-
Sunday 25 December 2016 Herhaling Show No. 1050/1229
UUR 1 – SOMETHING OLD:
OPENER
Een van de old school Floyd fans favorieten is “(The) Embryo”, een nummer dat de band alleen maar live speelde in 1970 en 1971. Er is wel een uitermate verkorte versie op een Harvest label-compilatie verschenen (“Picnic – A Breath Of Fresh Air”) en later op de Pink Floyd-compilatie “Works”, maar the full monty heeft nooit officieel het daglicht mogen aanschouwen. Gelukkig hebben we wel een aantal zeer fijne alternatieven in de vorm van radio-opnamen. En de in Londen op 16 september 1970 gemaakte wordt wel beschouwd als een van de beste, hoewel er ook zogenaamde stiekeme opnames zijn van shows tijdens welke het nummer tot wel 25 minuten werd opgerekt.
Pink Floyd – Embryo
Live in London, 1970
Websites: http://www.pinkfloyd.com en http://en.wikipedia.org/wiki/Embryo_(Pink_Floyd_song).
De Britse band Engand wordt gezien als een van de meest ondergewaardeerde bands van zijn tijd. De groep bracht helaas maar één album uit, de klassieker “Garden Shed”. England was echter al een tijd bij elkaar voor dit in 1977 uitgebrachte werkstuk. Een nummer dat de band al in 1973 componeerde, maar nooit aan een groot publiek voorlegde is “Imperial Hotel”. Een episch stuk dat verhaalt over een spookhotel. De band waw in die tijd een trio, dus verwacht niet het volle geluid van het latere album. Wel is duidelijk te horen dat de karakteristieke sound van England er al was. Tijdens de reünieshows werd er een ingekorte versie gespeeld. Overigens werkt men al een tijd aan een nieuw album. We zijn benieuwd!Obscure Epic
England – Imperial Hotel
Van “Imperial Hotel” (CD-EP, alleen in Japan uitgebracht in oplage van 100 stuks)
Website: http://www.gardenshedmusic.com/.
Begin dit jaar verscheen "The High Places", het tweede album van Oblivion Sun. De kern van ex-Happy The Man-leden Stan Whitaker en Frank Wyatt is gebleven, maar de overige musici zijn nieuw. Grootste verschil is het ontbreken van tweede toetsenman Bill Plummer. Wellicht klinkt het nieuwe album daardoor meer gitaargeoriënteerd dan de eersteling. Wyatt speelt daarbij meer op piano dan op allerlei synthesizers, wat ook bijdraagt aan de nieuwe sound. "The High Places" bevat slechts vijf songs, waarvan het titelnummer echter ruim 22 minuten in beslag neemt en wel de nodige typische Happy The Man-kenmerken bevat. Het is dan ook een bewerking van het stuk “Merlin Of The High Places”, een oud Happy The Man-stuk, dat op de archiefplaat "Death's Crown" prijkt.Nieuw maar ook Oud
Oblivion Sun - The High Places
Van "The High Places" (Prophase Music, 2013)
Website: http://www.oblivionsun.com/.
“The Lover's End Trilogy” is een bijzondere Japanse release, die alle delen van de trilogie verzamelt op een schijf. Maar… natuurlijk de Japanners hebben weer wat speciaals afgedwongen, want deel één is een onuitgebrachte, andere versie dan die op het album “Lover's End”. Leuk voor de verzamelaar. Moon Safari werkt momenteel hard aan een nieuwe plaat genaamd ”Himlabacken Vol. 1” en gaat in het najaar op tournee. Op 3 september is de band te zien in De Boerderij in Zoetermeer.NIEUW/JAPANSE RELEASE
Moon Safari – Lover's End Pt. I: Alternate Cut
– Lover's End Pt. II
– Lover's End Pt. III: Skellefteå Serenade
Van “The Lover's End Trilogy” (Avalon, 2013)
Website: http://www.moonsafari.se/.
Het duo Oscar Fuentes Bills en Sepand Samzadeh had vorige maand de pech dat "In Extremis", zijn tweede album als Days Between Stations, het bij de uitverkiezing van Album van de Maand nipt verloor van Sound Of Contact. Dat weerhoudt ons er uiteraard niet van om wederom aandacht aan deze fraaie CD te geven. Dit keer vond het tweetal in talrijke beroemde musici medestanders voor hun originele progressieve rock. Zo leveren Tony Levin, Billy Sherwood, Rick Wakeman en de onlangs overleden Peter Banks belangrijke bijdragen, zonder dat ze te zeer hun eigen stempel op de muziek drukken. Het album eindigt met het epische, zesdelige titelnummer, waarin Sherwood als leadzanger en drummer is te horen.Nieuw Monument
Days Between Stations - In Extremis
Van "In Extremis" (eigen beheer, 2013)
Website: http://daysbetweenstations.com/.
De liefhebbers weten het: op het gebied van interactieve media is Peter Gabriel een van de voorlopers. Ben je lid van zijn fanclube dan kan je allerlei digitale extraatjes krijgen of kopen. Een van de dingen die hij uitbreng op het Bowers & Wilkins-label zijn high bit-rate-albums. Meestal zijn dit live-releases of bijzondere items. Zo ook deze release met een vijftal nummers in zowel gezongen als instrumentale vorm. We kiezen voor de instrumentale orkestversie van “San Jacinto”.Bijzondere opname Internet Only Release
Peter Gabriel - San Jacinto (Instrumental)
Van “Peter Gabriel - Half Blood” (Bowers & Wilkins internet only release, 2011)
Website: http://petergabriel.com/. -
Sunday 18 December 2016 Show No. 1228
NIEUW
Het Poolse trio Meller Golyzniak Duda presenteert zichzelf als een 'vriendenband, waar geen computers bij betrokken zijn'. Maciej Golyzniak is drummer van The Sorry Boys, een band die ons niet direct wat zegt. De andere twee leden kennen we zeker: Maciej Meller is gitarist van Quidam en Mariusz Duda is, natuurlijk, de zanger/bassist van Riverside en Lunatic Soul. "Breaking Habits" is zoveel mogelijk live opgenomen in de studio - alleen gitaar, bas drums en -zeker niet altijd- zang. Ondanks de medewerking van twee uit progbands bekende leden levert dit dan ook niet direct progressieve rock op. Veel nummers verraden hun jam-achtige ontstaan met zich langzaam ontwikkelende instrumentale passages. Mellers gitaarlicks doen daarbij regelmatig denken aan die van The Edge (U2). Wel fijn is dat Duda's bas lekker prominent in de (mooi helder gehouden) mix staat en hier en daar, zoals in "Against The Tide", in feite de hoofdmelodie speelt. Het resultaat is zeker niet aan alle Riverside- en Quidam-fans besteed, maar gaat wel verpakt in prachtig ontworpen artwork.
Meller Golyzniak Duda - Against The Tide
Van "Breaking Habits" (Rock Serwis, 2016)
Website: http://mellergolyzniakduda.com/ .NIEUW
The Far Meadow is een Britse symfonische rockband met een stevige sound. Je zou het neoprog kunnen noemen, maar de muziek van The Far Meadow lijkt nu niet direct op die van de Britse bands die dat subgenre groot hebben gemaakt. We moesten door de volle symfo-sound met ruimte voor frisse energieke rock denken aan het Duitse Traumhaus. De krachtige stem van Marguerita Alexandrou kan die muzikale power goed aan. Smakelijk zijn ook de solo's van toetsenist Eliot Minn en gitarist Denis Warren. In de vorm van "Himalaya Flashmob" is er ook in een enerverend epic voorzien, waarin alle positieve aspecten van The Far Meadow ten volle worden uitgespeeld. In slotnummer "The Seamless Shirt" zit een bewerking van de traditional "Scarborough Fair" opgesloten.
