• Complete Archive

    On this page you will find our archive of playlists. You can either browse by month or have a look at the complete alphabetical overview below. (up to Show 1330)

    HERE

  • Sunday 6 October 2019 Show No. 1369

    NIEUW
    Moonrise - Dive
    - Between The Lies
    Van "Travel Within" (Lynx Music, 2019)

    "Travel Within" is het vierde album van Moonrise sinds het debuut in 2008. De eerste drie albums verschenen vrij snel achter elkaar, maar nu heeft het 7 jaar geduurd voor we een levensteken van dit Poolse project vernamen. We zeggen met nadruk 'project': ten tijden van voorganger "Stopover-Life" leek multi-instrumentalist/componist Kamil Konieczniak een echte band om zich heen verzameld te hebben. Nu is hij weer alleen verantwoordelijk voor bijna alle partijen. Alleen saxofinist Dariusz Rybka is even te gast: hij was een van de bandleden van 7 jaar geleden en was ook al op het tweede album te horen. Opnieuw is er een nieuwe zanger gevonden, in de vorm van Marcin Staszek. Hij zingt teksten van Millenium-zanger Łukasz Gall (die zelf het slotnummer zingt). Staszek legt een meevoelbare emotie in deze neoprog, die voldoende afwisseling, dynamiek, kleur en spanning heeft om van begin tot eind te boeiend te blijven. Het album heeft ook een volle, gelaagde productie meegekregen, met als piepkleine kanttekening dat de drums weliswaar meestal prima klinken maar dat je tóch hoort dat ze geprogrammeerd zijn. Moonrise verzorgt op 19 oktober het voorprogramma bij het concert van Mystery in Cultuurpodium Boerderij, Zoetermeer.
    Websites:
    https://www.facebook.com/Moonrise-146440865394699/
    https://lynxmusic.pl/index.php/component/muscol/M/7-moonrise/408-travel-within-digipak .

    NIEUW (jazzrock)
    Ron, Yuval - The Discovery Of Phoebe
    Afkomstig van "Somewhere In This Universe, Somebody Hits A Drum" (Wrong Notes, 2019)

    De Israëlische gitarist Yuval Ron kennen we van de jazzrockalbums en -DVD's met zijn band The Residents Of The Future. De laatste jaren woont hij in Duitsland en is hij bezig geweest met zijn nieuwste project "Somewhere In This Universe, Somebody Hits A Drum". Hieraan werkt de veelgevraagde drummer Marco Minnemann, terwijl Matt Paull en Roberto Badoglio keyboards respectievelijk bas spelen. De CD werd onlangs in eigen beheer uitgebracht, maar zou aanvankelijk via Pledge gefinancierd worden. Nadat Pledge echter failliet ging, heeft Ron ervoor gezorgd dat alle crowdfunders hun plaat toch in huis kregen. De zes composities tonen aan dat de muzikant de laatste jaren veel naar klassieke muziek heeft geluisterd. De melodieuze jazzrock bevat veel symfonische passages, die soms te herleiden zijn naar componisten als Holst. Tevens is de invloed van filmcomponisten hoorbaar. "The Discovery Of Phoebe" is een goed voorbeeld van al deze invloeden. Maar het virtuoze tweede gedeelte maakt ook duidelijk waarom hij dit nummer opgedragen heeft aan een van zijn voorbeelden: Allan Holdsworth.
    Websites:
    https://yuvalron.com/
    https://www.facebook.com/YuvalRonMusic

    NIEUW
    Kaprekar's Constant - Holywell Street
    - The Nightwatchman
    Van "Depth Of Field" (Talking Elephant Records, 2019)

