mystery schuilt in de aanstekelijke melodieën, dynamische arrangementen en sterke vocalen. Hier en daar vliegt de band ook even lekker uit de bocht met een staaltje stevig rock. Kortom: “Lies And Butterflies” voldoet wederom aan de verwachtingen en Mystery levert opnieuw een kwalitatief zeer sterk album af. Mystery zal ook dit jaar weer optreden in het 'second home' van de Canadese groep: De Boerderij in Zoetermeer. Het nieuwe album “Lies and Butterflies” zal op deze avond, zaterdag 17 november, voor het eerst in zijn geheel gespeeld worden. Natuurlijk komen in de 2,5 uur durende show ook vele iets oudere Mystery-klassiekers voorbij. Vandaag gaan we luisteren naar het door zanger Jean Pageau geschreven “Dare To Dream”, met wederom zo’n heerlijke gitaar uithaal aan het eind.
    Website: https://www.therealmystery.com/ .

    IN HET NIEUWS
    Windmill, The – Not Alone
    Van het album “The Continuation” (eigen beheer, 2013)

    The Windmill is een Noorse progressieve band, opgericht in 2001. De muziek die het vijftal maakt grijpt terug op jarenzeventig-prog. “The Continuation” is het tweede album van The Windmill, dat in 2010 het eerste album al de grappige titel “To Be Continued” gaf. Tevens verscheen er in 2015 een Blu-ray met een concertregistratie: “Live With It”. “The Continuation” gaat gehuld in prachtig artwork van Kirsten Knoph Viita en is geproduceerd door de band zelf. The Windmill werkt met drie vocalisten en de rijk aanwezige gitaar- en keyboardpartijen worden afgewisseld met veel fluitspel. En er is nieuws want er komt een vers album aan! Dit derde bandwerkstuk gaat “Tribus" heten en opnieuw is het artwork verzorgd door Knoph Viita. Op de website van de Noren staat meer informatie over deze cover designer. De release van het album wordt gevierd met een concert in Oslo op 15 november.
    Website: http://thewindmill.no .

    HET DEBUUT / IN HET NIEUWS
    Ten – Soliloguy / The Loneliest Place In The World
    Van het album “Ten – X” (Now & Then / MTM Music, 1996)

    Ten is een Engelse melodieuze hardrockgroep, die opgericht werd in 1995. Het titelloze debuut (ook wel aangeduid met het romeinse cijfer voor tien: “X”) verscheen in 1996. De muziek die Ten maakt valt onder de noemer 'traditionele hardrock', maar dan wel met symfonische trekjes. Ook op deze eersteling horen we al stuwende rock met veel ruimte voor soli, afgewisseld met enkele ballads. De afsluiter is zeker een hoogtepunt, waarbinnen alle genoemde aspecten samenkomen. Kortom genieten voor de AOR-liefhebbers onder ons. Er is ook nieuws rond Ten, want op 9 november verschijnt het veertiende album "Illuminati". Meer details en een tipje van de sluier middels een streammogelijkheid van het eerste nummer van het album vind je op de bandwebsite.
    Website: http://www.tenofficial.com/ .
  •  
  • Sunday 02 September 2018 Show No. 1315

    NIEUW / LIVE-TIP
    Leap Day - Awaking The Muse
    - Mind The Gap
    Van "Timelapse" (Oskar, 2018)

    Leap Day bestaat alweer 10 jaar en viert dat met een bijzonder jubileumalbum. Dit "Timelapse" bevat een aantal licht afwijkende versies van nummers die op de vier tot nu toe verschenen studio-albums verschenen en een live-opname van het Northern Prog Festival van 2016. Meest interessant zijn de drie niet eerder uitgebrachte nummers. Wij kiezen daaruit het 11 minuten lange "Mind The Gap". Hierop laat de Friese band ons stilistisch diverse hoeken van de kamer zien: hoewel de compositie als geheel toch duidelijk een symfonisch rockstempel draagt, wordt het openings- en slotdeel gedragen door een uit de reggae geleende backbeat en horen we in het middenstuk een gitaar- en pianosolo in jazzswingstijl. In de fade-out speelt Eddie Mulder nog even een fijne slideguitaarsolo. Mulder is ook de ster in de instrumental "Awaking The Muse", dat blijkbaar al uit de tijd van het gelijknamige debuutalbum uti 2009 stamt. Het heeft zo'n typische Muldereske, heerlijk vloeiende gitaarmelodie. Een blik in het boekje leert echter dat dit stuk geschreven is door één van de twee toetsenisten: Gert van Engelenburg. De hoes is opnieuw van de hand van de Pool Rafal Paluszek. Hij zocht, indachtig de titel, allerlei fraaie timelapse-foto's bij elkaar, van een hardloper, een waterdruppel, de maan en meer. Over Northern Prog gesproken: ook dit jaar organiseert Leap Day dit festival weer. Op 3 november kunt u in De Uthof in Siegerswoude naast de organiserende band ook IO Earth, Defiance, Walfad en Novatia bewonderen.
    Website: http://www.leapday.nl/
    .