Far Meadow, The - Dinosaurs
Van "Given The Impossible" (Bad Elephant Music, 2016)
Website: http://www.thefarmeadow.com/ .NIEUW
Het Israëlische gezelschap Anakdota wist zich een paar jaar geleden al aardig op de kaart te zetten door het publiceren van twee sprankelende video's. Hierop hoorden we een frisse nieuwe band, die qua staccato zang wel wat weghad van een veelal eenstemmige Gentle Giant. De teksten werden begeleid door een strak spelende band, waarin pianist/producer Erez Aviram met een mengeling van puntige jazz en klassieke techniek samen met de aan Jeff Berlin schatplichtige bassist Buy Bernfeld de hoofdrol vervulden. Nu er er dan eindelijk een volwaardige CD, "Overloading", waarop beide nummers gezelschap krijgen van nog zes pareltjes van moderne progressieve muziek. De humoristische liedjes worden veelal door Ray Livnat vertolkt, maar Ayala Fossfeld krijgt eveneens de nodige solospots. In het treffend getitelde "End Of The Show" mogen ze het samen doen in een als duet beginnende ballade, die naar een fraaie climax leidt. Grote afwezige op "Overloading" is de gitaar. Alleen in het subtiele "Mourning" horen we enkele zacht aanzwellende elektrische gitaarklanken. Daarnaast speelt Aviram heeft af en toe andere toetseninstrumenten dan de piano, wat de momenten dat een Moogachtige solo of een elektrische piano weerklinkt des te verrassender maken.
Anakdota - One More Day
- End Of The Show
Afkomstig van "Overloading" (Fading Records, 2016)
Website: https://www.facebook.com/Anakdota.il/ .NIEUW
Een maand geleden lieten we u muziek horen van "Sanctuary II" van Robert Reed, vanavond horen we de man opnieuw, maar nu in zijn rol als toetsenist van Magenta. Vaste leden zijn verder zangeres Christina Booth en gitarist Rob Fry. Van Magenta verscheen namelijk zojuist de DVD/CD-set "Chaos From the Stage". Het is ondertussen alweer 9 jaar geleden dat "Live At The Point" verscheen, de vorige reguliere concertregistratie op DVD. "Chaos From The Stage" is november vorig jaar opgenomen in The Assembly, Leamington Spa. Het was toen trouwens al 2 jaar geleden dat het meest recente studio-album "The Twenty Seven Club" uitkwam. Op de setlist staan songs van dat album, alsmede van de twee albums ervoor: "Metamorphosis" en " Chameleon" en een enkele song van de vroege Magenta-platen "Seven" en "Home". De CD bevat niet het volledige concert, maar zoveel als paste op één schijf. Wij kiezen voor "Preikestolen" van het album "Metamorphosis" uit 2008. De song kent een bezwerende opbouw, die nog versterkt wordt door de folky inleiding "The War Bride's Prayer", dat niet te vinden was op de standaard-editie van het album, maar wel opdook op een speciale editie.
Magenta - The War Bride's Prayer (live)
- Preikestolen (live)
Van de DVD/CD-set "Chaos From The Stage: The Assembly - Leamington 21/11/2015" (Tigermoth Productions, 2016)
Websites: http://www.magenta-web.com/
en https://www.facebook.com/Magenta-8643003739/?fref=ts .NIEUW
In augustus 2015 gaf de Britse band Big Big Train voor het eerst in járen een serie van drie concerten. Dit alles vond plaats in het mooie theater Kings Place in Londen. Een aantal songs van dat optreden is dit jaar al uitgebracht op de Blu-ray “Stone & Steel”, samen met een live-sessie opgenomen in 2014 in de Real World Studios. Nu is dan het complete optreden verschenen als dubbel-CD onder de titel "A Stone's Throw From The Line". Die titel moeten we overigens echt letterlijk nemen aangezien Kings Place op een steenworp afstand ligt van de spoorlijnen bij het grote King's Cross station in London. Met dit live-album bewijst Big Big Train dat het mogelijk is om de complexe arrangementen, zoals die op hun recente albums te horen zijn, live op het podium te brengen. De 7 man plus één vrouw sterke band aangevuld met een koperblaaskwintet speelt uitermate bevlogen. Zanger David Longdon is de hoofdmachinist maar het is met name drummer Nick D'Virgilio die samen met bassist Greg Spawton het vuur van de trein echt fiks opstookt. En daarmee doen we overigens de andere leden niks tekort, hier is echt sprake van een band waar de som van de afzonderlijke delen groter is dan het geheel. Rachel Halls viool en achtergrondzang is soms klankbepalend en zo ook de bijdragen van 'nieuweling' Rikard Sjöblom. Een van de grote hoogtepunten van de set was de uitvoering van “East Coast Racer”, de 'epic' over de snelste stoomtrein aller tijden, de Mallard, die King's Cross als thuisbasis had. De live-uitvoering is ook nog eens een stukje anders omdat er aan het slot een extra gitaarsolo voor Dave Gregory is ingevoegd.
Big Big Train - East Coast Racer (live)
Van "A Stone's Throw From The Line" (English Electric Recordings, 2016)
Website: http://www.bigbigtrain.com/ .Bogert, Mark - Missing The Loved Ones
Mark Bogert kennen we sinds 2012 als gitarist van de Nederlandse formatie Knight Area. “Painting The World” is het tweede solo-album van Bogert. Het debuut “A Story In Parts” verscheen in 2014, net als deze opvolger bij Freia Music. Op “Painting The World” wordt hij begeleid door mede-Knight Area-leden Peter Vink (basgitaar) en drummer Pieter van Hoorn (drums). “Painting The World” bevat 10 instrumentale gitaar nummers. Mark Bogerts gitaarspel op dit album is niet zoals je misschien zou verwachten in metal-stijl, maar zeer gevarieerd, waarbij hij metal, prog, jazz en rock afwisselt.
Van het album “Painting The World” (Freia Music, 2016)
Websites: http://www.markbogert.com/
en http://freiamusic.co.uk/album/painting-the-world .LIVE-TIP
Headspace debuteerde 4 jaar geleden met “I Am Anonymous”, waarover in iO Pages werd geschreven dat 'het de competitie met Dream Theater en Threshold aan kan'. Nu wil het toeval dat Threshold en Headspace hun zanger delen, in de persoon van Damian Wilson. En de bezetting van Headspace bevat nog meer aansprekende namen, want we vinden een Wakeman in de gelederen: Adam, die verder vooral bekend is van zijn werk met Ozzy Osbourne. Gitarist is Pete Rinaldi, die ook speelt in het aan The Darkness gerelateerde Hot Leg. Bassist Lee Pomeroy kennen we dan weer van o.a. Jeff Lynne’s ELO en Steve Hackett. Onlangs kwam hij bij ons nog voorbij met de groep This Oceanic Feeling. Speelde op het debuut nog Go West-drummer Richard Brook, hij is vervangen door Adam Falkner, die sessies gedaan heeft met de meest uiteenlopende popnamen, van Dido tot Babyshambles. Uit de genoemde vergelijkingen blijkt al wel dat Headspace naar aanleiding van het debuut over het algemeen bij de progmetal werd ingedeeld. Maar uit opvolger “All That You Fear Is Gone” blijkt dat de groep, hoe kan het ook anders met zo'n breed georiënteerde bezetting, lak heeft aan stijlconventies en afbakeningen. Bij beluistering moesten we meermalen denken aan de benadering die collega-bands als Haken en Subsignal hebben. De tot de rand toe gevulde CD bevat naast felle metal-achtige passages bijvoorbeeld ook prachtige akoestische, bluesy en folky stukken, die doen denken aan de zachte kant van Led Zeppelin. Het album is dus bijzonder gevarieerd, zonder dat het fragmentarisch wordt. En net als bij Haken en Subsignal horen we doordachte arrangementen met prachtige harmonieën. Headspace is komende week twee keer in Nederland te aanschouwen: op 21 december in De Boerderij te Zoetermeer en op 22 december in De Bosuil in Weert.