    "Depth Of Field" is het tweede album van band met o.a. ex-Van Der Graaf Generator-saxofonist David Jackson en zijn dochter Dorie. In tegenstelling tot het meeste Van Der Graaf Generator-werk, is de muziek van Kaprekar's Constant relaxt, met een folky inslag. Kaprekar's Constant is echter niet zozeer Jacksons band, maar het geesteskind van Nick Jefferson en Al Nicholson, twee 'oudere jongeren' die al sinds de jaren zeventig samen van progressieve rock genieten en ook al jaren samen muziek maken. Om hun droom waar te maken en een muzikaal conceptstuk op niveau te kunnen afleveren bleek studio-eigenaar/producer/engineer Mike Westergaard, de onmisbare schakel. Vervolgens wist dat drietal naast Jackson ook ex-Level 42-lid Phil Gould te strikken. Ze waren te horen op debuut "Fate Outsmarts Desire" uit 2017. Op "Depth Of Field" blijkt Gould te zijn vervangen door Caravan-drummer Mark Walker. Wel weer van de partij is de jonge zanger Bill Jefferson, inderdaad de zoon van Nick. Vonden we hem op "Fate Outsmarts Desire" wel erg schuchter en terughoudend klinken, op "Depth Of Field" komt hij, evenals generatiegenoot en zangpartner Dorie Jackson, een stuk beter uit de verf. Thematisch duikt de groep de Britse geschiedenis in, op een wijze die doet denken aan hoe Big Big Train dat de afgelopen 10 jaar deed. Dat wordt uitgewerkt in 70 minuten licht-folky symfonische rock, verdeeld onder een 24 minuten lang epic, drie stukken van rond de 10 minuten en enkele kortere werken, waarvan wij er twee gekozen hebben.
    Website: http://www.kaprekarsconstant.com/ .

    NIEUW (verzamelaar)
    Archive - Erase
    - The Hell Scared Out Of Me
    Afkomstig van "25" (Dangervisit / [PIAS], 2019)

    Momenteel is Archive bezig met een uitgebreide tour ter gelegenheid van het 25 jarig bestaan van de band. Eind september was de groep in Nederland te bewonderen. Om het jubileum verder luister bij te zetten werd in de vorm van "25" een mooi box-setje uitgebracht. Op de vier CD's die hierin zitten wordt in niet chronologische volgorde de muzikale erfenis van deze progressieve triphoprockband gepresenteerd. Juist omdat de platen van deze Engelse musici zo divers zijn is een bijzonder afwisselend geheel ontstaan. Voor een chronologisch overzicht kan men terecht bij het uitgebreide boekje dat eveneens in de box zit. In de vorm van interviewfragmenten met de belangrijkste hoofdrolspelers is goed de ontwikkeling van Archive te volgen. Daarbij wordt ook ingegaan op de zeven nieuwe tracks die op de schijfjes staan. Hierbij zitten nummers met Steve Mason en Band Of Skulls, maar voor vanavond hebben we twee andere stukken uitgekozen: "Erase" en "The Hell Scared Out Of Me". Laatstgenoemde track vormt samen met "Hyperreal" en het bijna 15 minuten durende "Heart Beats" het intrigerende, door Holly Martin gezongen sluitstuk van deze fraaie box. Deze is voor heel veel geld ook in de vorm van een 6-LP boxset te koop. Hier zitten ook een 10" en 7"-single in, waarbij op de laatste nog achtste nieuwe nummer prijkt.
    (Overigens was Achive net als Yuval Ron een Pledge-campagne gestart, vooral om het jubileum met een live-DVD op te vrolijken. Die DVD komt er waarschijnlijk niet; wel kan met bij de aanschaf van "25" via de website "25 Live" downloaden, hoewel deze release nog geen datum van release heeft.)
    Websites:
    https://www.archiveofficial.uk/
    https://www.facebook.com/ArchiveOfficial .

    IN HET NIEUWS
    Hooverphonic – Long Time Gone
    Van het album "Looking For The Stars" (Universal, 2018)

    De band Hooverphonic gaat België vertegenwoordigen tijdens het Eurovisie Songfestival in Rotterdam in 2020. Dit werd deze week bekendgemaakt. De Belgische inzending wordt net als in Nederland gekozen via een interne selectie. Vlaanderen en Wallonië leveren om het jaar een kandidaat aan. De Vlaamse selectiecommissie kiest ditmaal voor het al sinds 1995 actieve Hooverphonic. De band bestaat uit Alex Callier, Raymond Geerts en zangeres Luka Cruysberghs. De achttienjarige Cruysberghs is sinds 2018 zangeres van de band, nadat ze de Belgische editie van The Voice won. Haar voorgangers waren onder anderen Geike Arnaert, in Nederland vooral bekend van BLØF-duet "Zoutelande", en Noémie Wolfs. Hooverphonic bereikte de Nederlandse hitlijsten met liedjes als "Mad About You" en "The Night Before" en trad op tijdens festivals als Pinkpop en Lowlands. België wist de afgelopen twee jaar de finale van het Eurovisie Songfestival niet te bereiken. Van 2015 tot en met 2017 haalde het land echter drie jaar op rij de top tien. België is het eerste land dat zijn vertegenwoordiger voor het Eurovisie Songfestival van 2020 bekendmaakt. Het evenement vindt na de winst van Nederland met "Arcade" van Duncan Laurence in Rotterdam plaats. (bron: Nu.nl) "Long Time Gone" komt van het vorig jaar verschenen album "Looking For Stars" het eerste met zangeres Luka Cruysberghs.
    Website: https://www.hooverphonic.com .