    NIEUW
    Osada Vida - Catastrophic
    - Good Night Return
    Van "Variomatic" (eigen beheer, 2018)

    Het eerste dat opvalt bij beluistering van "Variomatic", is dat Osada Vida opnieuw een bezettingswisseling heeft ondergaan. Marcel Lisiak is de naam van de nieuwe zanger, die wellicht een broer is van bassist Lukasz Lisiak. Diens stem is heser en minder warm dan die van zijn voorganger en daarom zal "Variomatic" voor sommigen wat wennen zijn. Dit album liet maar liefst vier jaar op zich wachten. Niet lang na de release van voorganger "The After-Effect" speelde de Poolse groep op het Northern Prog Festival in 2014. Toen bleek er net van gitarist verwisseld en debuteerde de virtuoos Jan Mitoraj. Of in Nederland ook het idee van deze voor ons Nederlanders toch naar Hub van Doorne verwijzende titel is ontstaan, is ons niet bekend. In "Catastrophic" keert het haast als mantra gezongen refrein 'don't ever change' een aantal keer terug. Iets wat muzikaal-thematisch vervolgens mooi wordt uitgewerkt met een kort motief dat telkens herhaald wordt, maar waar tóch, door langzaam veranderende omkleding, een fraaie spanning wordt gecreëerd. Sfeervol hoogtepunt van "Variomatic" is "Good Night Return": een instrumental met warmbloedig toetsenspel, met fraai tegenwicht van de gitaar.
    Websites:
    http://www.osadavida.art.pl/
    http://variomatic.pl/en/preorder/ .

    VOORPROEFJE
    Oak - We, The Drowned
    Van "False Memory Archive" (Karisma Records, 2018; releasedatum: 19 oktober)

    Hoewel het debuutalbum “Lighthouse” van Oak in 2013 verscheen, duurde het bijna 3 jaar voor dat het album echt werd opgemerkt. Dat gebeurde namelijk als gevolg van de heruitgave via het label Apollon Records:PROG. Toen kwam het album van de Noorse formatie ook pas op onze radar. En we waren gelijk verkocht bij het horen van de schitterende moderne progressieve rock waarin op ingenieuze wijze elektronische elementen verwerkt zijn. Afgelopen week, twee jaar na die eerste kennismaking, gaf Oak de eerste track vrij van het aanstaande nieuwe album. Dit "False Memory Archive" zal op 19 oktober verschijnen bij dat andere Noorse proglabel, Karisma Records. En net als op het debuut levert Airbag-gitarist Bjørn Riis een gastbijdrage. Natuurlijk laten we dat eerste tipje van de sluier u nu vast horen: “We, The Drowned”.
    Website: http://www.oakinoslo.com/
    Dit nummer op Bandcamp: https://oakinoslo.bandcamp.com/track/we-the-drowned

    No-Man - Song Of The Surf
    Van “Schoolyard Ghosts” (Kscope, 2008)