Headspace – Your Life Will Change
Van “All That You Fear Is Gone” (InsideOut, 2016)
Website: http://headspaceonline.com/ .IN HET NIEUWS / LIVE-TIP
Afgelopen week werd bekend dat de uit Suriname afkomstige, in Enschede woonachtige singer-songwriter Jeangu Macrooy genomineerd is voor een Edison in de categorie Beste Nieuwkomer. Dit voorjaar verscheen de EP "Brave Enough", waar we u al eerder wat van hadden willen laten horen, maar wat er nog niet van gekomen is. Deze nominatie is een mooie aanleiding, evenals het feit dat Macrooy op 23 december het voorprogramma verzorgt van Blaudzun en op 12 januari in Atak te Enschede speelt, als opwarmertje van zijn concert op Noorderslag, twee dagen later. Macrooys grootste kracht schuilt in zijn enorm wendbare, prachtige stem. In nummers als "Bad Skin" zoekt hij à la Jeff Buckley ontzaglijke hoogten op en weet hij je midden in je hart emotioneel te raken. In het raadselachtige "Monster" gaat hij juist te diepte in en weet je zo ook echt angst aan te jagen - maar ook weer niet, want daarvoor klinkt dat register toch nog net te warm en bruin. Hij deelt dit wendbare vocale talent met Thomas Dybdahl. Even divers van karakter zijn de genoemde liedjes, die ook nog eens van dermate hoge kwaliteit zijn dat je ze nóg eens wilt horen. En nóg eens. Een compleet album zal in 2017 verschijnen.
Macrooy, Jeangu - Monster
Van de EP "Brave Enough" (Unexpected Records, 2016)
Artikel Tubantia: http://www.tubantia.nl/regio/ .
Website: http://www.jeangumacrooy.com/ .ALBUM VAN DE MAAND
Drie jaar heeft Marillion gewerkt aan het 18de studio album en dit keer hebben de heren ook bewust de tijd genomen om in alle rust het album af te ronden. Net als voorgaande keren konden de fans in een vroeg stadium intekenen voor het album. Deze keer besloot Marillion het niet in eigen hand te houden maar als grondleggers van het hele pledge-'gebeuren' met de grootste speler op de markt in zee te gaan: Pledge.com. Verschillende speciale edities waren verkrijgbaar, waaronder een ultieme editie met Blu-Ray die begeleidende beelden bij de muziek bevat, maar ook een unieke 5.1 mix. Maar het gaat uiteindelijk om de muziek. De lijn van het voorgaande album “Sounds That Can't Be Made” wordt wel voortgezet maar waar dat album nog wat compacte songs bevat, zet “F.E.A.R.” vol in op meer uitgesponnen en dragende composities. Tel daarbij op de verhalende teksten van Steve Hogarth, die wederom een essentieel deel van het muzikaal palet vormen, en je hebt een album dat niet zomaar zijn geheimen prijsgeeft. Tekstueel heeft Hogarth zich duidelijk laten inspireren door de staat van de huidige wereld waar individualiteit steeds vaker voorop staat. Om het album goed te doorgronden is het ook aan te raden om zeker de eerste luisterbeurten het tekstboekje erbij te houden. Wat gelijk opvalt in het openingsnummer, is dat toetsenist Mark Kelly ruimschoots de gelegenheid krijgt zijn sfeervolle en rijke toetsenpartijen neer te leggen als leidraad waar de rest van de band overheen musiceert. Natuurlijk ontbreekt het niet aan de gitaarsolo's van Steve Rothery, die goed gedoseerd zijn, met als een van de hoogtepunten het laatste deel van “The Leavers”. Een album als dit heeft natuurlijk tijd nodig om te settelen, maar één ding is zeker: Marillion heeft weer een album uit gebracht dat de fans zal beroeren, maar ook verdelen. De nodige discussies zijn al gevoerd op de verschillende digitale media. Een ding is zeker: dit album verdient met recht de titel Album van de Maand. Als afsluiter van deze maand het nummer “The New Kings”, waarin de thema's geld, macht en hebzucht centraal staan. Vooral in de slotsectie "Why Is Nothing Ever True?" maakt Steve Hogarth zich echt kwaad:
Marillion – The New Kings
Van “Fuck Everyone And Run” (Intact, 2016)
Remember a time when you thought that you mattered,
Believed in the school song, die for your country - a country that cared for you
All in it together?
If it ever was more than a lie or some naive romantic notion
Well, it's all shattered now
It's all shattered now
Why is nothing ever true?
Well do you remember a time when you thought you belonged to something more than you?
A country that cared for you
A national anthem you could sing without feeling used or ashamed...
Website: www.marillion.com.NIEUW (ietwat verlaat)
Het in 2012 uitgebrachte tweede album van het Deense Choir Of Young Believers schopte het tot een persoonlijke favoriet van dat jaar. De prachtig geproduceerde mengeling van Floydeske progressieve rock, Krautrock, synthipop en ambient maakte diepe indruk. Bandleider Jannis Noya Makrigiannis had na de aansluitende tour echter even helemaal genoeg van de band en ging met een goedkope synthesizer op reis om alle indrukken in een persoonlijke nieuwe plaat te verwerken. Uiteindelijk had hij echter wel zijn groepsleden nodig en zodoende duurde het vier jaar totdat "Grasque" eerder dit jaar verscheen. De sound is duidelijk veranderd ten opzichte van de weelderige voorganger. Je zou "Grasque" een minder op effectbejag gerichte versie van Art Of Noise kunnen noemen, waarbij de stemming geregeld behoorlijk melancholiek is. De plaat heeft daardoor duidelijk meer tijd nodig om te doorgronden, reden waarom we hem nu pas als nieuwe release aanbieden. Maar als de structuur eenmaal grip op de luisteraar heeft gekregen, blijkt het toch een verslavend werkstuk te zijn. Minder progressief wellicht, maar wel degelijk van diepgaande schoonheid.