    LIVE-TIP / AOR-OPENER
    Toto - White Sister
    Afkomstig van "Hydra" (Columbia, 1979 / 2014)

    Naast de talloze Genesis-, Pink Floyd- en Marillion-coverbands, bestaat er blijkbaar ook een groep fanatici die de muziek van Toto beheersen. Op 11 oktober speelt Touch Of Toto in De Meenthe te Steenwijk en op 23 november in Zaal Reimink in Heeten. Wie weet spelen ze dan een van de ruigste nummers die de Amerikanen ooit hebben opgenomen: "White Sister", afkomstig van de tweede LP die ze maakten, "Hydra" uit 1979.
    Websites:
    https://www.facebook.com/touchoftoto
    https://www.touchoftoto.nl/en / (wordt momenteel geüpdatet)
    en van Toto zelf: http://totoofficial.com .

    NIEUW / ALBUM VAN DE MAAND
    Thieves' Kitchen - Eilmer
    "Genius Loci" (eigen beheer, 2019)

    Thieves' Kitchen leerden we aan het begin van dit decennium kennen als 'de nieuwe band van Mark Robotham', de drummer die met zijn oude band Grey Lady Down zelfs ooit de Xymphonia-radiostudio bezocht. De groep maakte na een radiostilte van 5 jaar wat ons betreft een reuzensprong met het vierde album "The Water Road". De Britse kern Robotham, gitarist Phil Mercy en fluitist/zangeres Amy Darby kreeg hier uitgebreide Zweedse hulp van diverse Änglagård-leden. Al die muzikanten kregen ruimte te schitteren in stuk voor stuk intrigerende composities, waarin trekjes Canterbury, maar ook progressieve folk terug te horen waren. Na dit meesterstuk verdween Robotham uit de vaste kern, maar trad Änglagård-toetsenist Thomas Johnson juist toe. Hoewel de arrangementen op de album sindsdien iets minder weelderig zijn, is het compositorische hoge niveau blijkbaar moeiteloos vastgehouden. Daarbij is er ook op "Genius Loci" weer veel te genieten voor Änglagård-liefhebbers, met naast Johnsons 'vintage' keyboards ook de ronkende baspartijen van Jan Brand en het kleurrijke fluitspel van Anna Holmgren. De huidige drummer Paul Mallyon heeft een Sanguine Hum-verleden, waarmee we ook een lichte muzikale verwantschap horen. Op het eerste gehoor is de zang van Darby wellicht weinig afwisselend, maar ze heeft een soort natuurlijke tristesse in haar zang die het geheel een aangenaam soort weemoedigheid meegeeft. Meest gloriërend solist is ongetwijfeld Mercy, met z'n behoorlijk jazzy solo's, die zeer sterk van opbouw zijn, in sterke interactie met de progressie van de compositie. Hogeschoolprog, jazeker, maar wel zeer meeslepend!
    Website: https://thieveskitchen.com/ .

    NIEUW (soundtrack - heel erg verlaat)
    Jóhannsson, Jóhann - Children Of The New Dawn
    Afkomstig van "Mandy - Original Motion Picture Soundtrack" (Lakeshore Records, 2018)