    No-man is een Britse band rondom Tim Bowness en Steven Wilson. De band wordt in 1987 opgericht als No Man Is An Island (Except The Isle of Man). De band begint met triphop, maar assimileert gaandeweg tal van stijlen, van progressieve rock tot ambient. De naam wordt verkort tot no-man (zonder hoofdletters dus) ten tijde van de release van de eerste single in oktober 1990; dit “Colours”, een compositie van Donovan, krijgt in Engeland veel aandacht van de muziekbladen. Dat blijft ook de navolgende jaren zo, als no-man bij hetzelfde management als Talk Talk zit; daarbuiten is het veel minder. De trip hop verdwijnt steeds meer langs de zijlijn en no-man schakelt allerlei musici in uit allerlei muzikale richtingen, bijvoorbeeld Roger Eno (ambient), Ian Carr (jazzrock), Theo Travis (idem), Robert Fripp (progressieve rock) en ex-leden van de band Japan. Daarmee wordt dan ook meteen onduidelijk in welk genre no-man zich begeeft; per fragment, compositie en album verschilt dat. Zelfs invloeden uit minimal music zijn herkenbaar. (met dank aan Wikipedia) U hoort nu “Song Of The Surf”, afkomstig van het zesde no-man-album “Schoolyard Ghosts”.
    Website: http://no-man.co.uk/ .

    LIVE-TIP / HERUITGAVE
    Gryphon - Opening Move
    Afkomstig van "Red Queen To Gryphon Three" (Transatlantic Records, 1974 - in 1997 door Castle Communication samen met "Raindance" (1975) op 1 CD gezet) en van “Raindances” (Esoteric Recordings, 2018)

    41 jaar na de laatste LP, "Treason" uit 1977, verschijnt deze week een nieuwe plaat van Gryphon, treffend getiteld "Reinvention". Enkele leden van de oorspronkelijke groep zullen ter gelegenheid hiervan ook weer optreden, voornamelijk in Engeland. Maar ook Nederland wordt aangedaan: op 1 december in Fluxus te Zaandam, op uitnodiging van Roots Aan De Zaan. Er schijnen ook plannen te bestaan om een reünieconcert uit 2016 op DVD uit te brengen. Gryphon was een opvallende band in de progressieve rockscene van de jaren zeventig, vooral door het gebruik van kromhoorns, fagotten en andere blaasinstrumenten naast het standaardinstrumentarium waarin Mellotrons en Moogs heersten. De band maakte wel een gestage ontwikkeling door: de debuutplaat "Gryphon" uit 1973 laat nog een vrij pure, geheel akoestische mengeling van folk en renaissancemuziek horen; op de opvolger "Midnight Mushrumps" is de benadering al wat vrijer en zijn de composities van eigen hand. De twee volgende albums "Red Queen To Gryphon Three" en "Raindance" laten de vermenging met elektrische instrumenten in optimale vorm uitkomen en liggen daardoor meer in het straatje van de progressieve rockliefhebber. Twee weken geleden lieten we u al een nummer horen van "Raindance". Daar de 2CD-set van Esoteric Recordings met daarop de eerste vier Gryphon-LP's nu daadwerkelijk onder de titel “Raindances: The Transatlantic Recordings 1973 – 1975” in de winkels ligt ook nog een nummer van het meest gewaardeerde Gryphon-album "Red Queen To Gryphon Tree".
    Website: http://www.thegryphonpages.com/.

    LIVE-TIP / VERWACHT
    Haken – The Endless Knot
    Van het album “Affinity” (InsideOut, 2016)

    De tour van van de Britse formatie Haken ter promotie van het eind oktober te verschijnen vijfde studioalbum, "Vector", is uitgebreid, waarbij ook een optreden in Nederland is toegevoegd. Waar anders kan dat zijn dan in de Boerderij in Zoetermeer? Het concert aldaar zal plaatsvinden op 15 maart. Leprous, wel aanwezig als speciale gast tijdens de Noord-Amerikaanse tour, zal dan niet van de partij zijn. Vanavond gaan wij nog even terug naar 2016, toen het vierde Haken-album “Affinity” verscheen.
    Website: https://www.hakenmusic.com/ .