Choir Of Young Believers - Perfect Estocada
Afkomstig van "Grasque" (Ghostly International, 2016)
Websites: http://ghostly.com/releases/grasque
en https://nl-nl.facebook.com/choirofyoungbelievers/ .NIEUW
"Op 2 september 2016 was het zover, het optreden in de uitverkochte P60 te Amstelveen wordt opgenomen, om een aandenken te hebben aan de afscheidstournee van Stream Of Passion. De setlist van de show is gebaseerd op inzendingen van fans. Opvallend is dat alle albums van de band ongeveer evenveel aandacht krijgen, met een kleine voorsprong voor het laatste album en het debuut. Natuurlijk haalt Marcela Bovio regelmatig haar viool tevoorschijn. Een geluid dat uitstekend past bij de heavy metal sound die de band voorstaat. De zangkwaliteiten van Bovio – die Arjen Lucassen al imponeerde voor zijn album “The Human Equation” – zijn in de afgelopen 11 jaar nog verder gegroeid. Haar uithalen in bijvoorbeeld "Broken" zijn prachtig. Verder geeft ze ook aan de Radiohead-cover "Street Spirit" een emotionele touch. de DVD is goed geproduceerd, de verlichting in de zaal klopte, de juiste muzikanten worden op het goede moment in beeld gebracht. Een perfecte opname van een schitterende show." (Mario van Os, Progwereld) Stream Of Passion zal nog één keer optreden: op 28 december vindt in Tivoli De Helling het afscheidsconcert plaats. Het zal u niet verbazen dat deze show allang is uitverkocht.
Stream Of Passion – Open Your Eyes (live)
Van de DVD “Memento” (eigen beheer, 2016)
Website: http://www.streamofpassion.com/ .NIEUW (IN DE HERHALING)
We kwamen op het pad van “Pathfinder” omdat dit album van Jonas Lindberg & The Other Side verkozen werd tot Kroonjuweel van de Maand in iO Pages 139. "Sting 'goes prog'?”, vroeg hoofdredacteur Freek Wolff zich af. Niet alleen maken de Zweden namelijk kwaliteitssongs met een toegankelijk, zij het progressief getint popkarakter, alles is wel overgoten met een flink symfonisch rockend sausje. Daarnaast blijkt zanger Jonas Sundqvist een stem te hebben die zeker in de hogere regionen doet denken aan Sting in zijn Police-tijd. De muziek heeft enerzijds iets Amerikaans à la Toto of Kansas, maar toch ook zeker iets Zweeds, want we horen ook af en toe overeenkomsten met de muziek van The Flower Kings en de diverse afsplitsingen daarvan – en soms het zomerse gevoel dat Moon Safari teweeg brengt. Het warme solo-geluid van de gitaar doet wisselend denken aan Roine Stolt, Steve Lukather, David Gilmour en Steve Rothery. Daarnaast is er ook ruimte voor een traditioneel proggy toetsenarsenaal. Een mooi album dat vast wel bij een aantal van de Xymphonia-redactieleden op het 'best of 2016'-lijstje komt te staan.
Lindberg, Jonas & The Other Side – Closer To The Sun
Van "Pathfinder" (ModeMusic, 2016)
Website: http://www.lindbergmusic.com/ .
Sunday 11 December 2016 Show No. 1227
NIEUW / LIVE-TIP
TILT - _Assembly
Van "Hinterland" (eigen beheer, 2016)
TILT is de band van Steve Vantsis, die we kennen als het muzikale brein achter de meest recente albums van Fish. Ook ex-Fish- en -Camel-drummer Dave Stewart vinden we in Vantsis groep. Verder zijn er gastrollen voor Fish-gitarist Robin Boult (die overigens eerder als bandlid werd opgevoerd en dus blijkbaar is opgestapt?), It Bites- en Kino-toetsenman John Beck en It Bites-, Arena-, Kino- en Lonely Robot-gitarist John Mitchell. Al in 2009 verscheen een EP, "Million Dollar Wound", pas zeven jaar later is er het volledige album "Hinterland", waar Vantsis naar eigen zeggen 5 jaar aan gewerkt heeft. Het is een album met twee gezichten. Het album opent en sluit af met 9 minuten lange, bezwerende stukken met veel sfeertekening en buiten-muzikale geluiden in de mix. Het titelnummer komt na die opener keihard binnen en ook enkele andere nummers laten pure, krachtige rock horen, die door de op die van Soundgarden-zanger Chris Cornell lijkende stem van Paul Dourley een grunge-rand krijgt. Raakvlakken met de andere muziek van genoemde artiesten is er dan ook nauwelijks, wat natuurlijk ook niet hoeft, maar je belandt wel op de randen van de scope van dit programma. Dat we u zeker wel willen laten kennismaken met TILT, komt omdat de groep op zondag 5 maart optreedt tijdens de tweede dag van Progdreams 2017. Een van de andere bands die dag is Lonely Robot, dus dat doet uitzien naar een gastrol van John Mitchell bij TILT. Wij presenteren u alvast de tweede helft van de bezwerende opener "Assembly".
Website: http://www.tiltband.co.uk/ .
NIEUW
Maschine - A New Reality
van "Naturalis" (InsideOut, 2016)
"Naturalis" is het tweede album van het Britse Maschine. Die bandnaam is afgeleid van die van de oprichters gitarist/zanger Luke Maschin en bassist Daniel Mashal. Maschin is echter duidelijk de belangrijkste man, want hij levert niet alleen alle composities en teksten, hij produceerde ook het geheel en speelde ook hier en daar bas- en toetsenpartijen in. En dat terwijl er ook een toetseniste aan boord is in de persoon van Marie-Eve de Gaultier die tevens een fraaie tweede stem verzorgt en soms leadzang. Met drummer James Stewart is de studioband compleet, live aangevuld met tweede gitarist Elliott Fuller. Als we Maschine al niet kenden van eerste album "Rubidium" (2013), dan toch wel zeker Luke Maschin van zijn rol in de bands Kiama en The Tangent. De man is zeer virtuoos, heeft een conservatorium-achtergrond en is een pupil van Guthrie Govan. In zijn vloeiende stijl klinken soms jazzrock-trekje door, iets wat vooral goed te horen is in "A New Reality", dat met behulp van o.a. atmosferische passages een mooie opbouw kent. Andere songs kennen vaak toegankelijke melodieën en een soms vrij stevige sound. It Bites is een invloed die regelmatig weerklinkt, in de hand gewerkt door het enigszins Francis Dunnery-achtige stemgeluid van Maschin. Overigens werkte hij ook met Dunnery, die nog in de 'thank you's' van het boekje opduikt. "A New Reality" is het nummer dat we u niet willen onthouden.
Website: http://www.maschineuk.com/ .
NIEUW
Neuschwanstein - Florence Coleman Part One
- Florence Coleman Part Two
Afkomstig van "Fine Art" (Longbow Records, 2016)
Eind jaren zeventig van de vorige eeuw had "Battlement", het in eigen beheer uitgebrachte album van het Duitse Neuschwanstein, een bescheiden cultstatus. De band wist op charmante wijze de oude sound van Genesis in leven te houden en er tevens een eigen draai aan te geven. Het bleef echter bij dit ene album, hoewel Musea begin deze eeuw nog een archiefplaat uitbracht met opnames uit 1976 en men "Battlement" voor een CD-uitgave zelfs opnieuw mixte, waardoor het beter aansloot bij het neo-proggeluid. Toetsenman Thomas Neuroth heeft nog geprobeerd met fluitist Klaus Mayer een herstart te maken, maar door logistieke problemen heeft hij besloten Neuschwanstein als compleet nieuwe band voort te zetten. "Fine Art" laat horen dat dit ook een volledig nieuwe sound voor de band betekent. De Genesis-associatie is ingeruild voor een aan de klassieke muziek schatplichtig geluid. Denk hierbij aan een wat robuustere, instrumentale variant op The Enid, met Keith Emerson-achtig orgelspel en aan Amin Bhatia verwante synthetische klankkleuren. Drie van de negen composities zijn ook daadwerkelijk bewerkingen van werkstukken van klassieke componisten, zoals de ruim tien minuten klokkende opener "Fêtes", oorspronkelijk geschreven door Claude Debussy. Wij kiezen echter voor een eigen stuk en wel het tweedelige "Florence Coleman".