    "Mandy" is een duistere wraakfilm, die vorig jaar behoorlijk goede recensies kreeg. Een van de opvallende aspecten was het gebruik van de klanken van "Starless" van King Crimson in de openingsscène. Dit stuk is niet toegevoegd aan de op CD verschenen soundtrack. Hierop staat alleen muziek geschreven door de vlak na het voltooien ervan overleden Jóhann Jóhannsson. Deze IJslandse filmcomponist kreeg de laatste jaren veel bekendheid door zijn scores voor films als "Prisoners", "Arrival" en "The Theory Of Everything", terwijl hij aanvankelijk ook "Blade Runner 2049" van zijn kenmerkende ambiënte filmklanken zou voorzien. Op "Mandy" zijn die klanken ook volop aanwezig, waarbij opvalt dat Jóhannsson de atmosferische muziek steeds van melancholieke melodieën voorziet, zoals goed te horen op het ontroerende "Mandy Love Theme". Het afsluitende "Children Of The New Dawn" dat we voor vanavond geselecteerd hebben, is uitgevoerd door een rockband, waarin zich onder andere Matt Chamberlain en Skúli Sverrisson bevinden.
    Websites:
    https://johannjohannsson.com/
    https://www.facebook.com/JohannJohannssonMusic/ .

    Threshold - Colophon
    Van "March Of Progress" (Nuclear Blast, 2012)

    "March Of Progress" verscheen in 2012 maar liefst vijf jaar na voorganger "Dead Reckoning" (2007). In die tijd was er dan ook wel het een en ander gebeurd in het Threshold-kamp. Zo verliet zanger Andrew 'Mac' McDermott de groep onverwacht vlak na de release van "Dead Reckoning", waarna hals over kop oerzanger Damian Wilson werd opgetrommeld voor de al geplande tournee. Tot 2009 was Threshold op het podium te vinden, waarna het nog een jaar duurde eer er berichten kwamen dat er aan een nieuw album werd gewerkt. De muziek op "March Of Progress" is toch in de eerste plaats symfonische metal te noemen, maar het lijkt wel of de terugkeer van Wilson ook voor meer melodie en warmte zorgt. Ondertussen is Wilson overigens ook alweer vertrokken en ingeruild voor een andere oud-Threshold-zanger: Glynn Morgan, die eerder te horen was op "Psychedelicatessen" (1994) en nu op "Legends Of The Shires" (2017). We gaan echter terug naar dat album uit 2012 met "Colophon".
    Website: http://www.thresh.net/ .

    Porcupine Tree - Even Less (live)
    Van de 2CD-DVD-set "Octane Twisted" (Kscope, 2012)

    Porcupine Tree is de meest succesvolle groep van het immer drukke baasje Steven Wilson. "Octain twisted" is een live-album met in 2010 in Chicago en Londen gemaakte opmnamen. Het meer dan een uur lange stuk "The Incident" staat er in z'n geheel op. Hiermee kwam Porcupine Tree grotendeels terug van de progmetal-escapades op de directe voorgangers (al doet het intro anders vermoeden!) en keerden de aloude Pink Floyd-invloeden weer overduidelijk terug. We hebben de indruk dat het stuk live spannender uit de verf komt dan in studio-vorm, onder meer door de spielerei van drumgoochelaar Gavin Harrison. Op de tweede CD staan oudere bandfavorieten die tijdens diezelfde tournee werden gespeeld. Van deze tweede CD het nummer "Even Less". We leerden het kennen als openingsnummer van het vijfde Porcupine Tree-studio-album "Stupid Dream" (1999) "Octane Twisted" laat echter een live-uitvoering horen van de twee keer zo lange versie die in 2000 op "Recordings" te vinden was.
    Website: http://www.porcupinetree.com/ .

    Alaska – Anyman's Tomorrow
    Van het album "Alaska" (LifeScape Records, 1998)

    Alaska is de bandnaam van het Amerikaanse duo Al Lewis (zang, drums en gitaar) en John O'Hara (toetsen). We kennen Al Lewis als zanger en drummer van de Amerikaanse band Starcastle. Daarom is het niet verrassend dat bij het beluisteren van het album duidelijk de invloeden van Starcastle en Yes terug te vinden zijn. De bandnaam is afgeleid van het nummer "Alaska" van de band U.K., een favoriet nummer van beide muzikanten. Alaska speelde kort na de release van het album op de festivals ProgDay '98 en NEARfest '99. Het album grijpt terug naar de 70's: de composities hebben veelal lange intro's, met een prominente rol voor toetsen, Jon Anderson-achtige zang en werken toe naar een bombastisch einde. "Anyman's Tomorrow" geeft een goede indruk van het album .