    ALBUM VAN DE MAAND / LIVE-TIP
    Mystery – Chrysalis
    Van “Lies And Butterflies” (Unicorn Digital, 2018)

    Een nieuw studio-album van Mystery is altijd een feest van herkenning. De band, geleid door gitarist Michel St-Père, brengt drie jaar na het succesvolle "Delusion Rain" een opvolger uit. Dit “Lies And Butterflies” is tijdens het optreden op het Night Of The Prog festival aan het publiek gepresenteerd. En natuurlijk hebben wij bij Xymphonia ook een exemplaar bemachtigd. Vanaf de dik 15 minuten klokkende opener “Looking For Something Else” krijgen we een uur lang melodieuze, bombastische, opzwepende neoprog voorgeschoteld, bomvol heerlijk gitaar- en toetsenwerk. Met dit zevende album blijft de Canadese band de uitgezette koers volgen en lijkt zanger Jean Pageau, die debuteerde op “Delusion Rain”, zijn plek te hebben zeker gesteld. Maar dat hebben we op het vorig jaar verschenen live-document “Second Home” ook al kunnen constateren. Is de muziek vernieuwend? Nee, maar dat hoeft én willen we ook niet. De kracht van Mystery schuilt in de aanstekelijke melodieën, dynamische arrangementen en sterke vocalen. Hier en daar vliegt de band ook even lekker uit de bocht met een staaltje stevig rock. Kortom: “Lies And Butterflies” voldoet wederom aan de verwachtingen en Mystery levert opnieuw een kwalitatief zeer sterk album af. We trappen af met de andere epic op het album, “Chrysalis”. Mystery zal ook dit jaar weer optreden in het 'second home' van de Canadese groep: De Boerderij in Zoetermeer. Het nieuwe album “Lies and Butterflies” zal op deze avond, zaterdag 17 november, voor het eerst in zijn geheel gespeeld worden. Natuurlijk komen in de 2,5 uur durende show ook vele iets oudere Mystery-klassiekers voorbij.
    Website: https://www.therealmystery.com/ .

    (OP)NIEUW
    Arstidir - Mute
    Van "Nivalis" (Seasons Of Mist, 2018)

    De IJslandse band Arstidir maakt al sinds 2009 zeer sfeervolle albums met betoverende liedjes. De omfloerste, hoge zangstem Daniel Audunsson wordt daarbij omgeven door gloedvolle arrangementen met een warmte die je op IJsland zelf alleen dichtbij een geiser kunt voelen. Er verschenen tot en met 2015 drie albums met voornamelijk in de IJslandse taal gezongen liedjes, onderbroken door hooguit één of twee Engelstalige songs per plaat. Anneke van Giersbergen had geen last van die taalbarrière, want die werd al snel fan en benaderde de groep voor een gezamenlijk album. Dit "Verborgen Verleden", uit 2016, bevat deels klassiek repertoire (van o.a. Edvard Grieg), naast IJslandse en Nederlandse evergreens (o.a. Wim Sonnevelds "Het Dorp"). Een kantelpunt, zo blijkt nu. Op het nu verschenen vierde reguliere Arstidir-album staat namelijk nog maar één song in het IJslands; de overige 12 songs zijn in het Engels. En het is de groep weer gelukt met enkele bijzonder beklijvende melodieën op de proppen te komen. De wending die liedjes als "Mute" daarnaast ook nog hebben, zorgen voor een sterk emotionerend effect. De fraaie arrangementen, waarvoor het basistrio regelmatig de hulp in riep van een strijkersensemble maken de bedwelming bij de luisteraar compleet.
    Website: http://www.arstidir.com/ .

    WAAR ZIJN ZE GEBLEVEN? – 1
    Magyar Posse - Sudden Death
    Van "Random Avenger" (Verdura Records, 2006)

    In de jaren 90 ontstond er een stroming bestaande uit bands die hun oorsprong hadden in de alternatieve en indie-rockscene maar die verder wilden kijken dan het traditionele liedje. Men schuwde het experiment niet en ging op zoek naar andere klanken en structuren en kwam uit op een geluid dat voor een groot deel instrumentaal was: postrock was geboren. Bands als Explosions In The Sky, Godspeed You! Black Emperor, Stereolab en Sigur Rós zouden al gauw de grote namen worden in die stroming. Binnen de progrockscene werden ook liefhebbers gevonden en dat is ook niet zo gek, want hoewel de meeste postrockbands waarschijnlijk gruwelen bij de gedachte zijn zeer veel raakvlakken,. De Finse band Magyar Posse kwam in 2006, toen postrock eigenlijk al niet meer de lieveling was van de muziekpers, met “Random Avenger”. Met dit derde album van de Finse groep werd postrock nog weer een klein beetje meer in de richting van progrock geduwd. Dat is bijvoorbeeld goed te horen in “Sudden Death”, waarvan alleen al het openingsthemaatje gelijk referenties aan Mike Oldfield oproept. Het hele album is voor postrock-begrippen uiterst melodieus te noemen en het is dan ook niet gek dat dit album in 2006 in menig jaaroverzicht opdook. Jammer genoeg was “Random Avenger” gelijk het laatste wapenfeit van Magyar Posse: we hebben sindsdien niets meer van deze Finnen vernomen.
    Meer info: https://en.wikipedia.org/wiki/Magyar_Posse .