Website: http://www.longbowrecords.de/ .
NIEUW
Evership - Silverlight
Van "Evership" (Atkinson Productions (= eigen beheer), 2016)
Evership is het geesteskind van de Amerikaanse multi-instrumentalist-componist-sounddesigner-producer Shane Atkinson. Zoals al blijkt uit de opsomming van zijn kunnen doet Atkinson veel op het debuutalbum "Evership" zelf. Belangrijke in het oor springende partijen laat hij echter over aan bandleden Beau West (zang) en broer en solo-gitarist James Atkinson. De sound van Evership is het best te omschrijven met één woord: overweldigend. Atkinson moet een liefhebber zijn van de sound zoals Styx die eind jaren zeventig produceerde, alsmede muziek uit die tijd van Ambrosia en Starcastle. Het knappe van Atkinson dat hij het raffinement dat veelal geassocieerd wordt met Britse seventiesprog weet te combineren met een haast verzadigde bombast die ontegenzeglijk Amerikaans aandoet. Dit alles is verpakt in lange, meerdelige composities. We horen vele lagen synthesizers, soms ook gestapelde koren als bij Queen. Toch weet hij een zekere transparantie te bewaren, waardoor ook bijzondere bijdragen op o.a. Chapman Stick, Theremin, cimbaal en viool niet verdrinken. De krachtige AOR-stem van West past perfect in dit plaatje. Een fascinerend écht symfonisch rockalbum is het resultaat.
Website: http://www.evership.com/ .
NIEUW
Johnston, Nick- A Sick And Injured Brain
Afkomstig van "Remarkably Human" (eigen beheer, 2016)
Nick Johnston is een uit Canada afkomstige gitarist die met "Remarkably Human" al zijn vierde CD uitbrengt. Afgaande op zijn youtube-kanaal, alwaar je de volledige vorige plaat "Atomic Mind" kunt beluisteren, heeft hij met zijn nieuwe werkstuk een meer ambitieuze weg willen inslaan. De diverse stijlen, die veelal met een melodieuze shredder-techniek werden uitgevent, heeft hij nu ingeruild voor een coherent album, dat weliswaar nog steeds virtuoos is, maar beduidend ingetogener en haast melancholiek overkomt. In het verleden kreeg hij al hulp van bekende musici, zoals Paul Gilbert, Guthrie Govan en Bryan Beller en ook dit keer heeft hij weer de beschikking over Bellers baskwaliteiten die hij dit keer koppelt aan het raffinement van Gavin Harrisons drum- en percussiewerk. Voor de belangrijke pianopartijen is Luke Martin verantwoordelijk. Met geluidsfragmenten uit een oud SF-radioprogramma en de overeenkomstige stemming van de acht nummers lijkt "Remarkably Human", dat vooralsnog alleen bij zijn webshop te koop is, een instrumentale conceptplaat. Het composities hebben een verhalend karakter, wat zeker goed te horen is in de bijna tien minuten durende afsluiter "A Sick And Injured Brain", dat we voor vanavond geselecteerd hebben.
Website: http://nickjohnstonmusic.com/ .
NIEUW / IN HET NIEUWS
Rainbow - Catch The Rainbow (live)
Van “Memories In Rock: Live In Germany” (Eagle, 2016)
Gitarist Ritchie Blackmore leek de hardrock vaarwel te hebben gezegd. Met zijn vrouw Candice Night (al te horen als achtergrondzangeres in latere Rainbow-incarnaties) legde hij zich eind jaren '90 toe op middeleeuwse muziek en folkrock onder de naam Blackmore's Night. Verrassenderwijs deed hij in de zomer van 2016 zowaar 3 optredens onder de naam Ritchie Blackmore's Rainbow. Eentje daarvan vond plaats in Birmingham, een op het Duitse Monsters Of Rock Festival en een op de prachtige Loreley-locatie, langs de Rijn bij Skt. Goarshausen. Naast Candice is van Blackmore's Night ook drummer David Keith present, maar de Rainbow-debutanten zijn natuurlijk ook klassebakken: de van o.a. Yngwie Malmsteen bekende toetsenist Jens Johansson, veteraanbassist Bob Nouveau (echte naam: Bob Curiano) en het Chileense zangkanon Ronnie Romero (bekend van Lords Of Black). Op de setlist staat een overdaad aan Rainbow- en Deep Purple-klassiekers in prima uitvoeringen die mooi zijn gefilmd. Er zijn diverse configuraties verkrijgbaar, maar het mooist is die met Blu-Ray, DVD en 2CD's, verpakt in een fraai LP-formaat boekwerk.
En over Deep Purple gesproken: die Britse rockband komt weer naar Nederland en staat ter gelegenheid van The Long Goodbye Tour op vrijdag 2 juni 2017 in de Ziggo Dome in Amsterdam. De tour staat in het teken van het album "inFinite" dat volgend jaar verschijnt. Het album is net als de sterke voorganger “What Now?!” geproduceerd door Bob Ezrin, dus dat belooft wat. De voorverkoop voor het Deep Purple-concert is al begonnen. Ook Rainbow gaat komende zomer weer optreden: er is een aantal Britse concertdata aangekondigd.
Website: http://www.blackmoresnight.com/tour .
LIVE-TIP / 15 JAAR GELEDEN
IQ – The Wake (live)
Van IQ20 – The Twentieth Anniversary Show (GEP, 2004)
Deze week is het exact 15 jaar geleden dat de 20ste verjaardag van IQ gevierd werd. Dit geburde middels een speciale show in Londen. Het bijzondere was dat het voorprogramma een eenmalig optreden betrof van de pre-IQ-band The Lens. Daarnaast was het ook de eerste keer dat oudgediende Tim Esau weer eens met IQ meespeelde, waardoor de klassieke bandbezetting eenmalig weer eens op een podium stond. Esau is na het vertrek van John Jowitt weer toegetreden tot IQ, maar helaas is Martin Orford intussen niet meer van de partij. Op 16 december vindt wederom de befaamde Christmas Bash plaats in de Boerderij te Zoetermeer. Het blijft altijd een verrassing welk obscuriteit bij deze shows uit de IQ-hoed getoverd wordt. We gaan vanavond 15 jaar terug in de tijd en gaan luisteren naar “The Wake”, uitgevoerd door die eenmalige reünie van de klassieke IQ-bezetting.
Website: http://www.iq-hq.co.uk.
ALBUM VAN DE MAAND
Marillion – Living In Fear
Van “Fuck Everyone And Run” (Intact, 2016)
Drie jaar heeft Marillion gewerkt aan het 18de studio album en dit keer hebben de heren ook bewust de tijd genomen om in alle rust het album af te ronden. Net als voorgaande keren konden de fans in een vroeg stadium intekenen voor het album. Deze keer besloot Marillion het niet in eigen hand te houden maar als grondleggers van het hele pledge-'gebeuren' met de grootste speler op de markt in zee te gaan: Pledge.com. Verschillende speciale edities waren verkrijgbaar, waaronder een ultieme editie met Blu-Ray die begeleidende beelden bij de muziek bevat, maar ook een unieke 5.1 mix. Maar het gaat uiteindelijk om de muziek. De lijn van het voorgaande album “Sounds That Can't Be Made” wordt wel voortgezet maar waar dat album nog wat compacte songs bevat, zet “F.E.A.R.” vol in op meer uitgesponnen en dragende composities. Tel daarbij op de verhalende teksten van Steve Hogarth, die wederom een essentieel deel van het muzikaal palet vormen, en je hebt een album dat niet zomaar zijn geheimen prijsgeeft. Tekstueel heeft Hogarth zich duidelijk laten inspireren door de staat van de huidige wereld waar individualiteit steeds vaker voorop staat. Om het album goed te doorgronden is het ook aan te raden om zeker de eerste luisterbeurten het tekstboekje erbij te houden. Wat gelijk opvalt in het openingsnummer, is dat toetsenist Mark Kelly ruimschoots de gelegenheid krijgt zijn sfeervolle en rijke toetsenpartijen neer te leggen als leidraad waar de rest van de band overheen musiceert. Natuurlijk ontbreekt het niet aan de gitaarsolo's van Steve Rothery, die goed gedoseerd zijn, met als een van de hoogtepunten het laatste deel van “The Leavers”. Een album als dit heeft natuurlijk tijd nodig om te settelen, maar één ding is zeker: Marillion heeft weer een album uit gebracht dat de fans zal beroeren, maar ook verdelen. De nodige discussies zijn al gevoerd op de verschillende digitale media. Een ding is zeker: dit album verdient met recht de titel Album van de Maand.
Deze week een van de korte nummers, “Living In Fear”, waarover Steve Hogarth afgelopen week tijdens 2 magistrale shows in Utrecht uitleg gaf: je kan je afsluiten van alles en iedereen en leven met voortdurende angst (met een wapen onder je kussen) óf je openstellen voor de wereld. Hij schetste dat met de metafoor van de sleutel in de buitenkant van je slot, wat een opmerkelijke parallel gaf met Jan Terlouws recente DWDD-oproep (met het befaamde touwtje uit je deur).
Website: www.marillion.com.
NIEUW (EN DAARVAN AFGELEID EEN LIVE-TIP)
Dave Kerzner – Paranoia
Van “New World Live” (RecPlay, 2016)
Een tijd geleden hebben we al een track gedraaid van het live-album “New World Live” van Dave Kerzner. Toen was het alleen als download verkrijgbaar. Nu is het ook fysiek uitgebracht, zowel op 2-CD als Blu-Ray. De Blu-ray bevat bijna het gehele concert dat Kerzner eerder dit jaar gaf tijdens het Progdreams Festival. De CD is aangevuld met nummers van het optreden in Miami en een drietal nieuwe studio-nummers. Het project is geheel gefinancierd via Kickstarter en voor de “pledgers” is er een extra bonusschijf met wat ontbrekende live-tracks. Momenteel is net de Kickstarter-actie voor Kerzners tweede solo-album afgelopen en net als voorgaande keren is de opbrengst ver boven het beoogde bedrag. Het komende album “Static” moet begin 2017 klaar zijn en kent weer een keur aan gasten. De plaat zal donkerder en zwaarder worden dan zijn voorganger. Als voorproefje gaan we een van de studio-tracks van “New World Live” draaien: het zeer Floydiaanse nummer “Paranoia”. Op het live-deel van het album doet zangeres Durga McBroom mee, die we op 14 december live in Enschede kunnen bewonderen met The Pink Floyd Project.
Website: http://davekerzner.com/ .
IN MEMORIAM: GREG LAKE
(10 november 1947 - 7 december 2016)
Emerson, Lake & Palmer - Farewell To Arms
van "Black Moon" (Victory, 1992)
Emerson, Lake & Palmer - Karn Evil 9 - First Impression, Pt. 2
van "Brain Salad Surgery" (Manticore, 1973)
King Crimson - Epitaph
van "In The Court Of The Crimson King" (Island, 1969)
![](images/covers/ELP%20Black%20Moon.jpg)
![](images/covers/ELP%20Brain%20salas.jpg)
![](images/covers/King%20Crimson%20Court.jpg)
Websites: http://www.greglake.com/
en http://www.emersonlakepalmer.com/ .
SLOT
Pendragon – A Man Of Nomadic Traits
Van het live-document “Concerto Maximo” (Metal Mind, 2009)
“Concerto Maximo” is een live-document van Pendragon, in 2009 uitgebracht op DVD, dubbel-CD en een combinatie van beiden. Het betreft concertopnamen die gemaakt zijn in Teatr Slaski in het Poolse Katowice, op 13 oktober 2008. De uitgave viel samen met het dertigjarig jubileum van Pendragon. Dat Nick Barrett een prima gitarist is, dáár bestaat geen twijfels over, zoals ook weer blijkt uit de solo in het ruim 11 minuten durende nummer “A Man Of Nomadic Traits”, waarvan de studioversie is te vinden op “Not Of This World” uit 2001.
Website: http://www.pendragon.mu/ .
Sunday 04 December 2016 Show No. 1226
NIEUW
Lindberg, Jonas & The Other Side - Square One
Van "Pathfinder" (ModeMusic, 2016)
We kwamen op het pad van “Pathfinder” omdat dit album van Jonas Lindberg & The Other Side verkozen werd tot Kroonjuweel van de Maand in iO Pages 139. "Sting 'goes prog'?”, vroeg hoofdredacteur Freek Wolff zich af? Niet alleen maken de Zweden namelijk kwaliteitssongs met een toegankelijk, zij het progressief getint popkarakter, alles is wel overgoten met een flink symfonisch rockend sausje. Daarnaast blijkt zanger Jonas Sundqvist een stem te hebben die zeker in de hogere regionen doet denken aan Sting in zijn Police-tijd. De muziek heeft enerzijds iets Amerikaans à la Toto of Kansas, maar toch ook zeker iets Zweeds, want we horen ook af en toe overeenkomsten met wat we horen bij The Flower Kings en de diverse afsplitsingen daarvan – en soms het zomerse gevoel dat Moon Safari teweeg brengt. Het warme solo-geluid van de gitaar doet wisselend denken aan Roine Stolt, Steve Lukather, David Gilmour en Steve Rothery. Daarnaast is er ook ruimte voor een traditioneel proggy toetsenarsenaal.
Website: http://www.lindbergmusic.com/ .
NIEUW
Bush, Kate - King Of The Mountain
Van "Before The Dawn" (Fish People, 2016)
Op 26 augustus 2014 zaten drie leden van het Xymphonia-team in London in de Hammersmith Odeon (ook wij weigeren om het bij de 'nieuwe' naam te noemen) op de allereerste avond van Kate Bush' concertreeks Before The Dawn. Nu, ruim twee jaar later, is onder diezelfde titel een 3CD-set verschenen met opnamen van die reeks. Jammer genoeg dus niet een DVD- of Blu-ray-set, ondanks het feit dat meerdere shows zijn gefilmd. Dat materiaal blijft voorlopig nog in het archief liggen, hoewel Bush in recente interviews nog wel de deur openhoudt. Wat we dus wel hebben is een schitterend klinkend document van één van de meest bijzondere concerten ooit, verdeeld in 3 aktes. Akte 1, met losse songs, afkomstig van albums teruggaand tot “Hounds Of Love” (1985), creëerde een sfeer van een 'normaal' concert, maar aan het slot van die akte transformeerde het podium. Aansluitend begon akte 2 en zaten we midden in de bijzondere wereld van het epische “The Ninth Wave”. Akte 3 kwam na de pauze en stond geheel in het teken van de songcyclus “A Sky Of Honey” van Bush' voorlaatste studioalbum “Aerial”. De 3 aktes corresponderen ook met de drie CD's in de nu verschenen set. Als eerste kennismaking kiezen we ervoor om het slot van akte 1 te draaien, “King Of The Mountain”, met een grote rol voor drummer Omar Hakim en bassist John Giblin. Het nummer is oorspronkelijk ook afkomstig van het al genoemde “Aerial”.