    WAAR ZIJN ZE GEBLEVEN? – 2
    FM – Cosmic Blue
    Van het album “Transformation” (Esoteric Antenna, 2015)

    De Canadese band FM (niet te verwarren met de gelijknamige Britse AOR-groep) werd in 1976 opgericht en is bij de symfonische rockliefhebber vooral bekend geworden door het debuut “Black Noise” uit 1978, dat – hoewel tamelijk obscuur – een klassieker is geworden. Van FM verschenen 6 albums in de jaren '70 en '80 en eigenlijk was de band actief van 1976 tot 1987. In 2015, 18 jaar na het voorlaatste album, verraste FM met het album “Transformation”. Het enig overgebleven oerlid is zanger en toetsenist Cameron Hawkins. Een jaar eerder was namelijk violist/toetsenist Jeff Plewman, beter bekend als Nash The Slash, overleden. Hij was, gewikkeld in bandages, een opvallende podiumpersoonlijkheid. Hawkins nam vervolgens het zekere voor het onzekere en huurde maar liefst twee strijkers in, waarvan er één tevens de elektrische mandoline ter hand neemt. Gitaren, behoudens de door Hawkins gespeelde basgitaar, kom je op deze plaat niet tegen. De muziek van “Transformation” doet veel aan die van Yes ten tijde van “90125”. Sindsdien is een diepe stilte ingetreden: de bandwebsite bestaat niet meer en het officiële Facebook-kanaal bestaat nog, maar alle berichten zijn er van verwijderd.
    Meer info:
    https://en.wikipedia.org/wiki/FM_(Canadian_band)
    http://www.cherryred.co.uk/product/transformation/ .

    (OP)NIEUW / LIVE-TIP
    RanestRane - Prometeo Tra Le Stelle
    Van "A Space Odyssey (Final Part Starchild)" (Ma.Ra.Cash Records, 2018)

    Hernieuwde aandacht voor het slotstuk van het “Space Odyssey”-drieluik van de Italiaanse band RanestRane. Onlangs, ruim tweeënhalf jaar na de release van deel 2 is deel 3 verschenen, “Starchild”, waarmee het verhaal op indrukwekkende wijze wordt afgerond. Zoals bekend volgt RanestRane's “A Space Odyssey” de verhaallijn van Stanley Kubricks film “2001: A Space Odyssey”. Muzikaal wordt de lijn verder voortgezet en dat houdt in dat “Starchild” net als deel 2 vrijwel als één geheel wegluistert en er af en toe een thema uit eerdere delen terugkeert. RanestRane levert meeslepende melodieuze symfo af, doorspekt met schitterende gitaar- en toetsensolo's en de meeslepende zang van drummer Daniele Pomo. Vanavond de finale van het album, “Prometeo Tra Le Stelle” ofwel “Prometheus Among The Stars”. Prometheus is de Griekse mythologische figuur die het vuur stal van de goden en het aan de mensen gaf, waarmee deze de mogelijkheid tot technologische vooruitgang kregen. En daarmee geeft RanestRane ook zijn eigen uitleg aan het “2001”-verhaal, dat in de film begint met beelden van een zwarte monoliet, die van invloed leek op het feit dat een mensaap het eerste gereedschap en wapen 'ontdekte'. RanestRane treedt 5 oktober op in De Pul in Uden, tijdens het minifestival van Steve Rothery, en op 19 oktober in het ParkVilla Theater in Alphen aan den Rijn, op uitnodiging van Stichting Serious Music Alphen.
    Website: https://www.ranestrane.net/ .
  •