Website: http://www.katebush.com/ .
NIEUW
Eveline's Dust - Joseph
Van "The Painkeeper" (Lizard Records, 2016)
John Bollenberg tipte het album “Painkeeper” van de Italiaanse band Eveline's Dust in iO Pages 139. Hij noemt bijvoorbeeld het nummer "Vulnerable": daarmee “creëert toetsenist-componist Nicola Pedreschi een van de sterkste melodielijnen uit de huidige heropleving van de Italiaanse prog. Dit nummer alleen al maakt dit album de moeite waard; wereldklasse op het niveau van PFM's "Celebration". Dit is een immens sterke plaat voor zo'n jong kwartet waarvoor de toekomst er veelbelovend uitziet!" Ook Ralf Uffing van Progwereld is erg positief: "De band zegt sterk geïnspireerd te zijn door Britse en Italiaanse progressieve rock uit de jaren ‘70, maar ook door moderne prog en dan vooral door Steven Wilson. Dit is absoluut terug te horen in de muziek die een mooie mengeling is van genoemde stijlen. Ook zijn er raakvlakken met Banco Del Mutuo Soccorso. De referentie die zich het sterkst opdringt is die aan het Amerikaanse Discipline."
“The Painkeeper” dient eigenlijk beluisterd als geheel: de songs zijn vrijwel naadloos aaneen gelast en muzikaal-thematisch ook dusdanig gelinkt dat je niet doorhebt wanneer een volgend nummer is begonnen. Laat je vooral niet misleiden door de kinderachtig ogende tekeningen op de hoes, die wat ons betreft totaal niet past bij deze zeer volwassen muziek!
Website: http://www.evelinesdust.com/ .
NIEUW (OUD MATERIAAL)
Maelstrom - Le Manège Enchanté
- Solitude
Afkomstig van "Maelstrom" (ProgQuébec, 2016)
In het verleden draaiden we al eens materiaal van het Amerikaanse Màelstrom, dat in 1973 muziek opnam die pas in 1997 en later nog eens in 2013 op CD werd uitgebracht. In dezelfde periode dat die band bestond, had ook Canada zijn Maelstrom. Net als hun zuiderburen waren de musici onder meer geïnspireerd door Gentle Giant èn werd hun muziek niet uitgebracht tijdens het bestaan van de groep. Het gespecialiseerde label ProgQuébec, dat ook werk van bijvoorbeeld Manège publiceerde, heeft het met hulp van alle oorspronkelijke leden aangedurfd de zes nummers op CD te zetten. En terecht, aangezien de in het Frans zingende musici een fraaie, eigenzinnige tussenweg weten te vinden tussen de reeds genoemde Gentle Giant-invloeden op het gebied van percussie, de aan Yes, Starcastle en Fireballet herinnerende koortjes en de bij het vroege Genesis aanwezige folkachtige sferen. Vooral het melodieuze saxofoonspel van de verder als gitarist opererende Denis Poliquin geeft de band een eigen sound. Mooie ontdekking.
Website: http://www.maelstromquebec.com/english.html .
NIEUW(IG)
Simon, Paul - Proof Of Love
Van "Stranger To Stranger" (Concord Records, 2016).
Paul Simon is dit jaar 75 geworden en normaal gesproken verwacht je dat artiesten tegen die tijd toch enigszins op hun lauweren rusten, maar in het geval van Paul Simon kunnen we gerust stellen dat sinds het onverwachte, maar grote, succes van “Graceland” zijn carrière in het teken staat van een al maar durende onrustige muzikale zoektocht: altijd op zoek naar nieuwe muzikale invalshoeken en samenwerkingen en bijzondere klanken. Op "Stranger To Stranger", zijn 13de soloalbum, horen we flamenco-invloeden, elektronische klanken, subtiele klokgeluiden en de bijzondere microtonale instrumenten van de Amerikaan Harry Partch. Zoals altijd bij Simon gaat hij als eerste aan de slag met de muziek, boetseert dit alles tot een geheel om er vervolgens een song uit te 'beeldhouwen'. Bij Xymphonia hebben we een voorliefde voor progressieve singer-songwriters en met “Stranger To Stranger” bewijst Paul Simon dat je zelfs op hoge leeftijd nog steeds vooruitstrevend kunt zijn.
Website: http://www.paulsimon.com/ .
SLOTNUMMER EERSTE UUR
Galleon - Rain
"In The Wake Of The Moon" (Aerodynamic Records, 2010)
De Zweedse groep Galleon levert al jaren volle, warme übersymfonische rock. Ook het op het laatste randje van 2010 verschenen album "In The Wake Of The Moon" staat er vol mee. Galleon is een Zweedse band, oorspronkelijk opgericht in 1985. "In The Wake Of The Moon" is het negende studioalbum van de Zweden. Op dit album wordt je meegenomen op een tapijt van gelaagde 'vintage' synthesizer-akkoorden en -soli, meestal over een ritmepatroon in fijne oneven maatsoort. Natuurlijk is Genesis al snel een referentie, daar kunnen we moeilijk onderuit. Na dit album uit 2010 werd het stil rond de band uit Enköping, maar op de Facebook-site is te volgen dat de groep al een tijd lang werkt aan een opvolger. Laatste berichten daarover zijn echter alweer een jaar oud...
Websites: http://www.galleon.se/
en https://www.facebook.com/GalleonSweden/?fref=ts .
LIVE-TIP
Kansas – The Unsung Heroes
Van "The Prelude Implicit" (Inside Out, 2016)
Deze week werd aangekondigd dat Kansas op 16 juli 2017 de headliner zal zijn van de laatste dag van het jaarlijkse Night of The Prog festival in Sankt Goarshausen. Er wordt dan een ruim 2½ uur durende show gespeeld waarbij nummers van maar liefst 10 Kansas-albums de revue zullen passeren. Natuurlijk zal ook het 40-jarig jubileum van “Leftoverture” gevierd worden: dit album zal in z’n geheel worden gepeeld en ook het onlangs verschenen album “The Prelude Implicit” komt ruim aan bod. Verwacht wordt wel dat er meer shows in Europa zullen worden aangekondigd, aangezien nu al bekend is dat de Amerikaanse groep 2 weken na Loreley op Rambling Man in de UK zal optreden.
Website: http://www.kansasband.com/ .
NIEUW / LIVE-TIP
Downriver Dead Men Go - Walking Away
Van "Tides" (Freia Music, 2016)
Hoe zou je de muziek van Downriver Dead Men Go nu omschrijven? Recensenten hebben het er ook moeilijk mee. Oor heeft het dan wel over prog, maar dat lijkt ook ingegeven door het feit dat het album “Tides” is verschenen op het proglabel Freia Music. Progressief in de echte zin van het woord zou je de songs zeker kunnen noemen, maar dan eerder post-progressief – 'post-prog' dus – zoals veel muziek op het Kscope-label wordt gekenschetst. Maar we horen ook raakvlakken met gothic pop en wat nog het best als 'kamerpop' kan worden bestempeld. Op de site De Subjectivisten kijken ze nooit op een poëtische beschrijving meer of minder. Jan Willem Broek schreef: "Sepiakleurige songs, die ergens landen tussen Americana, post-rock, altcountry en soundscapes, met heerlijk herfstige zang. Een geweldige balans en variatie tussen meer songgericht materiaal en atmosferische klanklandschappen. Dit is opgeleukt met allerlei samples van onder meer natuurgeluiden (kraaien) en koren. Alles dampt een intens prachtige melancholie uit, die je tot in de diepste vezel voelt. Veel belangrijker is dat het ook nog eens van een ongekende pracht is. Er is simpelweg geen zwak moment te ontdekken op dit album. Stemmige Americana gaat hier hand in hand met de emotioneel geladen rock à la Madrugada, de psychedelisch echoënde rock en zang van de vroegere Pink Floyd, de bezielende altcountry van 16 Horsepower, de soft-rock van Midnight Choir en de narcotiserende post-rock van Blueneck. Er zit een urgentie in deze muziek besloten, die z’n weerga niet kent. Een haast verlammende, genadeloze schoonheid, die je in alle getijden horen wilt. Groots!"
Downriver Dead Men Go is een van de twee support acts bij de albumpresentatieshow van Aurora Project in De Boerderij in Zoetermeer, zaterdag 10 december.
Websites: http://www.downriver.nl/
en http://freiamusic.co.uk/album/tides .
ALBUM VAN DE MAAND (tevens LIVE-TIP)
Marillion – The Leavers
Van “F.E.A.R. (Fuck Everyone And Run)” (Intact, 2016)
Drie jaar heeft Marillion gewerkt aan het 18de studio album en dit keer hebben de heren ook bewust de tijd genomen om in alle rust het album af te ronden. Net als voorgaande keren konden de fans in een vroeg stadium intekenen voor het album. Deze keer besloot Marillion het niet in eigen hand te houden maar als grondleggers van het hele pledge-'gebeuren' met de grootste speler op de markt in zee te gaan: Pledge.com. Verschillende speciale edities waren verkrijgbaar, waaronder een ultieme editie met Blu-Ray die begeleidende beelden bij de muziek bevat, maar ook een unieke 5.1 mix. Maar het gaat uiteindelijk om de muziek. De lijn van het voorgaande album “Sounds That Can't Be Made” wordt wel voortgezet maar waar dat album nog wat compacte songs bevat, zet “F.E.A.R.” vol in op meer uitgesponnen en dragende composities. Tel daarbij op de verhalende teksten van Steve Hogarth, die wederom een essentieel deel van het muzikaal palet vormen, en je hebt een album dat niet zomaar zijn geheimen prijsgeeft. Tekstueel heeft Hogarth zich duidelijk laten inspireren door de staat van de huidige wereld waar individualiteit steeds vaker voorop staat. Om het album goed te doorgronden is het ook aan te raden om zeker de eerste luisterbeurten het tekstboekje erbij te houden. Wat gelijk opvalt in het openingsnummer, is dat toetsenist Mark Kelly ruimschoots de gelegenheid krijgt zijn sfeervolle en rijke toetsenpartijen neer te leggen als leidraad waar de rest van de band overheen musiceert. Natuurlijk ontbreekt het niet aan de gitaarsolo's van Steve Rothery, die goed gedoseerd zijn, met als een van de hoogtepunten het laatste deel van “The Leavers”. Een album als dit heeft natuurlijk tijd nodig om te settelen, maar één ding is zeker: Marillion heeft weer een album uit gebracht
dat de fans zal beroeren, maar ook verdelen. De nodige
discussies zijn al gevoerd op de verschillende digitale media.
Een ding is zeker dit album verdient met recht de titel Album van de Maand. De band speelt op 6 en 7 december in Utrecht, Vredenburg. De concerten zijn echter al uitverkocht, net als het Marillion Weekend in Port Zélande in maart volgend jaar. We beginnen gelijk met een van de langste stukken van het album: “The Leavers”, dat verhaalt over het zwervend bestaan waar je als muzikant tot veroordeeld bent en de personen die je dan keer op keer achter laat.
Website: www.marillion.com .
IN MEMORIAM
Ponty, Jean-Luc (feat. Allan Zavod) - The Struggle Of The Turtle To The Sea - Part I
Murdock, Mark (feat. Allan Zavod) - Events In The Sky
Afkomstig van "Enigmatic Ocean" (Atlantic, 1977)
respectievelijk "Era-2" (Gonzo Multimedia, 2015)
2016 heeft weer een naam toegevoegd aan de indrukwekkende lijst van in dit jaar overleden muzikanten. Deze week vernamen we dat de uit Australië afkomstige toetsenman Allan Zavod op 71-jarige leeftijd gestorven is. In de progressieve wereld is hij vooral bekend geworden door zijn werk met Frank Zappa en Jean-Luc Ponty, terwijl hij ook speelde met onder anderen George Benson, Glenn Miller en James Morrison. Zijn eigen carrière bestond voornamelijk uit het schrijven van soundtracks, hoewel hij ook een obscuur soloalbum maakte. We gedenken Zavod, die bekend stond om zijn originele keyboardspel, met een nummer van "Enigmatic Ocean" van Jean-Luc Ponty, waarop tevens Allan Holdsworth meedeed, en een mede door Zavod geschreven archiefstuk van Mark Murdock, dat vorig jaar op de CD "Era-2" verscheen.
Website: http://www.allanzavod.com/ .
LIVE-TIP
Ayreon – Phase III: Entanglement prt 5-9
(Frequency Modulation – Magnetism – Quid Pro Quo – String Theory – Fortune?)
Van "The Theory Of Everything" (Inside Out, 2013)
Op 15 en 16 september 2017 komt Ayreon naar 013 in Tilburg voor twee exclusieve en unieke live-shows, genaamd Ayreon Universe. In tegenstelling tot het eerdere project The Theater Equation uit 2015, is Ayreon Universe geheel door Lucassen zèlf georganiseerd en gearrangeerd, bijgestaan door de gevierde producer Joost van den Broek. “Na de vier uitverkochte Ayreon theatershows in 2015 besloten Joost en ik om een grote en betere Ayreon performance neer te zetten”, vertelt Arjen. “Een volledige ‘Ayreon-best of-show’ met alles erop en eraan. Het wordt een hele onderneming waaraan een groot team afgelopen jaar al heeft gewerkt. Ayreon-fans - zogeheten Ayreonauts - hebben altijd torenhoge verwachtingen en wij gaan ervoor zorgen dat we daar volledig aan voldoen door ze een unieke beleving te geven die ze nooit meer zullen vergeten.” Er zullen maar liefst zestien originele Ayreon vocalisten te zien zijn in het universum van Ayreon: Floor Jansen (Nightwish), Russell Allen (Symphony X), Damian Wilson (Threshold), Hansi Kursch (Blind Guardian), Tommy Karevik (Kamelot), Marco Hietala (Nightwish ), Jonas Renkse (Katatonia), Mike Mills (Toehider), Anneke van Giersbergen (The Gentle Storm), Marcela Bovio (Stream of Passion), Irene Jansen, Robert Soeterboek (Star One), Edward Reekers (Kayak), Jan van Feggelen, Magali Luyten (Nightmare) en Lisette Marije (Scarlet Stories). Arjen koos daarnaast zelf zijn muzikanten uit waaronder Ed Warby (drums), Johan van Stratum (bas), Marcel Coenen (gitaar), Ferry Duijsens (gitaar), Joost van den Broek (keyboards), Ben Mathot (viool), Jeroen Goossens (fluit, houtblazers) en Maaike Peterse (cello). (bron: Progwereld)
Website: http://www.arjenlucassen.com/universe/ .